Μετά από 25 χρόνια το Κορφοβούνι έχει νερό και το καλοκαίρι, χάριν στο νέο έργο ύδρευσης που υλοποίησε ο Δήμος Αρταίων

Οι εργασίες του έργου ύδρευσης ολοκληρώθηκαν, επιλύοντας το χρόνιο πρόβλημα των κατοίκων της περιοχής.

Μετά από είκοσι πέντε (25) χρόνια αιτημάτων των κατοίκων, η παρούσα Δημοτική Αρχή επίλυσε το χρόνιο πρόβλημα που ταλάνιζε τον οικισμό Έλατο στο Κορφοβούνι Άρτας. Τα καινούρια σπίτια που βρίσκονται χτισμένα στο δρόμο προς τον «Προφήτη Ηλία», για αρκετές δεκαετίες δεν είχαν νερό τους καλοκαιρινούς μήνες, εξαιτίας της χαμηλής υψομετρικής διαφοράς με τη δεξαμενή του υδραγωγείου. Οι κάτοικοι επί δεκαετίες διαμαρτύρονταν στις εκάστοτε δημοτικές αρχές της Άρτας, αφού το συγκεκριμένο πρόβλημα έπληττε όχι μόνο την καθημερινότητα των κατοίκων της περιοχής, αλλά και τις κοινωνικές και οικογενειακές τους σχέσεις, αφού οι κάτοικοι παρέμεναν αποκομμένοι από συγγενείς και φίλους που, εξαιτίας της έλλειψης νερού, δεν επισκέπτονταν τον οικισμό το καλοκαίρι.

Περισσότερα

Καθαρισμός και ανάδειξη στη θέση «Προσκύνημα της Αγίας Θεοδώρας» στο Κορφοβούνι

ΆρταΕργασίες καθαρισμού και ανάδειξης έγιναν από το Τμήμα Πρασίνου του Δήμου Αρταίων στην θέση Προσκύνημα της Αγίας Θεοδώρας που βρίσκεται στο Κορφοβούνι Άρτας δίπλα από τον Ιερό Ναό Αγίου Νικολάου.

Οι εργασίες έγιναν ενόψει του εορτασμού της επετείου της μεταστάσεως εις κύριον της Πολιούχου Άρτας Αγίας Θεοδώρας της Βασίλισσας. Στην θέση αυτή βρίσκεται σύμφωνα με την παράδοση ο Λίθος της Αγίας Θεοδώρας και εικονοστάσι αφιερωμένο στην μνήμη της. Ο Αντιδήμαρχος Πολιτισμού και αρμόδιος για την Δ.Ε. Βλαχερνών κ. Δ. Κέφης με αφορμή τον καθαρισμό αλλά και τον σχεδιασμό του Δήμου για την περιοχή ανέφερε τα εξής: «Προχωρήσαμε σήμερα σε έναν καθαρισμό και μια ήπια παρέμβαση στο χώρο όπου βρίσκεται ο Λίθος και το εικονοστάσι της Αγίας Θεοδώρας ενόψει του εορτασμού της. Σύντομα ο Δήμος θα προβεί σε μια συνολική παρέμβαση στην περιοχή αφού θα ανατεθεί μελέτη για τον εξωραϊσμό και την αποκατάσταση του περιβάλλοντα χώρου του προσκυνήματος. Θα γίνει νέα διαμόρφωση του χώρου, σήμανση και κατασκευή πετρόκτιστης σκάλας και πλακόστρωτου για την καλύτερη δυνατή πρόσβαση στο χώρο.
Γύρω από το μνημείο θα τοποθετηθεί προστατευτικό κιγκλίδωμα και φωτιστικά σώματα που θα αναδεικνύουν τι Εικονοστάσι και το Λίθο. Για την ολοκλήρωση αυτής της προσπάθειας βρισκόμαστε σε συνεχή επικοινωνία με τον σεβασμιότατο Μητροπολίτη Νικοπόλεως και Πρεβέζης κ.κ. Χρυσόστομο και έχουμε την αμέριστη συμπαράστασή του.

Οι ιστορικές αναφορές για την εξορία της Αγίας Θεοδώρας και την διαμονή της στο Κορφοβούνι υπάρχουν τόσο στην βιογραφία της από το τον Ιώβ τον μοναχό όσο και στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης και Πρεβέζης» του Δεσπότη Σεραφείμ Ξενόπουλου του Βυζαντίου καθώς και σε πολλές άλλες ιστορικές πηγές.

Στον βίο της Αγίας Θεοδώρας αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ο σύζυγος της Μιχαήλ Β’ Άγγελος Κομνηνός, υπό της επήρεια μιας σατανικής γυναίκας της Αρτινής Αρχόντισσας Γαγγρινής που ερωτεύτηκε, έδιωξε την Θεοδώρα χωρίς να σεβαστεί ούτε καν την εγκυμοσύνη της.

Η Θεοδώρα επί χρόνια ταλαιπωρήθηκε στα ορεινά της Άρτας αποκρύπτοντας την ταυτότητά της, όχι τόσο για να μην ταπεινωθεί η ίδια, αλλά κυρίως για να περισώσει, όσο μπορούσε, το κύρος του συζύγου της. Κάποτε βρέθηκε, με το μικρό Νικηφόρο Δούκα Κομνηνό στην Πρένιστα σημερινό Κορφοβούνι όπου την αναγνώρισε ο ιερέας του χωριού, την περιμάζεψε και τη συντηρούσε με απόλυτη μυστικότητα. Στην ερημική αυτή περιοχή του Κορφοβουνίου εγκαταλειμμένη και διωγμένη η Θεοδώρα καθόταν σε ένα λίθο και προσευχόταν, αγνάντευε την Άρτα και αναπολούσε τα ειρηνικά και δημιουργικά χρόνια με τον σύζυγο της. Στη θέση αυτή σήμερα, στο Κορφοβούνι της Άρτας, σώζεται «ο Λίθος της Αγίας Θεοδώρας» και έχει κατασκευαστεί και ένα μικρό εικονοστάσι στην μνήμη της.

Ο Δεσπότης Σεραφείμ Ξενόπουλος του Βυζαντίου στο «Δοκίμιον Ιστορικόν περί Άρτης και Πρεβέζης» το οποίο εκδόθηκε για πρώτη φορά στην Αθήνα το 1884 και επανεκδόθηκε από τον Μ/Φ «Σκουφάς» το 2003, κάνοντας αναφορά για την Πρένιστα και το λίθο τη Αγίας Θεοδώρας γράφει «Πρένιστα ή Μπρένιστα ή Πρενίστα περιέχον οικογένειες σχεδόν 75 γεωργών και ξυλοκόπων, και έχον ένα Ιερόν Ναόν επ’ ονόματι του Αγίου Γεωργίου καθιερωθέντα τω 1870, Ιουλίου 30, παρεκλήσια πέντε, οιόν, της Θεοτόκου επ’ ονόματι της, Μεταστάσεως, ή των Εσοδείων αυτής άστεγων του Αγίου Γεωργίου, κατεστραμμένον παντελώς της Θεοτόκου επ’ ονόματι της Γεννήσεως αυτής, του Προφήτου Ηλιού, άστεγον εν μέρει και του Αγίου Χριστοφόρου κατεστραμμένον. Εν αυτώ χωρίω ήν ποτέ και η Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου, κείμενη προς Ανατολάς, του χωρίου σωζομένου μόνον μικρού τινός ναϊσκου, των δε οικημάτων πάντων κειμένων σωρός ερειπίων ελεεινών. Ενταύθα λέγεται κατέφυγε καταδιωκομένη υπό του εαυτής συζύγου Δεσπότου Μιχαήλ Β΄ του Κομνηνοαγγέλου, η Βασιλίς Αγία Θεοδώρα δείκνυται δε υπό των εγχωρίων και η θέσις εν έμεινε κεκρυμμένη η μακαρία, οικούσα επί τινός μεγίστου σκληρού, κοίλου φυσικώς εκ του ενός μέρους, έχοντος σχήμα θρονίσκου (Πολτρόνας) όν είδομεν και ημείς, και κειμένου επί κατοφερούς και αποτόμου θέσεως. Πνευματικώς κυβερνάται το χωρίον τούτο υπό δύο Ιερέων». (Σελ 16-17)

Περισσότερα