Ανακοίνωση επετειακής εκδήλωσης αδελφότητας Πηγιωτών Άρτας

ΕΚΔΗΛΩΣΗ – ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΤΟΥ ΜΟΥΣΙΚΟΦΙΛΟΛΟΓΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΡΤΑΣ «Ο ΣΚΟΥΦΑΣ» ΜΕ ΘΕΜΑ «Ο ΤΟΠΟΣ ΜΑΣ ΣΤΟ ΧΡΟΝΟ-ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΣΕΛΤΣΟΥ»- ΠΡΟΒΟΛΗ ΝΤΟΚΙΜΑΝΤΕΡ ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ ΓΚΑΝΙΑΤΣΑ ΜΕ ΤΙΤΛΟ «ΣΕΛΤΣΟ-ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ Η ΘΥΣΙΑ-(ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΤΟΠΟ ΘΥΣΙΑΣ 23/4/1804)»

ΆρταΜε ιδιαίτερα ευχάριστη έκπληξη και ικανοποίηση πληροφορηθήκαμε ότι την
Τρίτη 25η Μαρτίου 2014 και ώρα 19.30 ημέρα της Εθνικής μας εορτής ο Μ/Φ Σύλλογος Άρτας «Ο ΣΚΟΥΦΑΣ» διοργανώνει στην αίθουσα του Συλλόγου του στην Κεντρική πλατεία της Άρτας , επετειακή εκδήλωση με θέμα ‘’ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΕΠΟΣ ΤΟΥ ΣΕΛΤΣΟΥ’ ενώ θα γίνει και η απονομή των Αγραφιώτικων Βραβείων.

Κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης θα είναι η διακεκριμένη φιλόλογος Μαρία Δέτσικα Γεν. Γραμματέας του Συλλόγου.

Στο πλαίσιο της εκδήλωσης αυτής, ως ένα ταξίδι στο χώρο και το χρόνο θα προβληθεί το ντοκιμαντέρ διάρκειας 35΄λεπτών και σπάνιο φωτογραφικό υλικό του διακεκριμένου Αρτινού φωτογράφου-κινηματογραφιστή Βασίλη Γκανιάτσα με τίτλο «ΣΕΛΤΣΟ-ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ Η ΘΥΣΙΑ» -(ΟΔΟΙΠΟΡΙΚΟ ΣΤΟΝ ΙΕΡΟ ΤΟΠΟ ΘΥΣΙΑΣ).

Η Αδελφότητα μας εκ μέρους των απανταχού Πηγιωτών, αισθάνεται την ανάγκη να ευχαριστήσει θερμά τον Μ/Φ Σύλλογο «ΣΚΟΥΦΑ»» για την αφιέρωση αυτής της επετειακής ημέρας στους 1.400 αγνοούμενους της ιστορίας, τους μάρτυρες Σουλιώτες Μποτσαραίους και Ραδοβιζινούς που έπεσαν στο Σέλτσο της Βρεστενίτσας -σημερινές Πηγές- Άρτας Ιστορική έδρα του Δήμου Γ. Καραϊσκάκη. Είμαστε σίγουροι ότι η ομιλήτρια η οποία είναι άριστη γνώστης του θέματος, θα αναδείξει ευχερώς το ολόδραμα των Σουλιωτών. Όμως η προβολή του μοναδικού αυτού ντοκιμαντέρ του καταξιωμένου συμπατριώτη μας του κινηματογραφιστή -φωτογράφου του Βασίλη Γκανιάτσα θα χαράξει ανεξίτηλα στη μνήμη όλων μας Τη θυσία των Σουλιωτών στο Σέλτσο.

