«Όχι» σε Δημαρχείο για το παλιό Πανεπιστήμιο από την «Ενότητα Πολιτών»

Ανακοίνωση με την οποία διαφωνεί για τη δημιουργία Δημαρχείου στο κτίριο του παλιού Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, στην οδό Δομπόλη, εξέδωσε η παράταξη «Ενότητα Πολιτών» του πρώην δημάρχου Ιωαννιτών κ. Θ. Μπέγκα:

«Και ξαφνικά ο διάλογος για την αξιοποίηση του παλιού κτιρίου του πανεπιστημίου στην Δομπόλη έχει φουντώσει για τα καλά. Είναι σημαντικό ότι διακρίνουμε μια μεγάλη διάθεση της κοινωνίας να συμμετάσχει σε αυτόν, αλλά το πρώτο ερώτημα που εύλογα γεννάται είναι κατά πόσο οι φορείς συμμετέχουν σε αυτόν το διάλογο με τον ίδιο τρόπο που συμμετέχουν οι πολίτες.
Στο σημείο αυτό οφείλουμε να ξεκαθαρίσουμε ότι για την παράταξή μας η έννοια της διεκδίκησης, για την οποία ορθώς κινήθηκαν Περιφερειάρχης και Δήμαρχος σε σχέση με αυτή της αξιοποίησης διαφέρουν και μάλιστα πολύ.

Σε όλη τη διάρκεια της θητείας μας ως δημοτική αρχή σταθήκαμε υπέρμαχοι της έννοιας του ολοκληρωμένου σχεδιασμού. Σε αυτή τη λογική καταθέσαμε ένα ολοκληρωμένο σχέδιο για την ανάπλαση της παραλίμνιας περιοχής η οποία ξεκινάει από τον πολιτιστικό πολυχώρο «Δ. Χατζής» και καταλήγει στο ΚΕΠΑΒΙ. Στο πλαίσιο αυτού του σχεδιασμού διεκδικήσαμε με συγκεκριμένη πρόταση τις παλιές στρατιωτικές φυλακές και καταφέραμε να αποκτήσουμε την κυριότητά τους έτσι ώστε ο χώρος να μετατραπεί σε ένα πάρκο πολιτισμού. Προκηρύξαμε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό και ως αποτέλεσμα είχαμε την ένταξη του έργου στο ΕΣΠΑ.

Στη συνέχεια, αξιολογήσαμε ότι η χωροθέτηση ενός νέου δημαρχιακού μεγάρου για την πόλη ταίριαζε στην θέση, αξιοποιώντας το σχεδόν εγκαταλειμμένο κτίριο του ΚΕΠΑΒΙ και ολοκληρώσαμε την μελέτη, σε επίπεδο οριστικής μελέτης, με τη χορηγία του Πολιτιστικού Ιδρύματος της Τράπεζας Πειραιώς, διασφαλίζοντας:

Α) την εγκατάσταση όλων των υπηρεσιών και των επιχειρήσεων του δήμου (ΔΕΥΑΙ, ΟΚΠΑΠΑ κτλ)

Β) τη διαμόρφωση του περιβάλλοντα χώρου για την ορθή λειτουργία του συγκροτήματος και των αναγκών στάθμευσης

Γ) την ασφαλή αποφυγή υπέρμετρου κυκλοφοριακού φόρτου στην περιοχή λόγω των αναγκών προσέλευσης κοινού που θα δημιουργηθούν.

Με τα παραπάνω παραδείγματα αναφερόμαστε σε κάποιες βασικές αρχές σχεδιασμού για τη διασφάλιση του εγχειρήματος.

Να θυμίσουμε επίσης ότι η παραλαβή της μελέτης αυτής έγινε με ομοφωνία από το δημοτικό συμβούλιο.

Δυστυχώς, για μια ακόμα φορά, η δημοτική αρχή Ιωαννίνων και προσωπικά ο δήμαρχος, έφεραν τις τελευταίες μέρες με τον πιο αλλοπρόσαλλο τρόπο στην επικαιρότητα ένα πολύ σημαντικό θέμα, αυτό της αξιοποίησης του κτιρίου του παλιού πανεπιστημίου στην οδό Δομπόλη.

Το κτίριο της οδού Δομπόλη αποτελεί πραγματικά μια ανοιχτή πληγή στην καρδιά της πόλης, ταυτόχρονα όμως η αξιοποίηση του αποτελεί ένα πολύ μεγάλο εγχείρημα.

Ακριβώς γι΄ αυτούς τους λόγους το εγχείρημα μας οφείλει να είναι ποιοτικό και εξωστρεφές, ώστε το αποτέλεσμα να είναι υψηλής ποιότητας.

Οι όποιες αποφάσεις ή προτάσεις δεν μπορεί να βασίζονται στην επικοινωνία, την προσωπική προβολή και την εσωστρεφή παντογνωσία.

