Δημοσιονομική κρίση χρέους και νεοφιλελεύθερες μυθοπλασίες

Του Καλλίνικου Νικολακόπουλου*

kalinΣτην Ελλάδα έχει εμπεδωθεί ο μύθος της νεοφιλελεύθερης αφήγησης, παρουσιάζοντας την αποκρουστική εικόνα ενός Γολιάθ ‘υπερτροφικού’-‘αδηφάγου’ κράτους, με υπερπληθώρα άχρηστων δημοσίων υπαλλήλων.

Περισσότερα

Η λιτότητα και η νεοφιλελεύθερη μεταρρύθμιση

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης,
Κοινωνιολόγος – Πολιτικός Επιστήμονας

Η φιλοσοφία της νεοφιλελεύθερης μεταρρύθμισης

Η κρίση καλλιέργησε το έδαφος για την εκκωφαντική καταδίκη των αρνητικών πτυχών της λιτότητας που εφαρμόζεται ανεπιτυχώς επί τρία συναπτά έτη στις περιφερειακές χώρες του ευρώ. Μαζί με την καταδίκη αυτή ανέκυψε ωστόσο το ερώτημα μήπως η συγκεκριμένη πολιτική έχει κάποιο δύσκολα αντιληπτό νόημα.

Με δεδομένο μάλιστα ότι το επίκαιρο «στίγμα», που έχει καταφέρει η κρίση να καθιερώσει στο συλλογικό υποσυνείδητο, είναι το στίγμα του νεοφιλελευθερισμού. Οι ιθύνουσες ελίτ της Δύσης, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, κοκ. υποστήριξαν συνεχώς την κατ’ ευφημισμόν καλούμενη «μεταρρύθμιση», προσηλωμένη στον νεοφιλελεύθερο φανατισμό.

Περισσότερα

Βουλευτές ΠΑΣΟΚ: Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται αλλαγή

Να ορίσουμε ξανά το κοινωνικό συμφέρον – Το πολιτικό σύστημα χρειάζεται ριζική αλλαγή

Υπογράφουν οι: Ηλίας Καρανίκας, Συμεών Κεδίκογλου, Ηλίας Μόσιαλος, Γιώργος Ντόλιος, Θανάσης Οικονόμου, Φραγκίσκος Παρασύρης, Γιάννης Ραγκούσης

Είναι πανθομολογούμενο πως το πολιτικό σύστημα που προέκυψε μετά την πτώση της δικτατορίας έχει εξαντλήσει τη δυναμική και το ρόλο του. Είναι όμως επίσης αλήθεια πως όλα αυτά τα χρόνια στη χώρα έγιναν βαθιές αλλαγές. Την ίδια στιγμή όμως όλες οι θετικές αλλαγές που πραγματοποιήθηκαν κινδυνεύουν να καταρρεύσουν, γιατί όλα αυτά τα κτίσαμε πάνω στην άμμο ενός κρατικοδίαιτου και παρασιτικού οικονομικού μοντέλου και ενός πολιτικού συστήματος που αναπαράγονταν μέσα σε συνθήκες λαϊκισμού και κυριαρχίας των πελατειακών σχέσεων. Αν είχαμε ένα διαφορετικό πολιτικό σύστημα και συνδικαλιστικό κίνημα, τότε θα είχαμε αποφύγει πολλές αρνητικές πλευρές του σημερινού μας παραγωγικού μοντέλου και της δημοσιονομικής κρίσης. Δεν έγιναν μεγάλες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις σε κρίσιμους τομείς, όπως είναι η απασχόληση, ο ρυθμιστικός ρόλος του κράτους και ο έλεγχος των μονοπωλίων/ολιγοπωλίων και των τιμών, η απελευθέρωση των επαγγελμάτων, το κοινωνικό κράτος και η δικαιοσύνη.

