Η Ελλάδα αλλάζει… μάσκες!

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΔραματικές αλλαγές πραγματοποιούνται στις μέρες μας στην Ελλάδα και θα πρέπει να είναι «μικρόψυχος», αν όχι τυφλός, όποιος δεν τις διαπιστώνει! Οι κοινωνικές αξίες πέφτουν, οι οικονομικές συμπιέζονται απορρυθμιστικά για την αγορά και τα νοικοκυριά, αλλά οι πελατειακές, κομματικές, παραδοσιακά νομενκλατουρικές, καθώς και η υπεραξία της διαπλοκής, ανορθώνονται στο «χρηματιστήριο» της Νέας Αλλαγής του μεταλλαγμένου από την τρόικα παλαιοκομματισμού.

Η Ελλάδα πράγματι αλλάζει μάσκες, οπισθοδρομώντας δραματικά ως ηθικό φαινόμενο της αστικής δημοκρατίας. Οι θεσμοί μασκαρεύονται τον εκσυγχρονισμό, ενώ βυθίζονται στον πλέον χυδαίο αναχρονισμό. Η επίκληση της ανάγκης θεσμικο-οικονομικού εκσυγχρονισμού συνοδεύεται από την τραγική οπισθοδρόμηση της πολιτικής αφήγησης, που έρχεται να συναντήσει το 2013, εκείνη της δεκαετίας του 1950! Οι τεχνοκράτες αναδεικνύονται καθημερινά σε πλέον θρασείς παλαιοκομματικούς, ενώ οι παλαιοκομματικοί παίζουν τον ρόλο του ουδέτερου τεχνοκράτη, που δήθεν υποστηρίζει ορθολογικά την σωτηρία της πατρίδας, αυτοεξευτελιζόμενοι – κάψτε το βιντεοσκοπημένο παρελθόν σας για να σωθείτε!

Η ιστορία της κατάρρευσης των μασκών στην Ελλάδα καταγράφεται τηλεοπτικώς… η απόλυτη κοινωνική μάσκα θα μπορούσε να γελοιοποιήσει το κάθε πρόσωπο που κρύβεται πίσω από την μάσκα του τεχνοκράτη, του πατριώτη πολιτικού, του δημοσιογράφου, του προϊόντος του lifestyle. H TV, δηλαδή, με τις τηλεπολιτικές της θα μπορούσε να ξεμασκαρέψει το σύμπαν στην χώρα μας, δίχως να «κιτρινίσει» μάλιστα κανέναν, μόνον αν επιθυμούσε να αυτο-ακυρωθεί η ίδια ως μηχανισμός συντήρησης αυτών που δεν μπορούν πλέον αντικειμενικά να συντηρηθούν από τα μέσα που μέχρι τώρα χειρίζονταν ή/ και κατείχαν!

Ζήτω οι αυτόχειρες Σατιριστές! Ζητούνται αυτόχειρες Σατιριστές με καλή γνώση εθνικής οικονομίας, πολιτικής ιστορίας και θεσμών για να τους παραδοθεί η εξουσία των ΜΜΕ για ένα τετράμηνο! Δώστε τους εξωφρενικά υψηλές αμοιβές, χρυσώστε τους! Όσο χρήμα και να πάρουν από τον ελληνικό λαό, λίγο θα είναι για να ανταμείψει την προσφορά τους. Ας αναλάβουν οι ανυστερόβουλοι μη διαπλεκόμενοι Σατιριστές την εξουσία για ένα μεσοδιάστημα, μέχρις ότου αποκατασταθεί η αξία των μασκών!

Δεν βλέπετε που μέχρι και οι μάσκες πλέον έχασαν την αξία τους, εκθέτοντας το πρόσωπο που κρύβεται πίσω από αυτές; Η τρόικα οδήγησε στην αντικειμενική υποτίμηση της μάσκας στην Ελλάδα. Λάθος επένδυση κάνεις αυτή την φορά πονηρέ πολιτικάντη, τεχνοκράτη μπερμπάντη, «τραπεζίτη», αχυράνθρωπε δημοσιογράφε! Οι αυτοματισμοί των μασκαρεμένων opinion και decision makers καταρρέουν, αλλά οι ίδιοι φαίνεται να είναι αδύνατον να το αντιληφθούν. Δεν μπορούν να το πιστέψουν και νομίζουν πως αλλάζοντας μάσκες σαν τα πουκάμισα θα καταφέρουν να παραπλανήσουν το κοινό τους, το θεωρούμενο κοινωνικό τους κεφάλαιο. Αναδιάρθρωση και στο κοινωνικό κεφάλαιο γίνεται αυτή την περίοδο, που θα μπορούσε να επιταχυνθεί με την επικράτηση Σατιριστών στον πολιτικό αντίποδα, όμως, των Λαζόπουλων. Κάποιων εντελώς διαφορετικών Σατιριστών από εκείνους που ανέδειξε ο συγχρονισμός της διαπλοκής. Κάποιων Σατιριστών που θα αυτοκαταστρέφονταν ως ρόλοι, εκθέτοντας την σχέση προσώπου – μάσκας στο πανελλήνιο.

Έτσι η νέα μεταπολίτευση θα αποκτούσε αυθεντικότητα, δίνοντας ξανά αξία στις ιδεολογικοπολιτικές μάσκες και στα νέα κομματικά και θεσμικά μασκαρέματα. Εκεί όπου καταρρέει η αξία των μασκών αυτών που επιδρούν καθοριστικά στην ζωή ενός λαού, απαιτείται ένα τελειωτικό «ξεμασκάρεμα» από έντιμους αλτρουιστές Σατιριστές για να επιταχυνθεί η διαδικασία μετάβασης σε ένα άλλο καθεστώς «μασκαρέματος».

Δυστυχώς η Ελλάδα αλλάζει δίχως να αλλάζουν οι μασκαράδες που δομούν το καθεστώς. Νέες φάτσες πίσω από νέες μάσκες θα έδιναν νόημα σε οποιαδήποτε ουσιαστική αλλαγή, που δεν θα προϋπέθετε την κοινωνικοοικονομική καταστροφή. Αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα, παλιές φάτσες να αλλάζουν διαρκώς μάσκες, αποτελεί μία κουραστική φάρσα που επιβραδύνει και συσκοτίζει την διαδικασία μετάβασης της χώρας σε ένα νέο καθεστώς ηγεμονίας, το οποίο, όπως αντιλαμβάνεται ο οποιοσδήποτε γνώστης της εθνικής οικονομίας και της πολιτικής ιστορίας, είναι αναπόφευκτο. Όσο ταχύτερα απαλλαγεί η ελληνική κοινωνία από την παρούσα ιλαροτραγωδία των μασκαράδων που συνθέτουν το παρόν καθεστώς ηγεμονίας, τόσο το καλύτερο για όλους: ακόμα και για τους ίδιους τους μασκαράδες, αν είχαν βαθύτερη γνώση για να καταλάβουν τι προδηλώνει το σημερινό μου σημείωμα.

Ασφαλώς η διαδικασία της νέας μεταπολίτευσης – διότι περί διαδικασίας πρόκειται, η οποία αυτή την στιγμή θέλοντας και μη ήδη εξελίσσεται καί μέσω της διαδικασίας απαξίωσης ή υποτίμησης των μασκών – απαιτεί την πλήρη αποΠΑΣΟΚοποίηση της χώρας, παράλληλα με την αποκάλυψη του πραγματικού προσώπου των καραγκιόζηδων υποκριτών της δεξιάς και της ακροδεξιάς. Αυτό θα συνέβαλε πράγματι στην ηθική κάθαρση της πολιτικής στην Ελλάδα, το οποίο με την σειρά του θα συνέβαλε σημαντικά στην μεγέθυνση της αξίας των κοινωνικοοικονομικών θεσμών. Αυτή την στιγμή υποτιμώνται τα πολύτιμα και υπερτιμώνται τα κυριολεκτικώς άχρηστα. Υποτιμώνται τα ζωντανά και τα ζωτικά για την ελληνική κοινωνία και υπερτιμώνται λάθρα τα ψεύτικα και νεκρά.

Μα, πώς γίνεται αυτό την στιγμή που καθημερινά οι μάσκες φαίνεται να χάνουν την αξία τους; Αποκλειστικά με την διαρκή αλλαγή μασκών των ιδίων πολιτικών και γενικότερα του παρόντος καθεστώτος των opinion και decision makers. Και μόνον το ότι ένας Σατιριστής θα μπορούσε να δείξει αυτή την εναγώνια προσπάθεια μεταβολής προσωπείου από αυτούς, θα ήταν μεγάλη συνεισφορά προς την ευρύτερη κοινωνία. Εκτός αν ο Σατιριστής από πρόστυχη σκοπιμότητα, άγνοια ή ανευθυνότητα, οδηγούσε μέσω του συγκυριακού ρόλου του στον μηδενισμό και στην γενική κατάρα εναντίον της πολιτικής και των πολιτικών, ενισχύοντας τον φασισμό και τον λαϊκισμό των νεοναζί.

Άρα, τρομερά δύσκολος και επικίνδυνος είναι ο ρόλος των Σατιριστών ως διαύλων ανάπτυξης μίας απομυθοποιητικής διαδικασίας που θα ανοίξει τον δρόμο σε μια καθαρότερη μορφή ιδεολογικοπολιτικού αγωνισμού για μια νέα μεταπολίτευση στην Ελλάδα. Κάτω οι Σατιριστές, λοιπόν, αν οι ίδιοι δεν ζητωκραυγάζουν με όλο τους το Είναι υπέρ της πολιτικής που θα υπηρετεί τα ανθρώπινα, κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα με την φιλελεύθερη έννοια, κατά την διαδικασία της νέας μεταπολίτευσης. Προσοχή, λοιπόν, στους Σατιριστές που πιο πάνω «ζητωκραύγασα»! ο Ρόλος τους περιορίζεται στην δόμηση, εμμέσως, ενός νέου δημοκρατικού μύθου, με νέες μάσκες οι οποίες θα αποτελέσουν μία σταθερή, έντιμη και υπεύθυνη σχέση με το φυσικό πρόσωπο της εξουσίας που θα καλύπτουν.

Απαραίτητη προϋπόθεση γι’ αυτό είναι η κάθαρση του πολιτικού συστήματος από την ηθική του δικομματισμού και από το lifestyle του ΠΑΣΟΚισμού σε όλες του τις μορφές, παράλληλα με την ηθικοπλαστική διπλοπροσωπία της παραδοσιακής δεξιάς, με αποκορύφωμα τους απόλυτους ντερμπεντέρηδες είτε με την μορφή των ακροδεξιών, είτε με την μορφή των νεοφιλελευθέρων. Θα ήταν σφάλμα, όμως, αν δίπλα και ίσως πιο πάνω από αυτούς δεν μνημόνευα αρνητικά τους αριστερούς «παντός καιρού» και «κάθε ευκαιρίας»…

 

Tags:

, , , , , , , , , ,

Leave a Reply