Ο εκλεκτός συμπατριώτης μας με άψογο επαγγελματισμό, ακολουθεί ακούραστα βήμα προς βήμα τα χνάρια των ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ και των άλλων υπερασπιστών του ΣΕΛΤΣΟΥ στα ταμπούρια του ΦΡΑΞΟΥ του ΑΗ ΛΙΑ και του ΣΙΔΕΡΕΝΙΟΥ .Περπατάει στις χαράδρες του ΝΙΓΚΟΖΙΟΥ και της ΓΚΟΥΡΑΣ, αλλά και τις όχθες του ΑΧΕΛΩΟΥ, την ΒΡΕΣΤΕΝΙΤΣΑ, την ΓΕΦΥΡΑ ΚΟΡΑΚΟΥ και τα μέρη του ΛΙΑΣΚΟΒΟΥ, έχοντας την κινηματογραφική μηχανή ανά χείρας.

Στο δύσβατο και δύσκολο οδοιπορικό του δεν πρέπει να ξεχάσουμε τους τρείς ΠΗΓΙΩΤΕΣ που τον συντρόφευαν και του έδειχναν τα βήματα των ηρώων όπως τα έμαθαν από τους παλαιότερους και που τα αφηγούνται στο ντοκιμαντέρ αυτό . Είναι ο αείμνηστος Πρόεδρος των Πηγών ο Βασίλειος Καπερώνης και οι Πηγιώτες-συγχωριανοί μας ο Επαμεινώνδας Μπαλάς και ο Αθανάσιος Μπαλάς. Εμφανίζονται επίσης ο μεγάλος Ηπειρώτης φωτογράφος Κώστας Μπαλάφας και ο εξ Ελάτης Άρτας συγγραφέας –εκπαιδευτικός Αριστείδης Σχισμένος (αφηγητής).
Μέσα σε αντίξοες καιρικές συνθήκες πορευόμενος ως ιχνηλάτης του χώρου και του χρόνου, μας μεταφέρει νοερά πίσω στις τραγικές στιγμές του χρονικού του <<Χαλασμού>> ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ από τον Δεκέμβριο του 1803 μέχρι τον Απρίλιο του 1804 . Η προσέγγιση αυτή γίνεται με σεβασμό στις ιστορικές πηγές και στις προφορικές παραδόσεις. Δίνει για πρώτη φορά μια άλλη οπτική διάσταση του απίστευτου δράματος χιλίων τετρακοσίων ( 1.400 )περίπου ψυχών που παίχτηκε στο ΣΕΛΤΣΟ Από αυτούς επέζησαν μόνο 40 με 60 νοματαίοι
Μπροστά σου περνούν τρεις γενιές ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ που χάθηκαν σε μια μόνο μέρα από τις ορδές 7.000 πάνοπλων υποτακτικών του Αλή Πασά.

Μας βοηθάει να κατανοήσουμε την ανείπωτη αυτή θυσία που όπως αναφέρει ο Pouqueville <<δεν το χωρεί ιστορικού νους, ότι σε μια ημέρα χάθηκε ο ανθός του Σουλίου >>

Μας καλεί να περπατήσουμε μαζί στην ποτισμένη με αίμα Ιερή γη του Σέλτσου. Να γίνουμε κοινωνοί του δράματος που εκείνοι έζησαν και κορυφώθηκε στις 23 Απριλίου του 1804.

Μας <<αναγκάζει >>να ακολουθήσουμε τα χνάρια της Λένως, του Κίτσου, του Μάρκου ,του Νότη και των άλλων ηρώων και να ζήσουμε νοερά την τραγική μοίρα τους με ένα απλό δάκρυ. Οι άσιτοι και σκελετωμένοι υπερασπιστές του χωρίς εφόδια , προτίμησαν το θάνατο ήρωος αντί της ζωής σκλάβου-προσκυνημένου στον τύραννο των Ιωαννίνων. Έστησαν έτσι ένα Νέο και Υπέρτερο Ζάλογγο. Είναι μία ταινία ντοκουμέντο που σε γεμίζει με ανείπωτο θαυμασμό και δέος για τους ήρωες αυτούς.

Με την προβολή της μοναδικής αυτής ταινίας που σκορπίζει ρίγη συγκίνησης, έρχεται και η δικαίωση του δημιουργού της που επί χρόνια έβλεπε τον μόχθο του και το μεράκι του να παραμένει αθέατο, αν και είχε προβληθεί και εκτός Άρτας με πολύ θετικά σχόλια για το περιεχόμενο του. Η προβολή του έγινε και στις Πηγές Άρτας-για πρώτη φορά – τον Αύγουστο του 2011 στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Σέλτσου και της ημερίδας για την ΑΝΑΠΤΥΞΗ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ που διοργάνωσε ο Δήμος Γ. Καραϊσκάκη στις 22-8-2011 καθώς και στην εκδήλωση μνήμης για το ΣΕΛΤΣΟ που διοργάνωσε ο Σύλλογος Ηπειρωτών Ν. Ιωνίας στην Αθήνα στις 8-6-2013.
. Αξίζει να του απευθύνουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ για την προσπάθεια του. Αποτελεί τιμή και αξία για τον τόπο μας η προβολή της ιστορικής μνήμης. Ένα ευχαριστώ στον άνθρωπο που έγινε
<< ΠΗΓΙΩΤΗΣ>> και μας έκανε κοινωνούς της ανείπωτης αυτής θυσίας. Είναι και το μοναδικό επαγγελματικό ντοκιμαντέρ που καταπιάνεται με τη θυσία των Σουλιωτών στο Σέλτσο.

Τού ευχόμαστε καλή δύναμη στην συνέχιση των προσπαθειών του για το μεγάλο έργο που επιτελεί στην ανάδειξη της ιστορίας της λαογραφίας και του πολιτισμού του τόπου μας. Είναι σίγουρο ότι έργο του θα γίνει παρακαταθήκη και κτήμα των επερχόμενων γενεών.

Καλούμε όλους τους Πηγιώτες, όλους τους Ραδοβιζινούς όλους τους Αρτινούς, όλους τους Ηπειρώτες, όλους τους φίλους μας, να τιμήσουν την εκδήλωση και να παρευρεθούν σ αυτή. Αξίζει να αφιερώσουμε λίγο χρόνο για αυτούς τους Ήρωες, και να δώσουμε μια βροντερή απάντηση στους κατά καιρούς ανιστόρητους εθνοαποδομητές και ¨αντιρρησίες΄΄ της ιστορίας μας.

Καλούμε το δήμο Γ. Καραϊσκάκη να αγκαλιάσει την εκδήλωση αυτή πού αφορά το πρώτο ιστορικό μνημείο του δήμου μας.

Η παρουσία όλων μας επιβάλλεται ως ελαχίστη οφειλομένη υποχρέωση στη μνήμη των. Είναι και μια υπόσχεση ότι δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ. Και αν τυχόν τους λησμονήσουμε, πάλι θα μας το θυμίζουν εσαεί, αυτά τα αδούλωτα βράχια που τα πότισε αίμα ηρώων.-

ΧΡΗΣΤΟΣ Β. ΚΑΠΕΡΩΝΗΣ
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΗΣ ΑΔΕΛΦΟΤΗΤΑΣ ΠΗΓΙΩΤΩΝ ΑΡΤΑΣ

Περισσότερα

Αδελφότητα Πηγιωτών Άρτας: Απάντηση στην κ. Ρεπούση

no_logoOι ανιστόρητες δηλώσεις της Μ. Ρεπούση για τον «εθνικό μύθο» του Ζαλόγγου:

Στη βροντερή φωνή του προέδρου της Πανηπειρωτικής του κ. Γιώργου Οικονόμου άλλα και των υπολοίπων Ηπειρωτών και μη, θα θέλαμε να προσθέτουμε και τη δική μας φωνή και να εκφράσουμε την διαμαρτυρία μας εναντία στους – στις κατά καιρούς επιδόξους διαστρεβλωτές της ιστορίας που αποζητούν μια υστερόφημη καιροσκοπική – έστω και ανατρεπτικά – θέση στους ιστοριοαντιρησίες και μία εφήμερη δημοσιότητα συνοδευμένη από προσωπικά κυρίως οφέλη [βουλευτές Ρεπούση – Τατσόπουλος]. Προκειμένου όμως να το πετύχουν αυτό, επιλέγουν στοχευμένα γνωστά ιστορικά επεισόδια αγνοώντας το σύνολο της ιστορικής βάσης, με μοναδικό οδηγό την αιρετική προβολή τους ώστε προκαλώντας και προσβάλλοντας το ιστορικό συναίσθημά μας να προβληθούν.

