Η 28η Δεκέμβρη του 1944 στη δημόσια μνήμη των Ιωαννίνων

Γράφει ο Γιάννης Παπαδημητρίου

Η επέτειος της επίσημης εισόδου του ΕΛΑΣ στα Γιάννενα, στις 28 του Δεκέμβρη του 1944, είναι σε γενικές γραμμές ξεχασμένη και απωθημένη από τη δημόσια μνήμη της πόλης. Όχι μόνο λόγω της πανελλήνιας ιστορικής λοβοτομής μετά από την επικράτηση της Δεξιάς στον εμφύλιο αλλά και, επιπλέον ίσως, επειδή και για την ηττημένη Αριστερά των μεταγενέστερων δεκαετιών αυτό καθεαυτό το γεγονός δεν προσφερόταν ως διαπιστευτήριο «εθνικής» αντίστασης, καθώς ο εκδιωχθείς εχθρός δεν ήταν οι Γερμανοί αλλά ο ΕΔΕΣ.

Περισσότερα

Κ.Κ.Ε.: Εκδηλώσεις στη μνήμη του Άρη Βελουχιώτη στην Άρτα

KKEΤΙΜΑΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ (ΘΑΝΑΣΗ ΚΛΑΡΑ)

Έδωσε τη ζωή του μαχόμενος για τη λευτεριά και το δίκιο του λαού ενάντια στον ιμπεριαλισμό 70 χρόνια πριν, στις 16 Ιούνη του 1945, στη Μεσούντα της Άρτας. Ο Άρης Βελουχιώτης ήταν γέννημα – θρέμμα του ΚΚΕ, ηγήθηκε του ένοπλου λαϊκού αντιφασιστικού αγώνα ως στέλεχος του ΚΚΕ και με εντολή του ΚΚΕ. Η ζωή και η πορεία του ταυτίζεται με την ηρωική διαδρομή του ΚΚΕ. Στο πρόσωπό του τιμάμε όλους τους μαχητές και τις μαχήτριες του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ, τους αγωνιστές του ΕΑΜ, της ΕΠΟΝ, των άλλων αντιστασιακών οργανώσεων που έμειναν όρθιοι και αλύγιστοι.

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΚ∆ΗΛΩΣΕΩΝ:

– Σάββατο 20 Ιούνη, ώρα 20.00 µ.µ. στην πλατεία Σκουφά της Άρτας θα μιλήσει ο ∆ημήτρης Κουτσούμπας, Γ.Γ. της Κ.Ε. του ΚΚΕ. Θα ακολουθήσει μουσικό πρόγραμμα.

– Κυριακή 21 Ιούνη συνέχιση των εκδηλώσεων µε επισκέψεις και καταθέσεις στεφανιών:
9.30 π.μ. στο μνημείο των μαχητών του ΔΣΕ στις Μελάτες Άρτας.
11.30 π.μ. στο μνημείο του Άρη Βελουχιώτη στη Μεσούντα Άρτας. Θα ακολουθήσει σύντοµο αφιέρωµα στον Καπετάνιο του ΕΛΑΣ.

Περισσότερα

Επιτροπή Ηπείρου – Κέρκυρας – Λευκάδας Κ.Κ.Ε.: Εκδήλωση στη μνήμη του Άρη Βελουχιώτη

KKEΤΙΜΑΜΕ ΤΟΝ ΠΡΩΤΟΚΑΠΕΤΑΝΙΟ ΤΟΥ ΕΛΑΣ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ (Θανάση Κλάρα)

Έδωσε τη ζωή του μαχόμενος για τη λευτεριά και το δίκιο του λαού ενάντια στον ιμπεριαλισμό 70 χρόνια πριν, στις 16 Ιούνη 1945, στη Μεσούντα της Άρτας.

Ο Άρης Βελουχιώτης ήταν γέννημα – θρέμμα του ΚΚΕ, ηγήθηκε του ένοπλου λαϊκού αντιφασιστικού αγώνα ως στέλεχος του ΚΚΕ και με εντολή του ΚΚΕ. Η ζωή και η πορεία του ταυτίζεται με την ηρωική διαδρομή του ΚΚΕ.

Περισσότερα

Μήπως ήρθε η ώρα για δυναμικές μορφές αγώνα;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Δ. ΚαζάκηςΒρισκόμαστε σε κρίσιμη καμπή. Η κοινωνία καταρρέει με ταχύτατους ρυθμούς. Μέρα τη μέρα η κατάσταση μεγάλου μέρους των λαϊκών στρωμάτων οδηγείται σε πλήρες αδιέξοδο. Το καθεστώς από την άλλη έχει αποφασίσει την μετωπική αναμέτρηση με την κοινωνία για να την καθυποτάξει. Η ανοιχτή καταστολή και οι προβοκάτσιες έχουν μπει στην ημερήσια διάταξη. Η σκόπιμη διοχέτευση στην δημοσιότητα των πειστηρίων από τον βασανισμό των εικοσάχρονων που εμπλέκονται στην ληστεία στο Βελβεντό Κοζάνης, ήταν μια σαφής πολιτική δήλωση εκ μέρους των δυνάμεων κατοχής για το πώς θα αντιμετωπίζουν οιονδήποτε αντιδρά. Αρκεί βέβαια να αντιδρά με τρόπο που διευκολύνει και νομιμοποιεί την καταστολή.

Κι έτσι η τρομοκρατία των πυρήνων ή της συνωμοσίας, οι σφαίρες της αποκαλούμενης «Κρητικής Επανάστασης», οι τζούφιες θεωρίες για δυναμική αναμέτρηση με το καθεστώς κάποιων «λίγων και καλών», ή δήθεν αποφασισμένων, έρχονται να κουμπώσουν με την εγκληματική δράση των ναζί εντός και εκτός σωμάτων καταστολής. Πρόκειται για τις δυο όψεις του ίδιου βαθιά αντιδραστικού νομίσματος.

Περισσότερα

Τώρα είναι η ώρα της Ιστορίας και όχι του Αναθέματος

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Το ανάθεμα προκύπτει από την κριτική της πολιτικής πρακτικής, στο βαθμό που η μεταρρύθμιση που προκαλείται μέσω αυτής εκλαμβάνεται ως κατάρα. Το ανάθεμα είναι ξαδέλφι της τυφλής ή απολιτικής βίας. Ο λαός γράφει ιστορία στο βαθμό που αντιμετωπίζει κριτικά την καθεστωτική μεταρρύθμιση, ως πολιτική πρακτική κοινωνικής απορρύθμισης και κυριαρχίας μιας ελίτ.

Αυτή η διαφορά είναι κρίσιμη στη φάση του πολιτικού και κοινωνικού μετασχηματισμού που πλέον εισερχόμαστε εντατικώς, εκόντες – άκοντες. Δεν χάλασε ο κόσμος που το καθεστώς και οι οργανικοί ή περιστασιακοί πελάτες του μας αγνόησαν όλη αυτή την περίοδο καταλήγοντας στην πλέον δυσοίωνη χρεοκοπία που γνώρισε το ελληνικό κράτος. Αλίμονο και να καταλάβαιναν τι λέγαμε όταν προτείναμε διαπραγματευτικές τακτικές αποφυγής της πτώχευσης, ή όταν αργότερα, κάπου στη μέση του 2009, προβάλαμε την ανάγκη για άμεση αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους της χώρας με ελληνική πρωτοβουλία και σχεδιασμό και πρόβλεψη για αναχρηματοδότηση του υπόλοιπου από ευρωπαϊκούς θεσμούς με ταυτόχρονη θέσπιση μακροχρόνιας αποπληρωμής, ή ακόμη όταν στο τέλος βλέποντας την απομόνωση της χώρας μας και τους κινδύνους αποικιοποίησης της στην ΕΕ προτείναμε την ανάπτυξη μιας στρατηγικής αυτόνομης ανάπτυξης έξω από τους θεσμούς του Συμφώνου Σταθερότητας και πιθανότατα έξω από την ΕΕ!

Περισσότερα

Παν. Συνομοσπονδία για θάνατο Κ. Μπαλάφα

Ένα διαλεχτό παιδί της Ηπείρου “ταξίδεψε” για πάντα. Ο βετεράνος φωτογράφος της Εθνικής Αντίστασης Κώστας Μπαλάφας πέθανε σε ηλικία 91 ετών.

Γεννημένος στην Κυψέλη της Άρτας στα 1920, από την ηλικία των δέκα ετών απόδημος Ηπειρώτης στην Αθήνα, αρχικά, και κατόπιν σπουδαστής στην Ιταλία, έζησε από κοντά στην Ήπειρο τα μαρτύρια του λαού μας στην Κατοχή και την εποποιία της Εθνικής Αντίστασης. Εμπνεύστηκε από τον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα του ΕΑΜ, κατατάχτηκε στο 85ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ και με το τουφέκι στο ένα χέρι και τη φωτογραφική του μηχανή στο άλλο αποτύπωσε συγκλονιστικά το Αντάρτικο στην Ήπειρο.

Οι εικόνες του αποτυπώνουν το μεγαλείο της Αντίστασης, “τον ενθουσιασμό και τη λεβεντιά των ανταρτών αλλά και τις καταστροφές, τους σκοτωμούς, τα καμένα χωριά και τον πόνο του λαού μας”. Τα φωτογραφικά του όπλα ελάχιστα, μια μικρή φωτογραφική μηχανή και μερικά κουτιά φιλμ που εξαγόρασε με λίγο καλαμποκάλευρο από τα συντρίμμια ενός Ιταλικού αεροπλάνου κοντά στα Γιάννενα στις αρχές του πολέμου. Φωτογράφιζε ακόμη και την ώρα της μάχης, στα χαρακώματα, όντας παράτολμος αλλά και επινοητικός, έχοντας επίγνωση της μεγάλης αποστολής του, εγγράφοντας με το έργο του υποθήκες εθνικής, κοινωνικής αυτογνωσίας για τις γενιές του μέλλοντος.

