Η μεγάλη ληστεία των Κυπρίων

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa & twitter.com/paratiritisgr

Ακόμα μια φορά, η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών απλά ΔΕΝ κατάλαβε τι έγινε. Γιόρταζαν μακαρίως τις …απόκριες, λες και όσα συμβαίνουν συμβαίνουν σε άλλη …ευρωζώνη, σε άλλο πλανήτη! ο λόγος βέβαια για τη μεγάλη ληστεία των Κυπρίων από τους ιθύνοντες του Eurogroup (τους υπουργούς οικονομικών των χωρών που συγκροτούν τη ζώνη του Ευρώ, ζώνη η οποία ως γνωστόν ηγεμονεύεται από τη Γερμανία).

Τι συνέβη στην κυπριακή οικονομία;

Στο σημείο αυτό είναι χρήσιμο να δει κανείς προηγούμενο σχετικό άρθρο μου: “Μνημόνιο στην Κύπρο: Τι πραγματικά συνέβη;” Εκεί εξηγούσα πριν πολλούς μήνες το τι ακριβώς συνέβη στην Κύπρο. Το εξής απλό: Οι τραπεζίτες της Κύπρου επένδυσαν κεφάλαια στις αγορές ομολόγων και άλλες διάφορες αεριτζίδικες επενδύσεις στο καζίνο των χρηματιστηρίων και τα έχασαν. Αμέσως στράφηκαν στο κυπριακό κράτος, διότι ως γνωστόν οι τραπεζίτες όταν έχουν κέρδη είναι δικά τους, ενώ όταν έχουν ζημιές είναι …της κοινωνίας!

Περισσότερα

«Ανάπτυξη»: Καλό το παραμύθι, αλλά έχει …δράκο!

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa & twitter.com/paratiritisgr

Ακούμε από όλους να μιλάνε διαρκώς για την περιβόητη ανάπτυξη. Την έχουν όλοι (κυρίως οι πολιτικοί) ανάγει σε ένα είδος ιερού δισκοπότηρου, για το οποίο όλοι πρέπει να κάνουμε τα πάντα, για να συμβεί… Αφήνουν να εννοηθεί λίγο πολύ ότι «θα φάμε όλοι με χρυσά κουτάλια» αν και όποτε επισυμβεί η περιβόητη ανάπτυξη…

Και όμως! Δεν υπάρχει μεγαλύτερο πολιτικό / κοινωνικό ψεύδος από αυτό!

Και εξηγούμαι αμέσως: Τι είναι η «ανάπτυξη»; Σύμφωνα με τους ορισμούς των εγχειριδίων, η αύξηση των παραγόμενων αγαθών και υπηρεσιών σε μια οικονομία, ονομάζεται «ανάπτυξη της οικονομίας». Το αντίστροφο (η μείωση των παραγομένων αγαθών) ονομάζεται ύφεση – αλλά αυτό φαντάζομαι το γνωρίζετε πλέον όλοι καλά, τουλάχιστον από το 2009 και μετά.

Άρα λοιπόν, είναι πολύ απλό: Αρκεί να παραχθούν περισσότερα προϊόντα & υπηρεσίες, και αμέσως η οικονομία μεγεθύνεται, οπότε η ζητούμενη ανάπτυξη είναι γεγονός, οπότε και όλα γίνονται καλύτερα για όλους… Σωστά; ΛΑΘΟΣ! Πρόκειται αγαπητοί μου αναγνώστες για ένα παιδαριώδες «άλμα λογικής», εξίσου ανόητο με το “ο αστυνομικός είναι όργανο” και “το βιολί είναι όργανο” άρα, “ο αστυνομικός είναι βιολί”!!!

Όσο ευσταθεί λογικά και πραγματικά η παραπάνω σχέση, άλλο τόσο ευσταθεί και η δογματική (έως ανόητη) άποψη των πολιτικών μας ότι αν πετύχουμε ανάπτυξη, …σωθήκαμε ομαδικώς! Είναι τόσο ξεκάθαρα δογματική και απολύτως ανόητη η άποψη αυτή, που σε βάζει πραγματικά σε σκέψεις για το αν αυτοί που την υιοθετούν διαθέτουν στοιχειώδη ορθή λογική ή αν απλά προσπαθούν να κοροϊδέψουν τους ακροατές τους, ή στην καλύτερη για εκείνους περίπτωση, δεν έχουν την παραμικρή ιδέα γιατί συζητούν!

