Δελτίο τύπου του βουλευτή Γιάννη Στέφου σχετικά με την υπογραφή της δανειακής σύμβασης

«Πώς τόσος πόνος τόση ζωή, πήγαν στην άβυσσο, για ένα πουκάμισο αδειανό για μιαν Ελένη». Η Ευρώπη που ζήσαμε το τελευταίο εξάμηνο, όσοι ως μέλη της Εθνικής Αντιπροσωπείας παρακολουθήσαμε βήμα-βήμα την προσπάθεια του Έλληνα Πρωθυπουργού, αναμφίβολα μας γέννησε το αίσθημα της χίμαιρας και της εξαπάτησης.

Προσπαθήσαμε όσο καμία άλλη κυβέρνηση την τελευταία πενταετία να διεκδικήσουμε από τους δανειστές μια έντιμη και βιώσιμη συμφωνία για το μέλλον της πατρίδας μας. Αποφύγαμε ένα οργανωμένο σχέδιο εσωτερικών και εξωτερικών παραγόντων με στόχο την έξοδο της χώρας από το ευρώ και την γεωπολιτική απομόνωση. Πετύχαμε μια δύσκολη συμφωνία η οποία θα άρει το χρηματοπιστωτικό αδιέξοδο και κυρίως άνοιξε ήδη την συζήτηση γύρω από την βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους. Στείλαμε ένα μήνυμα δημοκρατίας, αξιοπρέπειας και σεβασμού σε ολόκληρη την Ευρώπη, με τους λαούς να στέκονται αλληλέγγυοι δίπλα στην Ελλάδα.

Ανάμεσα στην άτακτη χρεοκοπία της χώρας, το εναλλακτικό σχέδιο που δεν υπάρχει, άλλωστε δεν το έχουν παρουσιάσει ούτε αυτοί  που το προτείνουν, την ασύντακτη προσφυγή σε εθνικό νόμισμα – μια επιλογή που θα καθιστούσε τους φτωχούς φτωχότερους και τους πλούσιους πλουσιότερους– και μια σκληρή συμφωνία, επέλεξα με αίσθημα ευθύνης, με βάση την λογική και όχι το θυμικό, με στάθμιση των συνεπειών της απόφασής μου στα λαϊκά στρώματα, εκείνο που θεώρησα ότι μπορεί να μας οδηγήσει με ομοψυχία, με κοινή προσπάθεια και με ασφάλεια σε ένα καλύτερο αύριο για εμάς και τα παιδιά μας.

Περισσότερα

BOMBA ΔΝΤ: Ευρωπαϊκά κράτη προσπάθησαν να εμποδίσουν τη δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος

Γράφει ο Κωνσταντίνος Μπαλτάς

Πηγές του ΔΝΤ που επικαλείται δημοσίευμα του Reuters, που αποκαλύπτει προσπάθειες κυβερνήσεων κρατών της ευρωζώνης να εμποδίσουν τη δημοσιοποίηση της προκαταρκτικής έκθεσης του ΔΝΤ για το ελληνικό χρέος.

Η έκθεση δικαίωνε εν μέρει την πάγια θέση της ελληνικής κυβέρνησης για την επιτακτική ανάγκη απομείωσης του μη-βιώσιμου ελληνικού χρέους. Αυτό το σημείο ήταν και ένα από τα πιο καίρια σημεία στα οποία ναυάγησαν οι διαπραγματεύσεις. Το ΔΝΤ ήταν γνωστό ότι υποστήριζε την άποψη ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο με τους ευρωπαίους εταίρους να διαφωνούν στη βάση των δικών τους συμφερόντων.