Περισσότερα

Οι Μάχες Των Ελλήνων Νο2

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Παρακολούθησα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον την τελευταία εκπομπή του ΣΚΑΪ «Οι μάχες των Ελλήνων» και ομολογώ ότι έμεινα έκπληκτος!!! Αφορούσε στην περίοδο του εμφυλίου πολέμου μέχρι την εισβολή στην Κύπρο! Η παραπληροφόρηση δεν έρχεται απευθείας από τους έγκριτους δημοσιογράφους αλλά από τους διακεκριμένους καλεσμένους τους! Ακούσαμε πάλι τα απίστευτα! Αναρωτιέμαι αυτοί οι πανεπιστημιακοί, όπως ο κύριος χθες βράδυ, τι ρόλο παίζουν; Ποιος είναι ο στόχος τους τελικά; Μήπως η προσπάθεια απαξίωσης των αγώνων του ελληνικού λαού τη δεκαετία του ’40 έχει σαν στόχο την απαξίωση και των σημερινών κινημάτων ενάντια στο μνημόνιο και την ξενοκρατία που μας επιβάλλεται; Δεν μπορώ να το εξηγήσω. Έχω όμως να σημειώσω ότι στη σημερινή εποχή τα τεκμήρια είναι τόσα πολλά και προσβάσιμα που ο καθένας μπορεί να ενημερωθεί και να καταλήξει σε συμπεράσματα. Οι Άγγλοι και οι Αμερικανοί πλέον παραδέχονται ότι στόχος ήταν η όξυνση και η διά των όπλων λύση!!! Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Ειπώθηκε ότι το ΚΚΕ προετοίμαζε την σύγκρουση από το Δεκέμβρη του ’44 έως το καλοκαίρι του ’46 όπου ξέσπασε και το πρώτο επεισόδιο στο Λιτόχωρο Πιερίας!!! Αν ήταν αυτός ο στόχος του ΚΚΕ τότε γιατί δεν κατέλαβε την Αθήνα ο ΕΛΑΣ τον Οκτώβρη του ’44 που θα του ήταν ιδιαιτέρως εύκολο; Γιατί το ΚΚΕ να αποκηρύξει και να οδηγήσει στο θάνατο τον σημαντικότερο αγωνιστή του, τον Άρη, που θα μπορούσε να του φανεί όχι απλά χρήσιμος αλλά πολύτιμος σε μια νέα αναμέτρηση;

Περισσότερα

Στερνή μου γνώση

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, Αρχειονόμος

Λαμβάνοντας το ερέθισμα από την εξαιρετική εκπομπή του Κώστα Βαξεβάνη «Το Κουτί της Πανδώρας» σχετικά με τις γερμανικές επανορθώσεις, δράττομαι να καταθέσω και γω την άποψή μου. Τώρα πια που η γνώση έγινε στερνή και ο κόμπος έφτασε στο χτένι, θυμηθήκαμε τις επανορθώσεις που δικαιούμαστε από την Γερμανία. Αναζητεί ο κύριος Βαξεβάνης, ένα γιατί! Γιατί η Ελλάδα δεν διεκδίκησε ποτέ αυτές τις επανορθώσεις; Δε νομίζω ότι αναζητεί αυτό. Το γιατί το ξέρουμε πια όλοι και αριστερά αλλά και δεξιά. Τις «πικάντικες» λεπτομέρειες της χρόνιας μη διεκδίκησης μάλλον αναζητεί. Ίσως γιατί πρέπει κάποτε να μάθουμε στην Ελλάδα να μιλάμε και με ονόματα! Περιγράφουμε όλοι τα πάντα, αλλά ποτέ με ονόματα.

Με αποτέλεσμα τα ίδια και τα ίδια ονόματα να «παράγουν» αντεθνικές και αντιλαϊκές πολιτικές διαχρονικά. Εγώ δεν ξέρω ονόματα. Τουλάχιστον δεν έχω απτές αποδείξεις για τα ονόματα που ξέρω. Δεν είναι η δουλειά μου. Μοναδικό μου όπλο αντίταξης είναι η ψήφος μου. Δεν τους τη χαρίζω. Ας επανέλθουμε στο γιατί. Η Ελλάδα δεν προχώρησε ποτέ στην δυναμική απαίτηση των αποζημιώσεων αυτών για έναν και μοναδικό λόγο! Ο οποίος άπτεται της δομής του νεοελληνικού κράτους ως ενός έξωθεν και αποκλείστηκα καθοδηγούμενου κράτους!

Περισσότερα