Δεν σωθήκαμε καθόλου αγαπητοί φίλοι. Γιατί, πολύ απλά, η «ανάπτυξη» είναι ένα …στατιστικό μέγεθος. Ακόμα και αν ποτέ συμβεί [πράγμα εντελώς απίθανο στην Ελλάδα του σήμερα*], δεν αποτελεί εγγύηση ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ των ανθρώπων και της κοινωνίας.

Δεν εξασφαλίζει κανείς ότι : α) Θα συμβεί για όλους και β) θα διαχυθεί στην κοινωνία, ως ένα μέρισμα κοινωνικού κέρδους, ένα ελάχιστο αντάλλαγμα των τραγικών & αιματηρών θυσιών που όλοι μας έχουμε υποστεί τα προηγούμενα χρόνια – μερικοί δε με ολέθρια ανεπανόρθωτο τρόπο, χωρίς φυσικά να μας ζητηθεί η γνώμη και η άποψη, ως συνήθως!

Περισσότερα

Μνημόνιο στην Κύπρο: Τι πραγματικά συνέβη;

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa & twitter.com/paratiritisgr

Πριν μερικές μέρες, στις αρχές του μήνα Δεκέμβρη του 2012 πέρασε στο “club” των χωρών του μνημονίου και η Κύπρος. Για την ακρίβεια, έγινε μια πρώτη συνεννόηση, ένα προσύμφωνο. Μνημόνιο με τη νομική έννοια του όρου δεν έχει υπογραφεί ακόμα. Η Κύπρος ζήτησε από την τρόικα δάνειο ύψους 17 δισ. Ευρώ. Το ενδιαφέρον εδώ είναι να δει κανείς, πως μια οικονομία η οποία “κάλπαζε” μέχρι το 2008-2009, είχε δημόσιο χρέος περί το 60% του ΑΕΠ και ήταν ΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΙΚΗ (δεν είχε δημόσιο έλειμμα), κατέληξε στα “νύχια” των διεθνών πιστωτών.

Μήπως υπήρχαν και εκεί “κακοί δημόσιοι υπάλληλοι“;; Μήπως υπήρχαν “συντεχνίες” και “κατεστημένα συμφέροντα“;; Μήπως υπήρχαν “λαμόγια“;; Μήπως “μαζί τα φάγανε” και εκεί;; [κατά την προσφιλή ρήση γνωστού πολιτικού μας…] Μήπως υπήρχαν “ανάπηροι – μαϊμούδες“;;

Τίποτα από όλα αυτά δεν υπήρξε αγαπητοί φίλοι αναγνώστες! Απολύτως τίποτα! Τι υπήρξε;

Το εξής ένα: Η ΑΠΛΗΣΤΙΑ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΩΝ ΚΑΙ Η ΑΚΟΡΕΣΤΗ ΟΡΕΞΗ ΤΟΥΣ ΓΙΑ ΥΠΕΡΚΕΡΔΗ !!!

Και εξηγούμαι: Η Κύπρος ζητάει από τους δανειστές να της δανείσουν περί τα 15 ΔΙΣ Ευρώ από τα οποία περισσότερα από τα 10 ΔΙΣ θα κατευθυνθούν για “ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών“. Μάλιστα! Αυτό ακριβώς! Οι κυπριακές τράπεζες, στην προσπάθεια τους να κερδοσκοπήσουν ασύστολα, αγόραζαν σωρηδόν ελληνικά κρατικά ομόλογα από τη δευτερογενή αγορά ομολόγων, τη στιγμή που οι άλλοι διεθνείς πιστωτές τα ξεφορτωνόταν όπως – όπως! Υπήρξαν μάλιστα περιπτώσεις που οι επενδύσεις αυτές ξεπερνούσαν τα κεφάλαια τους!!! [ενδεικτικό της απληστίας τους]

Αυτές οι αγορές έγιναν περίπου στο 80% της ονομαστικής αξίας των ομολόγων και όταν την άνοιξη του 2011 ήρθε το καταστροφικό PSI (“κούρεμα” των ελληνικών ομολόγων) κατά 53,5%, τότε οι κυπριακές αυτές τράπεζες έμειναν πρακτικά χωρίς χρήματα…

Ποια ήταν η συνέχεια; Μα η αγαπημένη “επόμενη μέρα” των τραπεζιτών: Τα κέρδη δικά τους, οι ζημιές των άλλων: Βρήκαν τρόπο και αναμασώντας τα γνωστά σε εμάς επιχειρήματα (“η σωτηρία της χώρας”, “η προστασία των καταθέσεων”, “η διασφάλιση των οικονομικών του κοινωνικού συνόλου”, “οι αποταμιεύσεις του …κοσμάκη” και όλες οι υπόλοιπες …τρίχες κατσαρές), ΦΟΡΤΩΣΑΝ ΤΙΣ ΖΗΜΙΕΣ ΤΩΝ ΕΠΕΝΔΥΣΕΩΝ ΤΟΥΣ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΤΗΣ ΚΥΠΡΟΥ!

Περισσότερα

PSI+: Μια ακριβοπληρωμένη αποτυχία!

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Δεν συνηθίζω ποτέ να γράφω εν θερμώ, όταν τα πράγματα συμβαίνουν. Αυτό είναι υποχρέωση των reporters και όχι των αναλυτών. Όμως, αυτή τη φορά νοιώθω να αγανακτώ κυριολεκτικά από το μέγεθος της διαστρέβλωσης που επιχειρείται και ακόμη νοιώθω να ανησυχώ πραγματικά λόγω του ότι ελάχιστοι άνθρωποι στην ελληνική κοινωνία αντιλαμβάνονται τι πραγματικά έχει συμβεί τις τελευταίες μέρες! Ο λόγος φυσικά για το “κούρεμα του χρέους”, το ολέθριο αυτό αποτέλεσμα που επιχειρείται να μας παρουσιαστεί ως “μεγάλη επιτυχία”, ως “η τελευταία ευκαιρία” και άλλες παρόμοιες μπαρούφες που ακούγονται κατά κόρον από όλες τις κατευθύνσεις τις τελευταίες μέρες. Ας προσπαθήσουμε να επιχειρήσουμε μια ανάλυση των σχετικών δεδομένων:

Το λεγόμενο “κούρεμα του ελληνικού χρέους”, στην παραγματικότητα λέγεται PSI+ (P.S.I. plus), από τα αρχικά της φράσης Private Sector Involvement – δηλαδή, “συμμετοχή ιδιωτικού τομέα”. Ουσιαστικά, πρόκειται για ανταλλαγή των ελληνικών ομολόγων με άλλα, με διαφορετικούς όρους, διαφορετική αξία (μειωμένη κατά 53,5%). Μέχρις εδώ, όλα καλά… ποιος θα είχε αντίρρηση…

Υποτίθεται ότι με το “κούρεμα” απαλλασσόμαστε από χρέος ύψους 105 δισ Ευρώ. Όμως, υπάρχουν στην όλη υπόθεση ορισμένα «αγκάθια»:

1. Το “κούρεμα” συνοδεύεται από δάνειο ύψους 130 δις, από τα οποία ούτε ένα ευρώ δεν μπαίνει στο ελληνικό δημόσιο ταμείο. Τα 30 πάνε απ’ευθείας στους ξένους θεσμικούς επενδυτές, κατόχους ομολόγων. Άλλα 30 δις στις τράπεζες (ανακεφαλαιοποίηση τραπεζικού συστήματος), τα 50 δις σε απ’ευθείας πληρωμή τοκοχρεολυσίων… Τα υπόλοιπα του δανείου, αγνοούνται… Το μόνο σίγουρο είναι ότι στους έλληνες δεν έρχεται ούτε ένα ευρώ από το δάνειο. Μόνο οι πληρωμές των δόσεων!

2. Κάτοχοι ομολόγων είναι επίσης τα ασφαλιστικά ταμεία, τα οποία σε πρώτη πρόχειρη εκτίμηση χάνουν τουλάχιστον 15 δις ευρώ.

3. Επίσης χάνουν το ίδιο ποσοστό αξίας (53,5%) οι ιδιώτες αποταμιευτές, οι οποίοι ενδέχεται να αποζημιωθούν μέσω της φορολογίας(;) Και αν κάποιος δεν οφείλει φόρους; Τι θα γίνει; Θα έχει να λαμβάνει; Δεν είναι σοβαρά πράγματα αυτά!

4. Αμέσως μετά τις επίσημες ανακοινώσεις, συνεδρίασε η ISDA*, η οποία χαρακτήρισε το PSI+ “πιστωτικό γεγονός” (credit event), δηλαδή χρεοκοπία**, με αποτέλεσμα να ενεργοποιηθούν τα CDS και να κερδίσουν δισεκατομμύρια οι διεθνείς κερδοσκόποι [3,2 δις $, σύμφωνα με την ISDA]

Περισσότερα

Το «ελληνικό πρόβλημα»: Μια ανάλυση ελλείμματος πολιτικής!

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Βλέποντας τον τίτλο του άρθρου μου, θα νόμιζε κανείς ότι σε μια στιγμή έγινα ένας ακόμα «αφ’ υψηλού» ευρωπαίος οποίος πουλάει εύκολη εξυπνάδα σε ένα λαό που έχει περάσει τα πάνδεινα στο πέρασμα των αιώνων, πολλές φορές και εξαιτίας των συμπατριωτών του ελλήνων πολιτικών. Σε ένα λαό που πολλές φορές έχει «βγάλει το (ευρωπαϊκό) φίδι από την τρύπα» – [όπως στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο κ.λ.π., είναι γνωστά].

Όχι αγαπητοί φίλοι, δεν χρησιμοποιώ τον όρο «ελληνικό πρόβλημα» με τον τρόπο που το κάνουν «φίλοι» και εταίροι, για να βρουν ακόμη μια αιτία να εξυβρίσουν ένα λαό (του οποίου βαθιά μέσα τους, ζηλεύουν και τα προτερήματα και τα ελαττώματα), στον προαιώνιο πολιτισμό του οποίου έχουν στηρίξει το δικό τους σήμερα!

Η στάση τους βέβαια δεν θα πρέπει να σας προξενεί καμία εντύπωση, καθώς έχει απαντηθεί από τα χρόνια του Ηράκλειτου ακόμη (περί το 500 π.Χ.) ο λόγος της συμπεριφοράς αυτής: «ουδείς ασφαλέστερος εχθρός του ευεργετηθέντος».

Δεν θα απασχολήσει περισσότερο τη σημερινή μου γραφή η συμπεριφορά φίλων και εταίρων, καθώς είναι γνωστό ότι αν εσύ επιτρέπεις στον άλλο να σε θυματοποιεί, δεν φταίει έπειτα εκείνος που το κάνει! Προτιμότερο είναι να θυμώνεις με τον εαυτό σου και με το ότι επιτρέπεις να σου φέρονται όπως σου φέρονται. Ποιος ξέρει, ίσως έτσι μια μέρα να αντιδράσεις κιόλας!

Περισσότερα

Άλλος κουρεύεται και άλλος πληρώνει…

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Τους τελευταίους μήνες παρακολουθούμε να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια μας μια παράσταση. Μια παράσταση θεάτρου του παραλόγου! Έχουμε ακούσει να προσπαθούν να μας πείσουν με αστεία επιχειρήματα, τα οποία δεν στέκουν σε καμία σοβαρή κριτική, ότι θα πρέπει να καταφύγουμε στο Δ.Ν.Τ. και την τρόικα, προκειμένου να μη “χρεοκοπήσουμε”, μη διευκρινίζοντας βέβαια ποιος ακριβώς θα είχε το πρόβλημα σε περίπτωση ελληνικής χρεοκοπίας.

Σήμερα, μετά από δεκάδες παλινωδίες και πισωγυρίσματα, ενώ  βρισκόμαστε εναγκαλισμένοι θανάσιμα με την τρόϊκα, και έχουμε αποδεχτεί στο ακέραιο της πολιτικές που μας καταδικάζουν σε υπανάπτυξη, φτώχεια και κοινωνική αποδόμηση, έρχεται η νέα μεσσιανική αποκάλυψη: Το “κούρεμα” (haircut) του ελληνικού χρέους! Η λύση που πλασάρεται ως “πανάκεια” από την (ανύπαρκη) κυβέρνηση και που αφήνεται να εννοηθεί ότι θα μας λύσει προβλήματα…

Ας δούμε όμως μερικές παραμέτρους που σχετίζονται με το ζήτημα, έχοντας πάντα υπόψη ότι η σημερινή κυβέρνηση παρέλαβε το δημόσιο χρέος στο ύψος του 125% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει πρακτικά (επειδή δεν είναι όλοι οικονομολόγοι και εύκολα παραπληροφορούνται στα θέματα αυτά), ότι το έτος 2009 το ελληνικό δημόσιο (για το κράτος μιλούμε εδώ) χρωστούσε 1,25 φορές το ποσό που αντιπροσωπεύει η ετήσια παραγωγή προϊόντων και υπηρεσιών σε όλη τη χώρα. Ή για να το εκφράσουμε χρηματικά, παρέλαβε χρέος 298 δισ. ευρώ. το οποίο ήταν πληρωτέο σε ΙΔΙΩΤΕΣ στο μέλλον (τράπεζες, ταμεία, ελληνικά και ξένα, πάντως ΟΧΙ ΚΡΑΤΗ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΙ – προσέξτε το αυτό).

Περισσότερα

O Steve Jobs και το garage που άλλαξε τον κόσμο

Γράφει ο paratiritis
facebook.com/paratiritisa

Σήμερα το σημείωμα μου θα ξεφύγει από τη ζοφερή κατάσταση της ελληνικής οικονομίας. Το σημερινό μου κείμενο είναι αφιερωμένο σε έναν άνθρωπο που άλλαξε τον κόσμο όσο λίγοι και δεν είναι πια ανάμεσα μας… Έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος οραματιστής και τεχνολογικός επαναστάτης Steve Jobs. Πολλά έχουν γραφεί για τη ζωή και το έργο του. Όμως τα περισσότερα είναι άγνωστα στο ευρύ κοινό. Ποιος όμως ήταν ο άνθρωπος αυτός και το κυριότερο, πως έχει αλλάξει τις ζωές όλων μας, μέσω του οράματος που είχε για την τεχνολογία της πληροφορικής;

Ποιoς ήταν ο Steve Jobs

Ο Steve Jobs γεννήθηκε το 1955 στο Σαν Φρανσίσκο της Καλιφόρνια, στις Ηνωμένες Πολιτείες. Είχε από μικρός κλίση σε οτιδήποτε τεχνολογικό και διακρινόταν για την οξύτητα της σκέψης του και το πλήθος των ιδεών του. Στην εφηβεία του, μετά τα γυμνασιακά του μαθήματα παρακολουθούσε διαλέξεις στη Hewlett Packard (!), παρέα με τον Steve Wozniak και άλλους (όλοι μετέπειτα συνεργάτες του στην Apple). Τα καλοκαίρια, από τα παιδικά του χρόνια, εργαζόταν εποχικά στη Hewlett Packard! Είναι προφανές από τα παραπάνω το πάθος του Steve Jobs για την τεχνολογία και την πληροφορική, από την εφηβεία του ακόμα.

Στις αρχές τις δεκαετίας του ’70, ξεκίνησε να παρακολουθεί πανεπιστημιακά μαθήματα στο κολέγιο Reed, για να το εγκαταλείψει ένα μόλις εξάμηνο αργότερα, κρίνοντας ότι οι εκτός πανεπιστημίου εμπειρίες θα είναι πιο ενδιαφέρουσες. Λίγο αργότερα, εργάστηκε στην Atari (ναι, αυτή με τα videogames των παιδικών μας χρόνων). Λίγο αργότερα ασπάζεται το Βουδισμό, ενώ δεν παραλείπει να δοκιμάσει τη χρήση παραισθησιογόνων ουσιών (LSD) – κάτι για το οποίο αργότερα θα δηλώσει «ήταν το ένα από τα δύο – τρία πιο σημαντικά πράγματα που έχω κάνει στη ζωή μου».

Η ίδρυση της Apple

Το 1976 ο Jobs και οι συνεργάτες του (Wozniak, Wayne) ιδρύουν την εταιρεία Apple, με σήμα το πασίγνωστο σήμερα … δαγκωμένο μήλο! Η πρώτη έδρα της εταιρείας τους ήταν σε …γκαράζ. Ένας χώρος στάθμευσης αυτοκινήτων που έμελλε να γίνει ο τόπος που θα άλλαζε την ιστορία της πληροφορικής και το κόσμου ολόκληρου! Το όραμα που ενέπνευσε ο Jobs στους συνεργάτες του ήταν ένα: Να αξιοποιήσουν την τεχνολογία για να γίνει ο Η/Υ μικρότερος και προσιτός στο ευρύ κοινό. Ας μη ξεχνάμε ότι την εποχή εκείνη, ένας τυπικός υπολογιστής είχε το μέγεθος ενός μεγάλου δωματίου, τα αποθηκευτικά μέσα ήταν οι διάτρητες καρτέλες και για να μπορέσει κάποιος να τον χρησιμοποιήσει έπρεπε να είναι το λιγότερο …προγραμματιστής! Ούτε λόγος φυσικά για χρώματα, εικόνες, ήχους, και όσα άλλα (θαυμαστά τότε) είναι δεδομένα στο PC των 100 Ευρώ του σήμερα…

Περισσότερα