Δικηγόροι: Συνέχιση της πανελλαδικής αποχής έως και την Τετάρτη 16 Μαρτίου

Απόφαση συνέχισης των κινητοποιήσεων του κλάδου, έλαβε η Ολομέλεια των Προέδρων των Δικηγορικών Συλλόγων Ελλάδος που συνεδρίασε την Τετάρτη 2 Μαρτίου υπό τη προεδρία του προέδρου της Β. Αλεξανδρή, για το θέμα του ασφαλιστικού, με συνέχιση της αποχής των Δικηγόρων έως και την Τετάρτη 16 Μαρτίου 2016.

Τα μέλη της Ολομέλειας ενημερώθηκαν από τον καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών Αλ. Ζιμπίδη για τα συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης που συντάχθηκε με πρωτοβουλία του δικηγορικού σώματος για την βιωσιμότητα του ασφαλιστικού κλάδου των Νομικών.

Αναφερόμενος στα βασικά συμπεράσματα της αναλογιστικής μελέτης και συγκρίνοντας τα με το ασφαλιστικό προσχέδιο της κυβέρνησης, ο πρόεδρος της Ολομέλειας Β. Αλεξανδρής, τόνισε:  «Συνάγεται ευχερώς ότι η πρόταση του Yπουργείου Εργασίας δημιουργεί αναλογιστική ανισορροπία στο Ταμείο Ασφάλισης Νομικών. Το προτεινόμενο από την κυβέρνηση ασφαλιστικό σύστημα δεν δίνει μόνιμη αλλά πρόσκαιρη λύση, μετατοπίζοντας απλά την βιωσιμότητα του Ταμείου Ασφάλισης Νομικών μόλις κατά 2-3 έτη».

«Η πρόταση του υπουργείου, μεταφέρει και πολλαπλασιάζει στο άμεσο μέλλον το πρόβλημα, καθώς δεν έχει αναλογιστική βάση, ούτε προβλεπόμενη ανταποδοτικότητα μεταξύ εισφορών και παροχών», συμπλήρωσε.

Στην ανακοίνωσή του ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών αναφέρει πως: «Με την αναλογιστική μελέτη αναδεικνύεται η βιωσιμότητα του κλάδου ασφάλισης Νομικών για επόμενα 20 και πλέον έτη, υπό την προϋπόθεση της επίτευξης εξισορρόπησης των εισφορών-παροχών- μεταξύ παλαιών(προ της 1-1-1993) και νέων ασφαλισμένων.

Περισσότερα

ΑΠΟΧΗ, έως ότου ξαναπούμε: «Καλημέρα Ελλάδα!…»

Γράφει ο καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΟκτώβριος του 2014, ξεχάστηκε η 79η ΔΕΘ και οι χιλιοειπωμένες υποσχέσεις από Κυβέρνηση και Αντιπολίτευση…

Οκτώβριος 2014 ξαφνιαστήκαμε με το απρόσμενο αίτημα «Ψήφου Εμπιστοσύνης» από την κυανοπράσινη Συγκυβέρνηση η οποία, όπως συμβαίνει εδώ και 40 χρόνια, την πήρε από τους «εξασφαλισμένους» 155…

Τώρα τα σενάρια ανθούν για την εκλογή Προέδρου από την παρούσα Κυβέρνηση με την βοήθεια κάποιων που ΔΕΝ θέλουν να χάσουν τα προνόμια της Βουλευτικής Έδρας ενώ κάποιοι μιλάνε για την πιθανότητα εκλογών με κατάργηση του ‘bonus’ των 50 εδρών για να ανακοπεί η πορεία του ΣΥΡΙΖΑ προς την Εξουσία.

Τα 155 ΝΑΙ είναι για κάποιους «επαρκές τεκμήριο» για αμφισβήτηση της ικανότητας των κκ Σαμαρά και Βενιζέλου να εξασφαλίσουν τα απαιτούμενα 180 ΝΑΙ και, ταυτόχρονα, τη διαιώνισή τους στους θώκους Κυβερνητικής Εξουσίας…
Τα ίδια 155 ΝΑΙ είναι «επαρκές τεκμήριο» για τους κκ Σαμαρά-Βενιζέλο ότι θα εξασφαλίσουν και τα απαιτούμενα 180 ΝΑΙ στην εκλογή προέδρου…

Είναι θέμα «οπτικής γωνίας» για εμάς τους Έλληνες η ορθή αξιολόγηση της πραγματικότητας και η «πρόγνωση» μελλοντικών φαινομένων.

Τo κλασικό «ήξεις αφήξεις…» της Πυθίας δικό μας δημιούργημα ήταν και παραμένει καθότι οι Δελφοί παραμένουν ως ο ομφαλός της Ελλάδος έστω και εάν αμφισβητείται η γεωπολιτική τους θέση ως ομφαλός της γης…

Η τρόικα απεχώρησε τις προάλλες και κάποιοι θεώρησαν το γεγονός ως ενδεικτικό «κείμενων δυσκολιών συνεννόησης με την Αθήνα», ενώ κάποιοι άλλοι έκαναν λόγο για «αβάντα» των εκπροσώπων των δανειστών μας στην Συγκυβέρνηση ενόψει της συζήτησης για την Ψήφο Εμπιστοσύνης…

Οι «γνωρίζοντες» διακατέχονται από την αγωνία που γεννά η επικείμενη ανακοίνωση των «στρες τεστ» για τις ελληνικές τράπεζες που θα συμπέσει με την επέτειο της απελευθέρωσης της Θεσσαλονίκης και παραμονές της Εθνικής Επετείου του ιστορικού ΟΧΙ αιωρείται η θέση του κ Draghi ότι οι Τράπεζες ΔΕΝ μπορεί να βοηθηθούν χωρίς «νέες μνημονιακές δεσμεύσεις…»

Το «άρμεγμα» των Ελλήνων εντείνεται με φορομπηχτικά τερτίπια που προστίθενται στα μύρια που ακολούθησαν το αλησμόνητο πλέον «Λεφτά Υπάρχουν» του 2009 και την πρόσκληση το 2010 στην Τρόικα να μας «σώσει» καθώς ΣΩΤΗΡΙΑ ΔΕΝ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ παρά μόνο αναβλητικότητα ενώ «εμπεδώνεται» η άποψη ότι ο ΣΥΡΙΖΑ (ως μεταλλαγμένο ΠΑΣΟΚ) θα Κυβερνήσει…