Περισσότερα

Το μυστικό επιβίωσης για το 2012…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

«Ζήσε ανάποδα, μήπως και καταφέρεις να τα δεις και να τα φέρεις ίσια», είναι η ευχή μου προς όλους τους φίλους για το 2012. Υπονοώντας ότι ο κανόνας της πολιτικής πρακτικής στην Ελλάδα, μας επιτρέπει να ζούμε πλέον αποκλειστικά κατ’ εξαίρεση και ως εξαίρεση της ευρωπαϊκής πολιτικής, στην οποία εντασσόμαστε ως χώρα και κοινωνία οργανικά. Για να σπάσουμε τον πολιτικοχρηματοπιστωτικό αποκλεισμό και να υπερβούμε την χλεύη πρέπει, αντί να προσποιούμαστε ότι παλεύουμε για την επανένταξή μας στο ευρωπαϊκό και διεθνές σύστημα ως αυτόνομη κρατική οντότητα, να καταστήσουμε την εξαίρεσή μας ευκαιρία πολιτικής και κοινωνικής χειραφέτησης. Δηλαδή, να δώσουμε στην εξαίρεσή μας θεσμικά χαρακτηριστικά κανόνα που θα αντιστρατεύεται τον κανόνα του ΔΝΤ. Μόνον τότε η εξαίρεση δεν θα ισοδυναμεί με τιμωρία κάποιων «απείθαρχων», αλλά το έναυσμα για αναδιοργάνωση σε μια δημοκρατική βάση αυτοκυβέρνησης.

Έτσι βγαίνει το φίδι έξω από την τρύπα κύριε Παπαδήμο μας και όχι όπως νομίζεις! Αν δεν ζήσεις ανάποδα, οδεύεις κατευθείαν και με το κεφάλι στην τρύπα του φιδιού, χάνοντας μάλιστα την πιθανότητα να ανακαλύψεις πώς από την αναποδιά γεννιέται το καινούργιο, το αναπάντεχο, το καινοτόμο, το προοδευτικό. Τούτο σημαίνει πολύ απλά, σοβαρότητα. Τα υπόλοιπα είναι καραγκιοζιλίκια επενδυμένα με δήθεν τεχνολογικό ορθολογισμό.

Περισσότερα

Η Ευρωπαϊκή Ένωση διασπά την Ευρώπη

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Αν διαθέταμε την αρετή της κριτικής γνώσης και την τόλμη να κατανοούμε τη ζωή και να δομούμε την πραγματικότητα κονστρουκτιβιστικά και όχι αφαιρετικά δεοντολογικά, παρασυρόμενοι από δογματισμούς και το κυρίαρχο πολιτικοοικονομικό μάρκετινγκ, θα αντιλαμβανόμαστε ότι η ΕΕ έχει μετατραπεί πλέον σε παράγοντα διάσπασης της Ευρώπης.

Με άλλα λόγια, η διακυβέρνηση της ΕΕ με φόντο την δημοσιονομική κρίση στην Ευρωζώνη, που μετεξελίχθηκε σε δομική κρίση της Ευρωζώνης, υπονομεύει την ίδια την Ενωμένη Ευρώπη, ως κοσμοπολιτική ιδέα (ενότητα μέσα από την διαφορετικότητα) και πολιτική στρατηγική (πολυπολικό διεθνές σύστημα).

Το πρόβλημα βρίσκεται – ως συνήθως – στην ηγεμονική αντίληψη της βιομηχανικής επανάστασης, σε συνδυασμό με την διάχυτη κουλτούρα του νεοφιλελευθερισμού: η ενότητα προκύπτει από την μηχανική της κοινής αγοράς, που βασίζεται στη κοινή πληροφορία, στην πολιτική συναντίληψη των οικονομικών σχέσεων και στον κοινό οικονομικό τρόπο διαμόρφωσης της αξίας.

Περισσότερα

Το στρατήγημα της σύγχρονης ταπείνωσης των Ελλήνων…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Χθες το βράδυ στις Κάννες δεν ταπεινώθηκε απλώς ο κ Παπανδρέου, ταπεινώθηκε ένας ολόκληρος λαός, τουλάχιστον με την έννοια του εκλογικού σώματος. Η Ευρωπαϊκή ηγεσία κάνοντας ρελάνς στα αμερικανικά κόλπα του ψυχρού πολέμου, που υιοθέτησε ο Έλληνας πρωθυπουργός, μετέβαλλε το «zero-sum game» του τελευταίου σε εφιάλτη για το πολιτικό σύστημα της χώρας μας.

