Η Ελλάδα φασίζει και μαζοχίζεται…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Είχα προειδοποιήσει: όσο θα βαθαίνει η κρίση στην Ελλάδα και θα συνειδητοποιούμε τα αποτελέσματα της μορφής χρεοκοπίας που επέλεξε το καθεστώς της διαπλοκής, τόσο η κοινωνία θα μετακινείται δεξιότερα – σε σημείο ολοένα και περισσότερο να «μηδενίζει» και να φασίζει, μαζοχιζόμενη.

Αν σήμερα προσέξεις απροκατάληπτα την συγκυριακή έκφραση γνώμης μεγάλου μέρους των Ελλήνων πολιτών και ιδιαίτερα του λεγόμενου ενεργού πληθυσμού, είμαι βέβαιος ότι σε αυτό θα καταλήξεις και εσύ. Δυστυχώς, παρά την τεχνολογική πρόοδο της «μηχανής», ο «θεός» των κοινωνιών, δηλαδή η σχέση πολιτικής – πολιτισμού- κοινωνίας, συνεχίζει να μας δίνει «προϊόντα» ήδη γνωστά στον μελετητή της πολιτικής κοινωνιολογίας, πολιτικής ψυχολογίας, κοινωνιολογίας και πολιτικής ιστορίας.

Περισσότερα

Η εβδομάδα που θα κρίνει τα επόμενα χρόνια…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Αυτή την εβδομάδα αναμένονται αποφάσεις τόσο σε πολιτικοθεσμικό, όσο και σε οικονομικό επίπεδο που θα κρίνουν την εξέλιξη της παγκοσμιοποίησης για τα επόμενα χρόνια. Το μέλλον της ΕΕ. Την κατάληξη της ελληνικής περιπέτειας. Και την τύχη του Γιώργου Παπανδρέου. Δεν λέω ότι θα κριθεί και η τύχη της ελληνικής κοινωνίας, καθώς ευτυχώς αυτό είναι ακόμη ρευστό – τουλάχιστον έτσι θέλω να πιστεύω – και εξαρτάται από την ωριμότητα του ελληνικού λαού και την πολιτικότητα και αρετή των προοδευτικών δυνάμεων του τόπου. Επειδή όμως δεν θέλω να μπερδεύω τις επιθυμίες μου με την πραγματικότητα, στις παρακάτω αράδες θα αναφερθώ αποκλειστικά στα «νέα» που προβληματοποιούν σε μια μάλλον διαφορετική βάση την ελληνική και γενικότερα ευρωπαϊκή κρίση.

Ο χρόνος των πειραματισμών στην ευρωζώνη με κεντρικό σημείο αναφοράς την ελληνική κρίση παρήλθε. Η χρηματαγορά, όπως μαθαίνω από βρετανικές πηγές, σκοπεύει να επιταχύνει και να αυξήσει γεωμετρικά την πίεση στη Γερμανία, ώστε αυτή να προχωρήσει άμεσα σε αναθεώρηση της στρατηγικής της με τη δημιουργία ολοκληρωμένης οικονομικής κυβέρνησης, η οποία θα αυτονομηθεί από το διακυβερνητικό μοντέλο της Ένωσης. Για πρώτη φορά οι οικονομικοί παράγοντες των ΗΠΑ ζητούν επιτακτικά από τη Γερμανία να υιοθετήσει και να εισηγηθεί αυτή την εβδομάδα ένα νέο μοντέλο εξουσίας στην ΕΕ, σύμφωνα με το οποίο οι αποφάσεις θα λαμβάνονται από ένα ολοκληρωμένο οικονομικό σώμα, και θα προωθούνται για θεσμική διευθέτηση από το υπάρχον διακυβερνητικό μοντέλο (Σύνοδοι).

Περισσότερα

Οι μέρες είναι πονηρές…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Απολύτως δικαιολογημένα εκτιμούσαμε ότι η οικονομική καταστροφή της Ελλάδας θα συνοδευόταν από γενικότερους εθνικούς κινδύνους. Τα λέγαμε όσοι έτυχε να ασχολούμαστε με τις μοντέρνες και μεταμοντέρνες στρατηγικές στη διεθνή πολιτική, αλλά δυστυχώς το καθεστώς και οι διαμορφωτές της κοινής γνώμης στην πατρίδα μας, μας αντιμετώπιζαν μάλλον περιφρονητικά, χαζογελώντας ειρωνικά και αποκαλώντας μας «συνομοσιολόγους»! Τόσα καταλάβαιναν όσοι – ασυνείδητα θέλω να πιστεύω – εξυπηρετούσαν τις σκοπιμότητες απορρύθμισης που θα καθιστούσαν ακόμη πιο αδύναμη την χώρα στον ορισμό και στην υπεράσπιση του εθνικού συμφέροντος στην περιοχή.

Αυτή είναι η αντίδραση συνωμοτών ή ηλιθίων πολιτικών, οι οποίοι δεν είναι εξοπλισμένοι με γνώση και κουλτούρα που θα τους επέτρεπε να αντιμετωπίζουν οικονομία, διεθνείς σχέσεις, εσωτερική και εξωτερική πολιτική ως ενιαίο και αδιαίρετο σύνολο που προσδιορίζει το λεγόμενο εθνικό συμφέρον, ενώ θα έπρεπε να προσδιορίζεται από το κοινωνικό – και όχι το μεγαλοεπιχειρηματικό – συμφέρον. Τώρα, το πολιτικό σύστημα της Ελλάδας ατενίζει με δέος την ένταση που αναπτύσσεται στις σχέσεις Τουρκίας – Ισραήλ, φοβούμενο ότι ακόμα και ένα φτερούγισμα μιας πεταλούδας στη θάλασσα μας μπορεί να προκαλέσει μια πρωτοφανή κρίση στην περιοχή με συμμετοχή της χώρας μας, που θα αναστάτωνε ολόκληρο τον κόσμο.

Περισσότερα

Τελειώνουν τα ψέματα…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Όπως ίσως παρατηρείτε μια χαρά κατασκευάζεται στην Ελλάδα το κλίμα εξόδου της χώρας από την ευρωζώνη. Κίνηση που όμως συνεπάγεται και την προσωρινή έστω απομάκρυνση μας από την ΕΕ, με (συνολικές) συνέπειες για εμάς και την ίδια την Ένωση που δύσκολα θα μπορούσε κανείς να προσεγγίσει με σχετική ακρίβεια. Το μόνο βέβαιο είναι ότι η πολιτικό – επιχειρηματική τάξη της χώρας διαμορφώνει τις κοινωνικό – οικονομικές συνθήκες και τις επικοινωνιακές νομιμοποιήσεις που θα εμφανίσουν την έξοδο μας από τη ζώνη του ευρώ ως «ευλογία» ή λύτρωση από το διαρκές βασανιστήριο της προσαρμογής σε ένα αντιαναπτυξιακό μοντέλο διαρκούς φτωχοποίησης.

Το ΔΝΤ απέτυχε ή η κυβέρνηση απέτυχε (εξαρτάται από το ποιος το λέει) στη μεταμόρφωση της Ελλάδας με αποτέλεσμα η δραματική επιβάρυνση των δημοσιονομικών μεγεθών και η ασφυξία στην αγορά να προκαλούν πλέον χαοτικές καταστάσεις, οι οποίες με τη σειρά τους αποσυντονίζουν όλους τους κρατικούς θεσμούς και απορρυθμίζουν τους κοινωνικούς, διαπιστώνουν τώρα όσοι βυθισμένοι στην άγνοια και τον καιροσκοπισμό τους λοιδορούσαν όλους όσους εγκαίρως προειδοποιούσαμε για τις οικονομικές και κοινωνικές συνέπειες αυτής της στρατηγικής.

Περισσότερα