Κανένα σεβασμό λοιπόν στο κράτος!

Στο κράτος – δυνάστη, που όχι μόνο δεν προστατεύει τους πολίτες του πλέον, αλλά αδιαφορεί και για την τύχη τους

Γράφει ο Τάσος Κώτσης

kotsisΚανένα σεβασμό λοιπόν στο κράτος από τους πολίτες του;

Ειλικρινά και με το χέρι στην καρδιά, θα πρέπει να επιλέξω με σεβασμό απέναντι σε σας που με γνωρίζετε και με αίσθημα ευθύνης στους νεότερους, που πιθανά δε με ξέρουν και με διαβάζουν τώρα.

Επιλέγω λοιπόν «κανένα σεβασμό» για το κράτος – δυνάστη, που όχι μόνο δεν προστατεύει τους πολίτες του πλέον, αλλά αδιαφορεί για την τύχη των φόρου – υποτελών, που έχουν τη μεγίστη ατυχία να κατοικούν στη χώρα, η οποία καταδυναστεύεται παντοιοτρόπως και της έχουν ξεπουλήσει αντί πινακίου φακής τα υπάρχοντά της.

Δε με ενδιαφέρει πλέον να είμαι σωστός πολίτης, δε θέλω να είμαι σωστός πολίτης. Δεν έχω κανένα λόγο να το κάνω, επειδή όχι μόνο δε χρωστάω τίποτα, αλλά έχω πληρώσει πολλά περισσότερα από αυτά που μου αναλογούν.

Δεν πήρα τίποτα από κανένα κράτος τόσα χρόνια, πέραν της καχυποψίας του, ενώ εγώ ο «καλός πολίτης» δέχτηκα σε όλα τα επίπεδα τα επίχειρα της αναποτελεσματικότητάς του.
Δεν είμαι καν δημόσιος υπάλληλος, για να ισχυρισθεί κάποιος από τους ανάλγητους υπουργούς του πως μαζί τα φάγαμε.

Δεν έφαγα τίποτα από κανέναν, πολύ δε περισσότερο από το κράτος, στο οποίο κατέθετα από τους φόρους μου έως τα δάκρυά μου στα αναρριπίσματα της σημαίας του, με ότι αυτά συμβόλιζαν (αντί συμβολίζουν), για να εισπράττω και από πάνω τη χλεύη αυτών, οι οποίοι σιτίζονταν (και εξακολουθούν – μη χάνεστε…) να σιτίζονται στα δημόσια πρυτανεία.

Η δική μου άρνηση και η δική μου εξέγερση, έχει μια κάποια σημαντική διαφορά. Εγώ ήμουν ελεύθερος πολίτης και τέτοιος θέλω να είμαι και ως εκ τούτου διακηρύσσω την αντίθεσή μου στο κράτος – άρπαγα και διατρανώνω τη θέλησή μου να σταθώ αντιμέτωπος στις κατ’ εμέ κινούμενες αρπαχτικές και εξοντωτικές διαθέσεις του.

Δε θέλω να έχω πλέον καμιά σχέση μαζί του και μαζί με όλους αυτούς που διαθέτουν ελεύθερο φρόνημα και ορθή κρίση, θέλω να αντισταθώ στους μηχανισμούς της υποτέλειας και της δουλοπρέπειας, δεν θέλω να ανήκω με το ζόρι σε μια κατ’ επίφαση κοινωνία ελλήνων πολιτών, επειδή πρώτον δεν είναι πλέον κοινωνία αλλά πολύχρωμη και ξενόφερτη κομπανία και δεύτερον δεν έχει αξίες, ιδανικά, αρχές!

Δεν έχει τίποτα να μου προσφέρει και όσο γι αυτές τις περίφημες ατάκες «για να σώσουμε τη χώρα ή την πατρίδα», τάχατες, επειδή με αυτούς που το προβάλουν δεν έχουμε πλέον κοινή πατρίδα και εγώ δε θέλω να με «υιοθετήσουν» τα αφεντικά τους.

