ΟΚΠΑΠΑ Δήμου Ιωαννιτών: Ανακοίνωση

Ε.Σ.Υ. - ΥγείαΔωρεάν προληπτικές και διαγνωστικές εξετάσεις με τη συμβολή της ειδικής οφθαλμολογικής μονάδας «ΙΡΙΣ» των Γιατρών του Κόσμου θα διενεργηθούν στους εξής χώρους:
– 3, 4 και 5 Ιουνίου στα Δημοτικά Ιατρεία Αλληλεγγύης «Νίκος Σκοπούλης» (Αρχιεπισκόπου Μακαρίου 11), ώρες 09:00 – 14:00
– 6 και 7 Ιουνίου στο Γηροκομείο Ζωσιμάδων Ιωαννίνων (Π. Μακρυγιάννη 1), ώρες 09:00 – 14:00.

Απευθύνονται σε άπορους, ανασφάλιστους και ανέργους συμπολίτες μας όχι μόνον ενήλικες αλλά και παιδιά και ηλικιωμένα άτομα που πάσχουν από σοβαρά και χρόνια οφθαλμολογικά προβλήματα.

Απαραίτητη η προσκόμιση βιβλιαρίων υγείας (σε ισχύ ή μη). Για πληροφορίες και ραντεβού απευθυνθείτε στα τηλέφωνα 26513.04760-61

Περισσότερα

Συνάντηση του κ. Μιχάλη Κασσή με την ΠΑΣΚ Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ν. Ιωαννίνων

kasisΣυνάντηση με αντιπροσωπεία της ΠΑΣΚ Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού Ιωαννίνων είχε σήμερα ο βουλευτής Ιωαννίνων του ΠΑΣΟΚ, κ. Μιχάλης Κασσής.

Συζητήθηκε το θέμα της διαθεσιμότητας για ασήμαντους λόγους, με αποτέλεσμα να υπάρχει καθημερινός φόβος και αγωνία για την επιβίωση τους, καθώς και η κατάργηση τεχνικών ειδικοτήτων, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν πολλοί εκπαιδευτικοί να εκδιωχτούν και να μείνουν στο δρόμο. Επίσης ετέθη το θέμα των αναγκαστικών μεταθέσεων 5ετίας, οι οποίες, όπως τόνισαν, διαλύουν τον οικογενειακό και οικονομικό προγραμματισμό τους.

Τέλος συζητήθηκε το μισθολογικό, με έμφαση στον μισθό του νεοεισερχόμενου εκπαιδευτικού, ο όποιος ανέρχεται στα 640 ευρώ και τονίστηκε από πλευράς τους ότι υπάρχει σημαντικός αριθμός καθηγητών φυσικώς αδυνατούντων, που πρέπει να μεριμνήσει το κράτος για μια κοινωνική σύνταξη.

Ο κ. Κασσής ανέφερε πως «ο νόμος περί διαθεσιμότητας, έχω πει πολλές φορές πως πρέπει άμεσα να αλλάξει, διότι, δεν είναι δυνατόν για ασήμαντες αφορμές ή για προσωπικές διαφορές, να χάνει ο υπάλληλος τη δουλειά του, ιδιαίτερα σε αυτή τη δύσκολη συγκύρια που η ανεργία έχει εκτοξευτή σε δυσθεώρητα επίπεδα».

Και συνέχισε λέγοντας πως, «Οι διαρροές στον τύπο με σκοπό να στρέψουν τις κοινωνικές ομάδες, τη μια εναντίον της άλλης, πρέπει να σταματήσουν, διότι διαλύεται ο κοινωνικός ιστός».

Τέλος τόνισε πως «Συγκροτημένα και σε κεντρικό επίπεδο θα θέσω το θέμα, την αμέσως επόμενη εβδομάδα, για να υπάρξει μια, όσο το δυνατόν, καλύτερη αντιμετώπιση προς τους καθηγητές».

Περισσότερα

Δυναμική Ελλάδα: Δελτίο τύπου για τις εξελίξεις στην κεντροαριστερά

dynell1Η Δυναμική Ελλάδα για τις εξελίξεις στην Κεντροαριστερά

Η Δυναμική Ελλάδα συμμετέχει ενεργά στις πολιτικές διεργασίες για την ανασύνθεση του χώρου της κεντροαριστεράς και συνεπώς θα ανταποκριθεί στην σχετική πρόταση της ΔΗΜΑΡ, που εντάσσεται σε αυτό το πλαίσιο. Η συζήτηση αυτή, όπως πολύ ορθά αναφέρει η πρόταση της ΔΗΜΑΡ, δεν πρέπει να αφορά σε κινήσεις κορυφής. Συνεπώς, πρέπει να έχει σαφές πολιτικό περιεχόμενο. Παρακολουθούμε με ενδιαφέρον την προσέγγιση της ΔΗΜΑΡ στην πολιτική ομάδα του Ευρωκοινοβουλίου «Προοδευτική Συμμαχία Δημοκρατών και Σοσιαλιστών» και ευελπιστούμε ότι η προσέγγιση αυτή θα ολοκληρωθεί.

Η συζήτηση για την ανασυγκρότηση της κεντροαριστεράς πρέπει να συμβάλει στην κατεύθυνση της υπέρβασης της ατολμίας που δείχνει η τρικομματική κυβέρνηση για την αντιμετώπιση των πραγματικών αιτίων της κρίσης.

Κυρίως, πρέπει να οδηγήσει στην διαμόρφωση εναλλακτικής πρότασης διακυβέρνησης της κεντροαριστεράς, με όρους πολιτικής ηγεμονίας και με βάση τους ακόλουθους άξονες:
– Σύγχρονο και διαφανές πολιτικό σύστημα
– Αξιοκρατική και λειτουργική δημόσια διοίκηση χωρίς κομματικοποίηση
– Υγιής επιχειρηματικότητα και υγιής ανταγωνισμός
– Νέο παραγωγικό μοντέλο στην οικονομία
– Άμεση ανακούφιση των ασθενών κοινωνικών ομάδων και των ανέργων

Στην βάση αυτή, η Δυναμική Ελλάδα θα συμμετάσχει ενεργά στον διάλογο με όλα τα ενδιαφερόμενα κόμματα και κινήσεις του χώρου, όπως ήδη έχει πράξει μέχρι τώρα.

Κείμενο: http://dynell.gr/2013/05/i-dinamiki-ellada-gia-tis-exelixis-stin-kentroaristera/

Περισσότερα

Το μήνυμα της Στοκχόλμης

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΑπό το 1974 η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ κυβέρνησαν διαδοχικά την πατρίδα μας και στερήθηκαν παντελώς μεταναστευτικής πολιτικής. Αυτή η παχυδερμική και εγκληματική στάση αυτών των κυβερνήσεων στην πολιτική αντιμετώπιση του μείζονος ζητήματος του μεταναστευτικού, οδήγησε στη χώρα μας πάνω από 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, κυρίως Μουσουλμάνους, οι οποίοι στην κυριολεξία «κυρίευσαν» πολλές γειτονιές της πρωτεύουσας αλλά και ολόκληρες πόλεις της πατρίδας μας.

Ταυτόχρονα, η Ευρωπαϊκή Ένωση, βοήθησε με την υποτονική έως και ύποπτη στάση της στη διόγκωση αυτού του Εθνικού προβλήματος. Το πρόβλημα δε, ξέφυγε τελείως του όποιου ελέγχου, όταν το Φεβρουάριο του 2003, επί κυβερνήσεως ΠΑΣΟΚ, ο Υπουργός Εξωτερικών Γιώργος Παπανδρέου και ο Υπουργός Δημόσιας Τάξης (σήμερα Προστασίας του πολίτη), Μιχάλης Χρυσοχοΐδης υπέγραψαν τον κοινοτικό κανονισμό «Δουβλίνο ΙΙ», χωρίς σοβαρές ασφαλιστικές δικλίδες.

Ειδικότερα, αυτός ο κανονισμός προβλέπει για την λαθρομετανάστευση, πως όποιος λαθρομετανάστης εισέλθει παράνομα σε Ευρωπαϊκή χώρα και συλληφθεί δεν θα επιστρέφει στην χώρα καταγωγής του αλλά στη χώρα της Ε.Ε. στην οποία εισήλθε πρώτα. Με βάσει λοιπόν, τα επίσημα στοιχεία της Ε.Ε., το 90% των λαθρομεταναστών εισβάλλουν στον Ελλαδικό χώρο και ακολούθως κάποιοι μεταβαίνουν σε άλλη Ευρωπαϊκή χώρα όπου και συλλαμβάνονται. Τότε η χώρα αυτή εκτελώντας τον κοινοτικό κανονισμό, τους επιστρέφει στην Ελλάδα. Έτσι, η Ελλάδα έγινε πύλη εισόδου και μοιραία μετατράπηκε σε αποθήκη των παράνομων μεταναστών.

Δυστυχώς, τις τελευταίες ημέρες ενημερωνόμαστε για την εξέγερση των μεταναστών και τα βίαια επεισόδια, που έχουν ξεσπάσει στη Στοκχόλμη, πρωτεύουσα της Σουηδίας. Τα επεισόδια ξεκίνησαν από το προάστιο Husby, το οποίο κατοικείται κατά 75% από μετανάστες, κυρίως Μουσουλμάνους και στη συνέχεια εξαπλώθηκαν πολύ γρήγορα και σε άλλα προάστια της Στοκχόλμης. Έτσι, κάθε βράδυ οι μετανάστες πυρπολούν κτήρια, αυτοκίνητα, σχολεία, αστυνομικά κέντρα.

