ΜέΡΑ25 Ιωαννίνων: “«Θέλω να ζήσω» – ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ!”

Ανακοίνωση με την οποία τοποθετείται για την αποψινή εκδήλωση καθώς επίσης και τοποθετείται γενικότερα, εξέδωσε το ΜέΡΑ25 Ιωαννίνων:

«Σε μια κοινωνία όπου άνθρωποι πεθαίνουν δίχως προηγουμένως να έχουν ΖΗΣΕΙ, μερικοί/μερικές εμφανίζονται να ενδιαφέρονται για τη μοίρα όσων δεν έχουν ακόμη γεννηθεί. Ο λόγος για το σύνθημα που συνοδεύει γνωστή εκστρατεία κατά των αμβλώσεων και το οποίο στηρίζει επικοινωνιακά εκδήλωση προγραμματισμένη να λάβει χώρα στην πόλη μας.

Παρακολουθούμε από τι πρώτες μέρες αυτής της κυβέρνησης τη συστηματική επίθεση που επιχειρείται στα δικαιώματα των γυναικών με μία ρητορική άκρας δεξιάς, η οποία χειραγωγεί τα ανθρώπινα δικαιώματα με πρόσχημα το έθνος. Η επίθεση στο αδιαπραγμάτευτο δικαίωμα της γυναίκας στην άμβλωση σε συνδυασμό  με την έλλειψη ουσιαστικών και προσβάσιμων δομών στήριξης των γυναικών θύματα κακοποίησης και παρενόχλησης, η ανυπαρξία πολιτικών ισότητας φύλου και  η ακύρωση της ύλης σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία δημιουργούν ένα επικίνδυνο και τοξικό περιβάλλον για τις γυναίκες και τα δικαιώματα τους που έχουν κατακτηθεί με σημαντικούς κοινωνικούς αγώνες.

Με δικαιολογία την υπογεννητικότητα προωθείται τώρα η ιδέα της απαγόρευσης των αμβλώσεων, η οποία ωστόσο δεν αντιμετωπίζει τις αιτίες του ζητήματος και για τον λόγο αυτό αδυνατεί να καταστεί ουσιωδώς αποτελεσματική. Αναδύεται η εικόνα μιας έντονης τάσης σκοταδισμού της παρούσας κυβέρνησης η οποία βάζει στην άκρη προτάσεις όπως προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης στα σχολεία, στο πλαίσιο μιας ευρύτερης αντίληψης για την ανθρώπινη υγεία και με αναγνώριση της ευθύνης και των δύο φύλων -όχι με αποκλειστική μετάθεση του προβλήματος στη γυναίκα που έμμεσα στοχοποιείται. Γιατί όμως ξαφνικά τόση ανησυχία;

Από πού αντλούν την πεποίθηση, οι πρωταγωνιστές αυτής της εκστρατείας και οι ομοϊδεάτες τους, ότι αν το έμβρυο μιλούσε ο λόγος του θα ήταν αυτός; Από τα χαμόγελα αισιοδοξίας που παρατηρούν σε όσους επιβιώνουν δίπλα τους παλεύοντας καθημερινά ως άνεργοι/άνεργες, ως υποαπασχολούμενοι/υποαπασχολούμενες, εργαζόμενοι/εργαζόμενες με ελαστικές σχέσεις εργασίας και μισθούς επιδοματικής φύσης; Από τα χαμόγελα αισιοδοξίας όσων, ανεξαρτήτως ηλικίας και εμπειρίας, ετοιμάζουν τις βαλίτσες τους για να ξενιτευτούν; Μήπως από αυτά των χαμηλοσυνταξιούχων, των προσφύγων, των άνεργων ή χαμηλού εισοδήματος υπεύθυνων μονογονεϊκών οικογενειών; Αν κάποιος σήμερα φωνάζει ότι θέλει να ζήσει είναι όλοι/όλες αυτοί/αυτές.