Αυτή η ιδέα της κάποτε ωραίας πατρίδας, έχει συντριβεί, έχει διαλυθεί, έχει σκορπιστεί…

Με λίγα λόγια έχει τελειώσει οριστικά και τίποτα πλέον δε με συνδέει ούτε ηθικά ούτε καταναγκαστικά με όλους αυτούς, οι οποίοι επιθυμούν βιαίως να με βάλουν στη γραμμή, για να παλέψω –δήθεν- για τη σωτηρία ενός μορφώματος ή μάλλον «παραμορφώματος», για μια πατρίδα που δεν την αναγνωρίζω στο κατάντημά της και που αν έχω ένα καθήκον απέναντί της, ένα μόνο, είναι να αγωνιστώ για να φύγουν όσοι την κατέστρεψαν από τους ντόπιους και να κυνηγήσω άχρι θανάτου τους νέους «σταυροφόρους», οι οποίοι την καταληστεύουν, τη δηώνουν και την εξανδραποδίζουν για πολλοστή φορά, στο όνομα του δήθεν κοινού πολιτισμού, ο οποίος κι αυτός, σε τελική ανάλυση, ανήκει στα διαρπαγμένα και τίποτα περισσότερο.

Φυσικά γι αυτό το κράτος μιλάμε…

Το δικό μας κράτος, θα πρέπει να έχει, αρχές, αξίες, ιδανικά και κυρίως να σέβεται τον πολιτισμό του και την ιστορία του…

Για τέτοιο κράτος, ΝΑΙ!

Περισσότερα

Ποια είναι τα δικαιώματα του πολίτη στις συναλλαγές του με το Δημόσιο

Δεν είναι λίγες οι φορές που κάποιοι από τους συμπολίτες μας δεν έχουν τύχει χρηστής εξυπηρέτησης από τις δημόσιες υπηρεσίες στις οποίες έχουν απευθυνθεί, χωρίς τούτο να σημαίνει ότι οι περισσότερες από αυτές δεν λειτουργούν ορθά.

Περισσότερα

Πολίτες, Κόμματα, Κράτος!… (και η ΠΑΤΡΙΔΑ;)

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος*

Γ. ΠιπερόπουλοςΟι πρόσφατες δημοσκοπήσεις, ενώ πορευόμαστε αναπάντεχα προς Εθνικές Εκλογές, με την ΑΠΟΧΗ σε δυσθεώρητα ύψη και τους αναποφάσιστους ΠΡΩΤΟ Κόμμα, σκιαγραφούν με τον πλέον δραματικό τρόπο την απογοήτευση των Ελλήνων με τους Πολιτικούς, τα Κόμματα και το όλο Πολιτικό Σύστημα που μοιάζει να μορφοποιείται σε «μπάχαλο» όπως βιώνουμε την ελληνική πολιτική μας καθημερινότητα.

Η ύπαρξη, όμως, πολιτικών Κομμάτων είναι απαραίτητο στοιχείο της δημοκρατίας, τελεία και παύλα!..

Αλλά μέσα από την παθογένεια που εδραίωσε ο νοσηρός ΔΙΚΟΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΠΑΣΟΚ-Ν.Δ. τις τελευταίες δεκαετίες οι σχέσεις Κράτους και πολίτη οι οποίες στην πατρίδα μας ήταν ανέκαθεν δυσλειτουργικές, ίσως θα πρέπει εκτιμηθούν, τελικά, και σαν εντυπωσιακά… ψυχοπαθολογικές.

Η ψυχοπαθολογική συμπτωματολογία αυτής της σχέσης της οποίας τα βαθύτερα αίτια μόνιμα και σφαλερά ανάγονταν για κάποιες δεκαετίες στην Τουρκοκρατία, στη συνέχεια σε ξένους… δακτύλους- δυτικής ή ανατολικής προέλευσης-, και τελευταία στο DNA μας, συνίσταται στην κραυγαλέα αντίφαση της συμπεριφοράς του πολίτη απέναντι στον ασφυκτικό έλεγχο του Δικομματισμού.