Η Σουηδική Αστυνομία, που δεν είναι εκπαιδευμένη σε τέτοιες ακραίες καταστάσεις, μη μπορώντας να αντιμετωπίσει από μόνη της τον καταστροφικό εφιάλτη, ζήτησε την βοήθεια της πολιτοφυλακής και πολύ σύντομα πιστεύω, θα αναζητήσει και τη βοήθεια του στρατού. Μπροστά σ΄ αυτή την κατάσταση, ήδη έχει προκληθεί ανοιχτή συζήτηση στη Σουηδία, με θέμα την ένταξη ή μη των μεταναστών στην κοινωνία τους. Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μια Βόρεια χώρα της Ε.Ε., όταν πολύ καλά γνωρίζουμε, πως η Γερμανία και οι χώρες του Βορρά, δημιούργησαν το «Δουβλίνο ΙΙ», προκειμένου να προστατέψουν τις χώρες τους, εις βάρος του Ευρωπαϊκού Νότου και κυρίως της Ελλάδος.

Ωστόσο, μη μπορώντας να υπολογίζει το τι θα συμβεί, λίγες μέρες μετά στην πατρίδα της, η Σουηδέζα επίτροπος της Ε.Ε. για την μετανάστευση, Σεσίλια Μάλστρομ, κατά την επίσκεψή της στην Αθήνα στις 15 Μαΐου, αρνήθηκε υστερικά να ξεκινήσει διάλογος της Ε.Ε. για τη διανομή των λαθρομεταναστών σε όλες τις χώρες της Ε.Ε., σύμφωνα με τον πληθυσμό της κάθε χώρας. Φέρεται δε, να είπε: «καμιά χώρα του Βορρά δεν θα δεχθεί μια τέτοια συζήτηση».

Επιπρόσθετα δεν πρέπει να αγνοούμε πως ρόλο πρωταγωνιστή, σε αυτό το καταστροφικό παιχνίδι για την πατρίδα μας, δηλαδή της αθρόας και ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, έχει παίξει και η Τουρκία, η οποία στο πλαίσιο μιας μακρόπνοης στρατηγικής της, επιχειρεί να εξασθενήσει αμυντικά την Ελλάδα, ώστε να επιτελέσει κυρίαρχο ρόλο στην ευρύτερη περιοχή μέσω της αρπαγής του ενεργειακού πλούτου από Ελλάδα και Κύπρο. Γιατί ως γνωστόν, «ο λύκος στην αναμπουμπούλα χαίρεται». Άλλωστε, αυτόν ακριβώς το σκοπό είχε και το πρόσφατο ταξίδι του Ερντογάν στις ΗΠΑ, από τη στιγμή που είναι διεθνώς γνωστό, πως ο Ομπάμα επιζητεί και στηρίζει την αναβάθμιση των σχέσεων της Τουρκίας με την Ε.Ε. Αυτή η υλοποίηση των σχεδίων των ΗΠΑ με το αζημίωτο, έχει συμμάχους αρκετές Βόρειες χώρες της Ε.Ε.

Συνεπώς, όταν η Τουρκία πάντοτε μέσω δεξαμενών σκέψεως υψηλότατων αξιωματούχων της, καταστρώνει γεωπολιτικά και ενεργειακά σχέδια για τα επόμενα 50-100 χρόνια, η δική μας προδοτική-μνημονιακή-τρικομματική κυβέρνηση του Αντώνη Σαμαρά, αναλώνεται στο αν θα δημιουργήσει νέο αντιρατσιστικό νόμο ή θα εξακολουθεί να ισχύει ο ν.27/1979 ή αν αυτός χρειάζεται μερικές προσθήκες. Και βεβαίως, το σίγουρο είναι, πως με αυτούς τους ολίγιστους, χαμηλοϋψείς και λαθρολάγνους πολιτικούς που μας κυβερνούν, η πατρίδα μας θα αντιμετωπίσει μεγαλύτερο πρόβλημα από αυτό της Σουηδίας, όταν τα στίφη των λαθρομεταναστών θα εξεγερθούν εναντίον της κοινωνίας των Ελλήνων. Τότε η πατρίδα μας, έρμαια των εξελίξεων, θα αποδεχτεί τετελεσμένα σενάρια απώλειας εδαφών της.

Περισσότερα

Κοινή δήλωση πέντε δημάρχων

Δημαρχείο Ιωαννίνων1000 λέξεις για την αυτοδιοίκηση: Δυόμισι χρόνια μετά...

Οι πολιτικές και κοινωνικές αλλαγές των τελευταίων ετών στην Ελλάδα οδήγησαν σταδιακά στη δημιουργία τοπικών πλειοψηφικών κοινωνικών ρευμάτων, που στις δημοτικές εκλογές του 2010 ανέδειξαν σε μερικούς από τους μεγαλύτερους δήμους της χώρας παρατάξεις και δημάρχους με κυρίαρχα τα χαρακτηριστικά της κοινωνίας των πολιτών.

Οι παρατάξεις αυτές, μετά την εμπειρία δυόμισι χρόνων συμμετοχής τους στη διοίκηση των δήμων με το νομοθετικό πλαίσιο του «Καλλικράτη», διατηρούν τα χαρακτηριστικά ανοιχτών, συμμετοχικών και προοδευτικών κινήσεων της κοινωνίας των πολιτών και αισθάνονται δικαιωμένες για την πλουραλιστική και μεταρρυθμιστική φυσιογνωμία τους. Η φυσιογνωμία τους αυτή τις διαφοροποιεί από αμιγώς κομματικές παρατάξεις, η πορεία των οποίων διαγράφεται φθίνουσα σε εθνικό και σε τοπικό επίπεδο.

Οι αρχές:

Πιστεύουμε ότι αυτό που δικαιώνεται είναι η βασική αρχή για την ελεύθερη έκφραση απόψεων, οι διαφορετικές πολιτικές αφετηρίες των οποίων δεν αναιρούν την αποτελεσματικότητα και τη συλλογικότητα των παρατάξεών μας. Η συλλογικότητα αυτή είναι δυνατή, γιατί εδράζεται σε μια κοινή πλουραλιστική πολιτική φιλοσοφία, στις προγραμματικές αρχές της αυτοτέλειας της αυτοδιοίκησης, της αποφυγής του κυβερνητικού και κομματικού εναγκαλισμού και των πρακτικών του πελατειακού κράτους, ενώ η ώσμωση επιτυγχάνεται με τη διαβούλευση και τη σύνθεση.

Οι δεσμευτικές αρχές μας για γενναίες μεταρρυθμίσεις, για μεγαλύτερη διαφάνεια και αποτελεσματικότητα στη διοίκηση του Δήμου, η λογική εξυπηρέτησης του πολίτη ως προτεραιότητα, δεν αποτελούν πλέον μόνο προγραμματικές διακηρύξεις. Είναι θέσεις που στηρίχτηκαν και στηρίζονται στην πράξη από την πολιτική των παρατάξεών μας στις διοικήσεις των αντίστοιχων δήμων. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι δουλειά μας είναι να προσφέρουμε ουσιαστικές υπηρεσίες στους δημότες και ότι πρωταρχική υποχρέωση της διοίκησης είναι η γρήγορη και αποτελεσματική εξυπηρέτηση του πολίτη.

Οι προτεραιότητες:

Η βαθιά και παρατεταμένη κρίση, που εξακολουθεί να διαβρώνει τον κοινωνικό ιστό των τοπικών κοινωνιών, καθώς η φτώχεια και η ανεργία τείνουν να διαχέονται σε όλο και περισσότερα στρώματα, μεταβάλλει άρδην τον ρόλο και τις προτεραιότητες της αυτοδιοίκησης. Το υφιστάμενο δίχτυ κοινωνικής προστασίας είναι επείγουσα ανάγκη να γίνει πιο ισχυρό και αποτελεσματικό, αν θέλουμε να διατηρήσουμε μια συνεκτική τοπική κοινωνία και να αντιμετωπίσουμε τον κίνδυνο του κοινωνικού αποκλεισμού.

Έχει αποδειχτεί ότι το κράτος δεν είναι ικανό να διεκπεραιώσει αυτό το έργο. Είναι απόμακρο, απρόσωπο, δυσκίνητο, γραφειοκρατικό, πελατειακό και, άρα, αναποτελεσματικό. Το ηθικό και πολιτικό καθήκον της κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης μόνον η αυτοδιοίκηση είναι σε θέση να το αναλάβει και ιδιαίτερα οι δήμοι, γιατί διαθέτουν τα χαρακτηριστικά της εύκολης προσβασιμότητας, της εγγύτητας, της ευελιξίας και της δυνατότητας να φτάσουν στα σπίτια, στα άτομα και στις οικογένειες που έχουν ανάγκη.

Τα πολιτικά στελέχη και οι υπηρεσίες των δήμων μας κάνουν ό,τι μπορούν σε μια περίοδο όπου οι πόροι μειώνονται δραματικά είτε γιατί το κράτος τους περικόπτει κάθε τόσο είτε γιατί πολλοί δημότες μας δεν έχουν πια χρήματα ώστε να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους. Εμείς, οι διοικήσεις των δήμων δεν δικαιούμαστε να ισχυριστούμε ότι είμαστε ικανοποιημένοι όσο θα υπάρχει έστω και ένας ανήμπορος άνθρωπος που έχει ανάγκη, που δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς κοινωνική προστασία. Οφείλουμε να γίνουμε ακόμη αποτελεσματικότεροι, να αξιοποιήσουμε με καλύτερο τρόπο τις υπάρχουσες δομές, να εξορθολογίσουμε ακόμη περισσότερο τη δράση μας, να αναζητήσουμε περισσότερους εξωτερικούς πόρους, να επιχειρήσουμε ευρύτερες συνεργασίες με τις τοπικές κοινωνίες των πολιτών, να συνεργαστούμε με όμορους δήμους για καλύτερα αποτελέσματα, να δημιουργήσουμε ισχυρότερα δίκτυα κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης για τους αδύναμους συνδημότες μας.

