Και όμως συνυπάρχουμε

Γράφει ο Γιάννης Β. Δεβελέγκας

Κάποτε, όταν η Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν ακόμη ΕΟΚ, ρωτήθηκε ένας διακεκριμένος πολιτικός επιστήμονας, αν θα μπορούσαν πέραν της οικονομικής ενοποίησης και συνεργασίας, να συνυπάρξουν οι ευρωπαϊκοί λαοί που τόσο διαφέρουν μεταξύ τους, σε κοινωνικό, πολιτικό και πολιτισμικό επίπεδο. Κι αυτός απάντησε χωρίς περιστροφές:

Περισσότερα

Μόναχο: Ελληνας πολίτης ανάμεσα στα θύματα από την επίθεση – Ποιος ήταν ο δράστης

Μόναχο, Γερμανία
Δυστυχώς στα θύματα της τυφλής επίθεσης στο Ολυμπιακό Εμπορικό Κέντρο συμπεριλαμβάνεται συμπατριώτης μας Έλληνας.

 H ανακοίνωση του ΥΠΕΞ

«Ο απολογισμός της χθεσινής τραγικής επίθεσης στο εμπορικό κέντρο Olympia του Μονάχου περιλαμβάνει, δυστυχώς, και έναν Έλληνα πολίτη μεταξύ των αθώων θυμάτων.

Τις δύσκολες αυτές στιγμές, εκφράζουμε τα θερμά μας συλλυπητήρια στην οικογένεια και τους οικείους του.

Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στο Μόναχο προβαίνει σε όλες τις απαραίτητες ενέργειες σε συνεννόηση με τις αρμόδιες γερμανικές Αρχές».

Οι γερμανικές αρχές δεν έχουν ανακοινώσει περισσότερες πληροφορίες, αλλά ανεπίσημα έγινε γνωστό ότι τρία από τα θύματα ήταν Τούρκοι πολίτες.

Ποιος ήταν ο δράστης

Ο δράστης ήταν 18χρονος Γερμανός, Ιρανικής καταγωγής ο οποίος αντιμετώπιζε ψυχολογικά προβλήματα. Δεν είχε καμία σχέση με ISIS ή με άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις. Δυστυχώς η τυφλή δολοφονική του επίθεση προκάλεσε 9 νεκρούς και 27 τραυματίες.

Παρά τις πρώτες αρχικές πληροφορίες που έκαναν λόγο για τρεις δράστες, τελικά αποδείχθηκε ότι ο δράστης ήταν μόνος του. Το όπλο του ήταν πιστόλι των 9 mm τύπου Glock όπως ανακοίνωσε η Γερμανική αστυνομία ενώ στα προσωπικά του αντικείμενα που είχε μαζί του βρέθηκαν περίπου 300 σφαίρες.

Είχε δημιουργήσει σελίδα για “δωρεάν γεύμα” για να παρασύρει θύματα!

Ενδεικτικό της προβληματικής του δράστη είναι και το γεγονός ότι είχε δημιουργήσει σελίδα σε μέσο κοινωνικής δικτύωσης όπου διαφήμιζε ότι προσφέρει δωρεάν γεύμα σε όποιον βρεθεί στο σημείο, με απώτερο σκοπό να συγκεντρώσει περισσότερα θύματα!

Περισσότερα

Για την τέχνη και μόνο

Γράφει η Ζωγράφος Μένη Καρανίκα 

meni karanikaΗ έννοια της τέχνης μας παραπέμπει σε ότι έχει να κάνει με την ευαισθησία, την φαντασία και την αισθητική.

Ο καλλιτέχνης είναι δημιουργός. Υλοποιεί την όποια ιδέα συλλαμβάνει.

Σκοπός του δεν είναι μόνο το αισθητικό στοιχείο αλλά και τα μηνύματα που μπορεί να περάσει μέσα από το έργο του, είτε είναι εικαστικό (ζωγράφος, γλύπτης), ή έχει σχέση με την ποίηση, τη μουσική σύνθεση και το θέατρο.