Αδιαμφισβήτητα ο δικομματισμός μοιάζει να αποτελεί πλέον «ασθένεια» σε πολλές δημοκρατικές κοινωνίες Ευρώπης, Δύσης και Ανατολής καθώς η αλαζονεία, οι υπερβολές, η αυξανόμενη κατάχρηση εξουσίας, η αδιαφάνεια και η διογκούμενη διαφθορά μορφοποιούν το σύγχρονο πολιτικό ερώτημα: τα πολιτικά κόμματα όπως τα γνωρίζουμε θα συνεχίσουν να υπάρχουν;

Μια κοινοβουλευτική δημοκρατία δεν μπορεί να υπάρξει και να λειτουργήσει χωρίς πολιτικά κόμματα. Τα πολιτικά Κόμματα υπήρχαν, υπάρχουν και θα συνεχίσουν να υπάρχουν στην Ελλάδα και όπου αλλού λειτουργούν δημοκρατικά, κοινοβουλευτικά πολιτεύματα, ακριβώς επειδή το ανθρώπινο γένος ήταν και παραμένει προσηλωμένο στην «αγελαία φύση του», όπως το είδε ο Αριστοτέλης δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν και όπως επιβεβαιώνουμε με τις θεωρητικές μας θέσεις και τις εμπειρικές μας έρευνες όλοι οι εντός και εκτός ακαδημαϊκών τειχών επιστήμονες-θεραπευτές των κοινωνικών επιστημών.

Περισσότερα

Ιωάννινα: Μεγάλη συγκέντρωση πολιτών για το Βαγγέλη

boukouΜε μια μεγαλειώδη και ταυτόχρονα σεμνή συγκέντρωση τιμούν οι αρχές και οι πολίτες των Ιωαννίνων τη μνήμη του αδικοχαμένου φοιτητή της γαλακτοκομικής σχολής Ιωαννίνων Βαγγέλη Γιακουμάκη. Αυτή την ώρα πλήθος κόσμου με επικεφαλής τους: περιφερειάρχη Ηπείρου κ. Α. Καχριμάνη και το δήμαρχο Ιωαννιτών κ. Θ. Μπέγκα, βρίσκονται μπροστά από το Δημαρχείο Ιωαννίνων. Η ατμόσφαιρα στη συγκέντρωση είναι ιδιαίτερα πένθιμη με τους πολίτες να ανάβουν κεριά και να καταγράφουν το μήνυμα τους στο ειδικό βιβλίο που έχει ανοίξει για το σκοπό αυτό.

(φωτο: Σπύρος Μπουκουβάλας)

Περισσότερα

Επίσκεψη της “Ήπειρος Ανατροπής” στο Κέντρο Προώθησης Απασχόλησης του ΟΑΕΔ στα Ιωάννινα

Ήπειρος ΑνατροπήςΤο Κέντρο Προώθησης Απασχόλησης του ΟΑΕΔ στα Ιωάννινα επισκέφθηκαν το μεσημέρι της Πέμπτης 16 Οκτωβρίου οι περιφερειακοί σύμβουλοι κύριοι Τσίκαρης, Μπασιούκας και Πάικας καθώς και μέλη της περιφερειακής παράταξης “Ήπειρος Ανατροπής”προκειμένου να ενημερωθούν για ζητήματα που αφορούν στην εύρυθμη και ικανοποιητική για τους πολίτες λειτουργία του Οργανισμού αλλά και στα προβλήματα που καλούνται να αντιμετωπίσουν καθημερινά οι εργαζόμενοι στον ΟΑΕΔ, Εκσυγχρονισμός, ιδιόκτητος και εύκολα προσβάσιμος χώρος στους πολίτες, αναβάθμιση και όχι υποβάθμιση του ρόλου του ΟΑΕΔ στην αντιμετώπιση της ανεργίας, αξιολόγηση καθημερινά με την δουλειά τους απέναντι στους άνεργους συμπολίτες μας και όχι με τις μνημονιακές διαδικασίες της κυβέρνησης, είναι ορισμένα απο τα ζητήματα που συζητήθηκαν κατά την διάρκεια της επίσκεψης.