Νιώθουμε πια όχι μόνο στις τσέπες μας αλλά και στην καθημερινότητα και στις ψυχές μας αισθήματα μείωσης, υποτίμησης, αποπροσανατολισμού, διάλυσης του οικονομικού και κοινωνικού ιστού, εκμηδένισης της κοινωνικής αλληλεγγύης και αποξένωσης…

Τον Οκτώβριο του 2008, μόλις 2 μήνες πριν «καεί» η Αθήνα και άλλες πόλεις της Πατρίδας με Δεκεμβριανές διαδηλώσεις μετά τον θάνατο του εφήβου Αλέξη από σφαίρα αστυνομικού, είχα γράψει στο οπισθόφυλλο του γνωστού πια βιβλίου μου με τίτλο «Καληνύχτα Ελλάδα» το παρακάτω κείμενο που φέρνω και πάλι στη δημοσιότητα από τα blogs ευχαριστώντας τους φίλους μου διαχειριστές για τη φιλοξενία:

Βρισκόμαστε, τελικά, ως Έθνος, λαός και κοινωνία στο μάτι ενός
κυκλώνα, στη δίνη προβληματισμών, με τον κλυδωνισμό θεσμών και δομών, με την ακύρωση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς. Προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για μια προσεκτική ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς φόβο και πάθος και χωρίς υστερικές αντιδράσεις.

Μήπως όλα τα παραπάνω αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις υποκειμενικού τύπου πίσω από τις οποίες υποκρύπτονται κάποιες μικροπολιτικές σκοπιμότητες;

Κατηγορηματικά ΟΧΙ!

Έχουμε τελματώσει σε έναν απίστευτα βρώμικο και δύσοσμο βούρκο…

Κολλήσαμε!..

Εάν περάσει στο συλλογικό, εθνικό μας υποσυνείδητο η αίσθηση ότι ΔΕΝ υπάρχει πια στέρεο, υγιές, ηθικό κομμάτι γης για να σταθούμε, τότε το επόμενο βήμα είναι ο ΚΥΝΙΣΜΟΣ, η απώλεια της ιδεολογίας, η προσφυγή στην απάθεια και την άρνηση που αποτελούν το ικρίωμα θανάτωσης της κοινωνικής αλληλεγγύης, καθώς το δημιουργικό ΕΜΕΙΣ υποκαθίσταται από το μικροπρεπές ΕΓΩ!

Καιρός να…ξυπνήσουμε, να θυμηθούμε το “εμείς”, να διαπιστώσουμε ότι ακόμα υπάρχει EΛΠIΔA!

Αλλιώς, ο τελευταίος ας φροντίσει, παρακαλώ, να ρίξει την αυλαία, να σβήσει τα φώτα και «Καληνύχτα… Ελλάδα»

Την έριξε την αυλαία ο κ Παπανδρέου, την στερέωσε ο κ Παπαδήμος και την κρατά επιμελώς κατεβασμένη η ιστορικά πρωτόγνωρη Συνεργασία των κκ Σαμαρά και Βενιζέλου, δηλαδή της «φυλλοροούσας» Νέας Δημοκρατίας και της «σκιάς» ενός πάλαι ποτέ κραταιού ΠΑΣΟΚ …

Κλείνω την σημερινή μου ανάρτηση δηλώνοντας δημοσίως ΑΠΟΧΗ καθώς αποχαιρετώ πλέον και τα blogs και τις εφημερίδες.

Όπως γνωρίζετε ΑΠΕΧΩ τα τελευταία χρόνια από τηλεοπτικά προγράμματα και ραδιοφωνικές εκπομπές και εφεξής δεν θα αρθρογραφώ σε Blogs και εφημερίδες μέχρι την ημέρα που θα ανακτήσουμε το δικαίωμα να πούμε ξανά:

«ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ!..»

Περισσότερα

*T a b u l a R a s a. Αίτιο ή αποτέλεσμα του ελληνικού πολιτικού αμοραλισμού;

Γράφει ο Χρήστος Παπαδημητρίου Κοινωνιολόγος-Οικονομολόγος.

Χ. ΠαπαδημητρίουΜε αφορμή την επικείμενη εκλογή Προέδρου Της Ελληνικής Δημοκρατίας και την ανήκεστο «πολιτική ίωση» των επαγγελματιών της πολιτικής να τους απασχολεί η διαδικασία μόνο ως αριθμητικό μέγεθος, και να αδιαφορούν πλήρως για το τι σημαίνει αυτό το «παιχνίδι» τους για την αξιοπιστία του θεσμού για τον οποίο δήθεν κόπτονται.

Και βέβαια σε σχέση και με το μέγεθος της εκλογικής αποχής, η οποία από όρος της πολιτικής διαδικασίας εξελίχτηκε με «ακούσιες τεχνικές» και μεθόδους σε θέση της προβοκατόρικης συζήτησης όσον αφορά το από πού αντλεί δύναμη και νομιμοποίηση ο φασισμός.

Βεβαίως εσύ αγαπητέ αναγνώστη γνωρίζεις την πραγματικότητα, ότι τον Γιάννη Aγιάννη τον έσπρωξε η πείνα στο κλέψιμο της φρατζόλας, και βεβαίως ότι τον έλληνα και σημερινό Γιάννη Aγιάννη σπρώχνει στους κόλπους της αντίδρασης η αδυναμία του χορτάτου να καταλάβει τι σημαίνει πείνα, και δυστυχώς η αδυναμία των “φερόμενων” ως δημοκρατών να εξηγήσουν γιατί απλά ενεργούν εν λευκώ στις επιταγές τρίτων.

Είναι σαφές ότι το πραγματικό γεγονός που προκαλεί ανησυχία δεν είναι τα όποια ποσοστά αποχής του εκλογικού σώματος, αλλά πρωτίστως η ηλικιακή διάρθρωση των πολιτών που στέκονται με αρνητική διάθεση απέναντι στο θεμελιώδες μέγεθος της Δημοκρατίας, αυτό της εκλογικής διαδικασίας.

Η αποχή αναμφίβολα αποτελεί ανάχωμα για την εξέλιξη της Δημοκρατίας, αν μείνουμε δε στην επί σκοπώ αριθμολογία, στην ανόητη και πολλές φορές «κατευθυνόμενη και προβοκατόρικη κουβέντα» στα κανάλια, και στην επιφανειακή άποψη «περί καναπέδων», τότε ελλοχεύει ο κίνδυνος της κοινωνικοποίησης σε αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, τις οποίες η δημοκρατία των ηλικιωμένων από κάθε άποψη πολιτικών δεν θα μπορέσει να τιθασεύει, με απρόβλεπτες συνταγματικές συνέπειες στο εγγύς μέλλον.

