Ευρωδυνάμεις εναντίον δραχμοδυνάμεων…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Αυτοί που τόσα χρόνια κατασκεύαζαν τις πλαστές διαχωριστικές γραμμές εντός του πελατειακού καθεστώτος (ΠΑΣΟΚ εναντίον ΝΔ), υπηρετώντας την διαπλοκή, τώρα που καταρρέει ο δικομματισμός εφηύραν άλλες ψευδοδιαχωριστικές γραμμές, για να διατηρήσουν τα ηνία του κράτους στα βρώμικα χέρια τους. Απίθανοι σαλτιμπάγκοι με τα μυαλά στα κάγκελα, ποδοσφαιροποιούν σε άλλη βάση αυτή τη φορά την πολιτική ζωή, διαχωρίζοντας την σε Ευρωδυνάμεις και δραχμοδυνάμεις, οι οποίες δήθεν μάχονται για την κατάκτηση της εξουσίας… για να βάλουν δηλαδή γκόλ, σύμφωνα με την έννοια που κυριαρχεί στην ακαλλιέργητη, χυδαία γλώσσα τους!

Οι πρώτοι (Ευρωδυνάμεις) αναπαριστούν τις δυνάμεις του φωτός, ενώ οι δεύτεροι (δραχμοδυνάμεις) είναι οι δυνάμεις του σκότους, μας λέει τώρα η διαταγμένη διαπλοκή και επιχειρεί κακόγουστα και απολιτικά ως συνήθως να τοποθετήσει την αριστερά στις δραχμοδυνάμεις σε αντιδιαστολή με την κεντροδεξιά και κεντροαριστερά που εμφανίζονται ως οι δυνάμεις της αρετής και της σωφροσύνης – με άλλα λόγια ως συνετές Ευρωδυνάμεις. Ιδού ο νέος φαντασιακός ΔΙΧΑΣΜΟΣ, να το νέο Cleavage, για το οποίο έγραφα όταν ξεκίνησε η κρίση και εσείς νομίζατε ότι αμπελοφιλοσοφούσα! Δεχθείτε τώρα τη νέα πλύση εγκεφάλου πάνω στην πλέον εκχυδαϊσμένη (απολιτική) βάση που θα μπορούσε να διανοηθεί ένας λογικός άνθρωπος με στοιχειώδη ηθική και γνωσιολογική συγκρότηση.

Περισσότερα

Η δόση, το τελεσίγραφο και η υπογραφή της καταδίκης

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Το ότι ζούμε σε φαιδρούς καιρούς, θα το έχετε αντιληφθεί, όσοι δεν είστε οι ίδιοι καραγκιόζηδες ή δεν απασχολείστε στο πλαίσιο της προπαγάνδας εκείνων που κατέστησαν τον εκβιασμό μοναδικό μηχανισμό άσκησης πολιτικής.
Δεν είναι η πρώτη φορά στην διεθνή πολιτική που εκδίδεται ένα τελεσίγραφο, το οποίο όσο θετικά και να το απαντήσεις, καταλήγει στην καταδίκη σου: από οικονομικό αποκλεισμό ή πόλεμο, έως στρατιωτική επίθεση.

Συνήθως τα τελεσίγραφα αυτά είναι έτσι διατυπωμένα, ώστε να οδηγούν το αδύναμο μέρος σε μια σειρά εξευτελιστικών υποχωρήσεων, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να τα δώσεις όλα, να τα κάνεις όλα όπως ζητεί ο εκδότης της υπέρτατης τελεσιγραφικής απειλής, αλλά παρόλα αυτά να μην καταστεί δυνατόν να αποσοβηθεί η τιμωρία και να γλυτώσεις από το μένος του προσβεβλημένου (ή δήθεν προσβεβλημένου) από την συμπεριφορά σου, ισχυρού.

Κάπως έτσι διαδραματίζεται και το σημερινό «έργο» στην ελληνική κρίση: Αν ο αρχηγός της «αξιωματικής συγκυβέρνησης» δεν βάλει την υπογραφή του κάτω από το ΝΑΙ στο τελεσίγραφο της τρόικας (πού ακριβώς;), δεν πρόκειται να εκταμιευθεί η 6η δόση, μαθαίνουμε από έγκυρες πηγές! Θέλουν λέει γραπτές εγγυήσεις, όπως ζήτησαν και ισχυρίζονται ότι έλαβαν στην περίπτωση της Πορτογαλίας, η οποία ασφαλώς συνιστά μια εντελώς διαφορετική περίπτωση και πολιτικά και στενά τεχνικά.