Σε μια Ελλάδα η οποία βρίσκεται στις τελευταίες θέσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στα θέματα της ισότητας των γυναικών, όσοι και όσες ανησυχούν για το μέλλον της οφείλουν να αναγνωρίσουν τις ευρύτερες αιτίες που οδηγούν στην ανάσχεση της επιθυμίας για την δημιουργία οικογένειας και στην ελάττωση του πληθυσμού -όπως είναι η παρούσα οικονομική ασφυξία, η περιρρέουσα ανασφάλεια, η εξελισσόμενη αποδυνάμωση κρίσιμων οικοσυστημάτων, η αντικειμενική αδυναμία της πλειοψηφίας του πληθυσμού να σχεδιάσει μακροπρόθεσμα την ζωή του- και να πιέσουν για συνολικότερες λύσεις.

Να φέρουν στο προσκήνιο της δημόσιας συζήτησης προβλήματα που επιδιώκεται να αποσιωπηθούν καθώς μεταξύ άλλων θαμπώνουν αυτά το «λαμπερό» αφήγημα της υποτιθέμενης εξόδου μας από τα Μνημόνια. Κατεστημένες και συντηρητικές δυνάμεις -παρά το ενίοτε προβαλλόμενο ως φιλελεύθερο και/ή φιλολαϊκό προφίλ τους- με πρόσχημα τον εθνικό κίνδυνο της υπογεννητικότητας σε μια χώρα που έχει παραχωρήσει την εθνική κυριαρχία της προ πολλού επιθυμούν τώρα, 64 μόλις χρόνια μετά από την έμπρακτη αναγνώριση στην Ελληνίδα δικαιώματος του εκλέγειν και εκλέγεσθαι στις βουλευτικές εκλογές, να επεκτείνουν τον έλεγχό τους στο γυναικείο σώμα.

Είναι προφανές ότι το δημογραφικό πρόβλημα της κοινωνίας μας είναι αποτέλεσμα της οικονομικής εξαθλίωσης που βιώνουμε στα χρόνια της χρεοκοπίας της χώρας μας για την οποία οι μνημονιακές κυβερνήσεις είναι όλες υπεύθυνες. Λύση αποτελούν οι επείγουσες και ανακουφιστικές πολιτικές οικονομικής ευημερίας και δικαιοσύνης και όχι η επίθεση στο δικαίωμα της άμβλωσης που δεν σταματά τον τερματισμό στις ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες αλλά τον καθιστά παράτυπο και άκρως επικίνδυνο για την υγεία των γυναικών.

Δεν πρέπει να παραβλέπουν ότι για να γεννηθεί και να μεγαλώσει ευτυχισμένο ένα παιδί, πρέπει η μητέρα να είναι ήρεμη και το περιβάλλον γύρω της -φυσικό, οικογενειακό και κοινωνικό- να είναι ασφαλές. Ο άνδρας και η γυναίκα, το «ζευγάρι», έχουν δικαίωμα στην αυτοδιάθεση του σώματος τους και αυτό που έχει σημασία είναι να δημιουργήσουμε τις κατάλληλες συνθήκες για να μπορούν να ζήσουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους, αξιοπρεπώς. Όλα τα κατασταλτικά μέτρα, δημιουργούν μεγαλύτερα προβλήματα από αυτά που υποτίθεται θέλουν να λύσουν.

Δεν θα συμμετάσχουμε σε συζητήσεις οι οποίες εισάγουν διχαστικά διλήμματα σε μια κοινωνία  που έχει ανάγκη όσο ποτέ την ομόνοια για ανθρώπινα δικαιώματα και κοινωνική δικαιοσύνη. Τοποθετούμε, αξιολογούμε και αντιμετωπίζουμε τα προβλήματα με επίκεντρο τον άνθρωπο -όχι με απαγορεύσεις και αποσπασματικά 2χίλιαρα. Την παραμονή της 107ης επετείου που αφορά στην απελευθέρωση της Πόλης των Ιωαννίνων δηλώνουμε σε όλους τους τόνους ότι επιθυμούμε όχι λιγότερη αλλά περισσότερη και ουσιαστική ατομική και κοινωνική ελευθερία. Συνεχίζουμε τον αγώνα για ατομική και κοινωνική χειραφέτηση και ελευθερία και καλούμε σε αυτόν όλους και ολες για να φωνάξουμε μαζί ‘Δικό Της Σώμα, Δική Της Απόφαση!’.»

[δελτίο τύπου]

 

Tags: