Μέσα από την καρδιά του μυαλού μου…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Μια και αποφάσισα να πάψω αυτή την περίοδο να σχολιάζω την φάρσα της πτώχευσης του Ελληνικού κράτους και να διεισδύω διαλεκτικά σε πτυχές της φτωχοποίησης της ελληνικής κοινωνίας – για τους λόγους που εξήγησα σε προηγούμενο σημείωμα – δεν μένει παρά να ανοίξω την καρδιά του μυαλού μου και να παραθέσω μερικές ακόμη αράδες σε «συναισθηματικό» επίπεδο. Μην περιμένετε κλάμα ή κλαψούρισμα, όμως, ούτε παραπονιάρικες, πικραμένες, γλυκανάλατες ή θυμωμένες ατάκες. Ο συναισθηματικός κόσμος δομείται στο πλαίσιο της μικρό – πολιτικής και εντός αυτού θα κινηθώ – με ένα μικρό άλμα στην μακρό – πολιτική στο τέλος – για όσους ασφαλώς αντέχουν τις βαθιές, βουβές συγκινήσεις!

Μπορεί ποτέ μια πολιτική γλώσσα που κατάγεται από την κοινωνική προβληματοποίηση του 1968 να μιλήσει συναισθηματικά; Όχι, είναι η προφανής απάντηση, καθώς εμείς δεν βλέπουμε δραματοποιημένη τη ζωή. Η επανάσταση για εμάς είναι μια καθημερινή διαδικασία, την οποία δεν διηγούμαστε συναισθηματικά, συγκινητικά, σεμνά και ταπεινά, αλλά ως σχέσεις εξουσίας. Το συναίσθημα δεν προκαλείται από κάποιο μεταφυσικό ερέθισμα ή από την διήγηση κάποιου πολιτικού μύθου που προσκρούει σε κάποιον ηθικό τοίχο, αλλά αποκλειστικά από το εξουσιαστικό βίωμα: την αίσθηση της εφαρμογής της πολιτικής δύναμης πάνω σου. Αυτό γεννά και ηθική και ιδεολογία.

Περισσότερα

Τέλος χρόνου και τέλος στα παραμύθια των επιτηδείων…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Σύμφωνα με απόλυτα εξακριβωμένες πληροφορίες και για πρώτη φορά συστηματικά ο υπουργός οικονομικών και οι συνεργάτες του προσπάθησαν χθες στην επικοινωνία που είχαν με την τρόικα να κερδίσουν χρόνο για να μην οδηγηθούμε σε στάση πληρωμών, καθώς το κρατικό ταμείο σε τρεις εβδομάδες θα είναι απολύτως άδειο. Έδωσαν πραγματική μάχη για να εξηγήσουν ότι η κοινωνία δεν αντέχει άλλα μέτρα και εξήγησαν αναρμοδίως ότι αυτά που τους ζητούν θα έχουν ως συνέπεια την άμεση πτώση της κυβέρνησης, άρα και την κατάρρευση της προσπάθειας της τρόικας. Τέλος έγινε μια μάλλον δειλή απόπειρα να συναρτηθεί η επικοινωνιακή αδυναμία της κυβέρνησης ως προς την επιβολή νέων εξοντωτικών μέτρων με την αναποφασιστικότητα της Ευρωζώνης να προωθήσει ταχύτερα τα συμπεφωνημένα στο τελευταίο «πακέτο διάσωσης». Αυτό εξόργισε ακόμη περισσότερο τα μέλη της τρόικας, τα οποία λένε ότι ο κ. Βενιζέλος ομιλεί μια διαφορετική γλώσσα από αυτούς και ότι δύσκολα μπορούν να συνεννοηθούν μαζί του. Μάλιστα έχει δημιουργηθεί κλίμα εναντίον του στα κέντρα των αποφάσεων και ξεκίνησε μια καμπάνια προς τους δημοσιογράφους των διεθνών ΜΜΕ, ώστε ο τελευταίος να θεωρηθεί απειλή για την προώθηση της συμφωνίας που δήθεν θα έδινε χρόνο στην Ελλάδα για δημοσιονομική ανάταξη και θα προστάτευε τη ζώνη του ευρώ από την πίεση της χρηματαγοράς.

Όλα τώρα δείχνουν ότι τα πράγματα οδηγούνται επιτηδείως σε αδιέξοδο με την ευθύνη να μετακυλύεται από την τρόικα στη κυβέρνηση και μάλιστα με ιδιαίτερη έμφαση στον αρνητικό ρόλο – όπως υποστηρίζουν – του νέου υπουργού οικονομικών. Αυτά είναι τα νέα.

Περισσότερα