Κίνημα Δημοκρατών Σοσιαλιστών: Ανακοίνωση για τις διαρροές του Wikileaks για το Δ.Ν.Τ.

ΚΙ.ΔΗ.ΣΟ,Λίγες μέρες μετά την συμφωνία της κυβέρνησης με τους δανειστές, για μέτρα ύψους 5,5 δις με στόχο το 3,5% πρωτογενές πλεόνασμα, έρχονται στην επιφάνεια διαρροές, γνωστά ως Wiki leaks. Από τις συνομιλίες που καταγράφονται καταλήγουμε σε τρία συμπεράσματα.

Περισσότερα

Η Ελλάδα βγήκε στις αγορές! Εσύ;

Γράφει ο Γιώργος Χατζηαθανασίου
Καρδιολόγος – Υποψήφιος ευρωβουλευτής της Κοινωνίας Αξιών

Ο κ Σαμαράς, ο συμπαθητικός κύριος που παίζει το ρόλο του πρωθυπουργού αυτής της πρώην ελεύθερης χώρας, στο είπε καθαρά: « Βγήκαμε στις αγορές ! Αυτό είναι μεγάλη πρόοδος για την οικονομία». Ο κ Τσίπρας, που θέλει να γίνει πρωθυπουργός, αλλά δεν έχει ιδέα τι θα κάνει αν γίνει πρωθυπουργός, σου είπε μια άλλη εκδοχή: « Είναι λάθος η έξοδος στις αγορές. Το επιτόκιο είναι υψηλό».

Ίσως περίμενες να ακούσεις τι θα πει ο κ Θεοδωράκης, που καμαρώνει, επειδή τα μέσα ενημέρωσης αποφάσισαν να κάνουν το Ποτάμι τρίτο κόμμα. Δεν άκουσες κάτι συγκεκριμένο. Ωστόσο, δεν ξαφνιάστηκες, επειδή ο Σταύρος δεν λέει ποτέ κάτι συγκεκριμένο. Σιγανό ποτάμι …

Ο κ Τσίπρας επισήμανε ότι το επιτόκιο είναι υψηλό, μεγαλύτερο από αυτό που μας δίνει ο ευρωπαϊκός μηχανισμός στήριξης. Ωστόσο, ο κ Τσίπρας, σε έχει μπερδέψει. Παλιά έλεγε τοκογλύφους τους εκπροσώπους της τρόϊκα, ήθελε να σκίσουμε το μνημόνιο και να βγούμε στις αγορές. Και τώρα που βγήκαμε στις αγορές, τον έπιασε η νοσταλγία για το χαμηλό επιτόκιο των «τοκογλύφων» της τρόϊκας!

Τα δύο κόμματα που κατάφεραν με κρατική σπατάλη, σκάνδαλα και υπερδανεισμό, να χρεοκοπήσουν τη χώρα, τώρα σου λένε, ότι σε έσωσαν! Υπάρχει όμως και ο ΣΥΡΙΖΑ, που απειλεί να σε κυβερνήσει, χωρίς να ξέρει τι θέλει και πώς θα το κάνει. Για να σε «σώσει» ακόμα περισσότερο…

Και εσύ κάποτε αναρρωτιέσαι, κοιτάζοντας τους απλήρωτους λογαριασμούς και το πορτοφόλι σου, που το έχεις μόνο για να βάζεις μέσα την κάρτα ανεργίας: « Ποιος μου λέει την αλήθεια»;

Η αλήθεια είναι στη μέση, στη φωνή της λογικής. Η έξοδος στις αγορές, δηλαδή το γεγονός ότι η Ελλάδα μπόρεσε να δανεισθεί χρήματα από τις διεθνείς χρηματαγορές, έχει στην σημερινή συγκυρία πλεονεκτήματα, αλλά και μειονεκτήματα. Το πλεονέκτημα είναι ότι δημιουργείται ένα θετικό διεθνές κλίμα για την ελληνική οικονομία, που ενθαρρύνει υποψήφιους επενδυτές. Ένα μειονέκτημα, όμως, είναι ότι όλα έγιναν βιαστικά, για προεκλογικούς λόγους. Θα μπορούσαν να πετύχουν χαμηλότερο επιτόκιο από το 4,95 %, αν περίμεναν να ανακοινωθούν τα επίσημα στοιχεία της Eurostat για το πρωτογενές πλεόνασμα. Επίσης, το επιτόκιο θα ήταν χαμηλότερο αν περίμεναν μέχρι να γίνει διαπραγμάτευση για τη βιωσιμότητα του χρέους ( πχ μία επιμήκυνση των δόσεων, ή μία μείωση στα επιτόκια). Επιπλέον, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του ΔΝΤ στην Ευρώπη, ο δανεισμός από τις αγορές δεν μπορεί να καλύψει τις ανάγκες της Ελλάδας. Θα χρειασθεί καινούργιο πρόγραμμα στήριξης. Άγνωστο με ποιους όρους !