Η τέχνη έχει τις ρίζες της από τον πρωτόγονο άνθρωπο των σπηλαίων.
Μέσα από την ζωγραφική των σπηλαίων, μάθαμε για τον τρόπο ζωής τους αλλά και για την εξέλιξη του είδους.

Οι Έλληνες ανακάλυψαν τον πολιτισμό από την αρχαιότητα. Πνευματικές και τεχνικές γνώσεις απορρέουν μέσα από τις εικαστικές τέχνες (αρχιτεκτονική, ζωγραφική, γλυπτική).

Μελέτησαν την στατική (πχ Παρθενώνας), την προοπτική και την καλλιτεχνική ανατομία, σε συνδυασμό με την διαίσθηση και την φαντασία.

Είναι οι μεγάλοι Έλληνες καλλιτέχνες που μας άφησαν πλούσια παρακαταθήκη και έκαναν την Ελλάδα κοιτίδα πολιτισμού, σε όλη την υφήλιο.

Η ζωγραφική και αναφέρομαι σε αυτή λόγο του ότι την υπηρετώ με σεβασμό χρόνια, δεν την θεωρώ επάγγελμα, διότι για εμένα έχει μια πολύ ευγενική έννοια.

Μέσα από αυτή, βλέπουμε το πνεύμα του δημιουργού. Χαρακτηριστικό γνώρισμα.

Βέβαια, η πραγματική έννοια σήμερα σε γενικές γραμμές έχει αλλάξει χαρακτήρα. Τα πάντα γίνονται ρευστά και εξαφανίζεται η πραγματική τέχνη. Το θεωρώ ιεροσυλία που, στο βωμό της βιομηχανοποίησης, χάνεται ο ρομαντισμός και η πραγματική τέχνη.

Αυτά είναι σημεία των καιρών, όπου επιτήδειοι μπερδεύουν τα έργα τέχνης με τις κατσαρόλες…

Το γεγονός ότι δεν υπάρχει καλλιτεχνική παιδεία, τους δίδεται η δυνατότητα να καπηλεύονται την άγνοια, αλλά και την αγάπη του Έλληνα για την τέχνη.

Μπορεί τα πράγματα ν’ αλλάξουν μελλοντικά και να μην χαθεί η πραγματική έννοια του όρου, ώστε η τέχνη να μην γίνει παρελθόν, αλλά να έχει μέλλον.

Οι δάφνες κάποτε τελειώνουν και πρέπει να σκεφτούμε την παρακαταθήκη που θ’ αφήσουμε εμείς στα παιδιά μας.

Κάτι ξέρουν όσοι καπηλεύονται την πολιτική δόξα της Ελλάδος και την ιστορία της. Ελπίζω στη νέα γενιά!

Η αρχιτεκτονική, η μουσική, η ζωγραφική, η γλυπτική, η ποίηση και το θέατρο, πρέπει ν’ αποτελούν λειτούργημα και μόνο.

Περισσότερα

Μια ψύχραιμη (ίσως σατιρική- ίσως σοβαρή) ματιά στην επικαιρότητα

Γράφει ο Γιώργος Χατζηαθανασίου, Ιατρός

Η σημερινή κατάντια μας οφείλεται στη διεφθαρμένη και σπάταλη διαχείριση του δημόσιου χρήματος, από τις στρουθοκαμήλους που μας κυβερνούσαν καβαλημένες στο καλάμι τους τα τελευταία 30 χρόνια. Κάποτε ο Έλληνας πρέπει να ξεχάσει το ρουσφέτι και την κομπίνα. Να ξεχάσει το άρμεγμα του δημοσίου: Μερικοί άρμεγαν την αγελάδα με πολύ όρεξη και το γάλα στέρεψε!. Η αναξιοκρατία ανέδειξε σε διάφορα πόστα κομματικούς παρατρεχάμενους και σφουγγοκωλάριους.

