Φτάνει πια με τα τούρκικα σήριαλ!…

Του καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πριν μερικές δεκαετίες, να θυμηθούμε οι ώριμοι στην ηλικία να το μάθουν τα παιδιά μας, ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά… Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος… και τα κορίτσια ντίβες, γυναίκες πλανεύτρες, εξωτικές μαζί και επιθυμητές…

Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και μαζί όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…» Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η TV, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντας μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες ώρες από λίγα εγχώρια και πολλά, ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ πολλά εισαγόμενα σήριαλ, που, όπως η εποχή μας, δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε «δίδαγμα και… ρητό» αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε… τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.

Περισσότερα