Ταυτόχρονα, είμαστε υπέρ της ανάπτυξης, που δεν βασίζεται στον δανεισμό και στη σπατάλη αλλά στα ανταγωνιστικά μας πλεονεκτήματα. Έτσι, οι παρατάξεις μας τάσσονται υπέρ μιας βιώσιμης ανάπτυξης με σεβασμό στο περιβάλλον, υπέρ του πλούτου μιας – απελευθερωμένης από τα παραδοσιακά εθνικά στερεότυπα- πολιτισμικής κληρονομιάς, που χρειάζεται να προβληθεί περισσότερο και να συμβάλει στην τοπική οικονομική άνθηση.

Παράλληλα, στηρίζουμε όχι μόνο την αποδοχή της διαφορετικότητας αλλά και την ανάδειξή της ως πολιτισμικής έκφρασης και ως συγκριτικού πλεονεκτήματος μιας δεκτικής και ανοιχτής κοινωνίας πολιτών και είμαστε σθεναρά αντίθετοι σε κάθε μορφή διακρίσεων. Το εγχείρημα για ανοιχτές, ανεκτικές και εξωστρεφείς πόλεις βασίστηκε κατά κύριο λόγο στη φυσιογνωμία των παρατάξεών μας για αποδοχή της πολύχρωμης πολιτισμικής κληρονομιάς, της πολυπολιτισμικότητας και της διαφορετικότητας. Οι δράσεις αυτές ικανοποιούν τις προγραμματικές διακηρύξεις μας και επιβεβαιώνουν στην πράξη την ιδεολογική και πολιτική μας αντίθεση στον ρατσισμό, στη βία, στην ξενοφοβία και στον εθνικισμό.

Όσον αφορά τον σωστό τρόπο διοικητικής λειτουργίας, οφείλουμε, -όπως στις υπόλοιπες ανεπτυγμένες κοινωνίες- να υπερασπιστούμε τις αρχές της Σύγχρονης Δημόσιας Διοίκησης, της διαφάνειας και της αξιοκρατίας, παρότι σε αυτές τις αρχές αντιστέκονται σθεναρά νεποτιστικές, πελατειακές και προσωποκεντρικές προσεγγίσεις της διαχείρισης των κοινών. Η εμπειρία συμμετοχής στη διακυβέρνηση των Δήμων μάς πείθει ακόμη περισσότερο ότι είχαμε δίκιο να αντισταθούμε στην παραδοσιακά κομματική και ρουσφετολογική διαχείριση της Τ.Α.

Οι δημοτικές παρατάξεις μας και η Διοίκηση δεν απευθύνονται απλώς στους δημότες αλλά τούς κάνουν κοινωνούς των πολιτικών τους και συνεργαζόμαστε στενά με τοπικές κινήσεις πολιτών. Οικολογικές οργανώσεις, ομάδες κοινωνικής παρέμβασης και ευαισθησίας για διάφορα προβλήματα, ομάδες μεταναστών, ΜΚΟ, εθελοντικοί φορείς συμμετέχουν ενεργά, συνεργάζονται και συνεπικουρούν τον Δήμο στο έργο του μετουσιώνοντας σε πράξη τις προγραμματικές ιδέες για κινητοποίηση και συμμετοχή της τοπικής κοινωνίας των πολιτών.

Οι παραπάνω κοινές αρχές και ιδέες μας συνοψίζουν τη μεταρρυθμιστική και προοδευτική φυσιογνωμία των παρατάξεών μας. Επιπλέον, η θεμελιώδης θέση μας υπέρ ενός πολυεπίπεδου και ανοιχτού διαλόγου, απαλλαγμένου από ιδεοληψίες, στενότητες, τοπικισμούς, ξενοφοβία και εθνολαϊκιστικούς μύθους, συνηγορεί υπέρ μιας φιλοσοφίας που επιδιώκει τη συνεννόηση σε τοπικό, εθνικό αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Πιστεύουμε βαθιά σε συλλογικούς θεσμούς και επιδιώκουμε, στη βάση της ισοτιμίας και του αμοιβαίου σεβασμού, συμπράξεις, πολιτικές συμμαχίες, συμμετοχή σε τοπικά και υπερτοπικά δίκτυα κ.τ.λ., που προάγουν την καλόπιστη συνεργασία και την ειλικρινή συνεννόηση αλλά και παράγουν πολιτικά αποτελέσματα, συγκροτούν πλειοψηφικά ρεύματα και προωθούν την ηγεμονία των προοδευτικών αντιλήψεων της κοινωνίας των πολιτών.

Αυτό το κείμενο ενσυνείδητα δεν αναφέρεται στα ζέοντα προβλήματα της αυτοδιοίκησης, που συζητούνται στο πλαίσιο του συνεδρίου της ΚΕΔΕ. Αποτελεί, δυόμισι χρόνια μετά την εκλογή μας στη διοίκηση των δήμων μας, μια επαναβεβαίωση των όσων είχαμε υπογράψει το 2011 σε ένα αντίστοιχο κείμενο. Όπως και τότε, δηλώνουμε ότι η σύμπτωσή μας σε μια σειρά αξιών, αρχών και επιλογών σηματοδοτεί ένα κοινό πεδίο πολιτικής και κοινωνικής συναντίληψης, δεν αποσκοπεί στη συγκρότηση παράταξης ούτε επιδιώκει προσωπικούς στόχους.

Στη δύσκολη συγκυρία που περνά η χώρα, η Αυτοδιοίκηση οφείλει να καινοτομήσει, να αποκαταστήσει σχέσεις εμπιστοσύνης με τις τοπικές κοινωνίες, να στηρίξει με αποφασιστικό τρόπο τις δομές και τις υπηρεσίες κοινωνικής προστασίας και αλληλεγγύης και να αποτελέσει πόλο δημοκρατικής ανασυγκρότησης, κοινωνικής ευθύνης και μεταρρυθμιστικής προοπτικής.

Γιώργος Καμίνης, δήμαρχος Αθηναίων
Γιάννης Μπουτάρης, δήμαρχος Θεσσαλονίκης
Γιάννης Δημαράς, δήμαρχος Πατρέων
Φίλιππος Φίλιος, δήμαρχος Ιωαννιτών
Πάνος Σκοτινιώτης, δήμαρχος Βόλου

Περισσότερα

“Ήπειρος – Τόπος να ζεις”: Τοποθετήσεις Περ. Συμβούλων για τη “ΔΩΔΩΝΗ”

Ήπειρος - Τόπος να ζειςΤοποθέτηση του περιφερειακού Συμβούλου Κώστα Αρβανίτη για τη ΔΩΔΩΝΗ:

«« Είναι η τρίτη ή τέταρτη φορά σήμερα που το Περιφερειακό Συμβούλιο, πάντοτε με πρόταση των παρατάξεων της αντιπολίτευσης συζητάει ένα τόσο σημαντικό ζήτημα – ίσως ένα από τα σημαντικότερα που σχετίζονται με την Ηπειρώτικη οικονομία και ίσως ένα από τα πλέον εμβληματικά.

Δυστυχώς οι μέχρι σήμερα εξελίξεις μας οδηγούν σε απογοήτευση. Γιατί σε πολύ μικρό χρόνο άρχισαν να φαίνονται οι πρώτες επιπτώσεις μιας πολύ συγκεκριμένης πολιτικής επιλογής, την οποία αρχικά φάνηκε ότι σύσσωμο το Περιφερειακό Συμβούλιο με το σύνολο των παρατάξεών του απευχόταν, αλλά σε πείσμα όλων ημών η απόφαση υλοποιήθηκε. Και επειδή η καλή μέρα θα φαινόταν από το πρωί, προκύπτει ότι οι προοπτικές είναι δυσοίωνες. Ήδη οι νέοι ιδιοκτήτες με τη νέα διοίκηση παρότι πιθανά δεσμεύονται από κάποιες αρχικές δικλείδες για τους κτηνοτρόφους της περιοχής και δεν προέβησαν – ακόμη – σε μειώσεις τιμών στον παραγωγό, οι επιπτώσεις όμως των πρώτων κινήσεών τους είναι ήδη φανερές. Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές που άρχισαν με το καλημέρα και η μη απόδοση προκαταβολών, έχουν δημιουργήσει στους παραγωγούς πολύ σοβαρές ανησυχίες αφού μετακυλύεται το πρόβλημα στην αδυναμία των ίδιων να προμηθευτούν πρώτες ύλες για τη δική τους δραστηριότητα.

Ιδιαίτερα προβληματισμένοι είναι ήδη πολλοί από αυτούς, και κυρίως νέοι άνθρωποι, που έχουν ήδη αρχίσει να σκέφτονται τον περιορισμό των ζώων τους για να περιορίσουν τις όποιες διαφαινόμενες απώλειες.

Η διαφαινόμενη αυτή προοπτική προδικάζει μια πολύ σημαντική υποχώρηση σε έναν από τους πυλώνες της παραγωγικής διαδικασίας της Ηπείρου. Μάλιστα σε ένα κλάδο που δε φαίνεται να έχει πληγεί πολύ από την κρίση, αφού διατηρεί μια πολύ σημαντική εξωστρέφεια και βρίσκεται στην καρδιά του αγροδιατροφικού τομέα και θα μπορούσε να αποτελεί το ελπιδοφόρο αντιστάθμισμα της άμυνας της Ηπειρώτικης οικονομίας στη συνεχιζόμενη κρίση.

Επειδή είμαστε στην αρχή της διαφαινόμενης αναπτυξιακής υποχώρησης είναι αρχικά χρήσιμο να προβούμε σε μια πρώτη αποτίμηση των στοιχείων που οδήγησαν στην αρνητική εξέλιξη και στη συνέχεια να δούμε τι θα μπορούσαμε ως Περιφέρεια να κάνουμε.

Αυτός που φαίνεται να έχει το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για την ως τώρα εξέλιξη του θέματος είναι ο Περιφερειάρχης. Για δυο πολύ συγκεκριμένους λόγους : πρώτον επειδή ο ίδιος είχε θέσει το ζήτημα πολύ ψηλά στην ατζέντα στην προεκλογική του εκστρατεία – τόσο ώστε είχε πείσει το μεγαλύτερο μέρος των παραγωγών ότι στο πρόσωπό του μπορούν οι κτηνοτρόφοι της περιοχής να βρουν ένα αγωνιστή των συμφερόντων τους, υπονοώντας μάλιστα ότι θα μπορούσαν οι ίδιοι οι κτηνοτρόφοι – χωρίς την ενδιάμεση παρουσία των ενώσεων, τις οποίες με δριμύτητα σε κάθε ευκαιρία στιγμάτιζε να γίνουν οι ίδιοι ιδιοκτήτες της ΔΩΔΩΝΗΣ.

Δεύτερον γιατί δεν έδωσε κανένα συγκεκριμένο αγώνα ενάντια στην διαφαινόμενη διαδικασία απέναντι στις επιλογές της κυβέρνησης, αντίθετα με τη στάση του υπονόμευσε τις όποιες προσπάθειες των ενώσεων να κρατήσουν την πλειοψηφία της εταιρίας. Βέβαια, ως υπέρμαχος της ελεύθερης οικονομίας και της ιδιωτικοποίησης των πάντων που ο ίδιος και το κόμμα του πρεσβεύει, δεν άργησε να σταθεί στο πλευρό των νέων ιδιοκτητών λειτουργώντας περίπου ως επικοινωνιακός τους σύμβουλος.

Στον αντίποδα ο τότε κυβερνητικός βουλευτής, που ο Περιφερειάρχης είχε στοχοποιήσει όσο το ΠΑΣΟΚ ήταν στην κυβέρνηση, ακόμη και από του βήματος του προέδρου της βουλής αξίωνε τη ΔΩΔΩΝΗ με την Ακρόπολη της Ηπείρου. Και οπωσδήποτε η παράταξή μας ήταν η μόνη που σε κάθε φάση της διαδικασίας είχε χρήσιμες προτάσεις για τα επόμενα βήματα, προτάσεις που σε καμιά περίπτωση δε στηρίχτηκαν από τη διοίκηση της Περιφέρειας. Η μεταβίβαση των μετοχών της ΑΤΕ στις Ενώσεις που ήταν η μόνη εφικτή λύση στο διαφαινόμενο πλαίσιο εκποίησής της από την Αγροτική Τράπεζα βρήκε τον Περιφερειάρχη μέσω των δηλώσεών του να την ακυρώνει προβάλλοντας την επίθεσή του κατά των Ενώσεων. Και βέβαια στο ίδιο πλαίσιο δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αντίδραση από την Περιφέρεια όταν απορρίφθηκε η συμμετοχή στο διαγωνισμό των ενώσεων με στρατηγικό εταίρο την εταιρία ΒΙΚΟΣ.

Όμως κοιτάζοντας μόνο πίσω δεν μπορούμε να είμαστε χρήσιμοι. Οφείλουμε επομένως να δούμε με ποιες κινήσεις η Περιφέρεια μπορεί να αναπτύξει πρωτοβουλίες και να ασκήσει την αποτελεσματική παρέμβασή της στη νέα διοίκηση της εταιρίας για να προασπιστούν τα δικαιώματα των κτηνοτρόφων.

Στην κατεύθυνση αυτή προτείνουμε:
1. Επειδή δυστυχώς το ποτάμι δε γυρίζει πίσω και δεν υπάρχει εύκολος τρόπος να επιστρέψει η επιχείρηση στους παραγωγούς, να ζητήσουμε να επιλυθούν άμεσα τα ζητήματα στις πληρωμές των κτηνοτρόφων με βάση την έως πριν πάγια πρακτική της επιχείρησης, για να μπορούν και οι ίδιοι να ανταποκριθούν στις δικές τους υποχρεώσεις γιατί σε αυτούς στηρίζεται η βάση της παραγωγής για τα Ηπειρώτικα προϊόντα της εταιρίας.

2. Να γίνει ξεκάθαρο στην εταιρία και να υπάρξει από πλευράς των υπηρεσιών της περιφέρειας αυστηρότατος έλεγχος ώστε να μην υπάρξει νόθευση της πρώτης ύλης με άλλο εισαγόμενο προϊόν που θα αποτελούσε θεμέλια βόμβα στην εμπορική αξία των τελικών προϊόντων που διατίθενται στην κατανάλωση και στο όνομα που κατέκτησαν στην αγορά.

3. Να συνεργαστούμε ως Περιφέρεια στη βάση της αξιοποίησης των χρηματοδοτήσεων από το ΠΕΠ της τρέχουσας και της νέας περιόδου, για να προωθήσουμε με πολύ συγκεκριμένα κριτήρια ένα «σύμφωνο συνεργασίας ποιότητας» με τη ΔΩΔΩΝΗ και τις άλλες γαλακτοκομικές επιχειρήσεις της Ηπείρου ώστε να διασφαλίσουμε τα ελάχιστα χαρακτηριστικά του τελικού προϊόντος με κύρια προϋπόθεση την 100% χρησιμοποίηση Ηπειρώτικου γάλακτος προκειμένου να στηριχθούν από την Περιφέρεια και ταυτόχρονα να στηριχθεί και ο Ηπειρώτης παραγωγός. Παράλληλα να υποστηρίξουμε τη συνεργασία μικρότερων τυροκομικών επιχειρήσεων που έχουν δημιουργήσει και την εμπιστοσύνη των αγορών αλλά και έχουν αποδείξει τη σταθερή προσήλωσή τους στην αξία του ντόπιου παραγωγού, ώστε οι επιχειρήσεις αυτές να δημιουργήσουν με καταλύτη την Περιφέρεια την απαιτούμενη οικονομία κλίμακας για τη διάθεση των προϊόντων τους και την ανάδειξη της διατροφικής τους αξίας.

4. Να σταθούμε με τις υπηρεσίες μας δίπλα στους παραγωγούς με επιστημονική και τεχνική υποστήριξη για να βοηθήσουμε τα συλλογικά τους όργανα να βρουν τις πλέον κατάλληλες λύσεις στα προβλήματα του κλάδου, που τους απασχολούν.

Μια μάχη χάθηκε και οφείλουμε στην κοινωνία που μας εξέλεξε να δώσουμε ολοκληρωμένη εικόνα για τα λάθη και τις παραλείψεις που έγιναν αλλά πολύ περισσότερο οφείλουμε να δώσουμε τις επόμενες μάχες για να η χάσουμε και τον πόλεμο..

Κώστας Αρβανίτης, Περιφερειακός Σύμβουλος
“ΗΠΕΙΡΟΣ ΤΟΠΟΣ ΝΑ ΖΕΙΣ” »»

Τοποθέτηση της Περιφερειακής Συμβούλου Θεσπρωτίας κας Αθηνάς Ιωάννου:

«« Σε συνέχεια της τοποθέτησης του εισηγητή της παράταξης «Ήπειρος τόπος να ζεις» Κώστα Αρβανίτη,θα ήθελα να πω εν συντομία κάποια πράγματα.

Στις 10 Σεπτέμβρη 2012 σε έκτακτο Περιφερειακό Συμβούλιο στο οποίο είχε ζητήσει η παράταξη μας να έρθει το θέμα της ΔΩΔΩΝΗΣ, πέραν των άλλων είχαμε αναφερθεί και ζητούσαμε από το Π.Σ. να δώσει τον βηματισμό για τη στάση όλων των φορέων της περιοχής, για την αποφυγή δυσάρεστων εξελίξεων στο θέμα της ΔΩΔΩΝΗΣ Α.Ε.

Δυστυχώς δεν στηρίχθηκε η πρόταση αυτή. Ο καθένας τράβηξε το μοναχικό του δρόμο με αποτέλεσμα οι κτηνοτρόφοι και οι φορείς τους να μείνουν μόνοι τους.

Αν είχαμε ομοφωνία όπως είχε συμβεί παλαιότερα δεν θα τολμούσαν να ξεπουλήσουν τη ΔΩΔΩΝΗ.
– Είχα πει τότε μέσα στα άλλα ότι η ΔΩΔΩΝΗ είναι οργανικό κομμάτι της ζωής μας και η ζωή μας δεν πωλείται.
– Είχα πει ότι η ΔΩΔΩΝΗ είναι εθνική υπόθεση και ότι δεν πρέπει να χάσει το συνεταιριστικό της χαρακτήρα και τον κοινωνικό της ρόλο.
– Είχα πει ότι η ΔΩΔΩΝΗ δεν μπορεί να αποτελέσει κερδοσκοπικό παιχνίδι με Funds του εξωτερικού που σήμερα αγοράζουν και αύριο πουλάνε.

Δυστυχώς η ΔΩΔΩΝΗ που για 50 χρόνια συνδεόταν με τον τόπο μας, με την κοινωνία μας, με τους παραγωγούς μας, κινδυνεύει να χαθεί με μοναδικό σκοπό το κέρδος. Τα νέα αφεντικά διέγραψαν τις αξίες που έκαναν τη ΔΩΔΩΝΗ αυτή που είναι σήμερα με την πρώτη τους κιόλας απόφαση.

Το καθεστώς της αρχικής τιμής και έπειτα εκκαθάρισης στο τέλος της χρονιάς για τους παραγωγούς ανάλογα με τα οικονομικά αποτελέσματα της εταιρίας, δεν υπάρχει πια.

Στη συνέχεια έχουμε καθυστερήσεις στις πληρωμές του γάλακτος με διάφορες δικαιολογίες από τους διοικούντες που δεν πείθουν κανέναν. Αργότερα θα καταργήσουνε και τις προκαταβολές και δεν ξέρουμε τι θα απογίνει με τις τιμές.

Θα δούμε εταιρίες στο εξωτερικό με το όνομα ΔΩΔΩΝΗ γιατί αυτό βασικά τους ενδιαφέρει. Και πάει λέγοντας.

Από την άλλη μένουν αναπάντητα ερωτήματα:
– Γιατί και πως πουλήθηκαν οι μετοχές της κρατικής ΑΤΕ στη ΔΩΔΩΝΗ;
– Με ποιο επιχειρηματικό σχέδιο ανάπτυξης της ΔΩΔΩΝΗΣ όπως έλεγαν; Γνωρίζει κάποιος γι’ αυτό να μας ενημερώσει;
– Με ποιες αρχές διαφάνειας πραγματοποιήθηκε η όλη διαδικασία πώλησης;
– Γιατί καταστρατηγήθηκαν νόμοι και καταστατικά που διασφάλιζαν τον ρόλο και τον χαρακτήρα της ΔΩΔΩΝΗΣ;

Αυτό που μένει στην τοπική κοινωνία είναι οι μεγαλοστομίες οι οποίες ακούστηκαν κατά καιρούς από τους εκάστοτε κυβερνητικούς και οι οποίοι τις αθέτησαν στην συνέχεια. Μας διαβεβαίωναν «ότι ο χαρακτήρας και ο ρόλος της ΔΩΔΩΝΗΣ δεν πρόκειται να αλλάξει».

Δυστυχώς ούτε μια τουφεκιά δεν έριξαν για την τιμή των όπλων την ώρα που χρειάστηκε.

Αυτό που ακούμε και τώρα εδώ είναι υποσχέσεις για παρεμβάσεις στις τράπεζες για χρηματοδότηση της βιομηχανίας.

– Που είναι τα πολλά λεφτά των επενδυτών που θα έφερναν στον τόπο μας; Όχι μόνο για την ανάπτυξη της ΔΩΔΩΝΗΣ αλλά και της Ηπείρου γενικότερα.
– Ποιος περίμενε να βλέπει για μέρες στην πύλη της ΔΩΔΩΝΗΣ ΜΑΤ;
– Ποιος τολμάει να πει ότι η ΔΩΔΩΝΗ είναι πιλότος για όλη την Ελλάδα όπως λέγαμε και νοιώθαμε περήφανοι;
– Ποοος μπορεί να ξαναπεί ότι η ΔΩΔΩΝΗ πρέπει να μείνει ηπειρώτικη βιομηχανία με συνεταιριστικό χαρακτήρα;

Πράγματα που πιστεύουμε αλλά… Όλοι μας στο έργο θεατές.

Απλά προσπαθούμε να ρίξουμε τις ευθύνες ο ένας στον άλλον. Κρίμα.

Τελειώνοντας λέω ότι φοβάμαι και εύχομαι να διαψευστώ, ότι είναι ζήτημα χρόνου η απαξίωση της ΔΩΔΩΝΗΣ.

Η ΔΩΔΩΝΗ έπεσε θύμα μικροπολιτικής εκμετάλλευσης, ξεπουλήθηκε για να λέει η κυβέρνηση ότι φέρνει επενδυτές και κερδίζει λεφτά για το κράτος. Πέρα από τα πενιχρά για το μέγεθος της βιομηχανίας έσοδα για το κράτος, το αποτέλεσμα είναι να έχει δημιουργηθεί μονοπωλιακή σχεδόν κατάσταση στην αγορά γάλακτος και αυτή να την ελέγχει ένας ιδιώτης, με άγνωστη ακόμα την προέλευση των κεφαλαίων που χρησιμοποιήθηκαν για να την εξαγοράσουν.

Βάλαμε δηλαδή ένα λύκο να φυλάει τα πρόβατα.

Έχουμε χρέος σαν θεσμικοί φορείς, σαν κοινωνία να αντισταθούμε για να προλάβουμε τα χειρότερα. Ας συνέλθουμε πριν να είναι αργά.

Ευχαριστώ »»

Περισσότερα

Πρωτοβουλίες της Γραμματείας Π.Α.ΜΕ. Ιωαννίνων για το ασφαλιστικό

no_logoΠρωτοβουλίες της Γραμματείας Π.Α.ΜΕ. Ιωαννίνων για το ασφαλιστικό:

«« Το ζήτημα της Κοινωνικής Ασφάλισης αφορά σε όλες τις εργατικές λαϊκές οικογένειες, όλες τις ηλικίες. Η συνταξιοδότηση πρέπει να είναι εξασφαλισμένη από την πρώτη μέρα γέννησης του παιδιού. Αφορά τις συντάξεις, την πρόνοια, την περίθαλψη, την ιατρική αγωγή, τα φάρμακα, την ασφάλιση, την υγεία, την υγιεινή και ασφάλεια, τα εργατικά ατυχήματα, τις αναπηρίες.

Η κατάσταση σήμερα στο κοινωνικό ασφαλιστικό σύστημα είναι τραγική και ακόμα πιο ανησυχητικό είναι το μέλλον, αφού πρώτα από όλα, τα προηγούμενα χρόνια της περιόδου της καπιταλιστικής ανάπτυξης φρόντισαν και μεθόδευσαν:
– την τεράστια κλοπή των αποθεματικών των ταμείων και την εκτεταμένη εισφοροδιαφυγή
– την εκτεταμένη φοροδιαφυγή και φοροαπαλλαγή του μεγάλου κεφαλαίου
– την ψήφιση όλων των αντιασφαλιστικών νόμων από την ΝΔ-το ΠΑΣΟΚ και τις συγκυβερνήσεις πότε με την ΔΗΜΑΡ, πότε με το ΛΑΟΣ και άλλους επαγγελματίες επιστήμονες υπηρέτες της Αστικής Τάξης
– τις αλλαγές για την ιδιωτικοποίηση της υγείας-πρόνοιας
– την επέκταση των ελαστικών σχέσεων εργασίας
– την μείωση των μισθών και των συντάξεων και την απαξίωση της εργατικής δύναμης
– την εκτίναξη στο 60% της ανεργίας, ιδιαίτερα της νεολαίας
– το κλείσιμο των μαγαζιών και την καταστροφή ενός μεγάλου μέρους των επαγγελματιών και των αγροτών
– την κατάργηση όλων των παροχών και επιδομάτων.

Πρόκειται για αντιδραστικές αλλαγές που σχεδιάσθηκαν και υλοποιήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση, από τις κυβερνήσεις τους σε αγαστή συνεργασία.

Ο στόχος τους ήταν και είναι:
– Να μειωθεί στο κατώτερο δυνατό επίπεδο η τιμή της εργατικής δύναμης. Να μεταφερθούν τα ασφαλιστικά βάση του κράτους και των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων στις πλάτες του λαού.
– Να αξιοποιήσουν τα αποθεματικά προς όφελος των μονοπωλιακών ομίλων, δίνοντάς τους «δανεικά κι αγύριστα».
– Να διοχετεύσουν τα συσσωρευμένα κεφάλαια τους σε νέα πεδία κερδοφορίας όπως την ιδιωτική υγεία, παιδεία, ενέργεια.

ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ – ΠΟΛΙΤΙΚΟ- ΤΑΞΙΚΟ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟ:

Είναι μεγάλες, ιστορικές οι ευθύνες όσων κυβέρνησαν: του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ, της ΔΗΜΑΡ, του ΛΑΟΣ και όσων συμμετείχαν στις τρικομματικές κυβερνήσεις και σήμερα ετοιμάζονται να φτιάξουν νέα πολιτικά σχήματα.

Ευθύνες έχουν οι συνδικαλιστικές ηγεσίες της ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ του Εργατικού Κέντρου Γιαννίνων, οι οποίοι συμφώνησαν στην ληστεία των ασφαλιστικών ταμείων, στους κοινωνικούς διαλόγους, στην καλλιέργεια κλίματος κοινωνικής συναίνεσης με τον ΣΕΒ και τους άλλους εταίρους, έγιναν ο «Δούρειος Ίππος» μέσα στο κίνημα για να περάσουν όλα αυτά τα μέτρα.

Ευθύνη έχει και ο ΣΥΡΙΖΑ που στο όνομα του εκσυγχρονισμού της Κοινωνικής Ασφάλισης δίνει όρκους πίστης και αφοσίωσης στην πολιτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Δεν λέει τίποτα για την αντιασφαλιστική νομοθεσία για τις αιτίες και τους ενόχους, και βλέπει την λύση του προβλήματος μέσα από την επιβολή νέας φορολογίας στο λαό, ονομάζοντάς την «κοινωνική ρήτρα».