Ο Έλληνας να μην πιστεύει σε μαγικές λύσεις, σε όσους υπόσχονται λεφτά από το πουθενά και σε μεγάλα λόγια. Να μην πιστεύει σε ψεύτικες ιδεολογίες, που ευνοούν τη διόγκωση του κράτους (όλα κρατικά!) και απέτυχαν παγκοσμίως, όπου και αν εφαρμόσθηκαν. Που οδήγησαν σε ακόμα μεγαλύτερη φτώχεια και σε ένα τεράστιο, δυσκίνητο και ανελεύθερο κράτος. Κράτος κομματικό, όπου καλοπερνούσαν μόνο τα στελέχη του κομματικού μηχανισμού και πετούσαν στο λαό σοσιαλιστικά ξεροκόμματα.

Περισσότερα

Ευτυχώς είμαι Έλληνας!

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Συμβαίνουν πράγματα γύρω μου που δε μπορώ να κατανοήσω. Όπως το μεγάλο θέμα των μεταναστών. Είναι σοβαρό θέμα. Δύο κόμματα μπήκαν στη Βουλή τα τελευταία χρόνια με σημαία τους το μεταναστευτικό ή καλύτερα το λαθρομεταναστευτικό. Βασικά, τα κριτήρια δε μπορώ να καταλάβω.

Έρχεται ένας μαυριδερός, ρακένδυτος, νηστικός κακός άνθρωπος, χωρίς χαρτιά στη χώρα, αναζητώντας μια καλύτερη ζωή, πουλώντας την εργασία του σε εξευτελιστική τιμή και είναι αποδιοπομπαίος. Ο άλλος που τον καλεί, τον εκμεταλλεύεται και μόλις τελειώσει τη δουλειά που του ανέθεσε, τον καταγγέλλει στα παιδιά της χρυσής αυγής ή στη χωροφυλακή, είναι αποδεκτός! Ο τρίτος, που πήρε μια τεράστια επιδότηση, έκλεισε την επιχείρησή του αφήνοντας εκατοντάδες ανέργους και πήγε σε μια άλλη χώρα να εκμεταλλευτεί το κόστος της εργασίας αυτών που δεν πρόλαβαν να λαθρομεταναστεύσουν, είναι επενδυτής!!!

Περισσότερα

«ΕΓΝΑΤΙΑ» – Εταιρία Οδικής Παιδείας Κοζάνης

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Ότι ως λαός είμαστε «περίπτωση» για σοβαρή μελέτη από ψυχολόγους, κοινωνιολόγους και οικονομολόγους, πέρα από τους ειδικούς συγκοινωνιολόγους, σε ό, τι αφορά στην έλλειψη Οδικής Παιδείας, είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο!

Στην Ευρωπαϊκή Ένωση των 27 Εθνών – μελών και των άνω των 500 εκατομμυρίων κατοίκων εμείς αποτελούμε ως Έλληνες το 2,3% περίπου του πληθυσμιακού συνόλου…

Και όμως, στο τραγικό ετήσιο σύνολο των 40,000 θυμάτων της ασφάλτου στην Ε.Ε. εμείς ως Έλληνες σκοράρουμε πρωτιές μετρώντας το διπλάσιο ποσοστό από ότι μας αντιστοιχεί… πληθυσμιακά!

Περισσότερα

Η περιδίνηση της Ελλάδας μεταξύ Καραγκιόζη και Χατζηαβάτη

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Το κείμενο που ακολουθεί δεν είναι πολιτική κριτική, αλλά η πέτρα που έριξα κάποτε πίσω μου και τώρα επιστρέφει από το πουθενά για να σπάσει το κεφάλι όλων μας.