Η ανεξέλεγκτη πολιτική συμπεριφορά που δημιούργησε, αυτή την προβληματική είναι ίσως η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας μας, που οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα η «πολιτική» να βάλλεται τόσο σφοδρά, και οι «πολιτικοί» να περιχαρακώνονται σε κλειστές κάστες και επαγγελματικές ομάδες με ότι αυτό συνεπάγεται μέσα και έξω από την Ελλάδα – να συμπεριφέρονται δηλ. ως να μην κατανοούν το εφιαλτικό τοπίο που προέκυψε από συγκεκριμένες «πολιτικές», όχι μόνο για την οικονομία, αλλά και για τον κοινωνικό ιστό γενικότερα, όπως για παράδειγμα η συμπεριφορά της αποχής από τις εκλογές αποτελεί καρκίνωμα για την επιβίωση και εξέλιξη του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος.

Θλιβερό το φαινόμενο της ανεπάρκειας των ανθρώπων της πολιτικής, αλλά καταγεγραμμένο πλέον με νούμερα, δεν είναι αυθαίρετο αυτό που προκύπτει ως συμπέρασμα ότι συμπεριφορές και πρακτικές αγγίζουν τα όρια της tabula rasa, υπό την έννοια της πολιτικής ενέργειας χωρίς πολιτική ευθύνη καθότι κατέστη η εκτελεστική εξουσία εκτελεστικό όργανο τρίτων θεσμικών και μη θεσμικών παραγόντων.

Επικίνδυνο όμως είναι ως φαινόμενο πολύ περισσότερο για την ανάπτυξη της Δημοκρατίας, τον πολιτικό μας βίο, η και πάλι καταγεγραμμένη άποψη στην συνείδηση των πολιτών ή σωστότερα των ενεργών πολιτών, των οποίων έχει με αυτές τις συμπεριφορές και πρακτικές των «πολιτικών» περιθωριοποιηθεί η πολιτική των προσωπικότητα, και αδρανοποιηθεί η πολιτική των σκέψη και άποψη, ότι η αποχή δεν είναι το αίτιο, αλλά το αποτέλεσμα μιας βαθειά νοσηρής κατάστασης στα πολιτικά πράγματα της χώρας.

Αν από εδώ δεν ξεκινήσει η επανατοποθέτηση και η ανάταξη των φθαρμένων πολιτικών συμπεριφορών η αποχή θα συνεχίζεται, αν δηλαδή δεν αλλάξουν τακτική να βλέπουν το δέντρο και όχι το δάσος, αν δηλαδή δεν αντιληφθούν ότι δεν είναι αναντικατάστατοι, αν δηλαδή δεν σταματήσουν να φυτεύουν δέντρα στην άμμο, αν δηλαδή δεν καταλάβουν ότι τα κόμματα έχουν λόγο ύπαρξης όταν έχουν αναφορές στο πεζοδρόμιο και στους πολίτες.

Αποτελεί κοινό τόπο επίσης ότι η αρνητική ή η θετική άποψη του πολίτη όσον αφορά τον πολιτικό αποτελεί βασική παράμετρο για την ποιότητα και την ανάπτυξη η συρρίκνωση της Δημοκρατίας.

Η πολιτική άποψη και σκέψη για να προαχθεί πρέπει να υφίσταται πολιτικός χώρος, για να υπάρχει πολιτικός χώρος απαιτείται να τον στηρίζουν πολιτικές οντότητες ήθους και δυναμικής, και με αυτή την δημοκρατική πραγματικότητα ο λαός μας έχει αποδείξει ότι συμφωνεί απολύτως, κατά συνέπεια τον αδικεί αυτή η διαχέουσα άποψη περί μη συμμετοχής στα της πολιτικής ενασχόλησης.

Η άσκηση της εξουσίας τα προηγούμενα χρόνια αγνόησε την πολιτική βούληση των πολιτών, η οποία διαμορφώνεται συνήθως με πολιτικές λόγων, ασκήθηκε πέρα και έξω από κάθε λογική, αγνοώντας επιδεκτικά η κατ άλλους προσβάλλοντας χαρακτηριστικά την κοινωνική επιταγή.

Αυτή η κατάσταση της πολιτικής αδιαφορίας του κόσμου εκ της πολιτικής συμπεριφοράς των πολιτικών, αποτελεί κατά την άποψη μου αρνητικό σύμπτωμα και ανασταλτικό παράγοντα της επιβίωσης και παραπέρα εξέλιξης της Δημοκρατίας

Αυτή η πολιτική αδιαφορία μετατρέπεται πολύ σύντομα με συγκεκριμένες ιστορικές μεθόδους και πολιτικές σε πολιτική διαμαρτυρία, σε πολιτική αλχημεία, σε πολιτικό και δημοκρατικό εκτροχιασμό.

Αν λοιπόν συνεχίσουν έτσι να διάγουν τον πολιτικό τους βίο με αλαζονεία και αμετροέπεια και συνεχίσουν να θεωρούν την παρουσία τους στην πολιτική αναντικατάστατη να βλέπουν το όποιο δέντρο και όχι το κοινωνικό δάσος και το τι συμβαίνει στο πεζοδρόμιο θα οδηγήσουν με μαθηματική ακρίβεια την δημοκρατία σε περιπέτειες.

Η παρατήρηση, και η περιγραφή του γεγονότος, σε ένα κείμενο που απευθύνεται σε πολίτες, ολοκληρώνεται συνήθως με πρόταση, δηλαδή δεν αρκεί για τον αναγνώστη, αλλά και για τον γράφοντα μόνο άποψη, η μόνο μακροσκελής περιγραφή και αναφορά.