Αν το σημερινό πολιτικό σύστημα (κυβέρνηση και ΣΥΡΙΖΑ) ενδιαφερόταν για την Πατρίδα και το λαό, θα έβαζαν στην άκρη τις κομματικές σκοπιμότητες. Θα συνεδρίαζαν οι πολιτικοί αρχηγοί, μαζί με τους οικονομολόγους συμβούλους τους, προκειμένου να συμφωνήσουν τουλάχιστον στους βασικούς άξονες μιας εθνικής στρατηγικής. Η συνεννόηση των κομμάτων για ένα εθνικό αναπτυξιακό σχέδιο, περιλαμβάνεται στις προτάσεις της Κοινωνίας Αξιών και του Προέδρου της, καθηγητή του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών, Δημήτρη Μπουραντά. Άλλες προτάσεις μας είναι η εκπόνηση ολοκληρωμένων επενδυτικών σχεδίων συγχρηματοδοτούμενων από την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων, το Ελληνικό Δημόσιο και ιδιώτες επενδυτές. Επενδυτικών σχεδίων σε τομείς, όπως η γεωργία, η κτηνοτροφία, η εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας, η στήριξη των μικρομεσαίων επιχειρήσεων και η παραγωγή καινοτόμων προϊόντων τεχνολογίας, με συνεργασία των Πανεπιστημίων με τον ιδιωτικό τομέα. Όλα αυτά χρειάζονται για τη δημιουργία θέσεων εργασίας. Χωρίς αναπτυξιακά μέτρα, ο δανεισμός από τις αγορές δεν μπορεί να μας σώσει..

Αυτό που πραγματικά επείγει, είναι η άμεση στήριξη όσων βρίσκονται κάτω από το όριο της φτώχειας. Για αυτούς δεν λέει κουβέντα το πολιτικό σύστημα, της κυβέρνησης των μετριοτήτων και της αξιωματικής αντιπολίτευσης των ανεύθυνων, που κραυγάζει χωρίς να έχει καμία ρεαλισιτκή πρόταση.

Περισσότερα

Bγήκαμε στις αγορές! (Πινόκιο κρύψε τη μύτη σου..)

Γράφει ο Καθηγητής Γιώργος Πιπερόπουλος

Γ. ΠιπερόπουλοςΕίμαι, ομολογώ, καυστικός όχι μόνο επειδή ΔΕΝ μου άρεσε που η σημερινή μας ΕΞΟΔΟΣ στις «Αγορές» χαρακτηρίστηκε ως μεγάλη επιτυχία αλλά επειδή μονίμως σκέφτομαι τα περίπου 350 δις ευρώ που χρωστάμε και δεν ξέρω πώς και πότε θα τα ξεπληρώσουμε…

Χαράς ευαγγέλια όχι μόνο στους κόλπους της κυανοπράσινης Συν-Κυβέρνησης αλλά και σε αρκετά Διεθνή ΜΜΕ και άλλα «παρεμφερή Κέντρα Εξουσίας των Λαών και των Εθνών» μεταξύ των οποίων και το γνωστό μας ΔΝΤ και η χαμογελαστή κ Λαγκάρντ.

Ζητήσαμε, λένε οι Κυβερνώντες, 2,5 με 3 εκατομμύρια ευρώ και «τρέξανε να αγοράσουν Ελληνικά Κρατικά Ομόλογα 5-ετούς διαρκείας» πολλοί και διάφοροι προσφέροντας μέχρι και 20 εκατομμύρια ευρώ!
Βγήκαμε στις αγορές!…

Νικητές και τροπαιούχοι ή αξιοθρήνητοι «πένητες» που οι εχέφρονες φίλοι αλλά και έντιμοι εχθροί αναρωτιούνται ΠΩΣ και ΠΟΤΕ θα μπορέσουμε να ξεχρεώσουμε ήδη χρεωμένα δανεικά που καλύπτουν 2 φορές το συρρικνωμένο πια Ελληνικό Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν!…
Βγήκαμε στις αγορές!
(Πινόκιο κρύψε τη μύτη σου!…)

Οι θεατρικές παραστάσεις με πρωταγωνιστή τον Πινόκιο έχουν χάσει την γοητεία τους συγκρινόμενες με τις πολιτικές…

Όταν 5-ετή ομόλογα Κυβερνήσεων δίνουν επιτόκιο επιπέδου 0.6% το Γερμανικό, 0.9% το Γαλλικό, 1.78% το Ιταλικό και 1.85% το Αγγλικό, και φτάνουν μέχρι τα 3% και κάτι για ομόλογα Πιστωτικών Ιδρυμάτων και Επιχειρήσεων είναι λογικό πολλοί επενδυτές να «πεινάνε» για επιτόκια επιπέδου 5%…

Βγήκαμε στις αγορές!