Η αντιπροσωπεία της περιφερειακής παράταξης “Ήπειρος Ανατροπής”επεσήμανε την μεγάλη προσπάθεια που καταβάλλουν οι εργαζόμενοι προκειμένου να εξυπηρετούν καθημερινά περισσότερους απο 300 πολίτες και να συμβάλλουν στην διευκόλυνση της δύσκολης καθημερινότητας των ανέργων.

Το προφίλ των άνεργων στην Ήπειρο δεν διαφέρει σε σχέση με τα πανελλαδικά στοιχεία. Κι εδώ απο την ανεργία πλήττονται κυρίως οι γυναίκες, οι νέοι μέχρι 35 ετών ,όπως και οι απόφοιτοι Δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στις ηλικίες 35-45 ετών. Η επιλογή της συγκυβέρνησης όπως έχουμε διαπιστώσει μέχρι σήμερα είναι εξοικονόμηση ευρωπαικών κονδυλίων για κατάρτιση ανέργων και όχι για την δημιουργία σταθερών θέσεων εργασίας.

Η συνεχώς μειούμενη εποπτεία από την πολιτεία στα ιδιωτικά Κέντρα Κατάρτισης που πληθαίνουν καθημερινά και ο περιορισμένος έλεγχος στους όρους και την αναγκαιότητα λειτουργίας τους δημιουργεί συνθήκες εκμετάλλευσης των ανέργων και όχι ενίσχυσης της θέσης τους – μέσω της κατάρτισης – στην αγορά εργασίας.

Περισσότερα

Δηλώσεις δημάρχου Ιωαννίνων Φίλιππα Φίλιου

ΙωάννιναΈνα θερμό ευχαριστώ προς τους πολίτες των Ιωαννίνων, που επί σειρά τον τίμησαν με την ψήφο και την εμπιστοσύνη τους, απηύθυνε σήμερα ο δήμαρχος Φίλιππας Φίλιος.

Ο κ. Φίλιος, με την ολοκλήρωση της θητείας του, ευχαρίστησε όλους τους συνεργάτες του, το σύνολο των μελών του Δημοτικού Συμβουλίου και όλους τους εργαζόμενους στο Δήμο.

Ο καθένας από την πλευρά του και όλοι μαζί συνέβαλαν για την υλοποίηση του προγράμματος που ενέκριναν οι πολίτες το 2010 και για τη διαχείριση δύσκολων καταστάσεων που έφερε στην τοπική αυτοδιοίκηση, η βαθιά και παρατεταμένη οικονομική κρίση.

«Θέλω να ευχαριστήσω όλους για τη συνεργασία τους. Να ευχαριστήσω τους πολίτες που με τίμησαν επί σειρά ετών. Όλους τους συνεργάτες μου. Τους συναδέλφους όλων των παρατάξεων στο Δημοτικό Συμβούλιο και όλους τους εργαζόμενους στο Δήμο. Όλοι μαζί καταφέραμε να βάλουμε σε μία άλλη πορεία την πόλη και το δήμο μας και να ανατρέψουμε δύσκολες καταστάσεις», υπογράμμισε στις δηλώσεις του ο κ. Φίλιος.

Η συνέντευξη του Δημάρχου έγινε στον πεζόδρομο της Μιχαήλ Αγγέλου με αφορμή την ολοκλήρωση του βασικού κορμού του μεγάλου έργου που αλλάζει τη φυσιογνωμία των Ιωαννίνων.

Όπως τόνισε ο κ. Φίλιος πρόκειται για μία μεγάλη παρέμβαση που εντάχθηκε σε έναν γενικότερο σχεδιασμό προκειμένου να εκσυγχρονιστεί η πόλη και να αποκτήσει τις κατάλληλες υποδομές.

Ευχαρίστησε την εταιρία που υλοποίησε το έργο χωρίς προβλήματα και μέσα στις συμβατικές υποχρεώσεις της και κατέληξε σημειώνοντας ότι η απερχόμενη δημοτική αρχή αφήνει στην πόλη ένα μεγάλο πακέτο έργο, όπως ακριβώς είχε δεσμευτεί.

Περισσότερα

Οι καταδικασμένοι στην συνείδησή μας εμφανίζονται αποφασισμένοι να μας καταδικάσουν στον ολοκληρωτισμό…

Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. Γιαννακόπουλος«Η κυβέρνηση είναι καταδικασμένη να πετύχει», αποφάνθηκε με κοινότυπη αυτοπεποίθηση ο νέος υπουργός Εσωτερικών Αργύρης Ντινόπουλος, προϊόν της τηλεοπτικής απορρύθμισης και αυθεντικός εκπρόσωπος της σκιαμαχητικής, άκρως λαϊκιστικής λασποδημοσιογραφίας!

«Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή είναι καταδικασμένη να πετύχει υπό την ηγεσία ενός αντιφεντεραλιστή και όχι ενός φεντεραλιστή-Γιούνκερ», σου λένε την ίδια στιγμή οι «ευρωπαϊστές», που αποκρυσταλλώνουν την ουσία του ευρωσκεπτικισμού, αλλά εμφανίζονται ψευδώς ως αντίπαλοι του ευρωσκεπτικισμού!

Άρα το μήνυμα από την κάλπη των ευρωεκλογών «ελήφθη». Οι απολύτως εξαπατημένοι εκλογείς έχουν καταδικάσει την Ελλάδα στον λαϊκισμό εθνο-πατριωτών (παλαιοκομματικών) και τεχνοκρατών του ολοκληρωτικού καπιταλισμού και την ΕΕ στη δύνη του αντιφεντεραλισμού με δύο αλληλοσυμπληρούμενες μορφές: «ευρωπαϊστές» που αντιμάχονται την δημοκρατική πολιτική ένωση της Ευρώπης και ευρωσκεπτικιστές που αντιμάχονται ακριβώς το ίδιο… επειδή, όπως ισχυρίζονται παραπλανητικά, είναι ουτοπία η Ευρώπη των Λαών. Άρα, δόξα και τιμή στην Ευρώπη των Κυβερνήσεων και της οικονομικής δικτατορίας της ολοκληρωτικής χρηματαγοράς! Το μήνυμα, εν τέλει, αυτών των νεοσυντηρητικών προς το κάθε ιδιαίτερο εκλογικό σώμα της ΕΕ, είναι ασφαλώς: λάβαμε το μήνυμα και θα φροντίσουμε να εκχυδαΐσουμε μέχρις τελειωτικής απαξίωσης τον αστικο-δημοκρατικό θεσμό του Ευρωκοινοβουλίου, όπως με θαυμαστή επιδεξιότητα πράττουν οι ελληνικές κυβερνήσεις της κρίσης σε ό, τι αφορά στο εθνικό τους κοινοβούλιο!

Βιώνουμε μία δραματικά εξελισσόμενη φάρσα του δημοκρατικού φαινομένου στην μετανεωτερική μας Ευρώπη και μια αντίστοιχη τραγωδία στην πατρίδα μας, αγαπητέ αναγνώστη, αυτές τις μέρες. Πρόκειται για την ακρίβεια για την αγωνιώδη αντίδραση των καταδικασμένων κεντροδεξιών και κεντροαριστερών πολιτικών στην συνείδηση του εκλογικού σώματος, οι οποίοι επιχειρούν να συντονιστούν σε επίπεδο ελιτίστικων διαβουλίων για να ανατρέψουν την αντίδραση προς αυτούς από τα επιμέρους εκλογικά σώματα στα οποία αναφέρονται.

Οι πολίτες σε ολόκληρη την Ευρώπη, όπως ακριβώς και στην Ελλάδα, καταδίκασαν την απορρυθμιστική πολιτική της λιτότητας και του αντιπληθωρισμού των «καταδικασμένων να πετύχουν» με την αυταρχική στρατηγική του Νεοηγεμονισμού που εμπνέεται από τα ιδεώδη του ολοκληρωτικού (totalitarian) καπιταλισμού: μια χούφτα τεράστιων επιχειρηματικών ομίλων να ελέγχει ό, τι υποτίθεται ότι ανήκει σε όλους εμάς τους πολίτες.

Πώς θα μπορούσαν, άραγε, αυτοί να ανεχθούν δημοκρατικές διαδικασίες, εμπεδωμένες από την εξέλιξη του αστικού – φιλελεύθερου φαινομένου στην Ευρώπη και πώς αντίστοιχα αυτοί θα δέχονταν την αρχή λειτουργίας του δημοκρατικού φαινομένου για την συγκρότηση κυβερνήσεων στην πτωχευμένη Ελλάδα υπό Διεθνή Επιτροπεία;

Και ποιες θα ήταν αυτές οι στοιχειωδώς δημοκρατικές διαδικασίες; Πολιτική νομιμοποίηση από το ευρωκοινοβούλιο ως ηγέτης της Κομισιόν να αναζητεί ο επικεφαλής της πολιτικής ομάδας που συγκέντρωσε τον μεγαλύτερο αριθμό ψήφων στις ευρωεκλογές. Και αυτή είναι το ΕΛΚ, που είχε ως υποψήφιό του για την προεδρία της Κομισιόν τον Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Μα αυτός δεν αρέσει στους αντιφεντεραλιστές, που ανήκουν ή δεν ανήκουν στο ΕΛΚ! Ναι, αλλά στις ευρωεκλογές δεν αναμετρήθηκαν φεντεραλιστές με αντιφεντεραλιστές, αλλά διακριτές πολιτικές προσεγγίσεις για την αρχιτεκτονική και λειτουργία της ΕΕ, ομαδοποιημένες σε πολιτικές παρατάξεις που αποτελούν την αστικο-φιλελεύθερη πολιτική δομή του ευρωκοινοβουλίου. Επ’ αυτής της αντιπαράθεσης έκριναν και ψήφισαν οι λαοί της ΕΕ και επ’ αυτής αναπτύσσεται η δημοκρατική λειτουργία του ευρωκοινοβουλίου, παρά τις περιθωριακές αρμοδιότητές του, σε ό, τι αφορά στο γενικότερο εξουσιαστικό φαινόμενο στην ΕΕ.

Θα μου πεις, τι σημασία έχει για τις πολιτικο-επιχειρηματικές ελίτ που κάνουν κουμάντο στην κάθε χώρα-μέλος της ΕΕ και συνδιαμορφώνουν το διακυβερνητικό, απολύτως αδιαφανές και συνωμοτικό σύστημα εξουσίας στην σημερινή Ευρώπη; Δεν έχει σημασία! Και μια και δεν έχει σημασία γι’ αυτούς, δεν θα πρέπει να έχει σημασία και για τους λαούς. Κι έτσι ένα ολόκληρο καθεστώς νεοηγεμονίας δομείται αυτήν την περίοδο στην Ευρώπη στην βάση μιας προσβλητικής για τους αστικο-δημοκρατικούς θεσμούς διαδικασίας, που ενισχύεται αντιδραστικώς από την άνοδο του ακροδεξιού λαϊκισμού, με την μορφή του νεοφασισμού και νομιμοποιείται από τους πικραμένους με την ιστορία σταλινικούς.

Αντίστοιχα, στην Ελλάδα θεωρείται ντεμοντέ να απαρτίζονται τα υπουργικά συμβούλια από σοβαρούς πολιτικούς, οι οποίοι εξέφρασαν προεκλογικά και εκφράζουν καθημερινά έναν συγκροτημένο πολιτικό λόγο με συνέχεια και συνέπεια. Αντίθετα θεωρείται έκφραση δημοκρατικότητας η έλλειψη οποιουδήποτε δημοκρατικού κανόνα για τον διορισμό υπουργών από έναν στην ουσία μονοκράτορα, αλλά ουσιαστικά ανεύθυνο πρωθυπουργό. Έτσι φτάσαμε να παρατηρούμε στον χθεσινό ανασχηματισμό της κυβέρνησης Σαμαρά να εξελίσσεται το αντιδημοκρατικό φαινόμενο να διορίζονται υπουργοί με απολύτως αδιαφανή και απολιτικά κριτήρια, ικανοποιώντας προδήλως τις συγκυριακές ανάγκες και υποχρεώσεις του πρωθυπουργού – και στην συγκυρία – του αντιπροέδρου της κυβέρνησης, που δίχως την υποστήριξη του κόμματός του ο πρώτος δεν θα ήταν πρωθυπουργός.

Όμορφες μέρες!!! Αυταρχικά και σε στενό κύκλο ελιτίστικων συναναστροφών δομημένες: το πρόσωπο του επόμενου προέδρου της Κομισιόν να κρίνεται στην Στοκχόλμη, στην συνάντηση του σοβαρά ηττημένου στις ευρωεκλογές σουηδού πρωθυπουργού Ράινφελντ με την κ. Μέρκελ και δύο ακόμη αντιφεντεραλιστές, τον κ. Κάμερον και τον κ. Ρούττε από την Ολλανδία. Μία θαυμάσια συντροφιά από ένα καρέ αντιφεντεραλιστών που «ρίχνουν τα χαρτιά» για να νομιμοποιήσουν το τέλος της αστικο-δημοκρατικής λειτουργίας του ευρωκοινοβουλίου. Προφανώς η κ. Μέρκελ χάριν του «ευρωπαϊσμού» της μοιάζει έτοιμη να αποδεχτεί την λογική των αντιφεντεραλιστών και να εγκαταλείψει την υποστήριξή της σε αυτόν που η ίδια τοποθέτησε ως επικεφαλή του ΕΛΚ στις Ευρωεκλογές. Έτσι κάνουν οι υπεύθυνοι συντηρητικοί πολιτικοί! Έτσι, όπως έπραξε και ο δεξιός πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς στο πλαίσιο μιας συναινετικής διαδικασίας με τον ρυθμιστή της κυβέρνησης, του πολιτεύματος και γενικότερα της βαλβίδας ασφαλείας του καθεστώτος της διαπλοκής, κ. Βενιζέλο!

Και ο Γκίκας Χαρδούβελης, πώς προέκυψε; Όπως αντίστοιχα θα προκύψει και ο νέος πρόεδρος της Κομισιόν: δια μίας προειλημμένης αποφάσεως, η οποία λόγω συγκυριακών συνθηκών της διαπλοκής (ελληνικής και ευρωπαϊκής αντίστοιχα) καθυστέρησε κατά μία περίοδο. Ο κ. Χαρδούβελης έπρεπε να διοριστεί στην θέση αυτή στο πρώτο υπουργικό συμβούλιο των Σαμαρά-Βενιζέλου, ενώ η κ. Λαγκάρντ ως πρόεδρος της απερχόμενης Κομισιόν. Οι συγκυρίες, όμως, τότε αποτελούσαν ένα αντικειμενικό εμπόδιο τόσο για τον κ. Χαρδούβελη, όσο και για την κ. Λαγκάρντ κι έτσι μια προειλημμένη απόφαση αυτών που πραγματικά ελέγχουν αυτά που ανήκουν σε όλους μας και την βούληση που ανήκει στον καθένα μας, καθυστέρησε κατά μία υπουργική ή/και ευρωκοινοβουλευτική περίοδο.

Τώρα τα πράγματα αποκαθίστανται και οι προειλημμένες αποφάσεις ευοδώνονται, όπως και η βήμα-βήμα μετατροπή της δημοκρατικής κουλτούρας σε ένα νεοηγεμονικό ολοκληρωτισμό. Το κακό είναι πως για άλλη μια φορά στην ιστορία, όσοι διαθέτουν ακόμη μία φιλελεύθερη και σοσιαλιστική συγκρότηση χαμογελούν αμήχανα και σχολιάζουν μάλλον υπερβατικά. Το κακό είναι πως όσοι δημοκράτες – ευρωπαϊστές παραμείναμε, αποθαρρυνόμαστε παρατηρώντας αυτούς που ελέγχουν τα κοινωνικά αγαθά και την βούληση των ευρωπαίων πολιτών, όπως ακριβώς και των ελλήνων αντίστοιχα, με μεγάλη άνεση και σχεδόν αυτονόητα να απορρυθμίζουν την πολιτική νομιμοποίηση των δημοκρατικών θεσμών της προηγούμενης περιόδου της νεωτερικότητας. Βλέπουμε το νεοφασισμό να επελαύνει μπροστά στα μάτια μας, δίχως στην ουσία να έχουμε την δύναμη να ανατρέψουμε αυτήν την ροή, μια και ο λαός απομακρυσμένος από τα κοινά και ολοένα πιο απομακρυσμένος από την αίσθηση της πραγματικότητάς του βιώνει την «ηδονή» της αποκλεισμένης ατομικότητάς του! Μα έχει τηλεόραση και internet, άρα δεν νοιώθει απομονωμένος!!!

Ο αυταρχισμός των ελίτ στην Ευρώπη έχει πλέον ρεύμα. Και δεν υπάρχει κανένα απολύτως μαζικό κίνημα για να του αντισταθεί. Όσοι δεν παρασυρόμαστε από αυτό το ρεύμα, καθόμαστε στις όχθες του ποταμού του ολοκληρωτισμού περιμένοντας πότε θα ξεχειλίσει και θα μας πνίξει. Είμαστε μάλλον καταδικασμένοι από αυτούς που καταδικάζει καθημερινά ο λαός, αλλά ταυτίζεται με έναν παράδοξο τρόπο μαζί τους. Βιώνουμε το «σύνδρομο της Στοκχόλμης» σε ελληνικό και ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο όμηρος ταυτίζεται με αυτόν που τον καθιστά όμηρο σε μια κανονική ληστεία του πλούτου των λαών και των ανθρώπινων και κοινωνικών δικαιωμάτων των λαών, που οργανώνει ο ίδιος ο τραπεζίτης. Το χρέος έπαψε να είναι απλώς ο πλούτος των λαών που υπεξαιρείται! Είναι ο μηχανισμός ομηρείας των λαών και οι πολίτες, πάσχοντες από το «σύνδρομο της Στοκχόλμης», αναπτύσσουν το βίτσιο να ταυτίζουν το συμφέρον τους με το συμφέρον του δράστη με το χρηματοπιστωτικό οπλοστάσιο.

Έτσι οι καταδικασμένοι στην συνείδηση των λαών ηρωοποιούνται στο υποσυνείδητο του κάθε απολιτικού πολίτη ξεχωριστά και νομιμοποιούνται, εκτός από τα λεφτά να σαρώσουν και κάθε έννοια δημοκρατικού θεσμού. Αυτό δεν «είναι ο καπιταλισμός, ηλίθιε», αλλά εσύ κι εγώ, ηλίθιε!

>

Περισσότερα