Η Ελλάδα βιώνει την περιδίνηση της μεταξύ Καραγκιόζη και Χατζηαβάτη. Το θέατρο σκιών ήταν τελικά η αναπαράσταση της πραγματικής Ελλάδας. Ο μύθος του υπήρξε ο ζων κοινωνικός μύθος και η διήγηση του, η αναπαράσταση της ιδεοψυχαναγκαστικής νεύρωσης των Ελλήνων που παράγεται πολιτικά και αναπαράγει πολιτική στάση και συμπεριφορά, κουλτούρα και οικονομικές σχέσεις. Στην «πέτρα» ήταν χαραγμένα δύο ονόματα: Καραγκιόζης και Χατζηαβάτης. Ο πρώτος είναι ο ατομιστής τάχαμου «αναρχοφιλελεύθερος», που όμως δεν ξέρει τι είναι αναρχισμός και δεν σκοτίστηκε ποτέ να εσωτερικεύσει τον φιλελευθερισμό. Περί δημοκρατίας καλύτερα να μην το συζητάμε! Δεν είναι ακριβώς ανατολίτης, αλλά μάλλον ευρωπαίος που δεν χώνεψε τις μεγάλες ευρωπαϊκές κοινωνικό – πολιτικές εξελίξεις. Έτσι τα έφερε η Ιστορία και η μορφή εθνικό – κοινωνικής εξάρτησης και ενσωμάτωσης στο Δυτικό σύστημα! Και έτσι ο Καραγκιόζης έγινε το σύμβολο και η πολιτική φύση του νεοέλληνα: Πελάτης της κάθε εξουσίας και ταυτόχρονα υβριστής της. Κλέφτης και ιδιοκτήτης, παράλληλα. Κύριος και δουλικό. Ρατσιστής και φιλάνθρωπος. Υποκριτής και φιλότιμος. Απείθαρχος και συγκροτημένος μέσα στην πονηριά του. Η προσωποποίηση της κοινωνικής διαστροφής και του απολιτικού που ζητεί μεταφυσική δικαιοσύνη και δεν εννοεί την πολιτικότητα του δικαίου. Είναι ο πονηρός οσφυοκάμπτης, που ελίσσεται όχι για να ανατρέψει δομές, αλλά αποκλειστικά για να φέρει σχέσεις εξουσίας στα μέτρα του.

Περισσότερα

Η διαλεκτική της απειλής και το ελληνικό θαύμα

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Η εποχή της μεταπολιτευτικής αθωότητας για την ελληνική κοινωνία παρήλθε. Η κρίση έδειξε την πραγματική φύση της απειλής για τους Έλληνες και τον ελληνισμό. Η πολιτικοοικονομική τάξη της χώρας, η οποία μέσω της στρατηγικής της δομεί το σύγχρονο πλαίσιο απειλών για την κοινωνία, είναι στην πραγματικότητα η ίδια, πηγή όλων των κινδύνων για τα δύο τρίτα της σημερινής κοινωνίας. Προσεγγίζοντας την κρίση, ουσιαστικά κατανοούμε πώς σχηματίζεται η απειλή για τους Έλληνες και την στρατηγική εκείνων που διαχειρίζονται την εξουσία για την διαιώνιση των προνομίων που προσφέρει η ηγεμονία τους.

Αν θέλετε να κατανοήσετε την εξουσιαστική μορφή κάθε ηγεμονίας, την πολιτική φύση της δηλαδή, δεν έχετε παρά να εξετάσετε με προσοχή το πλαίσιο απειλών που αυτή εμφανίζει και διαπραγματεύεται κάθε φορά. Το σημερινό καθεστώς φτάνοντας πλέον στα όριά του, απειλεί όχι απλώς την ευημερία, αλλά στην κυριολεξία την ύπαρξη και πρόοδο του μεγαλύτερου μέρους της κοινωνίας. Ασφαλώς η απειλή αυτή εμφανίζεται να προέρχεται από εξωτερικούς παράγοντες, όπως οι χρηματαγορές ή η Γερμανία, αλλά κυρίως από εσωτερικούς, όπως οι διαδηλώσεις στα μέτρα της κυβέρνησης, τα φαινόμενα ανυπακοής, ο ακτιβισμός κάθε μορφής και γενικότερα η περισσότερο ή λιγότερο αχειραγώγητη κομματικά κινητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών εναντίον του αμοραλισμού των κυβερνώντων. Με δυο λόγια, το πολιτικοοικονομικό κατεστημένο, μέσω των διαπλεκόμενων ΜΜΕ, απειλεί την κοινωνία επικαλούμενο τον «κακό» εαυτό της. Ισχυρίζεται ότι η κοινωνία κινδυνεύει από τον μη – συμμορφούμενο στην πολιτική οικονομία της τρόικας, πολίτη. Κι έτσι η προπαγάνδα του καθεστώτος έρχεται να ευθυγραμμιστεί με την θεραπευτική discourse του ΔΝΤ, την οποία όλοι, φαντάζομαι, γνωρίζετε και επί της οποίας δεν σκοπεύω να σας κουράσω σ’ αυτό το σημείωμα.

Περισσότερα

Πρωτιές καταγράφουμε σε διαφθορά & μίζες

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Εδώ και πολλά χρόνια οι Διεθνείς Επιτροπές Διαφάνειας χτυπούν όχι καμπανάκι αλλά καμπάνες για τα σημεία και τέρατα διαφθοράς, των καταχρήσεων και της περιβόητης…μίζας από άκρου σε άκρο του πλανήτη μας, και φυσικά ΔΕΝ υπάρχει Έλληνας και Ελληνίδα που ΔΕΝ θα παραδεχθεί ακόμη και μπροστά στον φακό της τηλεόρασης ότι στην Πατρίδα μας ζουν και βασιλεύουν καταγράφοντας «πρωτιές»….ΔΙΑΦΘΟΡΑ και ΜΙΖΑ!

Κατά την ταπεινή μου άποψη το όλο θέμα της ΔΙΑΦΘΟΡΑΣ σχετίζεται περισσότερο με βαθιά ριζωμένες στάσεις όλων μας στις μεταξύ μας συναλλαγές και με τις δοσοληψίες με το επίσημο Κράτος και τους φορείς του και λιγότερο με συγκεκριμένα στελέχη των πολιτικών Κομμάτων που μας κυβερνούν.

Και η απληστία, αποδεικνύεται καθημερινά, ότι είναι η πηγή από όπου πηγάζει η ΜΙΖΑ ως απότοκο κατάχρησης και διαφθοράς που εδράζονται στη διαπλοκή.

Περισσότερα

Θερινές Διακοπές; Λαστ γηαρ!…

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ  ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Έκανα λογοπαίγνιο στον τίτλο μου από τη διαφήμιση της «ωραίας» Νατάσσας του «λαστ γηαρ», αν και θα έπρεπε να παραδεχθώ ότι ούτε «λαστ γηαρ» πήγαμε διακοπές,  και του πατροπαράδοτου «και διηγώντας τα να…κλαίς!»…

Τα δεδομένα της ύφεσης, της ανεργίας και της οικονομικής δυσπραγίας έχουν αγγίξει τέτοια απίστευτα χαμηλά ιστορικά επίπεδα που επιβεβαιώνουν ότι τελικά τα…καταφέρανε οι Πολιτικοί μας έτσι ώστε φέτος οι θερινές διακοπές της μέσης ελληνικής οικογένειας να υπολείπονται σε τέτοιο βαθμό και σε τόσο ψηλά ποσοστά της πιθανότητας πραγματοποίησής τους που να μπορούμε πλέον να μιλάμε όχι για τις πολυπόθητες θερινές διακοπές αλλά για …όνειρα θερινής νυκτός!

Τα θεμελιακά ερωτήματα, πέραν από τον  σαφή οικονομικό τους χαρακτήρα επεκτείνονται και σε συγκεκριμένες ψυχολογικές και κοινωνιολογικές διαστάσεις που θα έπρεπε να θέσουν σε τροχιά παραγωγικού προβληματισμού το σύνολο των Κυβερνητικών στελεχών και μαζί τους τους υπόλοιπους από τους και τις 300 της Βουλής καθώς στο συσσωρευμένο υπαρξιακό άγχος και το στρες έρχεται τώρα να προστεθεί και η απροσδόκητα βάναυση φετινή παροιμιακή αδυναμία της μέσης ελληνικής οικογένειας να «γεμίσει τις συμβολικές μπαταρίες»με την απόλαυση του δεκαπενθήμερου ή εικοσαήμερου των θερινών διακοπών.

Οι συνθήκες διαβίωσης και συμβίωσης στα σύγχρονα αστικοβιομηχανικά κέντρα των οικονομικά αναπτυγμένων χωρών σε συνδυασμό με τον κατακερματισμό των διαπροσωπικών μας σχέσεων όχι μόνο ανάμεσα σε φίλους, γνωστούς και συνεργάτες αλλά και στα μέλη των ίδιων οικογενειών έχουν φορολογήσει σε απίστευτο βαθμό τον μέσο Έλληνα, την Ελληνίδα και τα παιδιά μας τόσο σε οργανικό όσο και σε ψυχολογικό επίπεδο.

Το έντονο εργασιακό στρες γεννιέται και θεριεύει μέσα σε εργασιακά φυσικά και ψυχοκοινωνικά περιβάλλοντα που είχαν μορφοποιήσει τις θερινές διακοπές των 2,3 ή 4 εβδομάδων ως απαραίτητο στοιχείο για την διατήρηση των λεπτών ισορροπιών της ψυχοσωματικής και ψυχοδιανοητικής μας υγείας. Οι διακοπές με απόδραση από τα καθημερινά και καθιερωμένα εργασιακά μας καθήκοντα είναι ένας σημαντικός τρόπος που διαθέτει ο σύγχρονος εργαζόμενος σε όλες τις χώρες του της Ευρωπαϊκής Ένωσης και κατά προέκταση του ΟΟΣΑ για να «γεμίζει τις συμβολικές μπαταρίες του.»

Οι διακοπές, και ιδιαίτερα οι θερινές λειτουργούν θεραπευτικά για μικρούς και μεγάλους, δημιουργούν ένα μεγάλο φάσμα θετικών παραστάσεων και ψυχοσυναισθηματικά θετικά φορτισμένων καταστάσεων που θα μας συντροφέψουν ως ευχάριστες αναμνήσεις τους υπόλοιπους μήνες χαϊδεύοντας τον ψυχικό μας κόσμο.

Πέρυσι, στην Ελλάδα της Κυβέρνησης Καραμανλή οι μισές και πλέον ελληνικές οικογένειες στερήθηκαν τις θερινές οικογενειακές διακοπές, όπως στερήθηκαν και μεμονωμένα άτομα και άλλα ερωτευμένα ζευγάρια που δεν είχαν ακόμη δεθεί με τα δεσμά του γάμου.

ΦΕΤΟΣ, στην Ελλάδα της Κυβέρνησης Παπανδρέου, στην Ελλάδα της τρόικας, και του Δ.Ν.Τ. που κάθε μέρα ζητά ολοένα και περισσότερες ΘΥΣΙΕΣ ο ελληνικός Λαός ΔΕΝ έχει πλέον ούτε την όρεξη να προσφέρει στο παραμύθι της ΣΩΤΗΡΙΑΣ της ΠΑΤΡΙΔΑΣ και της Εθνικής Οικονομίας αλλά ούτε καν την οικονομική δυνατότητα!

ΜΜΕ και δημοσιογράφοι, που ΔΕΝ στηρίζουν σχεδόν σε βαθμό «κακουργήματος» την Κυβερνητική πολιτική που ΕΠΕΒΑΛΕ η τρόικα και «διατείνεται» ότι διαμορφώνει η Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά οι λίγοι που σέβονται το λειτούργημα της ενημέρωσης του λαού και όχι της υστερόβουλης «διαμόρφωσης της κοινής γνώμης» ακόμη ΨΑΧΝΟΥΝ  εκείνον τον συμπατριώτη μας που είχε σταματήσει στο δρόμο τον κ Παπανδρέου και του είχε πει (είναι πλέον ΙΣΤΟΡΙΚΗΣ ΣΗΜΑΣΙΑΣ αυτή η πρόταση) «Κύριε Πρόεδρε για την Πατρίδα να θυσιάσω και τον μισθό μου!!!…»

Ο άνθρωπος αυτός εντοπίστηκε ή παραμένει…ΑΦΑΝΤΟΣ;

Πόσο αντιπαραγωγικό και ψυχοσυναισθηματικά τραυματικό που μπορεί να απολήξει σε κοινωνική απαξίωση μπορεί να αποδειχθεί το γεγονός της στέρησης των θερινών μας διακοπών;

Υπάρχει ανάμεσα σε πολλούς επιστήμονες της ανθρώπινης συμπεριφοράς και της ανθρώπινης κοινωνίας η άποψη ότι εφόσον οι θερινές διακοπές θεωρούνται ως επιθυμητές από την πλειοψηφία της κοινής γνώμης τότε εκείνοι που τις στερούνται για διάφορους λόγους, ιδιαίτερα μάλιστα εάν πρωτεύουν οι οικονομικοί λόγοι ένδειας, υποφέρουν διπλά όχι μόνο γιατί δεν μπορούν να χαρούν τις ποθητές διακοπές αλλά και επειδή εισπράττουν το κοινωνικό όνειδος της οικονομικής τους αδυναμίας!

Η αλήθεια είναι ότι οι καλοκαιρινές, και όχι μόνο, διακοπές κατά τις τελευταίες δεκαετίες είχαν γίνει αναπόσπαστο κομμάτι της ψυχοσύνθεσης του σύγχρονου εργαζόμενου καθώς θεωρούνταν ως απαραίτητες για «το γέμισμα των μπαταριών» μας.

Φέτος επειδή η δυσφορία των λαϊκών, και όχι μόνο, μαζών διογκώνεται την ίδια ακριβώς στιγμή που ο υδράργυρος του θερμομέτρου έχει πάρει την ανηφόρα καθώς τελειώνει ο Ιούνιος, έχει γίνει επιτακτική ανάγκη οι αρμόδιες υπηρεσίες του Υπουργείου Εργασίας και τα Εργατικά Κέντρα να διευρύνουν τη βάση και τον αριθμό των δικαιούχων για κουπόνια κοινωνικού τουρισμού.

Μην ξεχνάμε ότι το επίδομα κοινωνικής αλληλεγγύης που ΘΑ δινόταν τον Μάιο έγινε και αυτό τελικά…άφαντο!

Το φετινό σοκ της οικονομικής ανέχειας, της αφαίμαξης των ελάχιστων πόρων που διαθέτουν οι συνταξιούχοι, του στραγγαλισμού της αγοράς από ρευστό και της διαφαινόμενης μείωσης του τουριστικού εισοδήματος προβλέπω να διογκώνουν τη διάχυτη πλέον δυσφορία η οποία καθώς θα επιβαρυνθεί ακόμη περισσότερο από την έλλειψη θερινών διακοπών μπορεί να αποδειχθεί κοινωνιολογικά ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΗ αμέσως μετά τον Δεκαπενταύγουστο και το ερχόμενο Φθινόπωρο…

Περισσότερα