Σήμερα σχεδιάζουν νέα μέτρα που οδηγούν σε διάλυση του συστήματος της Κοινωνικής Ασφάλισης. Από 1/1/2015 καθιερώνεται σύνταξη 360 ευρώ. Ήδη από σήμερα μείωσαν τις συντάξεις. Έκοψαν το ΕΚΑΣ και προωθούν την μείωση των συντάξεων στους επαγγελματίες κατά 35%.

Δεν πρέπει να υπάρχουν αυταπάτες : καμία αστική κυβέρνηση, καμία κυβέρνηση διαχείρισης υπέρ των μονοπωλίων δεν μπορεί να διασφαλίσει τα κοινωνικά δικαιώματα, αφού υποκλίνεται στο στόχο της ανταγωνιστικότητας ή της «υγιούς επιχειρηματικότητας» που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ.

Η λαϊκή συμμαχία, το ΠΑΜΕ η ΠΑΣΕΒΕ, η ΠΑΣΥ, το ΜΑΣ, η ΟΓΕ, ταξικά σωματεία, παλεύουν για την ανατροπή αυτής της πολιτικής και στο επίπεδο της οικονομίας και της εξουσίας.

Θεωρούμε ότι πρέπει να υπάρχει Δημόσιο, δωρεάν, καθολικό σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης με μειωμένα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Το βάρος της χρηματοδότησης να το σηκώσει το κράτος, τα μονοπώλια και όχι τα λαικά στρώματα.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:
– Η Κυβέρνηση να εγγυηθεί την καταβολή των συντάξεων
– Καμία άλλη περικοπή στις συντάξεις. Οι συντάξεις πρέπει να αυξηθούν.
– Να καταργηθούν όλοι οι αντιασφαλιστικοί νόμοι και να αποκατασταθούν οι περικοπές
– Να καταργηθούν τα χαράτσια και οι κατασχέσεις
– Οι συντάξεις, κύριες και επικουρικές να αποδίδονται άμεσα στους δικαιούχους
– Να διασφαλισθεί δημόσια, δωρεάν υγεία για όλους. Να μην υπάρχει εργαζόμενος ή άνεργος χωρίς ασφάλιση

Ρεαλιστικό και εφικτό είναι αυτό που αντιστοιχεί στις ανάγκες του λαού. Στις σημερινές συνθήκες έχει ιδιαίτερη σημασία ο συντονισμός δράσης όλων, ανεξαρτήτως ταμείου για την οικοδόμηση της λαϊκής Συμμαχίας, για την ανατροπή της εξουσίας των μονοπωλίων.

ΟΛΟΙ:
– Στη ΣΥΣΚΕΨΗ σωματείων, συνδικαλιστών, νεολαίας, γυναικών, επαγγελματιών, αγροτών τη Δευτέρα 3 Ιουνίου στις 7:30 μ.μ., στο Εργατικό κέντρο
– Στη ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ την Πέμπτη 6 Ιούνη στις 11:00 π.μ., στο Δημαρχείο. »»

Περισσότερα

“Balkan June Festival” σε Άρτα και Ιωάννινα

no_logoΤο ταξίδι ξεκινά. Το πρώτο πολύχρωμο βαλκανικό πανηγύρι «Balkan June» στήνει το Διεθνές Κέντρο Βαλκανικής Μουσικής στις 7, 8 και 9 Ιουνίου στην Άρτα και τα Ιωάννινα. Από τους κρητικούς ήχους των Χαΐνηδων στις ταραντέλλες του νότου της Ιταλίας, τραγουδισμένες από τους encardia, κι από εκεί στον Αλβανικό νότο με χορούς και μουσικές των Sazet e Permetit και πολυφωνικό τραγούδι από τους Myzeqeja. Καθοδόν συναντάμε μαγικές φωνές και γκάιντες των Zavet από τη Σερβία και κάνουμε στάση στη μουσική παράδοση της Μακεδονίας και της Θράκης με τους AnaDan BabaDan. Παίρνουμε μαζί μας τη Ματούλα Ζαμάνη, τα λαούτα των Route du Luth, τις συνθέσεις και το βιολί του Περικλή Βραχνού και με ήχους ala turka των Aralik Ensemble οδεύουμε ολοταχώς για την Πόλη των πόλεων όπου οι Taς PlakKumpanyasι μας μεθάνε με τους παλιούς ήχους του γραμμοφώνου.

Σε όλο το δρόμο μας οι παίδες εν δράσει φροντίζουν να ψυχαγωγούν τα παιδιά μας ενώ παράλληλα ο Διονύσης Γερολυμάτος, ο Χρήστος Ρηγανάς, η Tamara Mladenovic, ο Χρίστος Παππάς, η Ελένη Γεωργοπούλου, η Δήμητρα Παναγιωτακοπούλου και η Μαίρη Κολοκυθά, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες των παιδιών της Ν.Ο.Θ.Α., απαθανατίζουν στον καμβά, ή με γύψο τις στιγμές μας.

Μια Βαλκανική παρέα! Μια αγκαλιά που μας χωρά όλους. Το Διεθνές Κέντρο Βαλκανικής Μουσικής με έδρα την Άρτα, είναι μια νεοσύστατη Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία που δημιούργησαν εθνομουσικολόγοι και ανθρωπολόγοι επιστήμονες και ερευνητές από την Ελλάδα μαζί με συναδέλφους τους από τα Βαλκάνια και έχει ως σκοπό τη μελέτη της μουσικής παράδοσης των λαών της χερσονήσου του Αίμου. Προτεραιότητα του οργανισμού είναι η δημιουργία ψηφιοποιημένου «Αρχείου Βαλκανικής Μουσικής» μέσα από επιτόπιες έρευνες, με έμφαση στη φωνητική παραδοσιακή μουσική των λαών της νοτιοανατολικής Ευρώπης και η διάθεση του μέσω του διαδικτύου ελεύθερα σε όλους.

Με το πρώτο του Βαλκανικό φεστιβάλ, το Κέντρο, επιχειρεί να συμβάλλει στη μουσική αποκέντρωση βάζοντας στο μουσικό βαλκανικό χάρτη την Ήπειρο ως τόπο συνάντησης των λαών και αλληλεπίδρασης πολιτισμικών στοιχείων, που είναι ορατά και σήμερα αλλά και διαμορφωτή αυτού που ονομάζουμε βαλκανική λαϊκή μουσική αναδεικνύοντας έτσι τη μοναδική ιστορική φυσιογνωμία και το σύγχρονο περιβάλλον της περιοχής.

Το 1ο Balkan June festival 2013 φέρνει κοντά πάνω από 70 καλλιτέχνες και σχήματα σε ένα τριήμερο πολιτιστικών εκδηλώσεων μέσα από 15 συναυλίες, εικαστικές εκθέσεις, παιχνίδια για μικρούς και μεγάλους, θεατρικά δρώμενα και υπαίθρια μεταμεσονύκτια βαλκανικά parties που θα πραγματοποιηθούν στο κάστρο της Άρτας 7,8 και 9 Ιουνίου ενώ ταυτόχρονα επεκτείνεται και στα Ιωάννινα με αντίστοιχες εκδηλώσεις στο θέατρο Ε.Η.Μ. (Φρόντζου) στις 8 Ιουνίου 2013.

Το τριήμερο στην πόλη της Άρτας πραγματοποιείται στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Δήμου Αρταίων «πολιτιστικό καλοκαίρι 2013». Η εκδήλωση στην πόλη των Ιωαννίνων αποτελεί συνδιοργάνωση του Κέντρου Βαλκανικής Μουσικής με το Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Ιωαννιτών.

Περισσότερα

Οι λάθος ερωτήσεις προκαλούν αποδιοργάνωση και χαοτική αποτελμάτωση…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΒλέπετε τον ελληνικό Τύπο; Άνευρος, παθητικός, φοβικός, άγαρμπα παραπλανητικός ή υπηρεσιακός, εθελοδουλικός ή ναζιστικά εθνικόφρων, δίχως δημιουργική έμπνευση, αποτελματωμένος και δραματικά αμήχανος, αναμασά τα ίδια και τα ίδια, προβάλλοντας απίθανες σαχλαμάρες, μικροπολιτικά τεχνάσματα ή κοινοτοπίες ως έξυπνες, σχεδόν επαναστατικές ή πρωτότυπες ιδέες, ή αναπαράγοντας ρουτινιάρικα την παραμυθία της Συγκυβέρνησης, έτσι ώστε να καλλιεργείται κλίμα που να δικαιολογεί, αν μη τι άλλο, την ύπαρξη των ΜΜΕ και την συντήρηση των σχέσεων διαπλοκής. «Ατέλειωτη» αυτή η πρόταση, σαν να παραπέμπει στον ατέλειωτο διασυρμό των ελληνικών ΜΜΕ στις μέρες μας…

Υπάρχουν, αλλά δεν είναι τίποτα. Λειτουργούν, αλλά δεν σημαίνουν τίποτα, καθώς χάσανε την ικανότητα να δομούν (πολιτικό) λόγο με κοινωνικό μήνυμα. Μην ακούτε ηλιθιότητες, κοινωνικό μήνυμα δεν δομείται μέσω του λειτουργισμού, του κατεστημένου κυβερνητισμού, του συντηρητισμού και της διασκέδασης της πραγματικότητας, ή του κουτσομπολιού και της «ματιάς μέσω κάποιας κλειδαρότρυπας». Κοινωνικό μήνυμα δεν δομείται ούτε ηθικοπλαστικά ή στενά ιδεολογικά (δογματικά), ούτε δια των δημοσιογραφικών αποκαλύψεων! Ένα κοινωνικό μήνυμα με σημαντικό βάρος εστιάζει πάντοτε στην δομή της κοινωνίας, προκαλώντας προς μια συγκεκριμένη μεταβολή της κοινωνικοπολιτικής δομής και όχι απλώς της λειτουργίας του συστήματος.

Ωστόσο, το μήνυμα που μετατρέπει την ύπαρξη κοινωνικών ομάδων ή ατόμων σε ταυτότητα, σε «Είμαι», δεν μπορεί να αποτελεί μια μορφή υπέρβασης αυτό καθ΄ εαυτό, αν και παρακινεί για λαϊκή δράση προς μια συγκεκριμένη υπέρβαση του παρόντος: παρακινεί προς μια στρουκτουραλιστικού χαρακτήρα μεταβολή της κοινωνίας, δίχως αυτό το ίδιο να συντάσσεται υπερβατικά ορίζοντας ένα πέπλο άγνοιας της πραγματικότητας.

Και αυτό με τη σειρά του προϋποθέτει δομική μεταβολή όχι μόνον των οικονομικών, αλλά και των πολιτισμικών σχέσεων που ορίζουν μια συγκεκριμένη κοινωνία. Το τελευταίο, ασφαλώς, δεν εννοείται αποκομμένο από το υπερεθνικό (: ΕΕ), γεωπολιτικό και διεθνές σύστημα εντός του οποίου η συγκεκριμένη εθνική ταυτότητα, που περικλείει την κοινωνική και επιδρά σημαντικά στην άρθρωση της ατομικής, αλληλεπιδρά με άλλες εθνικές ταυτότητες για να προσδιοριστεί εν τέλει ως «Είμαι», μέσω αυτής της σχέσης αλληλόδρασης διακριτών «υπάρχω». Για να «είσαι» πρέπει να «υπάρχεις» ασφαλώς, αλλά αυτό δεν σημαίνει πως αρκεί να λειτουργείς ως παράγοντας! Όταν το «είμαι» βρίσκεται σε κρίση – αυτό συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα σε εθνικό, κοινωνικό, ατομικό, παραγωγικό και εμπορικό επίπεδο – η λειτουργία του «υπάρχω» εμφανίζει αποδιοργανωτικά, χαοτικά στοιχεία. Υπάρχεις ως στοιχείο κάποιας μορφής χάους που δύσκολα μπορείς να συλλάβεις ως ολότητα. Και αυτό από μόνο του καταμαρτυρεί την ανάγκη δομικής μεταβολής των σχέσεων που μας ορίζουν ως πολιτεία, κοινωνία και αγορά. Η απορρυθμισμένη λειτουργία σήμερα στην Ελλάδα καλεί επιτακτικά για αλλαγή της κοινωνικοοικονομικής δομής και του πολιτικού συστήματος που καθορίζει τη σχέση των επιμέρους παραγόντων διακυβέρνησης.

Αυτό είναι το βαθύτερο πολιτικό πρόβλημα σήμερα στην Ελλάδα, στο οποίο εστιάζει άλλοτε άμεσα και άλλοτε έμμεσα, αλλά σε κάθε περίπτωση έντιμα η γραφή μου, όπως και μερικών ακόμη, δυστυχώς λίγων, Ελλήνων. Γιατί τα ΜΜΕ δεν αντιμετωπίζουν αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα και πελαγοδρομούν στην ουσία, αεροβατώντας, ενώ παράλληλα αναπαράγουν μια μορφή κοινής γνώμης που θεμελιώνει μια μορφή κοινής (λειτουργιστικής ή νεολειτουργιστικής) λογικής, η οποία θεωρεί την στρουκτουραλιστική ανάλυση και κριτική «αμπελοφιλοσοφία», ή εξωπραγματική, μη-ρεαλιστική αφήγηση;

Διότι, είτε είναι οργανικό και αναπαραγωγικό μέρος της διαπλεγμένης δομής, εντός της οποίας απορρυθμίζεται η λειτουργία κράτους, αγοράς και κοινωνίας, είτε προβάλλουν ένα αντικαθεστωτικό «Είμαι» με μια αντικαπιταλιστική φόρμα, εντός της οποίας δίδονται στρουκτουραλιστικές συνήθως απαντήσεις σε λειτουργιστικού ή νεολειτουργιστικού χαρακτήρα ερωτήματα (πχ. στο ερώτημα πώς θα πληρώσω αύριο τις συντάξεις αν βγω από την ευρωζώνη, οι τελευταίοι απαντούν: με τον σοσιαλιστικό μετασχηματισμό παραγωγής και κοινωνίας, παραπέμποντας στην μεταβολή του καθεστώτος της καπιταλιστικής ιδιοκτησίας. Το τελευταίο μάλιστα συγχέεται με την ατομική ιδιοκτησία και γίνεται… μύλος στο μυαλό του πολίτη, αποδέκτη του μηνύματος).

Κοιτάξτε πώς την πάθαμε και την παθαίνουμε: υποβάλλουμε λάθος ερωτήσεις, οι οποίες καταλήγουν σε απίθανες διαστρεβλώσεις της πραγματικότητας και λάθος πολιτικές προσεγγίσεις, ακόμη και στην περίπτωση ορθών θεωρητικά απαντήσεων. Οι λάθος ερωτήσεις προκαλούν αποδιοργάνωση και χαοτική αποτελμάτωση στην σημερινή Ελλάδα της πολυδιάστατης κρίσης και τούτο είναι πολιτικό ζήτημα. Κρίσιμο πολιτικό ζήτημα, το οποίο από μόνο του συνιστά κυβερνητική και κοινωνική διαστροφή. Είναι παραφροσύνη και απόλυτος ανορθολογισμός να αναζητείς δήθεν την «αλλαγή», ως προϋπόθεση της «ανάπτυξης», ή της κοινωνικής ευημερίας, ή της παραγωγικής και δημοκρατικής ανασυγκρότησης, υποβάλλοντας ερωτήματα με μεθοδολογία ποζιτιβισμού στο πλαίσιο μιας φονξιοναλιστικής ή νεοφονξιοναλιστικής (: νεοφιλελεύθερης στην ουσία) προσέγγισης ή απαντώντας ποζιτιβιστικά σε αυτά, θεωρώντας πως αναφέρεσαι σε μεταβολή της κοινωνικοοικονομικής δομής, ενώ κουβεντιάζεις και διαπραγματεύεσαι επί της λειτουργίας του συστήματος αποκλειστικά! Στο βαθμό που δεν λειτουργεί ο κοινωνικοοικονομικός οργανισμός (η μηχανή της συνύπαρξης, της συνεργασίας, του κοινωνικού αγωνισμού και της παραγωγής πλούτου) πρέπει να αλλάξει η δομή, οι σχέσεις που ορίζουν την συγκεκριμένη δυσλειτουργία. Εσύ όμως είτε αρνείσαι να θίξεις την δομή, είτε μιλάς για μια άλλη δομή, με μια έννοια που απορρίπτει οποιαδήποτε μεταρρύθμιση ή πρόοδο.

Γιατί όμως δεν λειτουργεί ο «οργανισμός»; Διότι είναι αναποτελεσματικός, με την έννοια της αντίφασης μεταξύ προγράμματος, στρατηγικής και στόχων. Πώς ορίζεται η αποτελεσματικότητα εντός του παγκοσμιοποιημένου καπιταλισμού; Κυρίως από την ανταγωνιστικότητα. Και πώς ορίζεται η ανταγωνιστικότητα;

Εδώ είναι το ζήτημα! Η ανταγωνιστικότητα προσδιορίζεται με όρους τεχνολογικούς στις αναπτυγμένες χώρες της ΕΕ (ευρωζώνη), έτσι ώστε η αυξημένη υπεραξία που παράγεται δια της εφαρμοσμένης υψηλής τεχνογνωσίας και μεταβιομηχανικού μάνατζμεντ να μεγεθύνει την ικανότητα μιας χώρας να εξισορροπεί το εξωτερικό της εμπόριο, ενώ ταυτόχρονα να επιτυγχάνει διαρκή βελτίωση του γενικού επιπέδου διαβίωσης του πληθυσμού της, βελτιστοποιώντας θεωρητικά τα χαρακτηριστικά του «κοινωνικού κράτους». Ορίζεται όμως έτσι η ανταγωνιστικότητα από την Τρόικα-Συγκυβέρνηση στην Ελλάδα; Όχι, διότι εδώ αγνοείται η πραγματική δομή της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας, δηλαδή η σημασία της λεγόμενης διαρθρωτικής ανταγωνιστικότητας, που εξαρτάται από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του παραγωγικού μας συστήματος, το οποίο είναι αναχρονιστικό και σε μεγάλο βαθμό ξένο προς τις αναπτυγμένες μεταβιομηχανικές κοινωνίες.

Έτσι για να βελτιώσεις την ανταγωνιστικότητα στην Ελλάδα με λειτουργιστικό τρόπο δεν έχεις άλλη επιλογή παρά να μειώσεις τον κατώτατο μισθό, να απορρυθμίσεις την νομοθεσία που καθορίζει το θεσμικό πλαίσιο της αγοράς και προστατεύει τους εργαζομένους, νομοθετώντας εις βάρος τους, όπως και να παρέμβεις αποδιοργανωτικά στον μηχανισμό των συλλογικών διαπραγματεύσεων και σε όλα τα υπόλοιπα που χαρακτηρίζουν ένα καθεστώς ευημερίας υπό το πρίσμα της εργασίας (πχ. μείωση επιδομάτων όλων των μορφών, παράλληλα με μείωση των επιδομάτων ανεργίας, αύξηση του χρόνου εργασίας και των θέσεων περιορισμένης ή ελαστικής απασχόλησης με την μέθοδο «flexicurity» κλπ.). Πάνω σε αυτό το λειτουργιστικό πλαίσιο δομείς και τα ερωτήματα που αφορούν στην κοινωνική ύπαρξη, το μέλλον και την ανάπτυξη στην Ελλάδα, ενδυναμώνοντας μια ταυτότητα, ένα «Είμαι» υπανάπτυξης, ομνύοντας ωστόσο στην «ανάπτυξη» σαν να μην καταλαβαίνεις τι διαπράττεις – όπως ακριβώς πράττει ο κ. Σαμαράς και οι μάλλον αλλόκοτοι πολιτικά κεντροαριστεροί συγκυβερνήτες του! Οι πολιτικοί αυτοί στην πραγματικότητα αγνοούν απολύτως την δομή της οικονομίας (μορφή παραγωγής και παραγωγικές σχέσεις) και της κοινωνίας – υπερβαίνουν δηλαδή μυθικά την παραγωγική δομή – υιοθετώντας μια λειτουργία που αποσκοπεί σε μεταρρυθμίσεις που θεωρητικά θα ενισχύσουν την αποτελεσματικότητα της προσαρμογής στην ανταγωνιστικότητα της ευρωζώνης, επιδρόντας ωστόσο αποκλειστικά στον μηχανισμό που ρυθμίζει την ανταγωνιστικότητα της τιμής.

Αυτό, με δύο κουβέντες, είναι το έγκλημα της εσωτερικής υποτίμησης που διαπράττει η Συγκυβέρνηση κεντροδεξιών και κεντροαριστερών, το οποία μεγεθύνεται με την παράλληλη μείωση δημοσιονομικού και εμπορικού ελλείμματος, που καταδικάζουν την χώρα στην ύφεση, την επενδυτική ένδυα και στην υπανάπτυξη, προσδοκώντας κάποια στιγμή η εξευτελισμένη τιμή της εργασίας και ο εξανδραποδισμός των εργαζομένων να γίνουν μηχανισμός που θα επιτρέψει την επίτευξη υψηλών επιπέδων παραγωγής, εναρμονισμένων με το σκληρό ευρώ και το αντιπληθωριστικό σύστημα ηγεμονίας στην ΕΕ! Επ’ αυτών των σαφώς ιδεολογικοποιημένων οικονομικών του νεοφιλελευθερισμού, δομούνται σήμερα τα λάθος ερωτήματα, τα οποία αρθρώνονται μέσω του κυρίαρχου πολιτικού λόγου, ενώ μεταδίδονται ως ψευδομηνύματα με διλημματικό χαρακτήρα από τα ΜΜΕ των διαπλεκομένων συμφερόντων.

Και ποιες είναι οι σωστές ερωτήσεις; Μα αυτές που προκύπτουν από το ΠΩΣ θα ενισχύσω το παραγωγικό δυναμικό της οικονομίας, την συσσώρευση παραγωγικού – και όχι άλλου – κεφαλαίου, την εξαγωγική μου βιομηχανία, προσθέτοντας νέες σύγχρονες μονάδες με μηχανολογικά και εμπορικά κριτήρια, ΠΩΣ θα βελτιώσω την εμπορική εξειδίκευση της χώρας σε προϊόντα υψηλής τεχνογνωσίας και την σχετική εκπαίδευση των εργαζομένων ώστε να προσαρμοστώ στον ανταγωνισμό των αναπτυγμένων χωρών κλπ. Και αυτές οι ερωτήσεις είναι στρουκτουραλιστικού χαρακτήρα που υποστηρίζονται από μια εντελώς διαφορετική μεθοδολογία από εκείνη της τρόικας που υπηρετεί το κλαμπ λειτουργιστών-νεολειτουργιστών, το οποίο ενώ εμφανίζεται ως το «Κλαμπ του Ευρώ» στην πραγματικότητα λειτουργεί ως «Κλαμπ της Δραχμής»!

Σύμφωνα με αυτή την στρουκτουραλιστική οπτική, η οποία όλα αυτά τα χρόνια της ύφεσης σας ταλαιπωρεί αγαπητοί αναγνώστες μέσω των σημειωμάτων μου, η ανταγωνιστικότητα προσεγγίζεται δια της ενσωμάτωσης των μεταβλητών της αποτελεσματικότητας του παραγωγικού δυναμικού και του κεφαλαιακού αποθέματος στις εξισώσεις των τιμών, έτσι ώστε να αλλάξει η δομή αυτής καθ΄ εαυτής της παραγωγικότητας. Έτσι την παραγωγικότητα την εξετάζουμε σε σχέση με την συσσώρευση του παγίου κεφαλαίου και με τον βαθμό αξιοποίησης του παραγωγικού δυναμικού, με αποτέλεσμα οι τροποποιημένες εξισώσεις να περιλαμβάνουν αυτό που μοιάζει να παραγνωρίζουν οι λειτουργιστές της Τρόικας- Συγκυβέρνησης: την επίπτωση της μεταβολής της διανομής του εισοδήματος, μέσα από την διαδικασία της εσωτερικής υποτίμησης και της συνεπαγόμενης ύφεσης, στη ζήτηση.

Μέσω αυτής της μεθοδολογίας θα καταλάβαινε κανείς πόσο λάθος είναι οι ερωτήσεις που θέτει το καθεστώς στην Ελλάδα στον εαυτό του και στους έλληνες πολίτες. Έτσι, θα γλυτώναμε και εμείς όλοι που εναντιωνόμαστε στην μακρά και κουραστική πλέον παραμυθία διαπλοκής και κυβέρνησης περί «φωτός στο τούνελ», την «ψυχική ταλαιπωρία», όπως και από τον προσβλητικό χαρακτηρισμό «προφήτες»! Δεν είναι προφητεία το να βλέπει κανείς το σημείο ισορροπίας, που συμπίπτει με την προπαγάνδα περί ανάπτυξης Στουρνάρα-Σαμαρά, να μετατοπίζεται ολοένα και μακρύτερα εντός του μοντέλου που η ίδια η Τρόικα δόμησε για την θεραπεία της ανταγωνιστικότητας της ελληνικής οικονομίας!

Μην απορείτε, λοιπόν, από τις μετριοπαθείς, θα έλεγα, εκτιμήσεις του ΟΟΣΑ: ύφεση 1,2% του ΑΕΠ για το 2014, έναντι των εκτιμήσεων για σταδιακή ανάκαμψη που προβλέπουν η κυβέρνηση, το Μνημόνιο και η ΤτΕ. Ανάγκη πρόσθετης χρηματοδότησης από ΔΝΤ και την ΕΕ προς την Ελλάδα για να καλυφθεί το «κενό» που θα δημιουργήσει στο Πρόγραμμα η ύφεση την επόμενη χρονιά. Μετρούμενη ανεργία το 2013 στο 27,8% για ανέβει ακόμα πιο ψηλά στο 28,4% το 2014. Έλλειμμα φέτος στο 4,1% και στο 3,5% το 2014, ενώ το χρέος θα διαμορφωθεί στο 175,1% φέτος και στο 180,6% το 2014. Τίποτε περίεργο και τίποτε αφύσικο! Εάν παρακολουθούσατε τις προσεγγίσεις και τις προτάσεις όσων από την αρχή έθεταν και απαντούσαν σε στρουκτουραλιστικού χαρακτήρα ερωτήματα θα συμφωνούσατε πως η εσωτερική υποτίμηση που ακολούθησε και ακολουθεί με πίστη και αφοσίωση το καθεστώς στην Ελλάδα για να περισωθεί πολιτικά, ήταν ουσιαστικά μέθοδος απόκλισης από τους διακηρυγμένους ποιοτικούς και ποσοτικούς στόχους που το ίδιο έθετε εναρμονιζόμενο με την «φιλοσοφία» της Τρόικας.

Τα ερωτήματα που έθετε ήταν λάθος και σε εσφαλμένο αποτέλεσμα θα οδηγούσαν, καταστροφικό μάλιστα για την κοινωνία και την οικονομία, ακόμη και στην περίπτωση σωστών απαντήσεων σε αυτά. Και κυρίως αν οι απαντήσεις ήταν «σωστές»!!! Και αυτό επειδή η ίδια η προσαρμογή προκάλεσε μια διαδικασία δομικής αιτιότητας, που περιελάμβανε διαδοχικές φάσεις αρνητικής (φθίνουσας) συσσώρευσης κεφαλαίου – όπως επέμενα από την αρχή των Μνημονίων πως θα επισυμβεί – πράγμα που βύθιζε την χώρα στην ύφεση (επτά χρόνια είναι κάτι περισσότερο από πολεμικού τύπου καταστροφή) με αποτέλεσμα οι διορθωτικοί μηχανισμοί της αγοράς να μην μπορούν να επαναφέρουν την οικονομία σε ισορροπία (επίπεδο «non accelerating inflation rate of unemployment»), ακόμη και αν δεν είχαν πτωχεύσει οι τράπεζες. Τόσο απλά, τόσο καταθλιπτικώς φυσιολογικά, τόσο καθόλου παράδοξα, και τόσο, μα τόσο εύλογα και εύκολα εκτιμώμενα! Αυτό είναι το αποτέλεσμα του εγκλωβισμού μιας ολόκληρης κοινωνίας σε λάθος ερωτήσεις. Έστω και αργά, ας δοκιμάσουμε τις σωστές, όπως καί σήμερα βρήκα την ευκαιρία να τις διατυπώσω. Αυτές, φίλοι, είναι ουσιαστικές προτάσεις μιας εναλλακτικής διακυβέρνησης.

Περισσότερα