Είναι τελικά επιτυχία η «έξοδος στις αγορές»;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Το κρατικό ταμείο άντλησε τελικά σήμερα 3 δισ. από την πολυαναμενόμενη και …πολυδιαφημισμένη από την κυβέρνηση «έξοδο στις αγορές». Το τελικό επιτόκιο της έκδοσης ορίστηκε στο 4,625%. Σαφώς είναι θετικό το αποτέλεσμα σε σχέση με τις εποχές που το επιτόκιο αναφοράς του 10ετούς ελληνικού ομολόγου είχε φτάσει στο 20% και στο 30% και κάποιες φορές και στο 40%…

Με την ευκαιρία, μπαίνουν εδώ κάποια πολύ σοβαρά ζητήματα:

1. Γιατί τώρα είναι επιτυχία η έκδοση και το 2014 δεν ήταν η αντίστοιχη; Η σημερινή κυβέρνηση δεν μιλούσε τότε για «πάρτι τοκογλύφων»; Πότε μας δούλευε; Τότε που τους κατήγγειλε ή τώρα που χρησιμοποιεί τις υπηρεσίες τους;

2. Γενικότερα, δεν το βλέπω και για πολύ επιτυχία, διότι όταν π.χ. το επιτόκιο Euribor είναι -0,33% (αρνητικό, 33 μονάδες βάσης, δεν είναι λάθος), και εμείς δανειστήκαμε με επιτόκιο σχεδόν 5% και πανηγυρίζουμε; Μάλλον μας δουλεύουν!

3. Γιατί ένα κράτος πρέπει να δανείζεται με 4,625% από ιδιώτες ή θεσμικούς επενδυτές, ενώ μια τράπεζα μπορεί να δανείζεται με 0,25% ή λιγότερο από την ΕΚΤ (που υποτίθεται ότι υπηρετεί τα ευρωπαϊκά κράτη) και μετά να …δανείζει τα κράτη με 4,625%, όπως εμάς σήμερα; Υπάρχει ένα πολιτικό “θεματάκι” εδώ: Ποιος υπηρετεί ποιον σε αυτή την Ε.Ε.; Η Ε.Κ.Τ. τις χώρες ή μήπως κυβερνήσεις, πολίτες και θεσμοί υπάρχουν για να υπηρετούν τελικά την Ε.Κ.Τ;

4. Γιατί πρέπει να υπάρχουν οι «ανάδοχοι» της έκδοσης (τράπεζες που μεσιτεύουν) και να αμείβονται παχυλά γι’ αυτό – Γιατί δεν μπορεί ένα οργανωμένο κράτος να δομεί δικές του διαδικασίες διάθεσης ομολόγων χωρίς να πληρώνει μεσιτείες;

5. Γιατί στην ανταλλαγή των παλιών ομολόγων του 2014 με τα σημερινά οι ομολογιούχοι πληρώθηκαν 102,6% (“υπέρ το άρτιον” όπως λέμε στα χρηματοοικονομικά) – Θα αντάλλασσαν τα ομόλογα τους αν δεν τους δίδονταν αυτό το υπερτίμημα του 2,6% – διόλου ευκαταφρόνητο bonus σε περιβάλλον αρνητικών επιτοκίων;

Βέβαια, ως συνήθως, δεν περιμένω απαντήσεις από τους πολιτικούς. Δυστυχώς ξέρουν μόνο να μηρυκάζουν τα γνωστά χιλιοειπωμένα συνθήματα της ξύλινης γλώσσας τους…

Όσο για το αν είναι επιτυχία, στην απελπισία της κυβέρνησης να βρει κάτι που να μοιάζει με επιτυχία, αφού δεν κατάφερε τίποτα για το χρέος (ακριβώς όπως έγραφα επί μήνες), για το Q.E. και για σειρά άλλων ζητημάτων, προσπαθεί να βρει κάτι έλασσον όπως είναι η σημερινή έκδοση ενός ομολόγου για να μπορέσει να «πιαστεί» από αυτό και να το παρουσιάσει σαν «τεράστια επιτυχία»…

Ουδέν ψευδέστερον…

Ν.Β.

Περισσότερα

Προσοχή στις απατηλές πρακτικές όταν αγοράζετε έργα τέχνης – Πως να αποφύγετε λανθασμένες αγορές

Της ζωγράφου Μένης Καρανίκα

Αγαπημένες μου φίλες και φίλοι.

Μέσα από τις εκπομπές μου και παράλληλα με την παρουσίαση των κοσμημάτων μου, προσπαθώ στο ελάχιστο τηλεοπτικό χρόνο που διαθέτω, κάποιες φορές να σας ενημερώνω για τις μικρές ή τις μεγάλες απάτες που γίνονται στο εμπόριο της τέχνης.

Προσπαθώ να σας περάσω όσο πιο απλά τις γνώσεις μου ώστε να γίνουν κατανοητές.

Ο απλός άνθρωπος, δικαιολογημένα αγνοεί λεπτομέρειες γύρω από την τέχνη, που όμως του κοστίζουν ακριβά.

Όλοι εμείς οι γνήσιοι καλλιτέχνες και όχι ότι δηλώσεις είσαι, έχουμε καθήκον να σας ενημερώνουμε και να σας προστατεύουμε.

Κάτι που έπρεπε να το κάνει η πολιτεία η οποία διαθέτει υποτυπώδη καλλιτεχνική παιδία. Σας στερεί το δικαίωμα της γνώσης και σας αφήνει βορά σε οικονομικά συμφέροντα.

Περισσότερα

Οδηγίες για τις αγορές ενόψει Χριστουγέννων και Νέου Έτους

Από τη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης της Περιφέρειας Ηπείρου ανακοινώνονται τα εξής:

Kατά τις γιορτές των Χριστουγέννων και του Νέου έτους, παρουσιάζεται αυξημένη ζήτηση αγαθών και υπηρεσιών που εθιμικά συνδέονται με το εορταστικό κλίμα των ημερών.

Επιβάλλεται να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η λειτουργία της αγοράς να είναι ομαλή και σύμφωνη με τους κανόνες που προβλέπονται από το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο ήτοι:

Περισσότερα

Το μόνο σίγουρο με τις “φούσκες” είναι ότι κάποτε σκάνε…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος


Νίκος Βούστρος

Μόνο και μόνο ο φόβος που προκαλεί σε αγορές, κράτη, ευρωπαϊκούς θεσμούς αλλά και πολιτικούς η τυχόν κατάρρευση της Deutsche Bank, αποδεικνύει το μέγεθος του προβλήματος της κυριαρχίας του τραπεζικού συστήματος πάνω σε οποιοδήποτε άλλο θεσμό και αρχή μέσα στην Ευρωζώνη. Αυτό βέβαια συμβαίνει σε όλη την παγκόσμια οικονομία, δεν είναι μόνο ευρωπαϊκό πρόβλημα.

Και δεν φθάνει μόνο το ότι η παγκόσμια οικονομία κυριαρχείται από τις τράπεζες και τα χρηματοπιστωτικά συμφέροντα, αλλά μάλιστα τις τελευταίες δεκαετίες, όλοι αυτοί οι οργανισμοί – μεγέθους μεγαλύτερου από κράτη – ασχολούνται μόνο με την οικονομία της “φούσκας”. Δεν παράγουν απολύτως τίποτα παρά “επενδυτικά προϊόντα”, τα οποία όμως δεν είναι καθόλου προϊόντα γιατί δεν έχουν ούτε υλική υπόσταση, ούτε καλύπτουν ανθρώπινες ανάγκες, και γενικά πρόκειται για παρεχόμενες υπηρεσίες, οι οποίες βαφτίζονται “προϊόντα” για να πωληθούν πιο εύκολα.

Τα “προϊόντα” αυτά, αποτελούν κυρίως επενδυτικές συμφωνίες, υποσχετικές κεφαλαίου – χρόνου περιπλεγμένες με διάφορα …ακαταλαβίστικα “στοιχήματα” (π.χ. το πόσο τοις εκατό θα ανέβει ένας στατιστικά υπολογιζόμενος δείκτης τιμών). Πολλές φορές συντίθενται σε άλλα παράγωγα προϊόντα, διαπραγματεύονται στα χρηματιστήρια ή “παίζονται” (γιατί περί παιχνιδιού τύπου ρουλέτας πρόκειται) με μόχλευση (δλδ. με δανεισμό) ή ακόμα και με παιχνίδια υποτιμητικής κερδοσκοπίας.

Οι τράπεζες συνεχώς παράγουν τέτοια προϊόντα και ο λόγος είναι απλός: Από τη μία υπάρχει απίστευτο πλεόνασμα λιμναζόντων κεφαλαίων (υπερβάλλουσα ρευστότητα στην οικονομική ορολογία) και από την άλλη, προσφέρουν εύκολα κέρδη σε επενδυτές αλλά κυρίως στις ίδιες τις τράπεζες. Με μια λεπτομέρεια όμως: Όταν οι αγορές λειτουργούν ανοδικά, γιατί στην αντίθετη περίπτωση, εξαϋλώνουν κεφάλαιο!

Αυτό φυσικά δεν θα συνέβαινε ποτέ, αν υπήρχαν σοβαροί έλεγχοι από κρατικές ή υπερκρατικές αρχές και αν τα κράτη διοικούσαν πολιτικοί ολκής με όραμα για το αύριο και ενδιαφέρον για τους πολίτες.

Γιατί τους πολίτες θίγει όλη αυτή η τραπεζιτική ασυδοσία: Συχνά πυκνά το σύστημα αυτό παρουσιάζει ζημιές, τις οποίες όπως καλά γνωρίζουμε στη χώρα μας με τα όσα έχουμε υποστεί τα τελευταία χρόνια, τις πληρώνουν ΠΑΝΤΑ οι πολίτες

Έτσι λοιπόν, ευρισκόμενοι μια μακάρια ύπνωση, οι πολιτικοί υιοθετούν την φαιδρή άποψη ότι δήθεν οι “αγορές” αυτορρυθμίζονται (πράγμα που δεν συμβαίνει ποτέ και πουθενά – το μόνο που μπορεί να συμβούν είναι να βρεθούν σε καταστάσεις σχετικής ισορροπίας), καταργούν τις όποιες πρόνοιες και ρυθμιστικές αρχές με αποτέλεσμα συχνά πυκνά να έχουμε περιπτώσεις όπως η κατάρρευση των αμερικανικών τραπεζών το 2008, καταρρεύσεις ευρωπαϊκών τραπεζών αργότερα, ή η Deutsce Bank σήμερα.

Η υπόθεση (γιατί περί υπόθεσης πρόκειται) ότι οι αγορές αυτορρυθμίζονται, είναι τόσο άσχετη με την σημερινή πραγματικότητα της κυριαρχίας του ολιγοπωλιακού χρηματοπιστωτικού συστήματος (και ειδικά στην ευρωζώνη), όσο το να υποστηρίζεις ότι οι …λύκοι με τα πρόβατα “αυτορρυθμίζουν” τη συμπεριφορά τους…

Το μόνο σίγουρο όμως ότι η πραγματική ζωή απεχθάνεται τις “φούσκες”. Και πάντα βρίσκει τον τρόπο να τις “σπάει” ώστε να αποκαθίστανται οι ισορροπίες.

Το θέμα είναι ποιος πληρώνει τα “σπασμένα” …

Αλλά αυτό εμείς οι Έλληνες τουλάχιστον, το ξέρουμε πια καλά …

Ν.Β.