Πρωτόγνωρα πράγματα για την ΕΕ! Εφιαλτικές στρατηγικές κυριαρχίας που αναιρούν την λογική του Ευρωπαϊσμού. Επιστρέψαμε πολιτικά στην εποχή του ψυχίατρου του 18ου -19ου αιώνα, με κανόνα την ανελαστική συμμόρφωση σε μια δήθεν φιλελεύθερη πολιτικό – οικονομική δομή, δια της αμφισβήτησης της ικανότητας των Ελλήνων να επιλέξουν την μέθοδο διαχείρισης της χρεοκοπία του κράτους τους. Το «ΝΑΙ ή ΟΧΙ στην ευρωζώνη», είναι ένα ερώτημα που αυτό καθ’ εαυτό – και όπως ετέθη – απλώς διαπραγματεύεται τη δημοσιονομική και πιστωτική κρίση με όρους (επι)κυριαρχίας του διευθυντηρίου (ψυχιάτρου) της ΕΕ προς μια χώρα της Ένωσης (ασθενής), στερώντας από τον ελληνικό λαό το δικαίωμα παραγωγής πολιτικής – ακόμη και στην περίπτωση που όλοι μας θεωρούσαμε ότι η ΕΕ ταυτίζεται με το Ευρώ.

Περισσότερα

Απάντηση σε ερώτηση Βουλευτών ΛΑ.Ο.Σ.

Απαντώντας σε ερώτηση βουλευτών του ΛΑ.Ο.Σ. σχετικά με τη λειτουργία του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, η οποία κατατέθηκε την 20/07/2011, το υπουργείο Παιδείας γνωστοποιεί ότι η μείωση της επιχορήγησης για το έτος 2011 οφείλεται αφενός στη μείωση των εγγεγραμμένων πιστώσεων του προϋπολογισμού, αφετέρου στο γεγονός ότι μέρος των πιστώσεων του 2010 που αφορούσε στο Πανεπιστήμιο Δυτικής Ελλάδος χορηγήθηκε απευθείας στο συγκεκριμένο Ίδρυμα για το οικονομικό έτος 2011.

Σε συνέχεια του εγγράφου αναφέρεται ότι σχετικά με την ολοκλήρωση του διορισμού των ήδη εκλεγμένων Δ.Ε.Π. λαμβάνεται υπόψη ότι σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 1 του άρθρου 11 του Ν. 3833/2010 «Προστασία της Εθνικής Οικονομίας – Επείγοντα μέτρα για την αντιμετώπιση της δημοσιονομικής κρίσης» προβλέπεται ότι από την 1η Ιανουαρίου 2011 και μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2013 ο αριθμός των ετήσιων προσλήψεων και διορισμών του μόνιμου προσωπικού και του προσωπικού με σχέση εργασίας αορίστου χρόνου στους φορείς της παρ. 1 του άρθρου 1 του Ν. 3812/2009, δεν μπορεί να είναι μεγαλύτερος συνολικά από το λόγο 1:5 (μία πρόσληψη ανά πέντε αποχωρήσεις) στο σύνολο των φορέων, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και οι προσλήψεις εκπαιδευτικού προσωπικού όλων των βαθμίδων σύμφωνα με τις διατάξεις της παρ. 4β του άρθρου 3 του Ν. 3899/2010. Κατόπιν αυτού δεν είναι δυνατή η προώθηση προκηρύξεων και διορισμών μελών Ε.Ε.ΔΙ.Π. και Ε.Τ.Ε.Π. μέχρι την έκδοση της οριζόμενης Κοινής Υπουργικής Απόφασης του υπουργού Εσωτερικών, Αποκέντρωσης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και του υπουργού Οικονομικών, καθώς και της απόφασης του υπουργού Εσωτερικών με την οποία θα κατανεμηθούν οι εγκριθείσες θέσεις ανά υπηρεσία και φορέα.

Περισσότερα

To είδωλο της ελληνικής πολιτικής σπάει καθρέφτες…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Μια και η διαδικτυακή μου περιπέτεια στο σημείο αυτό ολοκληρώνεται, θα ήθελα εκτός από τις ευχαριστίες μου προς τους bloggers που με φιλοξένησαν όλα αυτά τα χρόνια και προς όλους τους υπόλοιπους αναγνώστες που με τίμησαν με την προσοχή και την κριτική τους, να καταθέσω κάποια κρίσιμα συμπεράσματα ως προς την ελληνική κρίση. Πρόκειται για το σημειολογικό αντικατοπτρισμό της ελληνικής κρίσης στο διεθνές σύστημα, όπως αυτός διαμορφώνεται στην συγκυρία και των αδυναμιών του πολιτικού συστήματος και της κοινωνίας των πολιτών να υπερασπιστούν αποτελεσματικά τα συμφέροντα του ελληνικού λαού.