Ακούγοντας κανείς τις πρωτοφανείς δηλώσεις της κ. Ρεπούση περί ανάγκης «εθνικών μύθων», αυτής της βουλευτίνας που την πληρώνουμε από το υστέρημά μας, νοιώθει μεγάλη αγανάκτηση και οργή. Αυτής που είπε ότι ο Ελληνισμός δεν ήταν το θύμα της Μικρασιατικής καταστροφής και τόσα άλλα προκλητικά ανιστορήματα. Εν τέλει εκθέτει με τα λεγόμενα της το κόμμα πού ανήκει αλλά και την ίδια την αριστερά. Δεν μπορεί να μην υποθέσουμε ότι η κυρία αυτή ως εκπρόσωπος της ομάδας των αποδομητών της ιστορίας πήρε τη σκυτάλη από την Βάσω Ψιμούλη. Αυτή που σε βιβλίο της για το Σούλι ονειρεύτηκε «Συνωστισμό» των γυναικών στο Ζάλογγο, από τους «υποχωρούντες Σουλιώτες».

Ήταν πέρυσι τέτοια εποχή πάλι όταν της απάντησε αποστωμοτικά ο Γ. Καραμπελιάς με το βιβλίο του «Συνωστισμένες στο Ζάλογγο – Οι Σουλιώτες ο Αλή Πασάς και η αποδόμηση της ιστορίας». Η κ. Ψιμούλη μεμφόμενη τον ιδεολογικό του χώρο και με περίσσεια υπεροπτική ειρωνεία τον έψεξε επειδή τόλμησε τάχατις να αμφισβητήσει την ιστορική της αυθεντία.

Βέβαια γεγονός είναι, ότι υποστηριζόμενες αλλήλως και οι δύο Ρεπούση και Ψιμούλη ανακάλυψαν τον αδόκιμο όρο του Συνωστισμού που σαν έκφραση τους δημιουργεί ίσως κάποιον οίστρο. Δεν δικαιολογείται αλλιώς πως… «Ο Συνωστισμός» στην προκυμαία της Σμύρνης της Μ. Ρεπούση, βρέθηκε και στο Ζάλογγο. Ζήλεψε ίσως τη «δόξα» της η Ψιμoύλη και μετέφερε τον όρο του συνωστισμού και στο αιματοβαμμένο Ζάλογγο ως πεδίο ιστορικών ασκήσεων. Τώρα η Ρεπούση το Ζάλογγο το βάφτισε «εθνικό μύθο». Ποια αντέγραψε ποια; Ας μας το πουν οι ίδιες.

Προσθέστε σ’ αυτές τη Χριστίνα Κουλούρη, τον Τατσόπουλο και τους άλλους τόσους Η-μισΕλλήνους ιστορικούς φαφλατάδες… πληθαίνει η ομάδας που εκκολάπτει πλέον ανιστόρητα αυγά. Τους συνδέει μια μάταιη κενόδοξη και κομπλεξική νοοτροπία. Δεν κόπιασαν προφανώς να υπηρετήσουν την επιστήμη της ιστορίας όπως οι προκάτοχοί τους μεγάλοι ιστορικοί – μη συγκρίσιμα μεγέθη βέβαια – αλλά να την διέβησαν επιδερμικά ως λαθρεπιβάτες της. Από πού άραγε αντλούν όλοι αυτοί το ιστορικό τους θράσος;