Περισσότερα

Επισημάνσεις για τις Πασχαλινές αγορές

epirusnewsΑπό τη Γενική Διεύθυνση Ανάπτυξης της Περιφέρειας Ηπείρου, εκδόθηκε η παρακάτω ανακοίνωση:

Επειδή κατά τις πασχαλινές γιορτές η ζήτηση των αγαθών που εθιμικά συνδέονται με το εορταστικό κλίμα των εορτών, είναι αυξημένη, επιβάλλεται να καταβληθεί κάθε δυνατή προσπάθεια ώστε η λειτουργία της αγοράς να είναι ομαλή και σύμφωνη με το υφιστάμενο νομοθετικό πλαίσιο που διέπει τη λειτουργία της αγοράς και συγκεκριμένα:

Περισσότερα

Ο γερμανικός κυνισμός και η “βοήθεια” των εταίρων

Γράφει ο Νίκος Βούστρος
Δνων Σύμβουλος Αλφαστάρ
Ειδικός επικοινωνίας & τεχνολογίας

Νίκος ΒούστροςΣήμερα στο περιθώριο της συνόδου των G20 ο γερμανός υπουργός οικονομικών κ. Σόϊμπλε προέβη στην ακόλουθη δήλωση:

«Δεν είμαστε εμείς που έχουμε ανάγκη ένα πρόγραμμα. Η Γερμανία δεν έχει ανάγκη ένα πρόγραμμα. Είμαι έτοιμος να δώσω όλη τη βοήθεια που θέλουν, αλλά, αν δεν θέλουν τη βοήθειά μου, πολύ καλά»

Στην παραπάνω λιτά διατυπωμένη με τρείς φράσεις θέση, μπορούμε να δούμε συνοπτικά την όλη γερμανική αντίληψη σχετικά με το πως αντιμετωπίζουν “φίλους” και “εταίρους” όπως η χώρα μας τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή.

Τι μας λέγει λοιπόν εδώ ο αγαπητός “φίλος” & “εταίρος” κ. Σόϊμπλε;

Μας λέγει ουσιαστικά ότι όποιος έχει (οικονομική) ανάγκη δεν έχει δικαιώματα, ουσιαστικά ότι δεν μπορεί να είναι ισότιμος συνομιλητής και ισότιμος εταίρος. Άρα λοιπόν, καταργεί de facto την αρχή της ισότητας των χωρών που είναι μία από τις θεμελιώδεις πολιτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης και μετατοπίζει το κέντρο πολιτικής ισχύος της Ε.Ε. στους έχοντες οικονομική ισχύ.

Επίσης μας λέγει ότι στην Ευρώπη που οραματίζεται, η βοήθεια (του) είναι κάτι το προσωπικό και μονομερές, δεν έχει θεσμική υπόσταση και ότι όποιος τη θέλει (τη βοήθεια “του”), θα πρέπει να την πάρει με τους δικούς του και μόνον όρους, τους οποίους έχει το δικαίωμα κάθε φορά μονομερώς να καθορίζει και οι άλλοι έχουν βέβαια το δικαίωμα να σιωπούν. Ενδεχομένως και να τον ευχαριστούν. Αλλά μέχρι εκεί προφανώς είναι τα δικαιώματα που επιθυμεί να μας εγκρίνει ο κ. Σόϊμπλε και όσοι ταυτίζονται με την οπτική του και την πολιτική του.

Και μιας και πολύ αγαπούν οι φίλοι μας γερμανοί τους όρους “βοήθεια” και “διάσωση“, ας δούμε λίγο τι είναι η “βοήθεια”, σύμφωνα φυσικά με τη γερμανική οπτική των πραγμάτων:

Αναφερόμενοι στη “βοήθεια” τους προς την Ελλάδα, εννοούν κυρίως τις πιστώσεις που ενέγραψαν και μετέφεραν προς τη χώρα μας (τους πιστωτές της για την ακρίβεια), στα πλαίσια των μηχανισμών EFSF (European Financial Stability Facility), ESM (European Stability Mechanism), αλλά και διμερών συμφωνιών, συνολικού ύψους περί τα 56 δισ. Ευρώ.

ΤΙ ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΟΜΩΣ:

  • Ότι τα κεφάλαια αυτά, ΔΕΝ είναι ΔΩΡΟ, αλλά ΔΑΝΕΙΟ με επαχθείς μάλιστα όρους, το οποίο επιστρέφεται κανονικά και με τόκο. Δεν πρόκειται ασφαλώς για βοήθεια όπως την αποκαλούν, αλλά για μια πολύ πετυχημένη (για εκείνους) ΕΠΕΝΔΥΣΗ και ένα ακόμα δυσβάσταχτο ΧΡΕΟΣ για εμάς. Πολλώ δε μάλλον, όταν οι πιστώσεις αυτές πληρώνουν απευθείας παλαιότερα δάνεια και ποτέ δεν έχουν κυκλοφορήσει μέσα στην πραγματική ελληνική παραγωγική οικονομία.

Ας δούμε όμως εδώ και μια άλλη παράμετρο:

  • Οι γερμανοί ωφελούνται προκλητικά και δευτερευόντως από τη δική μας κρίση. Πως; Πολύ απλά, επειδή και εκείνοι δανείζονται από τις αγορές, ως κράτος, όσο χειροτερεύουν τα πράγματα για εμάς, τόσο περισσότεροι τοποθετούν τα χρήματα τους στα γερμανικά ομόλογα οι διεθνείς επενδυτές και οι αγορές. Πρακτικά αυτό σημαίνει ότι οι επενδυτές συνωστίζονται για να αγοράσουν γερμανικά ομόλογα (θεωρούνται καταφύγιο ασφάλειας) και μάλιστα καθώς υπάρχει υπερβάλλουσα ζήτηση της προσφοράς, οι γερμανοί εκβιαστικά μηδενίζουν ή καθιστούν αρνητικά τα επιτόκια προς τους δικούς τους δανειστές!!!

GermanBond2YΑς πάρουμε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα, στο διπλανό διάγραμμα (δεδομένα από bloomberg 9/2/2015):

Πρόκειται για την ιστορική καμπύλη επιτοκιακής απόδοσης των γερμανικών 2ετών ομολόγων. Σήμερα, για να επενδύσει κάποιος τα μετρητά του στο εν λόγω γερμανικό ομόλογο, αντί να εισπράξει τόκο στη λήξη, θα πληρώσει τόκο 0,20% !!!

Έτσι, η γερμανία λόγω αφενός των χαμηλών επιτοκίων της ΕΚΤ και της αυξημένης αβεβαιότητας και οικονομικής ανασφάλειας για τις επενδύσεις, καταγράφει κέρδη (εξοικονομήσεις ορθότερα) δισεκατομμυρίων Ευρώ, πάνω στη δική μας πλάτη φυσικά, αλλά και των άλλων εθνών του ευρωπαϊκού νότου.

Σύμφωνα με πληροφορίες από ερωτήσεις στο γερμανικό κοινοβούλιο, αυτές οι ωφέλειες εμφανίζονται στο γερμανικό προϋπολογισμό ως “διαφορές επιτοκίων” και κυμαίνονται από 8 – 17 δισ. Ευρώ το ΕΤΟΣ.

Σύμφωνα μάλιστα με έρευνα που δημοσίευσε το London School of Economics, από το 2009 και μετά, λόγω διαφοράς επιτοκίων, το όφελος αυτό για τη Γερμανία φτάνει τα 80 δισ. Ευρώ.

Παρόμοια οφέλη φυσικά υπάρχουν και για τις υπόλοιπες ευρωπαϊκές χώρες που έχουν συνεισφέρει στο μηχανισμό…

Διόλου άσχημα κέρδη από τη δυστυχία των άλλων, έτσι;

[Παρεμπιπτόντως, αυτός είναι και ο λόγος που όσοι γνωρίζαμε, γελούσαμε όταν ακούγαμε δικούς μας να ζητούν Ευρω-ομόλογα και λοιπές σαχλαμάρες…]

Γι’ όλους τους παραπάνω λόγους λοιπόν, οι “φίλοι” και “εταίροι” γερμανοί, αλλά και οι χώρες δορυφόροι τους, δεν έχουν κανένα δικαίωμα να μας συκοφαντούν και να μας υβρίζουν, να μας αποκαλούν τεμπέληδες και απατεώνες, διότι στην πραγματικότητα, εμείς εργαζόμαστε και εκείνοι (μας) παίρνουν τόκους!

Επίσης, θα τους συνιστούσα να είναι λίγο πιο διαλλακτικοί, διότι αν συμβεί το οποιοδήποτε ευρω-ατύχημα μαζί μας, θα εκτοξευτούν και τα δικά τους επιτόκια και το μόνο που δεν θα τους νοιάζει τότε είναι αυτά που μας δάνεισαν… Οι συνέπειες από τυχόν domino effect θα είναι κυριολεκτικά ανυπολόγιστες για εκείνους και ας κομπορρημονούν σήμερα ότι δεν έχουν καμία ανάγκη…

Περισσότερα

Ποια οικονομία θα υπηρετήσει η κυβέρνηση; Των αριθμών ή των ανθρώπων;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος
Δνων Σύμβουλος Αλφαστάρ
Ειδικός επικοινωνίας & τεχνολογίας

Νίκος ΒούστροςΤα τελευταία χρόνια βρισκόμαστε ως χώρα στη δίνη μίας από τις χειρότερες οικονομικές και κοινωνικές κρίσεις που έχει ποτέ βιώσει αυτός ο τόπος. Έννοιες οι οποίες μέχρι τότε αφορούσαν τους οικονομολόγους και όσους ασχολούνταν με τη χάραξη οικονομικής πολιτικής, έννοιες όπως το έλλειμμα, το δημόσιο χρέος, τα ισοζύγια πληρωμών, τα πλεονάσματα κ.α. έγιναν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινότητας μας.

Έννοιες χρηματοοικονομικές όπως τα spreads (περιθώρια επιβάρυνσης σε επιτόκια δανεισμού μέσω ομολόγων, σε σχέση με ομόλογο αναφοράς και εν προκειμένω με το γερμανικό) και τα C.D.S. (Credit Default Swaps – ασφαλιστήρια αντιστάθμισης έναντι κινδύνου χρεοκοπίας), έγιναν κυρίαρχα ζητήματα της καθημερινότητας μας αλλά δυστυχώς και της πολιτικής επικαιρότητας και της αντιπαράθεσης μεταξύ των πολιτικών δυνάμεων της χώρας. Καταλαβαίναμε – δεν καταλαβαίναμε, δεν είχε σημασία. Ήταν για το καλό μας!

Αναδείχτηκαν σε κυρίαρχα ζητήματα οι παραπάνω έννοιες, προβάλλοντας μια τεχνοκρατική ή ακόμη χειρότερα, μια λογιστική πλευρά της οικονομίας, ξεχνώντας ή απλά παραμελώντας το γεγονός ότι η οικονομία είναι σχέσεις & αλληλεπιδράσεις μεταξύ ανθρώπων οι οποίοι συμβιώνουν στα πλαίσια μιας κοινωνίας και ΟΧΙ οι αριθμοί που καταγράφουν τις σχέσεις αυτές.

Βρέθηκαν οι έννοιες αυτές από επιστημονικά εργαλεία να είναι “καραμέλες” για προπαγανδιστική χρήση, στα χέρια ανίδεων ανθρώπων, οι οποίοι σου διέλυαν με ευκολία τη ζωή και ταυτόχρονα προσπαθούσαν να σε πείσουν ότι εργάζονται για το καλό σου, για τη σωτηρία σου!

Έτσι, ζήσαμε το προηγούμενο διάστημα τη “θεοποίηση” του όρου «ανάπτυξη» την οποία οι τότε ηγεμονεύουσες πολιτικές δυνάμεις είχαν αναγάγει σε ιερό δισκοπότηρο της οικονομίας – Λες και η αύξηση ενός μεγέθους, συνεπάγεται αυτόματα και ευημερία των ανθρώπων που αφορά, ή λες και μοιράζεται το αποτέλεσμα σε όλους με τον ίδιο τρόπο…

Βιώσαμε την επικοινωνιακή μονομανία των “πρωτογενών πλεονασμάτων” όπου η επικρατούσα τότε άποψη ήταν ότι ακόμα και αν πεθαίνουν άνθρωποι, θα πρέπει το λογιστικό αποτέλεσμα να είναι θετικό (*κερδοφορία), διαφορετικά θα …θύμωναν οι “αγορές” ή οι “εταίροι” και ποιος ξέρει τι θα επακολουθούσε…

Δεχθήκαμε απίθανες και τελείως αστήρικτες ισοπεδωτικές απόψεις και θεωρίες του τύπου “μαζί τα φάγαμε” να συζητώνται σοβαρά και να αποτελούν και ψόγο προς την κοινωνία, αντί να της δίνονται απαντήσεις και εξηγήσεις.

Παρακολουθήσαμε το κυρίαρχο πολιτικό σύστημα, αντί να κατεβάζει από ντροπή το κεφάλι και να ζητάει συγνώμη, να συκοφαντεί συλλήβδην τον πολίτη, να τον υβρίζει και να τον …φορολογεί!

Είδαμε μετά από 50 και πλέον χρόνια, συμπατριώτες μας να μεταναστεύουν στο εξωτερικό, σε αναζήτηση καλύτερης μοίρας, θεωρώντας τη χώρα αυτή τελειωμένη, πράγμα που είχε να συμβεί από τη δεκαετία του ’50 και του ’60.

Για όλα λοιπόν τα παραπάνω και για πολλά ακόμη που δεν χωρούν σε αυτή την κατά βάση οικονομική ανάλυση, φτάσαμε στο εκλογικό αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής, τη σημαντική νίκη των δυνάμεων της αριστεράς, η οποία κατά τη γνώμη μου αποτελεί ορόσημο στην σύγχρονη ελληνική ιστορία, μόνο και μόνο για το γεγονός ο Έλληνας πολίτης αψήφισε το φόβο και επεχείρησε με απολύτως δημοκρατικό τρόπο να πάρει την τύχη του στα χέρια του και να ασκήσει το ύψιστο δικαίωμα του: αυτό του αυτοκαθορισμού του πολιτικού & οικονομικού του μέλλοντος.

Όμως, να είναι σίγουρη η νέα κυβέρνηση και η αριστερά γενικότερα ότι όσο μεγάλη και ιστορική και αν ήταν αυτή της η νίκη, τόσο θορυβώδης και παταγώδης θα είναι η αποκαθήλωση της σε περίπτωση που διαψεύσει τις προσδοκίες του σοφού ελληνικού λαού που της εμπιστεύθηκε το τιμόνι της χώρας στην κρισιμότερη ίσως συγκυρία από συστάσεως νεοτέρου ελληνικού κράτους.

Περισσότερα

Bγήκαμε στις αγορές! (Πινόκιο κρύψε τη μύτη σου..)

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΕίμαι, ομολογώ, καυστικός όχι μόνο επειδή ΔΕΝ μου άρεσε που η σημερινή μας ΕΞΟΔΟΣ στις «Αγορές» χαρακτηρίστηκε ως μεγάλη επιτυχία αλλά επειδή μονίμως σκέφτομαι τα περίπου 350 δις ευρώ που χρωστάμε και δεν ξέρω πώς και πότε θα τα ξεπληρώσουμε…

Χαράς ευαγγέλια όχι μόνο στους κόλπους της κυανοπράσινης Συν-Κυβέρνησης αλλά και σε αρκετά Διεθνή ΜΜΕ και άλλα «παρεμφερή Κέντρα Εξουσίας των Λαών και των Εθνών» μεταξύ των οποίων και το γνωστό μας ΔΝΤ και η χαμογελαστή κ Λαγκάρντ.

Ζητήσαμε, λένε οι Κυβερνώντες, 2,5 με 3 εκατομμύρια ευρώ και «τρέξανε να αγοράσουν Ελληνικά Κρατικά Ομόλογα 5-ετούς διαρκείας» πολλοί και διάφοροι προσφέροντας μέχρι και 20 εκατομμύρια ευρώ!
Βγήκαμε στις αγορές!…

Νικητές και τροπαιούχοι ή αξιοθρήνητοι «πένητες» που οι εχέφρονες φίλοι αλλά και έντιμοι εχθροί αναρωτιούνται ΠΩΣ και ΠΟΤΕ θα μπορέσουμε να ξεχρεώσουμε ήδη χρεωμένα δανεικά που καλύπτουν 2 φορές το συρρικνωμένο πια Ελληνικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν!…
Βγήκαμε στις αγορές!
(Πινόκιο κρύψε τη μύτη σου!…)

Οι θεατρικές παραστάσεις με πρωταγωνιστή τον Πινόκιο έχουν χάσει την γοητεία τους συγκρινόμενες με τις πολιτικές…

Όταν 5-ετή ομόλογα Κυβερνήσεων δίνουν επιτόκιο επιπέδου 0.6% το Γερμανικό, 0.9% το Γαλλικό, 1.78% το Ιταλικό και 1.85% το Αγγλικό, και φτάνουν μέχρι τα 3% και κάτι για ομόλογα Πιστωτικών Ιδρυμάτων και Επιχειρήσεων είναι λογικό πολλοί επενδυτές να «πεινάνε» για επιτόκια επιπέδου 5%…

Βγήκαμε στις αγορές!

Πέσανε τα διεθνή (ίσως και εντόπια vulture και venture funds) να προσφέρουν 10-πλάσσια ποσά από όσα ζητήσαμε…
Ελληνικά Κρατικά ομόλογα 5-ετούς διάρκειας στο 4.95% και μάλιστα με την γνωστή ρήτρα του Αγγλικού Δικαίου…

Οι ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ είναι, κατά την πολύ ταπεινή μου γνώμη, για τα…Πανηγύρια!!!

Μας δανείζουν γνωρίζοντας ότι ΔΕΝ μπορούμε να “κουρέψουμε” τα συγκεκριμένα ομόλογα (No PSI), και
Δεσμευόμαστε, αν δεν κάνω λάθος, να παραχωρήσουμε στους αγοραστές των 5-ετών ομολόγων μας τον Εθνικό μας Πλούτο, εάν χρειασθεί, για να τα ξεπληρώσουμε…

Θα μου αντιτάξει κάποιος ή κάποια «ε, καλά κ Πιπερόπουλε, αυτό το ομόλογο λήγει το 2019 και η κυανοπράσινη Συν-Κυβέρνηση ζορίζεται για το εδώ και τώρα όχι το τότε…»

Τους βλέπω να Κυβερνούνε επειδή «βγήκαμε στις αγορές!…»

ΔΟΞΑΣΤΕ τους…

Ή, ΖΗΤΩ που…Καήκαμε;

Περισσότερα

Δημιουργία, ξανά!: Παγκόσμιες πατέντες με εντολή Σαμαρά

Δημιουργία ΞανάΓάλα 2 ημερών δεν υπάρχει πουθενά στον κόσμο. Αν υποστεί ήπια παστερίωση (72C για 15”) κρατάει 5 μέρες τουλάχιστον. Η κυβέρνηση πρωτοτυπώντας σε παγκόσμια κλίμακα το εφηύρε … νομοθετικά. Συνεπής, μάλιστα στην σουρεαλιστική πολιτική της, το ονόμασε γάλα ημέρας! Δεν τους πέρασε από το μυαλό ότι όλες οι αγορές, όχι μόνο του γάλακτος, δεν χρειάζονται τον κυβερνητικό μάγο, αλλά μερικά απλά πράγματα: την αναγραφή με μεγάλα γράμματα της ημέρας παραγωγής και του τόπου προέλευσης πάνω στη συσκευασία, την ημερομηνία λήξης, και το τι περιέχει το προϊόν, ώστε ο καταναλωτής να επιλέγει. Χρειάζεται όμως και κάτι άλλο: ελεγκτικοί μηχανισμοί που να πιστοποιούν ότι οι κανόνες ισχύουν, δεν παραπλανάται ο καταναλωτής με μαϊμού – συσκευασίες και το γάλα εισαγωγής υψηλής παστερίωσης δεν βαφτίζεται φρέσκο από τα λιβάδια της Πάνω Ραχούλας. Σήμερα ελεγκτικοί μηχανισμοί δεν υπάρχουν. Και ο ΕΛΟΓΑΚ φαίνεται ότι προκαλεί άλλο θαύμα: η Ελλάδα το 2013 παρήγαγε 627 χιλιάδες τόνους αλλά κατανάλωσε (γάλα και γαλακτοκομικά) 1,2 εκατομμύρια.

Στα φάρμακα έχουμε μια ακόμα παγκόσμια πρωτοτυπία. Ο νομοθέτης δεν παίρνει θέση ως προς το αν τα Depon και οι βιταμίνες μπορούν να πωλούνται εκτός φαρμακείου. Εισάγει άλλη μια πατέντα:

θα παρακολουθούμε την αγορά για τρεις μήνες και … βλέπουμε.

Η αλήθεια είναι απλή, αλλά η κυβέρνηση αρνείται να την πει δημόσια. Το έλλειμμα παραγωγής και ανταγωνιστικότητας στη χώρα σχετίζεται πρώτα από όλα με το κράτος, το οποίο αρνείται να γίνει αρωγός της παραγωγής και παραμένει ο δυνάστης της. Η ανάπτυξη γίνεται μόνο αν η αγορά απελευθερωθεί από τις νομοθετικές στρεβλώσεις και το κράτος κάνει τη δουλειά του: έλεγχο στο αν τηρούνται από όλους οι «όροι του παιχνιδιού». Δυστυχώς οι πολιτικές προς αυτή την κατεύθυνση όχι μόνο δεν έχουν θεσπιστεί αλλά ούτε καν συζητιούνται. Η «Δημιουργία, ξανά!» θα επιμένει να μιλάει τη γλώσσα της αλήθειας κι ας δυσαρεστεί συντεχνίες και «πελάτες».

Περισσότερα

Οι μοιραίοι με τα χρέη

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Πριν από 15 μήνες είχα περιγράψει το σχέδιο συντεταγμένης χρεοκοπίας της χώρας μας. Είχα αναλυτικά εξηγήσει ότι (γιατί και πώς) η χρεοκοπία είναι απόφαση της κορυφής του καθεστώτος της διαπλοκής στην Ελλάδα και το αποτέλεσμα της σύγκρουσης χρηματιστών με την βιομηχανική ελίτ της Ευρώπης.

Είχα δείξει τους κεντρικούς παίχτες και προσεγγίσει διεθνοπολιτικά την ελληνική κρίση, εξηγώντας γιατί η Ελλάδα μετατρέπεται στη συγκυρία σε εστία ενός οικονομικού πολέμου, του οποίου η κατάληξη θα προσδιορίσει πολιτικά την μορφή της μετανεωτερικότητας και που θα μπορούσε, αν χαθεί η οικονομική ισορροπία, (νεοφιλελεύθερο Equilibrium) να οδηγήσει ακόμη και σε παγκόσμια σύρραξη.

Περισσότερα

Το μυστικό της πολιτικής

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Όπως αγωνιωδώς επισήμαινα πριν από χρόνια, ζούμε στην εποχή του τέλους της πολιτικής. Αυτό δεν σημαίνει ότι μας τελείωσε η πολιτική ως σχέσεις εξουσίας, αλλά ότι βιώνουμε τον κοινωνικά παραμορφωτικό μύθο της αντιεξουσιαστικής δομής της πραγματικότητας, το τέλος της ιδεολογίας, το τέλος της ιστορίας. Πρέπει να πείσουμε τις αγορές, λένε οι δικοί μας και οι ξένοι κυβερνήτες. Η συμφωνία της 21ης Ιουλίου, δεν έδρασε κατευναστικά στις αγορές, διαπιστώνει ο αρμόδιος επίτροπος Όλι Ρεν, για να καταλήξει «σε κάθε περίπτωση το αποτέλεσμα είναι πως οι αγορές απογοητεύθηκαν»! Από απογοήτευση σε απογοήτευση βαδίζουν οι άτιμες, μετά από κάθε «θριαμβευτική» κίνηση αποκατάστασης της αξιοπιστίας της ευρωζώνης, που συμπτωματικά συνδέεται με μηχανισμούς σωτηρίας της Ελλάδας! Η Ελλάδα μοιάζει να πρέπει να «σωθεί» πολλές φορές μήπως τελικά σωθεί η ευρωζώνη από την διάλυση και η ΕΕ από την  αποσύνθεση.

Περισσότερα

Τελείωσαν τα «πανηγύρια» άρχισαν τα «όργανα»

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας

Οι πρώτες «καλλικρατικές» αυτοδιοικητικές εκλογές τελείωσαν. Το πανηγυράκι των δύο τελευταίων εβδομάδων έλαβε τέλος με το 30% του εκλογικού σώματος να «κάνει» τις επιλογές και το υπόλοιπο να απέχει. Επιμένω ότι η αποχή, αν και στέλνει κάποιο μήνυμα, δεν αποτελεί λύση. Η συμμετοχή με κριτική διάθεση και σκέψη μπορεί να κάνει το μήνυμα ευανάγνωστο στους κυβερνώντες και μη. Προς το παρόν, όλοι λίγο ως πολύ, έχουν εξάγει χρήσιμα και «θετικά» συμπεράσματα από την εκλογική αναμέτρηση για τα κόμματά τους.

Οι υποψήφιοι κάνουν τους απολογισμούς τους, κυρίως οικονομικούς έτσι ώστε να έχουν μια εικόνα για το τι θα «πράξουν» για να «ρεφάρουν» από τις 1/1 που θα αναλάβουν. Ας μήν είμαι μηδενιστής, όχι όλοι, υπήρξε και ουσιαστικός διάλογος για τα κατά τόπους προβλήματα και υπάρχουν άνθρωποι που θα δουλέψουν προς αυτήν την κατεύθυνση, οι λιγότεροι.

Βέβαια, αυτός ο διάλογος αναλώθηκε κυρίως στα σκουπίδια και τις καθαρές πόλεις, ίσως γιατί μόνο αυτό επιτρέπουν τα ψαλιδισμένα πλέον κονδύλια για την αυτοδιοίκηση ίσως όμως και από την έλλειψη του «γνωστού» και πολυπόθητου οράματος! Όπως και να ‘χει πάντως η στασιμότητα, τουλάχιστον στον νέο θεσμό των αιρετών περιφερειαρχών, είναι βέβαιη. Τρία χρόνια μεταβατική πορεία, με ελάχιστους πόρους, με νομοθετικά κενά, επικαλύψεις αρμοδιοτήτων θα περάσουν φτιάχνοντας τα γραφεία τους και μοιράζοντας καρέκλες, πιθανολογώ! Και αφού τελείωσε το πανηγύρι των εκλογών άρχισαν τα όργανα της τροϊκας!

Ο κ. Παπανδρέου «τσακώθηκε» με την Αγγέλα, ο αυστριακός μας «μάλωσε» ότι δεν θα μας δώσει την επόμενη δόση, είναι 17 Νοέμβρη και όλοι «κρεμόμαστε» από το χαζοκούτι για να ακούσουμε αν έγιναν επεισόδια στο κέντρο της Αθήνας και τι άλλο θα μας «κόψει» η τρόϊκα! Σκέφτομαι καμιά φορά ότι είναι εύκολο να επικρίνει και να καταδικάζει κανείς, όπως έγω, τους κυβερνώντες και γενικότερα την κεντρική πολιτική σκηνή με κάθε ευκαιρία. Οχι ότι οι κυβερνώντες κάνουν κάτι για να αλλάξουν το κλίμα, ούτε και γω έχω καμία διάθεση να τους δικαιολογήσω. Αλλά να, τρέχουν στο μυαλό μου, έννοιες να τις πω, όπως αγορές, spreads, Δ.Ν.Τ., τρόϊκα, μηχανισμός στήριξης κλπ.

Και αναρωτιέμαι! Τι είναι αυτά τα spreads, που δεν τολμάει ο πρωθυπουργός της χώρας να πει μια λέξη (όταν λέει) και ανεβαίνουν? Μου μοιάζουν σαν κακομαθημένα παιδιά που όταν δεν ακούν αυτό που τους αρέσει «στραβώνουν»! Ποιές είναι οι αγορές? Ποιοί είναι όλοι αυτοί που μας περιμένουν στη γωνία και μας τρομοκρατούν κάθε λίγο και λιγάκι? Δηλαδή τι? Θα πάψουμε να μιλάμε στη χώρα μας για να μη μας ακούσουν οι αγορές και μας μαλώσουν?

Θα λέμε ότι τους αρέσει για μας δανείζουν και να υποθηκεύουν το μέλλον των επερχόμενων γεννεών? Και εν πάσει περιπτώσει τι είδους οικονομικά είναι αυτά που δεν τα καταλαβαίνω εγώ? Όταν χρωστάει κάποιος και δεν μπορεί να ανταπεξέλθει τον χρεώνουμε περισσότερο ή τον ελαφρύνουμε προκειμένου να μπορέσει να ορθοποδήσει και να αποπληρώσει το χρέος? Μας κλέβουν τη ζωή μέρα με τη μέρα, μαζί με τους ντόπιους συνεργάτες τους και μεις συζητάμε αν ο Ανθιμος έκανε κακό ή καλό στο Γκιουλέκα!!!

Στη δεκαετία του ‘30 (κυρίως μετά το ‘36) όποιος έπαιρνε θέση υπέρ της δωρεάν παιδείας, της ισότητας των δύο φύλων, της ψήφου των γυναικών και ένα σωρό άλλα κατηγορούνταν ως κομμουνιστής και έπαιρνε την άγουσα προς κάποιο «νησί»!!! Αυτά σήμερα θεωρούνται αυτονόητα και ας έχει χυθεί αίμα, επίσης τότε θεωρούνταν εναλλακτικές προοδευτικές προτάσεις προς τη βελτίωση του επιπέδου διαβίωσης των πολιτών.

Αυτές τις προοδευτικές εναλλακτικές προτάσεις περιμένουμε και σήμερα από την Αριστερά… μια διαφορετική φωνή ρε παιδιά, κάτι…

Περισσότερα

Εκπτώσεις: Τι πρέπει να προσέχουμε

Οι εκπτώσεις στα εμπορικά καταστήματα σε όλη την Ήπειρο βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη αυτή την περίοδο. Συγκεντρώσαμε και σας δίνουμε παρακάτω μερικές χρήσιμες συμβουλές σχετικά με θέματα που πρέπει να προσέχετε κατά τις αγορές σας σε περιόδους εκπτώσεων:

  • ΠΡΟΣΦΟΡΕΣ : Δεν πρέπει να γίνεται σύγχυση, μεταξύ εκπτώσεων και προσφορών. Οι εκπτώσεις αφορούν προϊόντα της τρέχουσας περιόδου, για τα οποία η έκπτωση είναι συνήθως χαμηλή. Για τις προσφορές, η έκπτωση είναι ιδιαίτερα υψηλή, αλλά αφορά είδη παρωχημένης εποχής
  • ΕΚΠΤΩΣΕΙΣ : Σύμφωνα με την νομοθεσία κατά την περίοδο των εκπτώσεων θα πρέπει να αναρτηθούν πινακίδες στις οποίες να αναγράφεται η εκατοστιαία έκπτωση (%) για κάθε είδος ή και για όλα τα είδη. Αντί για ποσοστιαία έκπτωση (%) μπορεί το κατάστημα να αναρτήσει πινακίδες με την τιμή πώλησης ΠΡΙΝ και ΜΕΤΑ την έκπτωση.
    ΠΡΟΣΟΧΗ : Η έκπτωση που αναγράφεται στην στη βιτρίνα σαν ενιαίο ποσοστό, δεν ανταποκρίνεται πάντα σε όλα τα είδη. Ποσοστά π.χ.: έως -50% αφορούν ελάχιστο αριθμό ειδών, που συνήθως έχουν εξαντληθεί.
  • ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΑΓΟΡΩΝ : Πριν ξεκινήσουμε για ψώνια, πρέπει να προγραμματίσουμε τις αγορές μας, σύμφωνα με τις ατομικές και οικογενειακές μας ανάγκες. Δεν δημιουργεούμε περιττές ή τεχνητές “ανάγκες” και δεν πέφτουμε στην παγίδα της υπερκατανάλωσης.
  • ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΜΑΣΤΕ την αγορά πριν τις εκπτώσεις για να δούμε τις πραγματικές τιμές (πριν την έκπτωση), και να επισημάνουμε τα είδη που ενδιαφερόμαστε να αγοράσουμε. Μόνο έτσι, θα έχουμε τη δυνατότητα σύγκρισης
  • ΟΙ ΒΙΤΡΙΝΕΣ των καταστημάτων δεν πρέπει να αλλάζουν ώστε να μπορεί να γίνει σύγκριση τιμών. Η αλλαγή της βιτρίνας λόγω εκπτώσεων πρέπει να σας προβληματίσει
  • ΠΟΙΟΤΗΤΑ : Είμαστε επιφυλακτικοί στις μεγάλες εκπτώσεις: Εξετάζουμε την ποιότητα των προϊόντων και την προέλευσή τους. Κυκλοφορούν προϊόντα δεύτερης διαλογής, ελαττωματικά και «μαϊμούδες».
  • «Η ΦΤΗΝΙΑ ΤΡΩΕΙ ΤΟΝ ΠΑΡΑ» : Δεν αγοράζουμε πράγματα μόνο επειδή είναι φθηνά. Όσο φθηνό και αν είναι κάτι, όταν δεν το χρειαζόμαστε, είναι ακριβό
  • ΔΙΑΦΗΜΙΣΕΙΣ : Δεν πρέπει να επηρεαζόμαστε από τις διαφημίσεις. Η πραγματικότητα δεν ανταποκρίνεται στην ωραιοποιημένη εικόνα της διαφήμισης.
  • ΕΠΟΧΙΑΚΑ : Αγοράζουμε μόνο εποχιακά είδη. Ηλεκτρικά και ηλεκτρονικά είδη σπάνια έχουν εκπτώσεις. Αντίθετα μπορεί να πετύχουμε καλές τιμές σε ρούχα, παπούτσια και είδη εποχής.
  • ΔΟΣΕΙΣ ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΚΑΡΤΕΣ : Αν αγοράσουμε με δόσεις ενημερωνόμαστε για τη μηνιαία δόση, το ετήσιο επιτόκιο και το σύνολο των δόσεων. Οι αγορές με πιστωτικές κάρτες έχουν πολύ υψηλό επιτόκιο, όταν υπερβαίνουμε το όριο.
  • ΑΠΟΔΕΙΞΕΙΣ : Ζητάμε για όλες τις αγορές μας απόδειξη. Είναι απαραίτητη αν παρουσιαστεί κάποιο πρόβλημα στο προϊόν που αγοράσαμε
  • ΕΛΕΓΧΟΣ : Κάνουμε έλεγχο αγοράς και να δεν ξεχνάμε ότι οι τιμές διαμορφώνονται ελεύθερα. Προσέχουμε την τελική τιμή, και όχι το μεγάλο ποσοστό έκπτωσης. Αγοράζουμε μόνο όταν μας ικανοποιεί ο συνδυασμός ποιότητα – τιμή
  • ΕΛΑΤΤΩΜΑΤΙΚΑ : Αν αγοράσουμε ελαττωματικό προϊόν, το επιστρέφουμε αμέσως. Οι δικαιολογίες του τύπου “είναι προσφορά” ή ότι στις εκπτώσεις “δεν γίνονται δεκτές επιστροφές” δεν ισχύουν για τα ελαττωματικά προϊόντα.
  • ΠΟΡΤΟΦΟΛΑΔΕΣ : Δεν ψωνίζουμε σε ώρες αιχμής με πίεση χρόνου. Αποφεύγουμε το συνωστισμό. Προσέχουμε το πορτοφόλι, τα χρυσαφικά και τα χρήματα μας.
  • ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗ : Αν οι εκπτώσεις είναι ανακριβείς ή παραπλανητικές επιβάλλονται σε βάρος των υπευθύνων κυρώσεις αν το επιδιώξουμε

Epirusinfo, με πληροφορίες από web sites ενώσεων καταναλωτών

Περισσότερα