Πριν περάσω στα συμπεράσματα δεν μπορώ να αποφύγω την πρόκληση, λέγοντας ότι πριν από έναν ολόκληρο χρόνο, όταν αποκάλυψα πως υπάρχει σχέδιο για διπλό νομισματικό σύστημα στην Ελλάδα και ζήτησα κόμματα και κοινωνία να στοχαστούν επ’ αυτού και να αντιδράσουν για να προλάβουμε αυτήν τη χείριστη εξέλιξη στην ελληνική κρίση, δέχτηκα μία απίστευτη επίθεση από φορείς του καθεστώτος, ακόμη και από κρατικές υπηρεσίες. Σήμερα την πρόταση φέρνει στο δημόσιο διάλογο ο κατ’ εξοχήν «λαγός» της κυβέρνησης Γιώργος Καρατζαφέρης. Κυρίες και κύριοι, ιδού τι παίζεται πίσω από την πλάτη σας. Αναλογιστείτε σε τι παγίδα σας έχουν βάλει, ζητείστε συγνώμη, αν έχετε κουράγιο, από όσους προσπαθήσαμε να συμβάλουμε στο να ριχτεί φως στην κρίση, ενώ κάποιοι από εσάς μας υβρίζατε και συνεχίζετε ηλιθιωδώς να μας αποκαλείτε συνωμοσιολόγους κι αν θέλετε, ρίξτε μια ματιά στις παρακάτω αράδες που ενδεχομένως απομυθοποιούν σφαιρικότερα την διάσταση της κρίσης. Μπορεί κι εσείς, όπως κι εγώ να σπάσετε τον… καθρέφτη!

Περισσότερα

Εθνικό Σχέδιο για το παρόν και το αύριο

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Είναι πλέον σαφές ότι το πολιτικό σύστημα και η πολιτικό – επιχειρηματική τάξη της χώρας δεν διαθέτουν δυνάμεις, νομιμοποίηση και μέθοδο για την αντιμετώπιση της πολυσύνθετης κρίσης που βιώνουμε και που εν πολλοίς προκλήθηκε από τους ίδιους. Εδώ και αρκετά χρόνια ήταν εμφανές ότι το σύστημα εξουσίας και διακυβέρνησης στην Ελλάδα είχε σαπίσει. Τον τελευταίο χρόνο εξελίσσεται δραματικά για την κοινωνία και το εθνικό συμφέρον η γάγγραινα του καθεστώτος. Το πελατειακό σύστημα δεν μπορεί πλέον να αναπαραχθεί, τα Μέσα και οι μηχανισμοί στήριξης αυτού του συστήματος έχουν απαξιωθεί και πλέον εξευτελίζονται καθημερινά, ενώ ελάχιστοι είναι αυτοί που εμπιστεύονται την κρίση και την ικανότητα της κυβέρνησης στην διαχείριση της χρεοκοπίας που μας έχει επιβληθεί. Είναι μάλλον περιττό να επισημάνω ότι ο άλλος πόλος του δικομματισμού δεν θα μπορούσε να αντλήσει πολιτική νομιμοποίηση, καθώς είναι οργανικό στοιχείο του πυρήνα που ήδη εξερράγη στην χώρα, σκορπώντας στον αέρα ένα παγιδευμένο με την εκρηκτική ύλη του χρέους και του ελλείμματος, κράτος. Όσο για τα υπόλοιπα κοινοβουλευτικά κόμματα, θα πρέπει να αναγνωριστεί ότι επέλεξαν μία μέθοδο αυτοσυντήρησης που τα κατέστησε περιθωριακή δύναμη, δίχως να μπορούν να προσφέρουν τίποτα ουσιαστικό στην κοινωνία, παρά τις ειλικρινείς και ώρες – ώρες φιλότιμες προσπάθειες των ηγεσιών των κομμάτων της αριστεράς. Δεν θέλω να είμαι άδικος, τα κόμματα της αριστεράς αγωνίστηκαν και αγωνίζονται για τα συμφέροντα των δύο τρίτων της κοινωνίας, αλλά δυστυχώς δογματικά, άκαμπτα, φοβικά, καχύποπτα, δίχως θάρρος και φαντασία και εν τέλει, δίχως σοβαρή μελέτη των σύγχρονων πολιτικών και κοινωνικών φαινομένων στην Ελλάδα και τον κόσμο. Ποτέ δεν τόλμησαν να λάβουν συγκροτημένες πρωτοβουλίες για την ανατροπή του καθεστώτος. Μάλλον βολεύτηκαν σε μία γωνία του, που τους προσέφερε την άνεση της ιδεολογικοποιημένης κριτικής προς αυτό.

Περισσότερα