Η Δεξιά και η Αριστερά: Παρωπίδες για διχασμό και χειραγώγηση των “μαζών”. Γιατί δε μιλάνε μεταξύ τους οι “μονόφθαλμοι”;

Γράφει ο Γεώργιος Χατζηαθανασίου

Βουλή - Ελληνικό ΚοινοβούλιοΟι όροι “δεξιά “και “αριστερά” έχουν σε κάποιο βαθμό ξεπεραστεί από την εποχή, διχάζουν την κοινωνία και ίσως διαιωνίζουν παλαιές νοοτροπίες.

Περισσότερα

Ψήφισμα Σωματείου Ιδιωτικών Υπαλλήλων Ιωαννίνων

no_logoΚαταδικάζουμε τη θεωρία των «δύο άκρων» και το κατάπτυστο ευρωενωσιακό πρόγραμμα που προωθεί το Υπουργείο Εσωτερικών για λογαριασμό της Ε.Ε. προκειμένου να προπαγανδιστεί και στη χώρα μας το αντικομουνιστικό μνημόνιο του Συμβουλίου της Ευρώπης με το οποίο επιχειρείται να ταυτιστεί η ναζιστική θηριωδία με τον κομμουνισμό.

Το πρόγραμμα αυτό απευθύνεται στις Αποκεντρωμένες Διοικήσεις, σε ΟΤΑ, Πανεπιστήμια, ΜΚΟ και άλλους φορείς που θα πληρώνονται 100.00€ για κάθε δράση.

Είναι αποκαλυπτικό των προθέσεων κυβέρνησης και ΕΕ τα όσα αναφέρονται στο σκέλος του προγράμματος αυτού που ονομάζουν «Ευρωπαϊκή Μνήμη» για τα έργα που θα επιδοτήσουν ότι θα «αντανακλούν τις αιτίες ανάδυσης των ολοκληρωτικών καθεστώτων στη σύγχρονη ευρωπαϊκή ιστορία (ναζισμός, φασισμός, σταλινισμός και ολοκληρωτικά κομμουνιστικά καθεστώτα)»!!!

Περισσότερα

Τι είναι αριστερά;

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Δ. ΚαζάκηςΗ αριστερά είναι μια μεταπολεμική επινόηση του αστικού κοινοβουλευτισμού προκειμένου να ενσωματώσει στην λογική του και να ευνουχίσει τις έως τότε επαναστατικές, λαϊκές και κοινωνικές δυνάμεις που εξέφραζαν στην πράξη και όχι στα λόγια τους καταπιεσμένους λαούς, τους πόθους και τα συμφέροντα των εκμεταλλευομένων στρωμάτων και τάξεων της κοινωνίας. Είναι τυχαίο ότι από την εποχή της Πρώτης Διεθνούς έως και τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο, ποτέ οι επαναστατικές δυνάμεις που εξέφρασαν στην πράξη το εργατικό και λαϊκό κίνημα δεν αναφέρθηκαν στον εαυτό τους, ως η αριστερά;

Ο αστικός κοινοβουλευτισμός μετά τον Πόλεμο βάφτισε τις δυνάμεις, που μέχρι τότε κυνηγούσε αλύπητα και τις κρατούσε στο περιθώριο, σε αυτοτελή πολιτική παράταξη μόνο και μόνο για να πάψουν να παλεύουν ώστε οι ίδιοι οι εργάτες και ο ίδιος ο λαός να αναδειχθούν ως αυτοτελή υποκείμενα της πολιτικής. Κι έτσι αυτές οι δυνάμεις ευνουχίστηκαν, τα επαναστατικά τους προγράμματα μετατράπηκαν σε σλόγκαν χωρίς αντίκρυσμα, μόνο και μόνο για να αποκοιμίζουν τους αφελείς και από επαναστατικές δυνάμεις, δυνάμεις ανατροπής, μεταβλήθηκαν σε νομιμοποιητικό μηχανισμό της αστικής εξουσίας. Για να κυβερνά η δεξιά ήσυχα και χωρίς κίνδυνο επινόησε και μια αριστερά ως νομοταγή αντιπολίτευση.

Περισσότερα

Οι “Κομμουνιστές” Δεξιοί σε μια επιχείρηση σκούπα εναντίον της δημοκρατίας στην Ελλάδα

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΣε απόλυτη αμηχανία βρίσκεται ο σοβαροφανής δεξιός τύπος, δυσκολευόμενος να κατανοήσει την συνολική πολιτικής της Συγκυβέρνησης και τα απίθανα καμώματα της τρόικας, όπως το γελοίο για όσους γνωρίζουν πολιτική (εθνική) οικονομία επιχείρημα: σφάλαμε στις προβλέψεις μας επειδή δεν κατανοήσαμε πλήρως ότι οι προσπάθειες λιτότητας της κυβέρνησης θα μπορούσαν να υπονομεύσουν την οικονομική ανάπτυξη!

Κανένα λάθος δεν έγινε, εκτός εάν θεωρείς πως ο ολοκληρωτικός καπιταλισμός (totalitarian capitalism) που έρχεσαι να επιβάλεις σε μια χώρα κρατικοδίαιτης κεφαλαιοκρατικής ανάπτυξης, είναι λάθος! Αλλά και εσύ (το ΔΝΤ) να μπορούσες να το δεις έτσι, που δεν μπορείς, επειδή αυτό στην ουσία κάνεις τουλάχιστον μετά το 1990, δεν θα μπορούσαν να το δουν ως λάθος οι «κομουνιστές δεξιοί» που ελέγχουν την κυβέρνηση Σαμαρά. Άλλο πράγμα είναι ασφαλώς να δικαιολογείς την κατάρρευση της αγοράς και την διαλυτική απορρύθμιση του δημοσίου ισχυριζόμενος παιδαριωδώς «πέσαμε έξω στις εκτιμήσεις μας» και άλλο να παραδεχτείς ειλικρινώς πως αυτό που κάνεις αντιφάσκει με τις βασικές αρχές του φιλελευθερισμού με τις οποίες δήθεν πολιτεύεσαι.

Περισσότερα

Δυο ήττες που ισούνται με μια κοινωνική καταστροφή

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

O Δημήτρης Γιαννακόπουλος προσεγγίζει την ανασύσταση του Αυταρχικού Κράτους της Δεξιάς.

Μέχρι σήμερα έδειξα πώς η ελληνική κρίση ορίζεται στο πλαίσιο δύο πολιτικών ηττών: μια εθνική – αστική εντός της ΕΕ και μια σοβαρή ήττα του εργατικού κινήματος στο εσωτερικό. Αν ο αναγνώστης μπορέσει να συνδυάσει αυτά τα δύο, πράγμα που δεν μπόρεσαν να κάνουν ολοκληρωμένα και με ειλικρίνεια μέχρι στιγμής οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, θα καταλάβει πώς δομείται η πραγματικότητα εντός της οποίας ορίζει και διαπραγματεύεται τον εαυτό του και σε μεγάλο βαθμό ποιες είναι οι προοπτικές της εθνικής οικονομίας και του πολιτικού μας συστήματος.

Δηλαδή, μελετώντας σε συνδυασμό τις δύο ήττες, θα μπορούσε κανείς να ορίσει το σημερινό πολιτικό φαινόμενο στην Ελλάδα ολοκληρωμένα, και επ’ αυτού να προτείνει συλλογικές δράσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Όποιος δεν σκέφτεται έτσι, δεν στοχάζεται πολιτικά. Όποιος δεν στοχάζεται πολιτικά είτε είναι τυφλός, εκδικητικός φορέας κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, που μισεί τους εργαζόμενους, είτε φοβισμένος ή συμπλεγματικός πολέμιος των κεφαλαιοκρατών, εμφορούμενος από μίσος και αγανάκτηση για την ίδια την εργασία.

Περισσότερα

Το φάντασμα της δραχμής

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας, αρχειονόμος

Η παλιά καλή μας δραχμή που τόσες όμορφες αναμνήσεις έχουμε απ’ αυτήν, πλανάτε πάνω από τη χώρα σα φάντασμα και η ιδέα της επιστροφής της, τρομοκρατεί το λαό μας. Οι ευρωπαίοι και οι ντόπιοι συνεργάτες τους δε χάνουν ευκαιρία να μας τονίζουν τις καταστροφές που θα υποστούμε επανερχόμενοι στη δραχμή. Γιατί άραγε; Πιστεύουν ότι το ΚΚΕ θα πάρει αυτοδυναμία; Υπάρχει άλλο κόμμα που να τάσσεται υπέρ της εξόδου από την ΕΕ; Πώς ξαφνικά ταυτίστηκε η δραχμή με τον κομμουνισμό;

Αν ρίξουμε μια ματιά στο παρελθόν, θα διαπιστώσουμε ότι οι περιγραφές της κυρίαρχης ιδεολογίας σχετικά με το ενδεχόμενο «πτώσης» της χώρας στα «νύχια» του κομμουνισμού ταυτίζονται σχεδόν απόλυτα με τα σημερινά σενάρια επανόδου στη δραχμή. Η φτώχεια, η δυστυχία, η απώλεια των περιουσιών, που θα μας έφερνε ο κομμουνισμός, τώρα θα μας τα φέρει η δραχμή!!! Όσο αυξάνονται τα ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ, τόσο πληθαίνουν και οι φωνές του τρομοκρατικού σεναρίου.

Περισσότερα

Πολιτική μόχλευση από αριστερά και εθνικός εγωισμός…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Η προοδευτική οντότητα στην προσπάθεια της να βιώσει βαθιά την ηδονή του «Είμαι», οφείλει να δομήσει ένα απομυθοποιητικό «Υπάρχω». Αυτό την απελευθερώνει κοινωνικά. Το μυστικό λοιπόν είναι να ξεκινήσει κανείς αποκαλύπτοντας άφοβα τον εαυτό του, προχωρώντας στην απομυθοποίηση των πολιτικών σχέσεων που ορίζουν το «Υπάρχω» του, για να καταλήξει το «Υπάρχω» να απομυθοποιεί το «Είμαι». Κάπως έτσι η ζωή αποκτά προοδευτικό νόημα και σε διατηρεί φρέσκο σαν παιδί και ταυτόχρονα ώριμο για καινοτόμο δημιουργία.

Η χώρα μας σήμερα δεν μπορεί να υπάρξει σε ένα έντονα ανταγωνιστικό διεθνές περιβάλλον, υψηλής πολυπλοκότητας, δίχως καινοτόμο δημοκρατική πολιτική στην συγκρότηση του «Είμαι» της. Η Ελλάδα δεν θα μπορέσει να επαναπροσδιοριστεί στον κόσμο δίχως να επισυμβεί προηγουμένως προοδευτική-κοινωνική μόχλευση του πολιτικού συστήματος.

Περισσότερα

Μην φοβάστε την άλλη πιθανότητα για την Ελλάδα…

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Στη ζωή μου ευτύχησα να γευτώ την εμπειρία της πολιτικής αλλαγής σε όλες σχεδόν τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης και στα Βαλκάνια, μετά των πτώση των σοσιαλιστικών καθεστώτων. Αργότερα μελέτησα από κοντά τα πολιτικά – διακυβερνητικά προβλήματα χωρών της Ευρασίας – ιδιαίτερα στην Βαλτική – στην προσπάθεια των κοινωνιών τους να ξανασταθούν στα πόδια τους μετά την κατάρρευση του Σοβιετικού Συστήματος.

Το συμπέρασμα δεν είναι ένα και ούτε τελικό. Για τις περισσότερες χώρες η μετάβαση σε ένα σύστημα Δυτικού Τύπου ήταν, και είναι σε μερικές περιπτώσεις ακόμη, πλήρης αντιφάσεων, ενώ γεννά διαρκώς υποθέσεις που αμφισβητούν τα προηγούμενα συμπεράσματα. Αυτό που θα μπορούσα με ασφάλεια να πω είναι: το καλό για την ανθρωπότητα είναι η αναζήτηση της άλλης πιθανότητας, όταν ένα σύστημα ηγεμονίας καταρρέει. Δεν μπαλώνεται το πουλόβερ όταν αρχίσει να ξηλώνεται. Ασφαλώς έχει κρίσιμη σημασία η διαδικασία μετάβασης σε ένα άλλο πλεκτό με ένα διαφορετικό πλέξιμο. Θέλει λαϊκή ενότητα, πολιτική τέχνη, έξυπνη στρατηγική, ευφυή και τολμηρή ηγεσία και τύχη (ευνοϊκή διεθνή συγκυρία).

Περισσότερα

Ανάσα από αριστερά ή ασφυξία από δεξιά;

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Μπορεί η αριστερά να μην έπραξε αυτό που ένα μεγάλο μέρος του λαού επιθυμούσε και για το οποίο εγώ προσπάθησα, αλλά είναι ικανή μέσω της κάλπης να προσφέρει λύση στην πολιτική κρίση της χώρας. Αν δεν αντιμετωπιστεί η κρίση διακυβέρνησης που προκλήθηκε από την αδυναμία διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, η οποία οδήγησε σε αδιέξοδο (κοινωνικό και χρηματοπιστωτικό) και σε απερίγραπτες μεθοδεύσεις από τον κυβερνητικό συνασπισμό (ΠΑΣΟΚ-ΝΔ), η χώρα δεν πρόκειται να αναπνεύσει μετά τις εκλογές. Παρά τις αδυναμίες της, τις ανεπάρκειές της και τις αντιφάσεις της, μόνον η αριστερά, στο σύνολό της, μπορεί να δώσει ανάσα στην κοινωνία και στην χώρα σε αυτή την συγκυρία.

Η ηγεσία του ΚΚΕ ανέπτυξε μια άκαμπτη προεκλογική συμπεριφορά, περιχαρακώνοντας το κόμμα αυστηρά στο πλαίσιο της κομμουνιστικής αφήγησης ενός τύπου σοβιετικού λενινισμού. Η ιστορία θα δείξει αν έπραξε σωστά ή λάθος, για τα συμφέροντα των λαϊκών στρωμάτων που αντιπροσωπεύει στο κοινοβούλιο και τα οποία υπηρετεί εκεί όπου αρθρώνονται με αναμφισβήτητο αγωνιστικό ταπεραμέντο.

Περισσότερα