Περίτρανη άλλωστε ανταπόδειξη της ηλίθιας αυτής εκδοχής του «εθνικού μύθου» της Ρεπούση και του «ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΣΤΟ ΖΑΛΟΓΓΟ» της Ψιμούλη, είναι ο τραγικός επίλογος του δράματος των Σουλιωτών στην Ιστορική Μονή του Σέλτσου στις Πηγές Άρτας – παλαιά “Βρεστενίτσα”, στις 23 Απριλίου – το 1804 όπου οι 1.400 ΣΟΥΛΙΩΤΕΣ ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΟΙ και ντόπιοι Ραδοβιζινοί έγραψαν τον πιο ένδοξο και αιματηρό επίλογο της ιστορίας των Σουλιωτών.

Ας κάνουν τον κόπο οι νεόκοποι ιστορικοί να πάνε και – έστω – να τολμήσουν να κοιτάξουν το «βάραθρο» κάτω από το Σέλτσο, τον «ΠΕΤΑΚΑ» βάθους 300 και πλέον μέτρων που χάσκει στον ορμητικό χείμαρρο της “Γκούρας” όπου υπερδιακόσια κατά τον ΠΟΥΚΕΒΙΛ – 280 περίπου κατά άλλους – γυναικόπαιδα, καταδιωκόμενα από τους τουρκαλβανούς του Αλή έστησαν νέο μεγαλύτερο Ζάλογγο και ρίφθηκαν στο βάραθρο φωνάζοντας «θάνατος» για να μην πιαστούν σκλάβες. Να ρωτήσουν τους Σουλιώτες γιατί δεν παραδόθηκαν γιατί δεν λιποψύχησαν και έστω γιατί δεν λιποτάκτησαν για να σωθούν 1.400 ψυχές. αλλά έμειναν να πεθάνουν «ΤΟΙΣ ΚΕΙΝΩΝ ΡΗΜΑΣΙ ΠΕΙΘΟΜΕΝΟΙ». Να ρωτήσουν τις «άκαρδες» Σουλιώτισσες ΜΗΤΕΡΕΣ πως άντεξαν να πετάξουν στο βάραθρο τα παιδιά τους ακολουθώντας τα οι ίδιες και δεν τα άφησαν να τα σφάξουν οι Τουρκαλβανοί του Αλη Πασά, η να τα πάνε πεσκέσι στην αυλή του και να τα κάνουν σκλάβες ή γενίτσαρους.

κ. Ρεπούση εσείς θα το κάνατε αυτό που έκαναν οι Σουλιώτισσες στο Ζάλογγο «συνωστισμένες» και το επανέλαβαν στο Σέλτσο; Μάλλον όχι ε…; Γιατί «Θέλει να έχεις ψυχή ,καρδιά και αγάπη για την πατρίδα για να πεθαίνεις γι’αυτήν τραγουδώντας…»

Να ρωτήσουν τη Λενιώ του Μπότσαρη γιατί ρίφθηκε στον Αχελώο – ή μήπως και αυτή παραπάτησε; – και πνίγηκε με δυο Τουρκαλβανούς αντάμα που παρέσυρε αντί να αφεθεί στα χέρια των εχθρών της να την σύρουν παλλακίδα, στο χαρέμι του Αλή.

Αν έχουν το κουράγιο να βάλουν τον εαυτό τους στη θέση των Σουλιωτών και να αναρωτηθούν τι θα έκαναν αυτές [ή αυτοί] αν… ήταν στο Σέλτσο, για να καταλάβουμε και την ψυχοσύνθεση τους από την οποία αντλούν την διαστροφική ιστορικότητα τους. Να αισθανθούν το ανείπωτο δέος του τόπου της θυσίας, να αφουγκραστούν τις ψυχές των, να ακούσουν το γοερό κλάμα τους και να αφήσουν – αν μπορούν – κρυφά ένα δάκρυ συγνώμης να κυλίσει στο χάος του, μήπως και «σχωρεθούν» όπως θα΄λεγαν και οι Σουλιώτες. Να σταματήσουν στον πέτρινο αιώνιο φρουρό του Σέλτσου και «αγναντεύοντας» μαζί του, να τον ακούσουν να διηγείται των Σουλιωτών το χαλασμό πριν από 209 χρόνια στις 23 Απριλίου του 1804 όταν έπεσε το Σέλτσο μετά από 4μηνη πολιορκία από τον Αλή πασά.

Τότε θα συνειδητοποιήσουν το ματαιόδοξο των ιστορημάτων τους. Οφείλουν έναν σεβασμό στη θυσία τους και αν όχι την συγνώμη τους, τουλάχιστον, τη σιωπή τους. Αρκετά χρονιά έμειναν «αγνοούμενοι» της ιστορίας. Ας τους αφήσουν ήσυχους στον αιώνιο ύπνο τους…

«Ευτυχώς» που η κ. Ψιμούλη όταν έγραφε τα περί «Συνωστισμού» στο Ζάλογγο αγνοούσε κατά που έπεφτε το Σέλτσο και έτσι γλύτωσε από την αναφορά της. Αλλιώς θα είχαμε τον δεύτερο «Συνωστισμό» στο Σέλτσο αυτή τη φορά.

Πόσο άφρονες θα ήταν οι ιστορικοί αν προσπαθούσαν να εξηγήσουν γιατί οι άμοιρες Σουλιώτισσες προτίμησαν αυτόν τον «παράλογο» θάνατο. Αν γι’ αυτούς φαντάζει ακατανόητο, και δεν το χωράει ο νους τους, γι’ αυτές ήταν μια ομαδική, αλλά τραγική, απόφαση στιγμής… Ναι αγγίζουν το μυθικό το Ζάλογγο και το Σέλτσο γιατί όπως λέει ο Πουκεβίλ δεν το χωράει ιστορικού νους αυτό που έγινε στο Σέλτσο. Γι’ αυτό είναι απίστευτο. Κι όμως είναι πέρα για πέρα αληθινό κ. Ρεπούση. Σου έμεινε ποτέ χρόνος να πας με την παρέα σου να επισκεφθείς αυτούς τους αιματοβαμμένους θυσίας τόπους και να βγάλεις τα ιστορικά σου συμπεράσματα; Μπα δεν το νομίζω..

Δεν σε είδαμε ποτέ να ανηφορίζεις κατά τα μέρη μας, ή δεν γνωρίζεις κατά πού πέφτει το Σέλτσο; Στις Πηγές Άρτας βρίσκεται κ. Ρεπούση, τόσα χρόνια απρόσιτο στις ιστορικές γραφίδες. Πες μας κ. Ρεπούση έναν ιστορικό που να επισκέφτηκε το Σέλτσο. Έστω έναν, αν γνωρίζεις…

ΑΡΚΟΥΝ 8 ΣΕΙΡΕΣ ΤΟΥ ΓΑΛΛΟΥ ΙΣΤΟΡΙΚΟΥ ΠΟΥΚΕΒΙΛ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΤΟΥ ΔΡΑΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΓΙΑ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΝ ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ «ΦΑΦΛΑΤΑΔΕΣ» ΤΟ ΜΕΓΑ ΣΦΑΛΜΑ ΤΟΥΣ: «Η ΦΑΛΑΓΞ [1148] ΤΩΝ ΑΡΧΗΓΩΝ ΚΙΤΣΟΥ ΚΑΙ ΝΟΤΗ ΜΠΟΤΣΑΡΗ – ΠΟΥ ΓΝΩΡΙΖΩ – ΒΑΔΙΖΕΙ ΠΡΟΣ ΣΕΛΤΣΟ. ΑΠΙΣΤΙΑΝ ΑΛΗ ΤΡΙΜΗΝΟΝ ΑΝΙΣΟΝ ΑΓΩΝΑ ΚΑΙ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΘΥΣΙΑ. ΟΙ ΣΟΥΛΙΩΤΑΙ ΧΩΡΙΣ ΕΦΟΔΙΑ ΑΣΙΤΟΙ ΚΥΚΛΩΜΕΝΟΙ ΘΕΛΟΥΝ ΕΞΟΔΟΝ Η ΘΑΝΑΤΟΝ ΗΡΩΟΣ. ΞΙΦΗΡΕΙΣ 300 ΑΚΑΛΥΠΤΟΙ ΣΑΡΩΝΟΥΝ ΤΟ ΠΑΝ ΠΛΗΝ ΓΕΦΥΡΑΣ ΚΟΡΑΚΟΥ. Ο ΝΟΤΗΣ ΠΙΠΤΕΙ ΜΕ 5 ΠΛΗΓΑΣ ΣΧΕΔΟΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΦΟΝΕΥΟΝΤΑΙ. ΑΙ ΓΥΝΑΙΚΕΣ ΜΑΧΟΜΕΝΑΙ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΘΑΝΑΤΟΣ. ΥΠΕΡΔΙΑΚΟΣΙΟΙ ΚΑΙ ΠΑΙΔΙΑ ΠΗΔΟΥΝ ΚΑΙ ΠΝΙΓΟΝΤΑΙ ΣΤΟΝ ΑΧΕΛΩΟ. ΧΑΛΑΣΜΟΣ ΜΟΝΟ 10 ΚΑΙ Ο ΚΙΤΣΟΣ ΣΩΖΟΝΤΑΙ» [ΠΟΥΚΕΒΙΛ 1824 Τ. Ι. ΣΕΛ. 207-212] [ΑΠΟ ΤΟ ΗΡΩΟ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ ΣΤΙΣ ΠΗΓΕΣ ΑΡΤΑΣ]

Μην τους ακούτε τους νέους Εφιάλτες. Απομονώστε τους και στείλτε τους στη λήθη της ιστορίας και της κοινωνίας ως εκδίκηση των« συνωστισμένων» θυμάτων τους. Είναι καιρός πλέον μόνοι μας να εξασφαλίσουμε ότι αυτή η έρημη πατρίδα μας δεν θα ξαναζήσει την ιστορία της όπως την θέλουν η Ρεπούση και της παρέας της. Να τους αναγκάσουμε να σταματήσουν να ασελγούν ασύστολα πάνω από τις αιματοβαμμένε σελίδες της. Να εξασφαλίσουμε ότι για τα ανιστόρητα σχέδιά τους δεν θα ανακαλύψουν αύριο και άλλους εθνικούς μύθους στην ιστορία μας ώστε να φτάσουμε στο «Δόγμα Κίσσιγκερ». Εκτός και αν εξυπηρετούν αλλότριους σκοπούς η έχουν πρόβλημα ιδεοληπτικό με αποκλείνουσα ιστορική συμπεριφορά, οπότε το πράγμα αλλάζει.

Και κάτι άλλο για την κ. Ρεπούση. Μην κλαψουρίζει ότι την στοχοποιούν επειδή είναι γυναίκα. Αυτός και αν είναι «μύθος ψευδέστατος». Άλλωστε γιατί; Αν ήταν άρρεν το φύλο της και έλεγε τις ίδιες ανοησίες δε θα άκουγε τα ίδια;

“Για να ξεπαστρέψεις ένα λαό, του αφαιρείς πρώτα τη μνήμη. Καταστρέφεις τα βιβλία του, τον πολιτισμό του, την ιστορία του. Και κάποιος άλλος του γράφει βιβλία, του δίνει πολιτισμό και επινοεί για λογαριασμό του άλλη ιστορία. Έπειτα, ο λαός αρχίζει σιγά -σιγά να ξεχνά ποιος είναι και ποιος ήταν. Ακόμη πιο γρήγορα θα τον ξεχάσει ο κόσμος γύρω του” Μίλαν Κούντερα

Αυτά… κ. Ρεπούση.

Περισσότερα

Σύλλογος Ηπειρωτών Νέας Ιωνίας “Άπειρος Γαία”: Πρόσκληση

no_logoΠρόσκληση του Συλλόγου Ηπειρωτών Νέας Ιωνίας «Άπειρος Γαία»:

«« Αγαπητέ Συμπατριώτη Ηπειρώτη/ Μέλος Φίλος του Συλλόγου Ηπειρωτών Νέας Ιωνίας Αττικής,

Αγαπητέ φίλε,
Αγαπητέ προσκεκλημένε,

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου και εγώ προσωπικά, με αίσθημα πατριωτικού χαιρετισμού και φιλίας, έχουμε την τιμή να σας προσκαλέσουμε στην Εκδήλωση του Συλλόγου, η οποία θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο, 8 Ιουνίου 2013 στον Προαύλιο Χώρο του 4ου Δημοτικού Σχολείου (Πατριάρχου Ιωακείμ 2, πλησίον στον ΗΣΑΠ Ν.Ιωνίας), άνοδος Ηλεκτρικού προς Κηφισιά, με ώρα έναρξης 21.00 το βράδυ, με ομιλία και προβολή ντοκυμαντέρ συναφές με το θέμα και συγκεκριμένα: “ΣΕΛΤΣΟ, ΤΟ ΥΠΕΡΤΕΡΟ ΚΑΙ ΕΝΔΟΞΟΤΕΡΟ ΖΑΛΟΓΓΟ ΤΩΝ ΣΟΥΛΙΩΤΩΝ (ΜΠΟΤΣΑΡΑΙΩΝ)”, στις 23 Απρίλίου 1804″.

Σας υποσχόμαστε μια αξέχαστη ηπειρωτική βραδιά, με ζωντανή Ηπειρώτικη μουσική. Ελάτε να διασκεδάσουμε μαζί, όπως ξέρουν να δισκεδάζουν οι ΗΠΕΙΡΩΤΕΣ, όπου και αν βρίσκονται. Η παρουσία σας θα είναι μεγάλη τιμή για μας.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ,
ΓΕΩΡΓΑΛΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ »»

Περισσότερα

Ο Χ. Κατσούρας στις εκδηλώσεις για το Σούλι

Στις εκδηλώσεις για την επέτειο του ολοκαυτώματος του Κουγκίου, στο Σούλι συμμετείχε ο βουλευτής Θεσπρωτίας κ. Χρήστος Κατσούρας. Μετά το τέλος των εκδηλώσεων ο βουλευτής έκανε την ακόλουθη δήλωση: Σήμερα τιμούμε το Σούλι και τους Σουλιώτες. Τιμούμε την αφοσίωση στα ιδανικά της ελευθερίας μαζί με το δικαίωμα και την υποχρέωση υπεράσπισής τους. Οι Σουλιώτες βέβαια δεν διακρίθηκαν μόνον ως μαχητές πολέμου. Τιμούμε επίσης το υψηλό επίπεδο της κοινωνικής τους οργάνωσης, την ικανότητα διαχείρισης της πολιτικής τους δύναμης και την ορθολογική χρήση της ισχύος τους. Είμαι ιδιαίτερα χαρούμενος γιατί τιμούμε το Σούλι και με έναν ακόμα ιδιαίτερο τρόπο, αφού ικανοποιήθηκε ένα ιστορικό αίτημα δεκαετιών για την περιοχή. Πριν λίγες ημέρες εγκρίθηκε από το Κ.Α.Σ. (Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο) η «μελέτη συνολικής ανάδειξης Τετραχωρίου Σουλίου και Κάστρου Κιάφας, Νομού Θεσπρωτίας». Τιμούμε καλύτερα το παρελθόν, όταν θέτουμε τις αναπτυξιακές βάσεις για το μέλλον των επόμενων γενιών.

Περισσότερα