Η σημασία του “θέλουμε την Ελλάδα στο Ευρώ”

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Αν θέλεις να καταλάβεις προς τα που κινείται η ελληνική κρίση, προσπάθησε να κατανοήσεις τι σημαίνει αυτό που εκστομίζουν, ο ένας μετά τον άλλον και από κοινού, οι ηγέτες της ευρωζώνης. Ακόμη και μετά από φαινομενικά άσχετες με το ελληνικό ζήτημα συναντήσεις, δηλώνουν στα ΜΜΕ: «Θέλουμε να παραμείνει η Ελλάδα στο Ευρώ».

Άραγε, γιατί επιμένουν σε αυτή την αφήγηση, η οποία μετατρέπει την πιστωτική κρίση της Ελλάδας όχι απλώς σε διαταραγμένη σχέση με την ευρωζώνη, αλλά σαφώς σε κρίση παραμονής της χώρας σε αυτήν; Γιατί τέτοιο ζήτημα δεν ηγέρθη και δεν εγείρεται ως προς άλλες χώρες που αντιμετωπίζουν ανάλογο ή αντίστοιχο πιστωτικό πρόβλημα; Γιατί το καθεστώς της εσωτερικής διαπλοκής και ο Μεγάλος Συνασπισμός που κυβερνά εγκλώβισαν την Ελλάδα σε αυτήν την πολιτική αφήγηση, η οποία προεκλογικά εκφράστηκε δια του διλήμματος «ευρώ ή δραχμή», που υποστηρίζεται από το ισχυρό πολιτικό σημαίνον, φασιστικού ασφαλώς τύπου: «όλοι μαζί τα φάγαμε»; Αν απαντήσεις σε αυτά τα ερωτήματα, όχι απλώς θα προσεγγίσεις αντικειμενικά την κρίση, αλλά θα αντιληφθείς επιπλέον που βρίσκεσαι ως χώρα (παράγοντας) στο διεθνές παιχνίδι της διευθέτησης/αναθεώρησης των οικονομικών σχέσεων εντός της Νέας Οικονομίας και ποιες δυνατότης υφίστανται για δράση.

Περισσότερα

Σάλπισαν την ημιέξοδο της Ελλάδας από το Ευρώ;

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Προς δεύτερη φάση αναδιάρθρωσης του δημόσιου χρέους πιέζει πλέον το χρηματοπιστωτικό λόμπυ, μετά την σχετική πίεση από το ΔΝΤ. Η Standard & Poor’s σάλπισε την τελική επίθεση στα ακούρευτα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου, που κατέχουν οι λεγόμενοι επίσημοι φορείς (κεντρικές τράπεζες και ΕΚΤ). Αυτός ο «οίκος αξιολόγησης πιστοληπτικής ικανότητας» μείωσε την Τρίτη την προοπτική αξιολόγησης του χρέους της Ελλάδας, από «σταθερή» σε «αρνητική», εξαιτίας «των καθυστερήσεων στην υλοποίηση του οικονομικού προγράμματος», που απαιτούν οι διεθνείς πιστωτές – όπως υποστηρίζει, με την γλώσσα της Μέρκελ!

Οι εξοικειωμένοι αναγνώστες με την πολιτικοοικονομική μου αφήγηση δεν θα πρέπει να εντυπωσιάζονται από την αντίφαση του πράγματος: από την μια να θίγεται η διακηρυγμένη πολιτική της γερμανικής πλευράς για μη-συμμετοχή του επίσημου τομέα της ΕΕ στο «κούρεμα» του ελληνικού δημόσιου χρέους [όχι στο OSI (Official Sector Involvement)], ενώ από την άλλη να ενισχύεται η γερμανική στρατηγική, σύμφωνα με την οποία τα υψηλά κόστη δανεισμού είναι ένα χρήσιμο εργαλείο, ώστε να συνεχίσουν να πιέζονται οι χώρες-μέλη της ευρωζώνης να μην χαλαρώσουν τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής.

Περισσότερα

Η Τράπεζα Ελλάς στο νέο χρεοστάσιο…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Μια σεξουαλική αφήγηση του πολιτικού επιστήμονα και ειδικού στο Crisis Management

Σήμερα, νομίζω πως όλοι θα έπρεπε να έχουμε μια ολοκληρωμένη εικόνα για την πολιτική διάσταση του χρεοστασίου που «πέτυχε», εις βάρος του ελληνικού λαού, η πολιτική τάξη της μεταπολίτευσης του 1974. Σαφή οικονομική εικόνα δεν μπορεί να έχει κανένας, καθώς όλες οι αποφάσεις είναι σχετικές και βασίζονται σε εκτιμήσεις, οι οποίες σε κρίσιμο βαθμό αλληλοαναιρούνται. Κοινωνική εικόνα επίσης δεν θα μπορούσες να σχηματίσεις, δίχως την ενεργοποίηση της φαντασίας και της ιστορικής εμπειρίας. Τούτη δυστυχώς σχηματίζεται κατόπιν καταστροφής.

Περισσότερα

Δίκοπο μαχαίρι ή «τρίλημμα» Σαμαρά;

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Ότι υπάρχουν δίκοπα μαχαίρια όπως και διλήμματα είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Το ερώτημα ήταν πάντα και παραμένει ποιο σώμα θα δεχθεί το δίκοπο μαχαίρι και γιατί, και σε τι αφορά το δίλημμα και πώς προκύπτει. ΔΕΝ είναι αδιαμφισβήτητο δεδομένο, όμως, το… τρίλημμα!

Θα εξηγήσω άμεσα παρακάτω τον τίτλο της σημερινής μου άποψης. Ότι έχουμε «Νέα» (έστω αναπαλαιωμένη κατά το 80%) Κυβέρνηση και μάλιστα με την ψήφο εμπιστοσύνης 255 Εθνοπατέρων και Εθνομητέρων είναι αδιαμφισβήτητο γεγονός μετά το απόγευμα της Τετάρτης 16/ 11/ 2011.

Αδιαμφισβήτητο γεγονός είναι ότι την «Νέα» Κυβέρνηση συντριπτικής πλειοψηφίας ΠΑ.ΣΟ.Κ. την στήριξαν με 10 στελέχη τους «Νέα» Ν.Δ. & ΛΑ.Ο.Σ.

Περισσότερα

Η δόση, το τελεσίγραφο και η υπογραφή της καταδίκης

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Το ότι ζούμε σε φαιδρούς καιρούς, θα το έχετε αντιληφθεί, όσοι δεν είστε οι ίδιοι καραγκιόζηδες ή δεν απασχολείστε στο πλαίσιο της προπαγάνδας εκείνων που κατέστησαν τον εκβιασμό μοναδικό μηχανισμό άσκησης πολιτικής.
Δεν είναι η πρώτη φορά στην διεθνή πολιτική που εκδίδεται ένα τελεσίγραφο, το οποίο όσο θετικά και να το απαντήσεις, καταλήγει στην καταδίκη σου: από οικονομικό αποκλεισμό ή πόλεμο, έως στρατιωτική επίθεση.

Συνήθως τα τελεσίγραφα αυτά είναι έτσι διατυπωμένα, ώστε να οδηγούν το αδύναμο μέρος σε μια σειρά εξευτελιστικών υποχωρήσεων, μέχρι να φτάσουμε στο σημείο να τα δώσεις όλα, να τα κάνεις όλα όπως ζητεί ο εκδότης της υπέρτατης τελεσιγραφικής απειλής, αλλά παρόλα αυτά να μην καταστεί δυνατόν να αποσοβηθεί η τιμωρία και να γλυτώσεις από το μένος του προσβεβλημένου (ή δήθεν προσβεβλημένου) από την συμπεριφορά σου, ισχυρού.

Κάπως έτσι διαδραματίζεται και το σημερινό «έργο» στην ελληνική κρίση: Αν ο αρχηγός της «αξιωματικής συγκυβέρνησης» δεν βάλει την υπογραφή του κάτω από το ΝΑΙ στο τελεσίγραφο της τρόικας (πού ακριβώς;), δεν πρόκειται να εκταμιευθεί η 6η δόση, μαθαίνουμε από έγκυρες πηγές! Θέλουν λέει γραπτές εγγυήσεις, όπως ζήτησαν και ισχυρίζονται ότι έλαβαν στην περίπτωση της Πορτογαλίας, η οποία ασφαλώς συνιστά μια εντελώς διαφορετική περίπτωση και πολιτικά και στενά τεχνικά.

Περισσότερα