Αντίθετα, είναι μοναδική ευκαιρία να ξεπεράσουμε τους εαυτούς μας γιατί το συγκεκριμένο κτίριο, κυριολεκτικά και μεταφορικά, δεν είναι αποκλειστική ιδιοκτησία κανενός τοπικού φορέα. Ανήκει στον τόπο και πρέπει να αξιοποιηθεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο.

Θεωρώντας ότι η χωροθέτηση του νέου δημαρχιακού μεγάρου στο ΚΕΠΑΒΙ αποτελεί προϊόν σοβαρής μελέτης, η παράταξή μας προτείνει οι χρήσεις που θα επιλεγούν για το κτίριο της Δομπόλη πρέπει να συνάδουν με το ιστορικό του παρελθόν.

Την παιδεία και τον πολιτισμό.

Αυτό συνεπάγεται ότι μπορούμε να επιτύχουμε έναν συνδυασμό χρήσεων.

Στο εγχείρημα αυτό κρίσιμη επιλογή αποτελεί η αναζήτηση στρατηγικών εταίρων οι οποίοι θα προσφέρουν την απαραίτητη τεχνογνωσία και εμπειρία τόσο σε επίπεδο χρηματοδότησης όσο και σε επίπεδο βιωσιμότητας. Θα πρέπει λοιπόν να αναζητήσουμε μια μορφή σύμπραξης και συνεργασίας με φορείς που κατέχουν την εξειδικευμένη γνώση.

Για παράδειγμα αναφέρω το Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη Θεσσαλονίκη ως συνεργάτη στην ιδέα της μουσειακής χρήσης αλλά και την Κυψέλη Νεανικής Επιχειρηματικότητας (EGG) ως συνεργάτη για την ιδέα δράσεων καινοτομίας.

Οι φορείς αυτοί θα μπορούσαν να δουλέψουν υποστηρικτικά στις προτάσεις μας.

Τα παραδείγματα δεν είναι τυχαία γιατί στην περίοδο της διοίκησής μας είχαμε έρθει σε επαφή και με τους δύο φορείς για υλοποίηση κοινών δράσεων.

Καθοριστική για εμάς οφείλει να είναι και η εμπλοκή του Πανεπιστημίου το οποίο μπορεί να συμμετάσχει ενεργά στον σχεδιασμό των δράσεων αλλά και να είναι παρόν διαρκώς, τόσο για ιστορικούς λόγους όσο και για την επίτευξη διαδραστικής λειτουργίας και την ενδυνάμωση των σχέσεών του με την τοπική κοινωνία.

Σε κάθε περίπτωση, ιδέες και προτάσεις υπάρχουν πολλές και η δημοτική αρχή όφειλε να τις συγκεντρώσει, να τις παρουσιάσει και να τις αξιολογήσουμε όλοι μαζί. Όχι μόνο ως δημοτικό συμβούλιο αλλά και ως γιαννιώτικη κοινωνία.

Δεν το έπραξε και προτίμησε δια μέσου του δημάρχου να ζητήσει από τον ίδιο τον πρωθυπουργό, χωρίς καμία προηγούμενη προετοιμασία, την παραχώρηση του κτιρίου στο δήμο προσδιορίζοντας τη χρήση του ως νέου δημαρχιακού μεγάρου.

Θέτουμε λοιπόν κάποια βασικά ερωτήματα:

Έχει εγκαταλειφτεί από τη δημοτική αρχή η ιδέα της μεταστέγασης του δημαρχείου στο ΚΕΠΑΒΙ;

Έχει προηγηθεί κάποια προμελέτη η οποία να διασφαλίζει ότι το κτίριο της Δομπόλη μπορεί να στεγάσει το σύνολο των υπηρεσιών του Δήμου και των επιχειρήσεών του;

Έχει διασφαλιστεί η κάλυψη των αναγκών στάθμευσης;

Έχει μελετηθεί στοιχειωδώς ο επιπρόσθετος κυκλοφοριακός φόρτος που θα δημιουργηθεί σε μια οδό που είναι ήδη αρκετά επιβαρυμένη;

Καταθέτουμε τις απόψεις μας αυτές με διάθεση να συμμετάσχουμε σε ένα εποικοδομητικό διάλογο για την αξιοποίηση του κτιρίου στη Δομπόλη.

Η πρώτη ενέργεια καλών και αγαθών προθέσεων από τη μεριά της δημοτικής αρχής, στο πλαίσιο του δημοκρατικού διαλόγου, θα είναι η έκτακτη σύγκλιση του δημοτικού συμβουλίου της πόλης με μοναδικό θέμα «Συζήτηση επί του θέματος αξιοποίησης του παλιού κτιρίου του πανεπιστημίου στην οδό Δομπόλη».

Ελπίζοντας ότι έστω κι αργά η δημοτική αρχή θα θελήσει να αφουγκραστεί το σφυγμό της κοινωνίας.

Άλλωστε μια υπουργική απόφαση του 2001 η οποία εκδόθηκε με βάση τις ανάγκες εκείνης της εποχής δεν μπορεί να είναι δεσμευτική για τις ανάγκες του σήμερα και πολύ εύκολα μπορεί να αλλάξει.»

 

Tags: