Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ.: Ανακοίνωση

Η Νεολαία ΠΑ.ΣΟ.Κ. Ιωαννίνων σας ενημερώνει για τις αποφάσεις της οργάνωσης της σε κεντρικό επίπεδο, οι οποίες θα καθορίσουν τη στάση της το αμέσως επόμενο διάστημα και στην πόλη των Ιωαννίνων, αλλά και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

Ακολουθεί η επίσημη ανακοίνωση της εθνικής αντιπροσωπείας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. (http://www.neolaia-pasok.gr/), καθώς και η επίσημη θέση της ΠΑΣΠ Πανεπιστημίων (http://aei.pasp.gr/) για το νόμο – πλαίσιο της υπουργού Άννας Διαμαντοπούλου:

«« Απόφαση της Εθνικής Αντιπροσωπείας της Νεολαίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. για τις εξελίξεις στην Ανώτατη Εκπαίδευση:

Μπορεί ένας άνθρωπος να συμβιβάζεται; Μπορεί ένας σοσιαλιστής να αποδέχεται μοιρολατρικά την κατάσταση που διαμορφώνεται; Μπορεί ένας σοσιαλιστής να αισθάνεται εγκλωβισμένος σε μία κατάσταση και να θεωρεί ότι υπάρχει αδιέξοδο και αδυναμία αντίδρασης; Η απάντηση είναι προφανής και αυτονόητη. ΟΧΙ.

Ο νέος νόμος – πλαίσιο για την Ανώτατη Εκπαίδευση ψηφίστηκε από μία ευρεία κοινοβουλευτική πλειοψηφία, ωστόσο η ψήφιση του αποτελεί την υιοθέτηση μίας συντηρητικής ατζέντας για την οργάνωση της Ανώτατης Εκπαίδευσης. Δημιουργεί ένα συγκεντρωτικό σύστημα διοίκησης στα Πανεπιστήμια και τα ΤΕΙ και δεν καταπολεμά στην πράξη τη διαπλοκή και τη συναλλαγή, ούτε ενισχύει τη διαφάνεια και την αξιοκρατία στα Ιδρύματα. Η κοινοβουλευτική πλειοψηφία μάλιστα βασίστηκε ιδίως στην παραπληροφόρηση, που δόθηκε η δυνατότητα να γίνει, λόγω των αδυναμιών του μέχρι πρότινος ισχύοντος νόμου – πλαίσιου, όπως αναδείχτηκαν κατά την εφαρμογή του. Αδυναμίες που φαλκίδευσαν τη Δημοκρατική Λειτουργία των Πανεπιστημίων αλλά και κακοποίησαν την έννοια του Ασύλου.

Για την Προοδευτική Σοσιαλιστική Παράταξη προφανώς και η κατάσταση αυτή οδηγούσε σε αλλαγές. Είναι όμως άλλο η Αλλαγή και άλλο η κατάργηση της Δημοκρατίας στα Πανεπιστήμια και στα ΤΕΙ, με την κατάργηση της φοιτητικής συμμετοχής στη ζωή του Πανεπιστημίου αλλά και της κατάργησης του ασύλου. Η Αλλαγή είναι αναγκαία, η κατάργηση της Δημοκρατικής λειτουργίας είναι κατακριτέα. Γιατί είναι καιρός να διατρανώσουμε ότι η υπονόμευση, ο ευτελισμός, η κατάργηση των συλλογικοτήτων δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η κατάργηση της καθημερινής λειτουργίας της Δημοκρατίας. Αυτή η κατάργηση της καθημερινής λειτουργίας της Δημοκρατίας οδηγεί σταδιακά στην αναίρεση των κοινωνικών δικαιωμάτων του Λαού και εν τέλει βοηθάει να επικρατήσει μία ολοκληρωτική λογική στους κοινωνικούς χώρους.

Κάθε Μεταρρύθμιση, κάθε Αλλαγή είναι προφανές ότι υπηρετεί ένα συγκεκριμένο Αξιακό Κώδικα. Αυτός έστω και διακηρυκτικά τίθεται ως ένα ενιαίο πλαίσιο στόχων, που υπηρετεί την όποια Αλλαγή. Εν προκειμένω έγινε μία Παρέμβαση στη Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση της Χώρας, η οποία συνοδεύεται από μία εκκωφαντική σιωπή. Σιωπή σε ό,τι αφορά τη διασφάλιση της χρηματοδότησης των Ανώτατων Ιδρυμάτων, προκειμένου να εξασφαλιστεί απρόσκοπτα η ακαδημαϊκή τους λειτουργία και οι πραγματικές λειτουργικές τους ανάγκες. Σιωπή για τη διασφάλιση της φοιτητικής μέριμνας, σε περίπτωση που ένα ίδρυμα δεν κατορθώσει να είναι δημοσιονομικά υγιές, αφού μέχρι σήμερα εγγυόταν η Ελληνική Πολιτεία. Σιωπή σε σχέση με τα ερευνητικά προγράμματα και την έρευνα εν γένει. Αυτή όμως η σιωπή είναι πολύ «βροντερή» για εμάς τους Σοσιαλιστές Νέους. Η υποχρηματοδότηση, η συζήτηση για τριετείς και δύο κύκλους σπουδών, η έλλειψη αξιολόγησης του διδακτικού έργου σηματοδοτούν την υπονόμευση της Δημόσιας Ανώτατης Εκπαίδευσης, την υποβάθμιση της ποιότητας Σπουδών, το άνοιγμα της «κερκόπορτας» για την επιβολή βαρών στους φοιτητές. Ανοίγει την όρεξη στα κάθε λογής ιδιωτικά εκπαιδευτήρια, που προσβλέπουν σε ακόμα μεγαλύτερα κέρδη από την απαξίωση των Δημοσίων Ανώτατων Ιδρυμάτων.

Το 1982, η Κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ., θεσμοθέτησε την καθολική συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων, ως διασφάλιση της συμμετοχής των νέων ανθρώπων στα κοινά. Προκαλεί αλγεινή εντύπωση, σήμερα να καταργείται ολοσχερώς αυτή η συμμετοχή. Και προκαλεί αλγεινή εντύπωση αυτή η εξέλιξη, όταν συμβαίνει ταυτόχρονα με τη συστηματική υπονόμευση όλων των δικαιωμάτων, που απολάμβαναν μέχρι πρότινος οι νέοι άνθρωποι. Η Νέα Γενιά σήμερα βάλλεται από όλες τις πλευρές. Καταργούνται ή φαλκιδεύονται τα εργασιακά και ασφαλιστικά τους δικαιώματα. Ζουν μέσα στη ζοφερή προοπτική, που δημιουργεί ένα μέλλον είτε στην ανεργία είτε σε μία χαμηλής ποιότητα εργασία. Και την ίδια στιγμή τους αφαιρείται ένα βάθρο από το οποίο θα μπορούσαν να συμβάλλουν αποφασιστικά στη διαμόρφωση του μέλλοντος τους. Για εμάς η συμμετοχή των φοιτητών στη διοίκηση των Ιδρυμάτων δεν ταυτίζεται με τη θέληση μας να «συγκυβερνούμε» τα Ανώτατα Ιδρύματα. Αποτελεί την αναγκαιότητα να έχει η Νέα Γενιά λόγο στην οικοδόμηση του μέλλοντος, που στο κάτω – κάτω αφορά την ίδια. Θέλουμε να συμμετέχουμε σε ό,τι αφορά εμάς και θα γίνει για εμάς.

Ιδίως μάλιστα η ρύθμιση για το ν+2, σε εποχές οικονομικής κρίσης, δεδομένου ότι μετά τον έκτο χρόνο ένας φοιτητής δεν επιβαρύνει την πολιτεία με δαπάνες φοιτητικής μέριμνας μας βρίσκει αντίθετους. Τη στιγμή μάλιστα που η καθηγητική αυθαιρεσία είναι μια πραγματικότητα.

Ταυτόχρονα, προκαλεί έκπληξη και απορία για τους στόχους που υπηρετεί, η απόφαση κατάργησης του θεσμού του Ασύλου. Το Άσυλο είναι ένας θεσμός που υπήρξε για να διασφαλίσει την ελευθερία της διακίνησης των ιδεών στο χώρο του Πανεπιστημίου. Η λειτουργία του ενίοτε φαλκιδεύτηκε τόσο από ακραίες πράξεις που έγιναν με την επίκληση του όσο και από την ολιγωρία των Πρυτανικών Αρχών και της Πολιτείας για την ορθή εφαρμογή του. Η κατάργηση του, όμως, δεν προστατεύει το Πανεπιστήμιο από τις ακραίες μορφές εκμετάλλευσης του, αλλά καταργεί το Πανεπιστήμιο ως χώρο ελεύθερης διακίνησης ιδεών και απόψεων. Αυτό αποτελεί ξεκάθαρα συντηρητική οπισθοδρόμηση. Γιατί είναι διαφορετικό πράγμα η συναίνεση και διαφορετικό πράγμα η υιοθέτηση μίας αντιδραστικής ατζέντας που τίθεται από τη λαϊκιστική δεξιά και στις δύο κοινοβουλευτικές της εκφράσεις.

Θεωρούμε Δημοκρατικό μας Καθήκον να αγωνιστούμε ώστε να πειστεί η Ελληνική Κυβέρνηση να αναθεωρήσει τη στάση της πάνω στο νόμο. Και ξέρουμε ότι είναι ένας αγώνας μακρύς και δύσκολος αλλά και ελπιδοφόρος ώστε να δημιουργηθούν οι προοπτικές να ανατραπεί ο νόμος και να ψηφιστεί ένας νέος προοδευτικός νόμος στις αρχές που το ΠΑ.ΣΟ.Κ. και η Νεολαία πάντα χάραζαν.

Γνωρίζουμε ότι είναι ένας Αγώνας που πρέπει να δοθεί όχι μόνο από εμάς, αλλά και από το φοιτητικό Κίνημα, το Λαό, τις πολιτικές νεολαίες και τις φοιτητικές παρατάξεις με όρους ευθύνης και ενότητας.

Για αυτό και καλούμε περαιτέρω:

– 1. Την ηγεσία του Υπουργείου Παιδείας Δια Βίου Μάθησης και Θρησκευμάτων να μην προχωρήσει σε νόμο που θα παρεμβαίνει στη λειτουργία των φοιτητικών συλλόγων. Εμείς ως Νέα Γενιά έχουμε λόγο για τον τρόπο εκπροσώπησης μας και η συντεταγμένη πολιτεία οφείλει να μας ακούσει.
– 2. Την Ελληνική Κυβέρνηση να μην προχωρήσει σε πρωτοβουλία αναθεώρησης του άρθρου 16 του Συντάγματος.
– 3. Τους εργαζομένους, το φοιτητικό και νεολαιίστικο κίνημα σε ειρηνικές και δυναμικές κινητοποιήσεις. Ιδίως τις πολιτικές νεολαίες της χώρας και τις φοιτητικές παρατάξεις να προχωρήσουμε ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ, σε Πανσπουδαστικά Συνέδρια σε Πανεπιστήμια και ΤΕΙ, για να ανασυγκροτήσουμε το φοιτητικό Κίνημα. Είναι κρίσιμο σε αυτή ιδίως τη συγκυρία ένα ισχυρό και ενωμένο φοιτητικό Κίνημα.
– 4. Τα Μέλη και τους φίλους του ΠΑ.ΣΟ.Κ., να σταθούν δίπλα μας στον αγώνα που δίνουμε για τη διασφάλιση ενός κρίσιμου πυλώνα της Λαϊκής Συμμετοχής.
– 5. Τον Ελληνικό Λαό να σταθεί δίπλα μας στον Αγώνα να καθορίζει ο ίδιος το μέλλον του.

Ομόφωνη απόφαση του Κ.Σ. της ΠΑΣΠ Πανεπιστημίων αναφορικά με το Νόμο στην Ανώτατη Εκπαίδευση:

Παρά τους δημόσιους πανηγυρικούς λόγους της κυβέρνησης και της Υπουργού Παιδείας για την ψήφιση με επίπλαστη συναίνεση και διαδικασίες εξπρές του νέου Νόμου – Πλαισίου για την ανώτατη εκπαίδευση, στην πραγματικότητα πρόκειται για μια μαύρη σελίδα στην ιστορία του ελληνικού κοινοβουλίου. 30 χρόνια μετά την ψήφιση του πρωτοπόρου και ριζοσπαστικού νόμου 1268/82 για τον εκδημοκρατισμό των Πανεπιστημίων, μια άλλη κυβέρνηση ΠΑ.ΣΟ.Κ. έρχεται να πλήξει με τον πιο χυδαίο τρόπο την ίδια τη δημοκρατική κουλτούρα και παράδοση που καλλιεργήθηκε και εμπεδώθηκε χάρις σε αυτόν. Αυτοί που μαζί τα έφαγαν, συνασπίστηκαν τώρα χωρίς αιδώ ώστε να αποδομήσουν ό,τι είχε μείνει όρθιο από τη νεοφιλελεύθερη λαίλαπα που ενέσκηψε με την πιο ακραία μορφή της.

Η αντιπροσωπευτική συμμετοχή του συνόλου των μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας στη διοίκηση των Πανεπιστημίων προβάλλεται σήμερα ως η ρίζα του κακού, που γέννησε τη διαπλοκή και τη διαφθορά και για το λόγο αυτό «επιβάλλεται να καταργηθεί». Προωθείται λοιπόν, μια ακραία νεοφιλελεύθερη λογική που επιδιώκει τη “συμμόρφωση” των Πανεπιστημίων στις απαιτήσεις της οικονομίας της αγοράς, λειτουργώντας στα πρότυπα μίας Ανώνυμης Εταιρείας. Θα πρέπει να επισημανθεί, ότι η ίδια η κυβέρνηση προεκλογικά δεσμευόταν τόσο για την απόσυρση του νόμου της Γιαννάκου, όσο και για την αύξηση της χρηματοδότησης στην Παιδεία στο 5% του ΑΕΠ, πάγια αιτήματα της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ο παρών νόμος που ψηφίστηκε σύσσωμος από νεοφιλελεύθερες, συντηρητικές και αντιδραστικές δυνάμεις έρχεται σε αντίθεση όχι μόνο με τις προεκλογικές δεσμεύσεις, αλλά και με τις ίδιες αρχές και τις αξίες μιας προοδευτικής παράταξης που ανήκει στο χώρο της κεντροαριστεράς. Με την ψήφιση του “νόμου” η τελευταία κυβέρνηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ. έπραξε το ακριβώς αντίθετο , ενισχύοντας τη συντηρητική και αυταρχική λογική που διέπνεε το νόμο της Γιαννάκου μειώνοντας αντίστοιχα την ευθύνη της Πολιτείας για επαρκή χρηματοδότηση των Πανεπιστημίων. Το θεμελιώδες μάλιστα ζήτημα που αφορά τη διαφάνεια στη διαχείριση των κονδυλίων από τα ίδια τα πανεπιστήμια, όχι απλά δεν επιδιώκεται να λυθεί, αλλά αντίθετα αφαιρούνται δικλείδες ασφαλείας και ελέγχου που υπήρχαν μέχρι σήμερα. Κι αυτό γιατί, δίνονται υπέρμετρες εξουσίες σε ένα ολιγομελές όργανο, όπως το Συμβούλιο Διοίκησης, στο οποίο μάλιστα οι πρωτοβάθμιοι καθηγητές εκπροσωπούνται συντριπτικά εις βάρος των υπολοίπων μελών της ακαδημαϊκής κοινότητας. Ταυτόχρονα, υπάρχει ανάμειξη στη διοίκηση, ανθρώπων που προέρχονται από χώρους που στο παρελθόν έχουν αποδείξει την πλήρη αδιαφάνεια που τους διέπει (π.χ. τοπική αυτοδιοίκηση, επιμελητήρια).

Είναι αναντίρρητο πως στο εκπαιδευτικό σύστημα υπάρχει ποικιλία φαινομένων διαπλοκής, μία παθογένεια την οποία πρώτοι είχαμε εντοπίσει, προτείνοντας την ίδια στιγμή την εξυγίανση της. Η διαπλοκή όμως, που αναμφισβήτητα υπάρχει στους κόλπους των πανεπιστημίων, προέρχεται πρωτίστως από εκείνη τη μερίδα πρωτοβάθμιων μελών ΔΕΠ, οι οποίοι αποτελούσαν πάντα τους υπηρέτες του συστήματος απορροφούμενοι από τον εκάστοτε κομματικό μηχανισμό. Ο νέος μάλιστα νόμος είναι κομμένος και ραμμένος για τη διατήρηση και ενίσχυση τέτοιων «φέουδων» εντός των ιδρυμάτων, επαναφέροντας ουσιαστικά τον αναχρονιστικό θεσμό της έδρας και ευνοώντας ένα χαοτικό σύστημα ολιγαρχίας. Η πρωτοφανής αφαίρεση δημοκρατικών κεκτημένων που συντελείται ολοκληρώνεται με την κατάργηση του ακαδημαϊκού ασύλου, ενός θεσμού που έχει λοιδορηθεί όσο κανείς άλλος, ο οποίος στη βάση του προασπίζει την ελεύθερη διακίνηση ιδεών εντός των πανεπιστημίων έναντι έξωθεν παρεμβάσεων.

Για πολλοστή φορά τις τελευταίες δεκαετίες μία κυβέρνηση επιδιώκει βαφτίσει ως “μεταρρύθμιση” μία αποτυχημένη προσπάθεια “διοικητικής αναπροσαρμογής” στο χώρο της Ανώτατης Εκπαίδευσης αυτή τη φορά. Η πληθώρα αντισυνταγματικών διατάξεων που διαπιστώθηκε από την ίδια την επιστημονική επιτροπή της Βουλής αγνοήθηκαν επιδεικτικά. Μια ακόμα ενέργεια πρωτοφανή στα ιστορικά χρόνια της χώρας μας , που απορρέει από τη μνημειώδη αυταρχική ιδεολογία του νόμου, αποτελεί η κατάργηση των δημοκρατικά εκλεγμένων διοικήσεων των ΑΕΙ. Όλες αυτές οι αλλαγές που επιδιώκουν να επιβληθούν δια της πυγμής και να αλλάξουν τη φυσιογνωμία και το ρόλο του πανεπιστημίου, θα πέσουν στο κενό. Αποδεικνύεται δε με προκλητικό τρόπο, πως ο πραγματικός σκοπός της Υπουργού δεν είναι απλά η αποδυνάμωση των παρατάξεων, αλλά η πλήρης φίμωση του φοιτητικού κινήματος, δηλαδή του πιο ζωντανού και πολιτικοποιημένου κομματιού της κοινωνίας. Η φοιτητική νεολαία που υφίσταται καθημερινά τις συνέπειες των πολιτικών επιλογών των κυβερνήσεων, που υποβαθμίζουν την ποιότητα των σπουδών της, δεν πρόκειται να ανεχτεί ούτε τη φίμωση ούτε το στραγγαλισμό των προσδοκιών της.

Επιδιώκουμε την ανασύσταση της ΕΦΕΕ, προκειμένου το φοιτητικό κίνημα να πλέξει μία ευρύτερη πανεπιστημιακή ενότητα με σκοπό την υπεράσπιση του Δημόσιου Δημοκρατικού Πανεπιστημίου, δίνοντας τη μάχη μέχρις εσχάτων.

Όσο το Υπουργείο Παιδείας πανηγυρικά απολαμβάνει τις δάφνες και τα διθυραμβικά σχόλια που του απονέμουν τα μέσα ενημέρωσης και οι συντηρητικές δυνάμεις της χώρας, εμείς θα συνεχίσουμε δυναμικά τον αγώνα μας ως υγιείς πολιτικές δυνάμεις για ένα ΝΕΟ Πανεπιστήμιο. Ένα ΝΕΟ Πανεπιστήμιο που θα καλλιεργεί ΝΕΟΥΣ επιστήμονες και ΝΕΟΥΣ πολίτες που θα προσφέρουν στην κοινωνία ΝΕΑ προοπτική και δε θα αποτελούν πιστά αντίγραφα αυτών που μας οδήγησαν στην Ελλάδα της χρεοκοπίας, της φτώχειας και της ανεργίας, αυτών που επιμένουν να παραμένουν εκφραστές του σημερινού χρεοκοπημένου πολιτικού συστήματος. »»

 

Tags:

, , , , , , , , , , , , , ,

Leave a Reply