Η πρόταση σαφής, ότι αν δεν επιχειρηθεί η πολιτική επανατοποθέτηση σε σχέση με το ποιο είναι το ζητούμενο ο «πολιτικός» και η επιβίωσή του, ή η «πολιτική», ο πολίτης θα επιμένει στην μη συμμετοχή, ο νέος να μην τον ενδιαφέρει το πολιτικό γίγνεσθαι, η αποχή να μεγαλώνει και το πιο επικίνδυνο η κοινωνία να μπολιάζεται με άκρως αντιδημοκρατικές παραφυάδες του τύπου των διάφορων «χρυσών και ελληνικών αυγών»
«Αυτό που δεν έπρεπε, και δεν πρέπει να ξανασυμβεί στο μέλλον είναι αυτή η αδιανόητη και αχαρακτήριστη προσβολή του πολιτικού μας υπόβαθρου, από τους ασχολούμενους με την πολιτική διαχείριση της εξουσίας, οι οποίοι αλαζονικά αγνόησαν και αγνοούν την θεμελιώδη αρχή της πολιτικής επιστήμης και ορολογίας ότι η «πολιτική» είναι μια συνεχής διαδικασία στο χρόνο εξέλιξης της Δημοκρατίας, και οφείλει ως εκ τούτου να την υπηρετεί έχοντας σήμερα ιδιαίτερα υπ όψιν του ότι η φαύλη διαχείριση των κοινών θα τον οδηγεί στο μέλλον εκεί που οδηγείται και ο πολίτης όταν παρανομεί, καθότι μια ευνομούμενη και σύγχρονα θεσμοθετημένη Δημοκρατία δεν μπορεί να προστατεύει με ειδικούς νόμους «μικρούς πολιτικούς» που επειδή βρέθηκαν στο χώρο της πολιτικής θεώρησαν και θεωρούν ότι η «Πολιτική» τελειώνει με τον «πολιτικό» .

*Ο τίτλος Τabula rasa υπονοεί την «λευκή διάθεση» για την εν λευκώ διαχείριση των ζητημάτων της ανάταξης της χώρας.

Η παραπάνω αναφορά αποτελεί κατά τίτλο και κείμενο πρώτη γραφή.

Επισημαίνεται για την αξιοπιστία εντύπου και γράφοντος.

Κείμενο στοχευόμενης γραφής στο θέμα «πολιτική εκτελεστική εξουσία», έχοντας υπ όψιν ότι άλλο πράγμα έχω την παραπάνω εξουσία, άλλο πράγμα την ασκώ, και άλλο πράγμα τι με ενδιαφέρει από την άσκησή της

Ευχαριστώ θερμά.

Περισσότερα

Εξαιτίας της “εργατικής Πρωτομαγιάς 2014” (δηλώνω ΑΠΟΧΗ ως τις 26 του Μάη…)

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΤην «ΑΠΟΧΗ» μου από τα ραδιοτηλεοπτικά μπαλκόνια και παράθυρα την γνωρίζουν πλέον και φίλοι και εχθροί.

Την «ΑΠΟΧΗ» μου από την συχνή και πυκνή παρουσία μου στα Blogs σας την κοινοποιώ σήμερα, παραμονή της «Εργατικής Πρωτομαγιάς του 2014» την οποία θα γιορτάσουμε αύριο Πέμπτη σημειώνοντας σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο:

Οδυνηρή πρωτιά στα επίσημα ποσοστά «ανεργίας» στην Ε.Ε.,
Δραματική πρωτιά στο χρέος μας σε σχέση με το ΑΕΠ,
Τραγικές προσωπικές και οικογενειακές ιστορίες με 2 εκατ. ανέργους,
Καταδίκη σε ένδεια με κουτσουρεμένες αμοιβές,
«Φτωχοποίηση» με κουτσουρεμένες συντάξεις,

Στη χώρα όπου η κυανοπράσινη Συν-Κυβέρνηση «αυτοχειροκροτήθηκε» με αφορμή

Την «έξοδο στις αγορές» με πενταετές, κατοχυρωμένο στο Αγγλικό Δίκαιο, Κρατικό ομόλογο του 5%,

Και πλασματικό «πρωτογενές πλεόνασμα» (ανάθεμα τις περικοπές σε μισθούς, σε συντάξεις και σε επιδόματα για το ενάμιση εκατομμύριο ανέργων)

Ζητώ την κατανόησή σας αλλά σταματώ να γράφω στα αγαπημένα μου Blogs μέχρι την 26η του Μάη…

«ΑΠΟΧΗ», για να μην κατηγορηθώ ότι επηρεάζω το Εκλογικό Σώμα.

Οψόμεθα στις 26 του Μάη
στην Πατρίδα των «κοψοχέρηδων»!..

Περισσότερα

Ιωάννινα: Αποχή δικηγόρων

Οι δικηγόροι της πόλης των Ιωαννίνων, μετά από πρόσφατη απόφαση της γενικής συνέλευσης, συνεχίζουν την αποχή από τα καθήκοντα τους μέχρι και τις 7 Φεβρουαρίου αντιδρώντας με αυτόν τον τρόπο στο νομοσχέδιο που προωθεί το υπουργείο Δικαιοσύνης για το «άνοιγμα» του κλάδου. Τα κύρια αιτήματα του δικηγορικού συλλόγου είναι οι ελάχιστες αμοιβές, η κατάργηση των γεωγραφικών περιορισμών και κυρίως η αύξηση των τιμών για τις βασικές δικαστικές υπηρεσίες (όπως οι μηνύσεις) και η επιβολή ΦΠΑ.

Περισσότερα

Αποχή: Γέννημα του πολιτικού αμοραλισμού

Του Χρήστου Παπαδημητρίου,
Κοινωνιολόγου – Οικονομολόγου
Πρόεδρου ΤΔ Πύργου – Κόνιτσας

(Με αφορμή την ξεπερασμένη θεώρηση των πολιτικών να βλέπουν την αποχή  ως αριθμητικό μέγεθος και όχι ως κοινωνικό μόρφωμα – αδιανόητο να μην προβληματίζουν διόλου οι αιτίες της αποχής, αλλά τα ποσοστά και οι αριθμοί.)

Είναι σαφές ότι το πραγματικό γεγονός που προκαλεί ανησυχία δεν είναι τα όποια ποσοστά αποχής του εκλογικού σώματος αλλά πρωτίστως η ηλικιακή διάρθρωση των πολιτών που στέκονται με αρνητική διάθεση απέναντι στο θεμελιώδες μέγεθος της Δημοκρατίας του «εκλέγειν και εκλέγεσθαι».

Η αποχή αποτελεί ανάχωμα για την πορεία της Δημοκρατίας, αν μείνουμε στην ψεύτικη αριθμολογία στην ανόητη και πολλές φορές «κατευθυνόμενη πολιτικάντικη κουβέντα» στα κανάλια, και στην επιφανειακή άποψη «περί καναπέδων» ,ελλοχεύει ο κίνδυνος της κοινωνικοποίησης σε αντιδημοκρατικές συμπεριφορές, τις οποίες η δημοκρατία των ηλικιωμένων από κάθε άποψη πολιτικών δεν θα μπορέσει να τιθασεύει, με απρόβλεπτες συνέπειες στο εγγύς μέλλον.

Η ανεξέλεγκτη πολιτική συμπεριφορά που δημιούργησε, αυτή την προβληματική είναι ίσως η πρώτη φορά στην πολιτική ιστορία της χώρας μας, που οδηγεί αβίαστα στο συμπέρασμα η «πολιτική» να βάλλεται τόσο σφοδρά ,και οι «πολιτικοί» να περιχαρακώνονται σε κλειστή επαγγελματική ομάδα με ότι αυτό συνεπάγεται μέσα και έξω από την Ελλάδα-να συμπεριφέρονται δηλ. ως να μην κατανοούν το εφιαλτικό τοπίο που προέκυψε από συγκεκριμένες «πολιτικές» όχι μόνο για την οικονομία αλλά και για τον κοινωνικό ιστό γενικότερα, όπως για παράδειγμα η συμπεριφορά για αποχή από τις εκλογές που αποτελεί καρκίνωμα για την επιβίωση και εξέλιξη του Δημοκρατικού μας Πολιτεύματος.

Περισσότερα

24ωρη απεργία της Π.Ο.Ε. – Ο.Τ.Α.

Η ΠΟΕ – ΟΤΑ έχει κηρύξει 24ωρη απεργία για την Παρασκευή, 19 Νοεμβρίου, η οποία θα συνεχιστεί με παράλληλη 48ωρη αποχή το Σάββατο και την Κυριακή, 20 και 21 Νοεμβρίου αντίστοιχα, αντιδρώντας με αυτόν τον τρόπο στις απολύσεις προσωπικού, στις περικοπές επιδομάτων και αποδοχών των υπαλλήλων και στην αφαίρεση συνταξιοδοτικών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων τους.

Περισσότερα

Εκλογές: Αποχή, μήνυμα και πολιτική

Γράφει ο paratiritis
[email protected]

Αύριο 7 Νοεμβρίου 2010, θα είναι μια μέρα ιδιαίτερα σημαντική: Οι πολίτες αυτής της καταταλαιπωρημένης από την πολιτική υποκρισία και ανευθυνότητα χώρας καλούνται να αποφασίσουν για άλλη μια φορά τους εκπροσώπους τους, μέσα σε ένα ιδιαίτερα φορτισμένο πολιτικά σκηνικό.

Ένα από τα κυρίαρχα χαρακτηριστικά αυτής της αναμέτρησης είναι το γεγονός ότι οι πολίτες αποστρέφονται πλέον ανοιχτά τους πολιτικούς και ως εκ τούτου και την πολιτική. Η τάση των πολιτών για εκλογική αποχή είναι αυτή τη φορά μεγαλύτερη από κάθε προηγούμενη. Κατά την προσωπική μου άποψη, αυτό είναι πέρα για πέρα λάθος. Δεν είναι λύση σε καμία περίπτωση η αδιαφορία και η αποφυγή. Τα άκουρα / λευκά ψηφοδέλτια και όσοι αποφασίσουν αποχή, δε λαμβάνονται υπόψη ούτε εκλογικά αλλά κυρίως, ούτε και πολιτικά. Και βέβαια, είναι μέγας μύθος (καλύτερα δικαιολογία) ότι η αποχή στέλνει μήνυμα. Κανένα μήνυμα δε στέλνει αγαπητοί φίλοι, απλώς το υπάρχουν πολιτικό σύστημα “ξεφορτώνεται” χωρίς επηρεασμό αποτελέσματος όσους δεν συμφωνούν.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η χώρα είναι σήμερα σε τραγική κατάσταση. Δεν θα εξετάσω στο σημερινό σημείωμα το ποιος φταίει για αυτό, αυτό θα το κρίνει η ιστορία [όλοι μας, μέσα μας ξέρουμε].

Αυτό που πρέπει όμως όλοι μας να κάνουμε, είναι να σκεφτούμε το αύριο. Αν θέλουμε από μεθαύριο να κοιτάμε στα μάτια τα παιδιά μας, πρέπει αύριο να ψηφίσουμε. Και αφού αποφασίσαμε να το κάνουμε, φθάνουμε στο επόμενο ερώτημα: Ποιόν ψηφίζουμε;

Η απάντηση είναι σχεδόν μονολεκτική: Ακέραιους ανθρώπους, με ήθος, όραμα για το άυριο και το κυριότερο: Γνώση του γεωγραφικού χώρου που φιλοδοξούν να υπηρετήσουν. Σε καμία περίπτωση ΔΕΝ ψηφίζουμε αυτούς που επιβάλλουν τα κομματικά γραφεία, οι νομαρχιακές επιτροπές και τα βουλευτικά γραφεία. Όλοι μας μπορούμε εύκολα να κρίνουμε τους άλλους, αρκεί να μείνουμε ανεπηρέαστοι από τον κομματικό φανατισμό (πράγμα που ευθύνεται εν μέρει για τη σημερινή μας κατάσταση).

Προσοχή βέβαια χρειάζεται και στους επίδοξους κατά τόπους “φωτισμένους σωτήρες” που προέρχονται από τη λεγόμενη “κεντρική πολιτική”, οι οποίοι αφού έσωσαν τη χώρα γενικότερα μέσω του κοινοβουλίου φιλοδοξούν τώρα να σώσουν και τις επί μέρους περιοχές της… ως περιφερειάρχες ή δήμαρχοι μεγάλων πόλεων.

Συμπέρασμα: Αφήστε κατά μέρος, την κομματική προπαγάνδα, τα επικοινωνιακά κολπάκια, τους πολιτικάντικους εκβιασμούς, τις (πληρωμένες) “αγιογραφίες” μέσω του τύπου και αποφασίστε απλά, με την κοινή λογική

Θα σας οδηγήσει αλάνθαστα στην καλύτερη δυνατή επιλογή, πιστέψτε με!

Περισσότερα

Όραμα & μύθο, κόντρα στον κυνισμό!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Πληροφορήθηκα ότι ξάφνιασε πολλούς γνωστούς και άγνωστους το κείμενό μου στα αγαπημένα μου blogs με τίτλο «Αποχή, Άκυρο, λευκό; Θρίαμβος του Συστήματος!…» Αναρωτιέμαι, γιατί ξάφνιασε; Πριν 2 χρόνια, στο βιβλίο μου «ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ ΕΛΛΑΔΑ» έγραψα «βρισκόμαστε, σαν έθνος και κοινωνία στο μάτι ενός κυκλώνα με εμφανή κατάρρευση παραδοσιακών προτύπων συμπεριφοράς και πλαισίων αναφοράς και προβάλλει επιτακτική η ανάγκη για κάποια ψυχοκοινωνική αξιολόγηση των δεδομένων δίχως φόβο και πάθος. Μήπως, λοιπόν, θάπρεπε να μιλάμε για το τέλος της ιδεολογίας, για βάναυση κατακρεούργηση της ουτοπίας;  Η μήπως αυτά αποτελούν πικρόχολες διαπιστώσεις πίσω από τις οποίες κρύβονται μικροπολιτικές σκοπιμότητες;» ΟΧΙ, κατηγορηματικά, και στις δύο ερωτήσεις!

Σε τελική ανάλυση, οι δεκαετίες μετά την μεταπολίτευση πέρα από την πίκρα της καθολικής απογοήτευσης φαίνεται ότι δημιούργησαν ένα πολύ πιο επικίνδυνο ψυχοκοινωνικά και πολιτικά συναίσθημα στους Έλληνες που είναι ο καταλυτικός, σαρωτικός ΚΥΝΙΣΜΟΣ ατόμων και ομάδων… Κάτω απ’αυτόν τον διάχυτο πλέον κυνισμό που εκφράζεται μέσα από τις διαδικασίες της απώλειας ιδεολογίας, της απάθειας και της άρνησης πίστης και αφοσίωσης σε υψηλά ιδεώδη και συλλογική εθνική ανάταση, κρύβεται – κατά την προσωπική μου γνώμη – συγκεκριμένος φόβος.  Ο φόβος ότι οι ΗΓΕΤΕΣ μας και οι παρατρεχάμενοί τους δεν έχουν ούτε την πρόθεση, ούτε το σθένος, ούτε την έφεση και, ίσως, ούτε την εντιμότητα να προχωρήσουν στην εισαγωγή και την πραγμάτωση του απαραίτητου νέου οράματος…. Κάθε ηγέτης, κάθε δημιουργός, κάθε άτομο που προσφέρει ένα νέο όραμα, μία καινοτομία, ένα νέο μύθο, μια πρωτότυπη ιδέα σίγουρα προσκρούει στις αντιστάσεις εκείνων που περιχαρακωμένοι στον αδρανοποιητικό τους εθισμό θα του αντισταθούν καθώς τους τρομάζει επιπρόσθετα και η συλλογική κίνηση από το οικείο στο όραμα, από την γνωστή πραγματικότητα στην άγνωστη πραγμάτωση του μύθου.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας και στην κοινωνική ψυχολογία της γνώσης φαίνεται ότι αυτές οι αντιστάσεις ποτέ δεν σταμάτησαν τον πραγματικό ηγέτη να ηγηθεί, το δημιουργικό άτομο να δημιουργήσει, τον καινοτόμο να εισαγάγει τις νεωτεριστικές του αντιλήψεις. Συχνά, μάλιστα, τέτοια προικισμένα άτομα επιζητούν την κριτική έστω και σαν επιβεβαίωση της αντικειμενικής πραγματικότητας ότι οι άλλοι έτσι ομολογούν και την ύπαρξή του και την κατανόηση των προθέσεών του. Η απάθεια και αδιαφορία είναι χειρότερη και περισσότερο υποτιμητική επίθεση από την κριτική…

Μύθους είχαν οι άνθρωποι πάντοτε και ανέκαθεν κάθε μύθος είχε την καλή και την κακή του πλευρά, τις θετικές και τις αρνητικές ιδιομορφίες και χαρακτηριστικά. Ισως ο κυνισμός της εποχής μας να προχώρησε σε τέτοιο φθοροποιό σημείο ώστε να αρνούμεθα πλέον κάθε μύθο, θετικό ή αρνητικό, σαν κάτι άχρηστο, ανεφάρμοστο και ολότελα παιδαριώδες! Ο Albert Camus είχε παρατηρήσει ότι κάθε πράξη επανάστασης προϋποθέτει και την σιωπηρή αποδοχή εκείνου στο όνομα του οποίου γίνεται η επανάσταση. Η αίσθηση του Νεοέλληνα ότι είναι πλέον αλλοτριωμένος ΚΑΙ από την εξουσία, ότι έχουν απομακρυνθεί απ’ αυτόν και οι πολιτικοί του ηγέτες και τα Κόμματα έρχεται να επιβαρύνει με σημαντικό κόστος και τις προγενέστερες αισθήσεις της ψυχοκοινωνικής και της πολιτιστικής μας αλλοτρίωσης.  Η θανάτωση του “μύθου” καθώς μπήκαμε στην τελική ευθεία για τις εκλογές τοπικής αυτοδιοίκησης με το σύστημα…»Καλλικράτη»,  δημιουργεί την απελπισία η οποία αποδεικνύεται, δυστυχώς, ακόμη πιό χειρότερη και από τον διαπιστωμένο κυνισμό καθώς οδηγεί στον καταστροφικό νιχιλισμό.

Σαν κοινωνία, σαν Έθνος, σαν πληθυσμιακό σύνολο και σαν άτομα αυτό που τώρα χρειαζόμαστε (και νομίζω θα συμφωνήσετε το χρειάζεται ολάκερη η ανθρωπότητα) το λέω, έστω και εάν κατηγορηθώ, είναι ένας ΝΕΟΣ “μύθος”!… Πιστεύω ότι υπάρχουν θαμμένα στο ελληνικό μας συλλογικό και στο ατομικό υποσυνείδητο όλα τα στοιχεία που απαιτούνται για να δημιουργήσουμε το «νέο μύθο» για να πλάσουμε καινοτομικά, χρήσιμα, πραγματώσιμα οράματα. Χρειαζόμαστε, λοιπόν, ένα ΝΕΟ μύθο και μαζί ένα νέο όραμα που θα μας οδηγήσουν εκτός της διαπιστωμένης ΠΤΩΧΕΥΣΗΣ όχι μόνο στις οικονομικές δομές αλλά και στα συστήματα αξιών, και στους θεσμούς που αποσυντίθενται με ραγδαίους ρυθμούς καθώς σαν άτομα, ομάδες και έθνος θα ζούμε το οδυνηρό ΣΗΜΕΡΑ που μας σερβίρισαν ΠΑΣΟΚ και Νέα Δημοκρατία και διδασκόμενοι από το ΧΘΕΣ να φροντίσουμε να προγραμματίσουμε ένα ελπιδοφόρο για τα παιδιά μας ΑΥΡΙΟ.

Απαιτείται να ξεπεράσουμε τους σημερινούς μας ηγέτες, χρειάζεται οργάνωση και συναίσθημα την ίδια στιγμή που χρειάζεται να δούμε τις ατομικές και συλλογικές μας ευθύνες απέναντι στην ιστορία μας. Και πάνω απ’ όλα χρειάζεται να ξαναβρούμε την…ανθρωπιά μας, να ενεργοποιήσουμε το ξεχασμένο μας φιλότιμο, την αγάπη για τον συνάνθρωπό μας, τη λεβεντιά και το ρωμαίικο κυμπαριλίκι μας… Ποιός ξέρει, ακριβώς επειδή δεν μπορούμε να ελπίζουμε για ελλαδικές προσφορές στην Υψηλή Τεχνολογία των κομπιούτερ και των μικροτσίπς, ίσως κατορθώσουμε να προσφέρουμε σε Δύση και Ανατολή το ΝΕΟ όραμα, τον ΝΕΟ «μύθο» που και αυτοί πλέον- όπως και εμείς – έχουν φοβερή ανάγκη καθώς η αλλοτρίωση έφερε την ανθρωπιά στο έσχατο σημείο της υποβάθμισής της…

ΝΑΙ, αναμφισβήτητα χρειαζόμαστε ένα ΝΕΟ ΜΥΘΟ αλλά κατηγορηματικά ΟΧΙ και άλλα …παραμύθια!…

Περισσότερα

ΑΠΟΧΗ, ΛΕΥΚΟ, ΑΚΥΡΟ; Θρίαμβος του «Συστήματος»!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Σε προηγούμενη άποψή μου στα blogs με τίτλο «Με πράσινα, μπλε & πολύχρωμα…γυαλιά» είχα δεσμευθεί να πω λίγα λόγια για την περίτεχνα καλλιεργούμενη “ανήθικη» ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ τύπου «Μιθριδατισμού» για την έκφραση της δυσαρέσκειάς μας απέναντι στο πολιτικό μας σύστημα, τα Κόμματα και τους πολιτικούς που διεκδικούν την ψήφο μας στις εκλογές για Δημάρχους, Αντιπεριφερειάρχες και Περιφερειάρχες οι οποίες θα διεξαχθούν για ΠΡΩΤΗ φορά με το σύστημα «Καλλικράτης» στις 7 Νοεμβρίου και, σε επανάληψη, στις 14 Νοεμβρίου 2010…

Στα εθνικής εμβέλειας τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά κανάλια βλέπουμε εδώ και μήνες κάρτες και ακούμε αποτελέσματα που αφορούν στις προτιμήσεις των Ελλήνων για Κόμματα, εκτιμήσεις για τον «καταλληλότερο» Πρωθυπουργό και πρόθεση ψήφου για Περιφερειάρχες και Δημάρχους και διαπιστώνουμε (σύμφωνα με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων) ότι το αγαπητό, το πρώτο Κόμμα των Ελλήνων ψηφοφόρων είναι η…ΑΠΟΧΗ(!) και ότι ο ΚΑΝΕΝΑΣ(!) είναι συχνά η προτίμησή μας για Πρωθυπουργούς, Δημάρχους και Περιφερειάρχες…

Περισσότερα

Πιπερόπουλος: Αποχή από την ΤV!

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Επειδή αποφάσισα να μην αποδεχτώ καμία πρόσκληση από σήμερα 28 Σεπτεμβρίου μέχρι τις 28 Νοεμβρίου και να μην εμφανιστώ σε ΚΑΝΕΝΑ από τα Πανελλαδικής εμβέλειας τηλεοπτικά κανάλια που πολύ συχνά με φιλοξένησαν στη διάρκεια των τελευταίων 3 δεκαετιών, καταθέτω την σημερινή μου blog-άποψη ως «αιτιολογία» της πράξης μου… Εκεί στις δεκαετίες του ’50 και ’60, ΕΙΚΟΝΑ σήμαινε αφίσες και φωτογραφίες από έργα που έπαιζαν στα συνοικιακά και κεντρικά σινεμά…Ανείπωτη η υποβλητική δύναμη που μας έκανε να θέλουμε να γινόμαστε μετά την προβολή τα αγόρια πειρατές και cowboys, μυστικοί πράκτορες και αδέκαστοι λειτουργοί της Θέμιδος…και τα κορίτσια ντίβες μυστηριώδεις, γυναίκες πλανεύτρες και εξωτικές όσο και επιθυμητές…Υπήρχε στις ταινίες του σινεμά αρχή και τέλος, υπήρχε πλοκή και δράση και, φυσικά, όλες οι απαραίτητες προοπτικές για να εισπράξουμε κάποιο «δίδαγμα και ρητό…»

Μπορεί να βιάστηκε ο George Orwell δίνοντας στο βιβλίο του για τίτλο το «1984», αλλά τελικά δικαιώθηκε για τη δύναμη της Τηλεόρασης να καθοδηγεί την κοινή γνώμη σε στόχους επιθυμητούς καθώς αποδεχόμενη την προπαγάνδα ως ενημέρωση συναρπάζεται, ακολουθεί άβουλα, αξιολογεί άκριτα, υιοθετεί ασυλλόγιστα!.. Και έτσι ζει τελευταία το ελληνικό τηλεοπτικό κοινό μια ιδιόμορφη τραγωδία με άγνωστες προεκτάσεις που αδυνατούμε να συλλάβουμε, να κατανοήσουμε και στο μέτρο που το επιτάσσουν οι περιστάσεις και το απαιτούν οι καιροί να ερμηνεύσουμε παραγωγικά. Τώρα ο σύγχρονος Δούρειος Ίππος, η ΤιΒι, μπήκε στα σπίτια μας καθηλώνοντάς μας στον καναπέ να ρουφάμε άκριτα αμέτρητες σειρές εγχώριων και εισαγόμενων σήριαλ, που – σαν την εποχή μας – δεν χτίζουν πρότυπα, δεν προβάλλουν ήρωες και ηρωίδες, ούτε « δίδαγμα και…ρητό» αλλά σίγουρα βοηθούν να ξεχάσουμε … τα υψηλά ποσοστά ανεργίας, τα οικονομικά προβλήματα, το καθημερινό άγχος και στρες, την ψυχοσυναισθηματική μας ένδεια που μας οδήγησε στην καθιέρωση ανθρώπινων σχέσεων μιας χρήσης.

Αρχές της δεκαετίας του ’60 και ήμουν νεαρός φοιτητής Κοινωνιολογίας-Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο όταν γνώρισα σε Δημοτικό ΚΑΠΗ της απίστευτης χοάνης λαών, φυλών, γλωσσών και πολιτισμών, που έδωσε το όνομά της και στο Πανεπιστήμιό μου, της ΝΕΑΣ ΥΟΡΚΗΣ, το μακαρίτη πια Jose Eusebio Rodriguez, άντρα διπλά διαζευγμένο και πολλαπλά ξεχασμένο από τα εντός και εκτός γάμου παιδιά του. Είχε αγοράσει μια (γιγάντια για εκείνη την εποχή) έγχρωμη τηλεόραση 27 ιντσών και μια άνετη πολυθρόνα-ξαπλώστρα. Κάθε φορά που είχε σεκλέτια και θυμόταν την πατρίδα του στη Νότια Αμερική, πνιγμένος στη μοναξιά της πάντα πολύβουης, πολυάνθρωπης, και συνάμα απάνθρωπης μεγαλούπολης που ποτέ δεν κοιμάται, απλωνόταν με κινήσεις σχεδόν καταναγκαστικής ιεροτελεστίας στην ξαπλώστρα και άναβε το πούρο Αβάνας άνοιγε την έγχρωμη ΤιΒι του ταξιδεύοντας ολομόναχος στη μαγική χώρα του Όζ.

Αν και γίναμε γνώριμοι και «φίλοι» νέος εγώ εθελοντής ως φοιτητής κοινωνιολογίας-ψυχολογίας, γέροντας εκείνος απόμαχος της βιοπάλης στον κόσμο της βιομηχανικής παραγωγής, αλλά κοντινοί «συγγενείς» στην κουλτούρα – βοήθησε το δικό μου ταμπεραμέντο της μεσογείου και το δικό του της καραϊβικής – ποτέ του δεν μου εκμυστηρεύτηκε που τα έβρισκε τα περιώνυμα «πούρα Αβάνας» παρά το ασφυκτικό εμπάργκο της Αμερικάνικης Κυβέρνησης πάνω στο νησί που ήταν και παραμένει η πατρίδα του Μαρξιστή Δόκτορα Φιντέλ Κάστρο… Στην εποχή της αποβλακωτικά παθητικής τηλοψίας που βιώνουμε αναρωτιέμαι εάν θα ήταν λύτρωση αν ΟΛΟΙ οι Έλληνες παίρναμε το δίκανο και πυροβολούσαμε την ΤιΒι μας ουρλιάζοντας…«τη σκότωσα επειδή την αγαπούσα»;…  Ή μήπως η παρότρυνσή μου αυτή θα δικαίωνε την κρυφή υποσυνείδητη πρόφαση για να βγούμε μετά στην αγορά να προμηθευτούμε σύγχρονα ΤV σετ με επίπεδες οθόνες τύπου «Home Cinema με ήχο Surround» για να ξεφύγουμε από την πικρή μας μοναξιά;

Όποιος έτσι συλλογιέται, αφού ολοκληρώσει τη διαδικασία που συνιστά ο τίτλος μου, ας φροντίσει για την ολοκληρωμένη απόλαυση να ανάψει και ένα πούρο Αβάνας… Κατασκευάζονται ΑΚΟΜΗ από χέρια φτωχών Κουβανών Σοσιαλιστών αλλά διατίθενται στον ελλαδικό χώρο σε τιμές σαφέστατα…καπιταλιστικές!…

Περισσότερα

ΕΚΑΒ: Τετράωρη στάση εργασίας

Απέχουν από την εργασία τους σήμερα Δευτέρα 30 Αυγούστου, και για 4 ώρες, από τις 9.00 το πρωί μέχρι τη 13.00 το μεσημέρι, οι εργαζόμενοι του ΕΚΑΒ σε όλη τη χώρα, ζητώντας την άμεση καταβολή δεδουλευμένων, όπως δηλώνουν οι ίδιοι.

Περισσότερα

Πανελλαδική αποχή δικηγόρων

Απέχουν για άλλη μία φορά σήμερα, Τετάρτη 16 Ιουνίου, και αύριο, Πέμπτη 17 Ιουνίου, οι δικηγόροι απέχουν πανελλαδικά, εκφράζοντας με αυτόν τον τρόπο τη δυσαρέσκειά τους απέναντι στο ασφαλιστικό, το φορολογικό καθώς επίσης και το θέμα των γραμματίων προείσπραξης.

Περισσότερα

Ευρωεκλογές 2009 – Ρεκόρ αποχής

Ολοκληρώθηκαν οι Ευρωεκλογές χωρίς προβλήματα αλλά με πρωτοφανές για τα ελληνικά δεδομένα ποσοστό αποχής των ψηφοφόρων. Συγκεκριμένα, περίπου οι μισοί εγγεγραμένοι του εκλογικού σώματος δεν παρουσιάστηκαν στα εκλογικά κέντρα – αποχή περί το 50%. Τα τελικά αποτελέσματα επικρατείας εμφανίζουν ως νικητή των εκλογών το ΠΑ.ΣΟ.Κ με ποσοστό 36,65% και 8 έδρες στο Ευρωκοινοβούλιο, ακολουθεί η Ν.Δ. με ποσοστό 32,29% και επίσης 8 έδρες, το Κ.Κ.Ε. με 8,35% – 2 έδρες, το ΛΑ.Ο.Σ. με 7,15 – 2 έδρες, το ΣΥ.ΡΙΖ.Α. με 4,70% – 1 έδρα και τους Οικολόγους Πράσινους με 3,49% και μία έδρα. Στην Ήπειρο, τα αποτελέσματα διαμορφώθηκαν ως εξής: Στους νομούς Άρτας και Πρέβεζας προηγείται σε ψήφους η Ν.Δ. ενώ στους νομούς Ιωαννίνων και Θεσπρωτίας το ΠΑΣΟΚ.

Περισσότερα