Περισσότερα

Πώς θα ξαναδώσουμε στα πόδια μας την Ελλάδα…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δεν ξέρω πόσοι το καταλαβαίνουν και πόσοι άλλοι το διαισθάνονται, αλλά τα πόδια μας χάσανε την Ελλάδα. Βαδίζουμε κυριολεκτικά στον αέρα. Παράγουμε (η καθεστωτική δομή, δηλαδή) καθημερινά μεγάλο αριθμό κοινωνικών κρίσεων για να ξεγελάσουμε τον εαυτό μας και για να αποφύγουμε να δούμε κατάματα την πραγματική, δομική κρίση που αντιμετωπίζει το ελληνικό κράτος.

Αν επιθυμούμε να ξαναδώσουμε στα πόδια μας την Ελλάδα πρέπει να ξεκαθαρίσουμε κάποια βασικά πράγματα. Θα το επιχειρήσω επιγραμματικά:

1) Η Ελληνική κρίση είναι η πρώτη μεγάλη θεσμική κρίση της ΕΕ. Αποτελεί επίσης την πρώτη δομική κρίση του συστήματος κυριαρχίας στο τόπο μας μετά την κατάληξη του εμφυλίου πολέμου. Είναι βαθύτατα θεσμική και άρα πολιτική κρίση και όχι οικονομική, όπως εμφανίζεται από το καθεστώς στη χώρα μας και αυτούς που συμφέρει να την αντιμετωπίζουν έτσι ώστε να κερδοσκοπούν μέσω των χειρισμών του δημόσιου χρέους της χώρας.

Περισσότερα

Το παιχνίδι στην ΕΕ χάθηκε…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Λυπάμαι φίλοι, η Ελλάδα ατύχησε και βρίσκεται κυριολεκτικά στο κενό. Το παιχνίδι στην ΕΕ χάθηκε, καθώς στη χώρα δεν υπήρχαν πολιτικοί που θα μπορούσαν να ορίσουν το εθνικό συμφέρον με κανόνα την προστασία της ελληνικής κοινωνίας στη συγκυρία. Τα γράψαμε, τα ξαναγράψαμε, αλλά δυστυχώς ένα ήδη σαπισμένο καθεστώς δεν θα μπορούσε να λειτουργήσει ως ανοιχτό πληροφοριακό σύστημα. Το μεταπολιτευτικό πελατειακό κράτος κάπου εδώ διαλύεται και μαζί με αυτό καταστρέφεται κάθε δημιουργικό στη κοινωνία. Και τούτο είναι μεγάλη πολιτική αμαρτία, την οποία δεν πρέπει να αφήσουμε να ολοκληρωθεί. Είναι έγκλημα εθνικών διαστάσεων που διαπράττει το έξαλλο καθεστώς της διαπλοκής, το οποίο απειλούμενο με περιθωριοποίηση μοιάζει να αφηνιάζει.

Ο πανικός στα κέντρα των αποφάσεων και στους διαμορφωτές της κοινής γνώμης είναι πλέον έκδηλος. Ούτε ξέρουν τι λένε, ούτε τι γράφουν, ούτε τι σχέδια νόμου συντάσσουν! Κατάντησαν κλαυσίγελοι και δραματικά επιπόλαιοι, δίχως όχι απλώς στρατηγική, αλλά ούτε καν στοιχειώδες μυαλό. Να σκεφθείτε η πολύπειρος πολιτικός Ντόρα Μπακογιάννη μόλις χθες διαπίστωσε ότι, «ο λογαριασμός πλέον δεν βγαίνει». Γιατί, πότε έβγαινε; Όπως ο κ. Παπανδρέου ανέπτυξε την discourse των ευρωομολόγων κατόπιν εορτής (ένταξη της χώρας σε πτωχευτικό καθεστώς), έτσι και οι νεοφιλελεύθεροι προσβλέπουν σήμερα – πάντα κατόπιν εορτής – σε ευρωομόλογα ανάπτυξης ή κάτι αντίστοιχο και καθόλου νεοφιλελεύθερο!

Περισσότερα