Περισσότερα

Δήλωση Λούκας Κατσέλη για το νέο πακέτο μέτρων

Η Πρόεδρος της Κοινωνικής Συμφωνίας Λούκα Τ. Κατσέλη έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«« Προειλημμένες ήταν οι αποφάσεις και προκαθορισμένη η συμφωνία των τριών κυβερνητικών εταίρων στους «βασικούς άξονες του πακέτου των μέτρων». Προκειμένου να διαχειριστούν επικοινωνιακά την αθέτηση των προεκλογικών τους δεσμεύσεων και δηλώσεων, «πρωταγωνίστησαν» επί μακρόν, σε ένα κακής ποιότητας «θέατρο», υποδυόμενοι τους ρόλους των δήθεν σκληρών διαπραγματευτών. Δυστυχώς δεν υπήρξε καμία διάθεση επαναδιαπραγμάτευσης αλλά ούτε και η πρόταξη ενός Εθνικού Σχεδίου Ανασυγκρότησης για να βγει η χώρα από την κρίση.

Η Κυβέρνηση, γνωρίζει ότι τα νέα επώδυνα, ανέλπιδα και ατελέσφορα μέτρα θα βαθύνουν την ύφεση, θα διογκώσουν την ανεργία, θα οδηγήσουν την οικονομία σε γενικευμένη στάση πληρωμών και θα καταστήσουν ακόμα πιο δύσκολη την επίτευξη των δημοσιονομικών στόχων και της βιωσιμότητας του χρέους. Κόπτεται όμως να αποδείξει στους εταίρους μας ότι είναι «καλή μαθήτρια» για να έχει την πολιτική τους στήριξη παρόλο ότι γνωρίζει ότι το πρόγραμμα δεν βγαίνει.

Περισσότερα

Λωζάννη – Μόναχο 1Χ2

Γράφει ο Γιάννης Βαρουφάκης,
Καθηγητής Οικονομικών – Πανεπιστήμιο Αθηνών

24η Ιουλίου του 1923. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος, ως επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπίας στην Λωζάννη, υπογράφει την Συμφωνία που, ουσιαστικά, μέσα από τις στάχτες της Μικρασιατικής Καταστροφής, αποτέλεσε την βάση της δημιουργίας του σύγχρονου ελληνικού κράτους. Μέσα από τις δαγκάνες της μεγάλης μας ήττας, ο Βενιζέλος κατάφερε να αποσπάσει ό,τι μπορούσε να αποσπαστεί από μία ηττημένη χώρα ώστε να κρατηθεί όρθια και με την αξιοπρέπειά της κατά το δυνατόν ανέπαφη.

30η Σεπτεμβρίου 1938. Ο πρωθυπουργός της Βρετανίας Neville Chamberlain, μετά την προσγείωσή του στο αεροδρόμιο του Heston, κομίζει την Συμφωνία του Μονάχου, και υπό τις επευφημίες του κόσμου που κατέφτασε εναγωνίως να τον προϋπαντήσει (καθώς οι φόβοι για έναν νέο καταστροφικό πόλεμο είχαν πρόσφατα κορυφωθεί), ανακοίνωσε ότι ο κίνδυνος απετράπη, ότι η χώρα σώθηκε από την περιπέτεια ενός νέου ευρωπαϊκού πολέμου. «I believe it is peace for our time», ήταν η θριαμβευτική του έκφραση που έμεινε στην ιστορία και με την οποία ξεκινούν σχεδόν όλα τα ντοκιμαντέρ του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.

Περισσότερα

Ταφόπλακα η 26η Οκτωβρίου

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Για μια ακόμη φορά οι κρατούντες της ευρωζώνης μας έσωσαν με νέα συμφωνία. Διάσωση νούμερο 4 ή κάτι τέτοιο. Έχουμε χάσει πλέον τον αριθμό. Μόνο τα θύματα των διασώσεων μπορούμε να μετράμε. Κι αυτά ανέρχονται πλέον σε εκατομμύρια. Μιας κι ένας ολόκληρος λαός έχει τεθεί υπό κατάσταση γενικευμένης πτώχευσης, πρωτοφανούς για τα μεταπολεμικά δεδομένα της χώρας, επειδή το επιβάλλει το συμφέρον της ευρωζώνης. Έτσι είναι, άμα είναι να επιλέξεις ανάμεσα σ’ ένα εγκεφαλικό κατασκεύασμα – όπως είναι το ευρώ και η ευρωζώνη – και σ’ έναν ολόκληρο λαό, τι το πιο λογικό; Διαλέγεις το εγκεφαλικό κατασκεύασμα μόνο και μόνο γιατί συμφέρει τις αγορές, τις τράπεζες και τους ισχυρούς της ευρωζώνης. Αυτό το τερατούργημα αποκαλείται σήμερα «Ευρώπη» και «ευρωπαϊκή πορεία» της χώρας.

Το βασικό είναι να καταλάβουμε ότι για μια ακόμη φορά σωθήκαμε από τους φίλους και εταίρους μας. Ή τουλάχιστον έτσι θέλουν να πιστέψουμε όλοι αυτοί που μέχρι χθες μας έλεγαν άλλα. Πρώτα όμως θα πρέπει να διευκρινίσουμε τι περιλαμβάνει η περίφημη συμφωνία της 26ης Οκτωβρίου. Ελάχιστα πράγματα. Να η ουσία όπως διατυπώθηκε στην Δήλωση της Συνόδου Κορυφής (26/10):

Ευχολόγιο «διάσωσης»:

«Η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα (PSI) έχει ζωτικό ρόλο στην εδραίωση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους. Συνεπώς χαιρετίζουμε την τρέχουσα συζήτηση μεταξύ της Ελλάδας και των ιδιωτών επενδυτών της για την εξεύρεση λύσης για εμβάθυνση της συμμετοχής του ιδιωτικού τομέα. Από κοινού με ένα φιλόδοξο πρόγραμμα για την ελληνική οικονομία, η συμμετοχή του ιδιωτικού τομέα αναμένεται να διασφαλίσει την απομείωση της σχέσης του ελληνικού χρέους προς το ΑΕΠ με στόχο να φθάσει το 120% έως το 2020.

Περισσότερα

Ζητούνται λίγη τσίπα και ίχνη αξιοπρέπειας…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Πολιτική ικανότητα, εντιμότητα, υπευθυνότητα και διορατικότητα δεν θα μπορούσε κανείς σοβαρός άνθρωπος να ζητήσει από τους κυβερνώντες και τους διαπλεκόμενους διαμορφωτές της κοινής γνώμης στην Ελλάδα. Τουλάχιστον να διέθεταν λίγη τσίπα και ίχνη αξιοπρέπειας! Δυστυχώς όμως αυτά απουσιάζουν από το πρόσωπο της κυρίαρχης πολιτικό – εκδοτικής τάξης της χώρα μας. Τι να πεις και τι σημασία έχει η κριτική όταν απευθύνεται σε κάστες αμοραλιστών και άθλιων καιροσκόπων, που διαρκώς αγωνίζονται να εξαπατήσουν αυτούς στους οποίους απευθύνονται, μεταβάλλοντας διαρκώς στάση και προσωπείο, στο πλαίσιο της επιχείρησης «κάνουμε το μαύρο, άσπρο».

Κακώς, απορούμε ορισμένοι για την περίεργη αδράνεια του ελληνικού λαού στο ζήτημα της υπεράσπισης των συμφερόντων του, τα οποία θίγονται από την πολιτική της κυβέρνησης και την στρατηγική της τρόικας. Ο κόσμος «παλάβωσε» στην Ελλάδα, καθώς πολιτικό σύστημα και ΜΜΕ πέτυχαν να τρελάνουν τους περισσότερους. Δεν μπορεί να έρχεται σήμερα το «mainstream» μαζί με το αυτοαποκαλούμενο εκσυγχρονιστικό καθεστώς και να υιοθετούν απόψεις για την διαχείριση της κρίσης, που οι ίδιοι προκάλεσαν, τις οποίες προτείναμε ως αυτονόητες από την πρώτη στιγμή εγκλωβισμού της χώρας στην παγίδα της πιστωτικής κρίσης, εμείς οι «περιθωριακοί», «ανεύθυνοι», «συνομωσιολόγοι» και άλλα πολύ χειρότερα σύμφωνα με την ρητορική τους.

Περισσότερα