Περί κηρύκων και κηρυγμάτων για εθνική συμφιλίωση

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Από όλες τις πλευρές του νεοφιλελεύθερου – λαϊκιστικού και εθνικιστικού ελληνικού φάσματος, επικουρούμενοι μάλιστα από διεθνή ΜΜΕ, ξεπροβάλουν προσωπικότητες, οι οποίες ισχυριζόμενες ότι υφίσταται κίνδυνος εθνικού διχασμού, αναζητούν πολιτική έκφραση της «εθνικής συμφιλίωσης», προτού συρθούμε σε έναν νέο εμφύλιο, όπως διατείνονται.

Το απίθανο είναι πως όλοι αυτοί – κάποιοι από αυτούς μάλιστα φέροντες ακαδημαϊκούς τίτλους, όπως ο κ. Βασίλης Μαρκεζίνης – εμφανίζονται απολύτως άσχετοι με την διεθνή επιστημονική εμπειρία στο ζήτημα του λεγόμενου «εθνικού διχασμού».

Περισσότερα

Λωζάννη – Μόναχο 1Χ2

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

24η Ιουλίου του 1923. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Λωζάννη, υπογράφει την Συμφωνία που, ουσιαστικά, μέσα από τις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μέσα από τις δαγκάνες της μεγάλης μας ήττας, ο Βενιζέλος κατάφερε να αποσπάσει ό,τι μπορούσε να αποσπαστεί από μία ηττημένη χώρα ώστε να κρατηθεί όρθια και με την αξιοπρέπειά της κατά το δυνατόν ανέπαφη.

30η Σεπτεμβρίου 1938. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Neville Chamberlain, μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του Heston, κομίζει την Συμφωνία του Μονάχου, και υπό τις επευφημίες του κόσμου που κατέφτασε εναγωνίως να τον προϋπαντήσει (καθώς οι φόβοι για έναν νέο καταστροφικό πόλεμο είχαν πρόσφατα κορυφωθεί), ανακοίνωσε ότι ο κίνδυνος απετράπη, ότι η χώρα σώθηκε από την περιπέτεια ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου. «I believe it is peace for our time», ήταν η θριαμβευτική του έκφραση που έμεινε στην ιστορία και με την οποία ξεκινούν σχεδόν όλα τα ντοκιμαντέρ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότερα