Αντιμνημονιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ: Ανακοίνωση

Η Αντιμνημονιακή Επιτροπή ΠΑΣΟΚ εξέδωσε την ακόλουθη ανακοίνωση:

«« 1. Η επιτροπή γνωρίζει ότι η Ελλάδα είναι στην κόψη ενός παγκόσμιου καθοδικού οικονομικού κύκλου και πεδίο «ενδοκαπιταλιστικών διεργασιών». Γνωρίζουμε όμως ότι είναι πολιτική επιλογή τόσο η παραδειγματική καταστροφή της όσο και η διάσωση της ή νεφελώδης ημιύπαρξη της.

Η επιτροπή γνωρίζει ότι η πολύ βαθιά καταστροφή κεφαλαίων πόρων, πλούτου, επιχειρήσεων, η εξαθλίωση ολόκληρων γενεών στον καπιταλισμό δημιουργεί νέες αγορές και «ευκαιρίες», «πεδία», «φιλέτα» και «δυνατότητες».

Η επιτροπή γνωρίζει όμως ότι όλη αυτή η καταστροφή στην Ελλάδα οδηγεί σε braindrain, αφελληνισμό και απελπισία, ενώ αφήνει απροστάτευτο τον δημόσιο πλούτο, με μόνους τελικά ωφελημένους όσους είναι αρκετά ισχυροί ώστε να στέκονται εκτός της καταστροφής που βιώνουμε.

Περισσότερα

Χ. Κατσούρας για Μεσοπρόθεσμο

Στην ολομέλεια της βουλής μίλησε ο βουλευτής Θεσπρωτίας κ. Χρήστος Κατσούρας. Η ομιλία έγινε στα πλαίσια της συζήτησης για το «μεσοπρόθεσμο πλαίσιο δημοσιονομικής στρατηγικής 2012 – 2015».

Αναλυτικά η ομιλία του κ. Κατσούρα:

«« Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, μια εποχή έδυσε και μια νέα εποχή ανατέλλει. Αλήθεια, ποιος νομίζει ότι η χώρα μας θα είναι η ίδια σε πέντε χρόνια; Ποιος νομίζει ότι η πολιτική, η οικονομία, η κοινωνία, οι δομές της θα μείνουν αναλλοίωτες; Το άγχος για αυτό που επέρχεται, μας επιβάλλεται και μας βαραίνει. Και ο συλλογικός φόβος για το μέλλον, αν πρόκειται για οικοδόμημα ή για ερείπια, αποδιοργανώνει την κοινωνία.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το ελληνικό πρόβλημα, το δικό μας πρόβλημα, έχει μια παγκόσμια και μια ελλαδική συνιστώσα. Δεν θα σταθώ στην παγκόσμια. Απλώς θα πω ότι ζούμε μια περίοδο έντονης διεθνούς αστάθειας που ξεκίνησε το 1989, βιώνουμε ένα σκληρό χρηματοοικονομικό σύστημα που μοιάζει να κυβερνά μια παγκοσμιοποιημένη οικονομία, ακούμε για διάφορες οικονομικές κρίσεις, εστιακές στην αρχή, γενικευμένες στη συνέχεια. Νέοι πόλοι αναδύονται και οι διεθνείς συσχετισμοί ανταγωνίζονται όλο και με μεγαλύτερη όξυνση. Σ’ αυτό το πλαίσιο η Ευρώπη μοιάζει να ακολουθεί τις εξελίξεις και όχι να τις ορίζει, θύμα των θεσμικών της ελλειμμάτων, της πολιτικής της αδυναμίας, των γραφειοκρατικών της δομών και των συνεπαγόμενων καθυστερημένων αποφάσεων της. Έτσι άργησε πολύ να καταλάβει το αυτονόητο, ότι το ελληνικό πρόβλημα είναι ένα μείζον ευρωπαϊκό ζήτημα.

Περισσότερα