Πέσανε τα διεθνή (ίσως και εντόπια vulture και venture funds) να προσφέρουν 10-πλάσσια ποσά από όσα ζητήσαμε…
Ελληνικά Κρατικά ομόλογα 5-ετούς διάρκειας στο 4.95% και μάλιστα με την γνωστή ρήτρα του Αγγλικού Δικαίου…

Οι ΠΑΝΗΓΥΡΙΣΜΟΙ είναι, κατά την πολύ ταπεινή μου γνώμη, για τα…Πανηγύρια!!!

Μας δανείζουν γνωρίζοντας ότι ΔΕΝ μπορούμε να “κουρέψουμε” τα συγκεκριμένα ομόλογα (No PSI), και
Δεσμευόμαστε, αν δεν κάνω λάθος, να παραχωρήσουμε στους αγοραστές των 5-ετών ομολόγων μας τον Εθνικό μας Πλούτο, εάν χρειασθεί, για να τα ξεπληρώσουμε…

Θα μου αντιτάξει κάποιος ή κάποια «ε, καλά κ Πιπερόπουλε, αυτό το ομόλογο λήγει το 2019 και η κυανοπράσινη Συν-Κυβέρνηση ζορίζεται για το εδώ και τώρα όχι το τότε…»

Τους βλέπω να Κυβερνούνε επειδή «βγήκαμε στις αγορές!…»

ΔΟΞΑΣΤΕ τους…

Ή, ΖΗΤΩ που…Καήκαμε;

Περισσότερα

Είναι ρυθμιστής το πρωτογενές αμάρτημα ή το πρωτογενές πλεόνασμα;

 Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΠρώτον, να αποφεύγεις να θέτεις ερωτήματα στον τίτλο, καθώς έτσι διαμορφώνεις συνθήκες ερμηνευτικής βίας που δεν είναι καλό πράγμα για την δημοκρατία ως παιδαγωγική. Και δεύτερον μην επιχειρείς την πολιτική λαθροχειρία, να μεταβάλεις σε ρυθμιστή, δηλαδή αιτιατό μηχανισμό των εκλογών κάτι άλλο από αυτό που πράγματι τις προκαλεί: η διακυβερνητική παρέμβαση της Τρόικας και η από κοινού επιτροπεία της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ, επί μιας πολιτείας που εμφανίζεται να έχει χαρακτηριστικά «failed state». Ενός κράτους, με άλλα λόγια, που έχει παραδώσει στην Τρόικα το κρίσιμο μέρος της ισχύος του, προσβάλλοντας παράλληλα την δημοκρατία στο εσωτερικό του.

Ουσιαστικά με τον ελληνικό ατομικό μηχανισμό σωτηρίας του καθεστώτος κυριαρχίας στην Ελλάδα, τί έκανες; Έθιξες σε κρίσιμο βαθμό την ισχύ του πολιτεύματος που βασίζεται στην λαϊκή κυριαρχία, έτσι όπως αυτή ορίζεται στο Σύνταγμά σου, βάλλοντας εναντίον της καρδιάς της δημοκρατίας. Ή, όπως θα έλεγε ο Noam Chomsky, μετέτρεψες την Ελλάδα σε μια οιονεί Failed State (: the abuse of Power and the assault on Democracy). Μετά από αυτό τι κάνεις; Διαχειρίζεσαι τα αποτελέσματα της προσβολής του Κράτους Δικαίου και της διάλυσης του κοινωνικού σου μοντέλου, μην μπορώντας αντικειμενικά να δομήσεις οποιοδήποτε άλλο από τα γνωστά welfare systems. Θέτεις την χώρα σε μια κυκλική κίνησης κρίσης δημοκρατίας, που εκφράζει και εκφράζεται από δραματική κρίση της Πολιτείας Ευημερίας.

Δεν το ήξερες από την αρχή; Το ήξερες, ακόμη και αν δεν έτυχε ποτέ να με διαβάσεις. Δεν έλεγε ο Γιώργος Παπανδρέου πως έχουμε την ανάγκη να κάνουμε μερικά βήμα πίσω στην δημοκρατία για να βελτιώσουμε έτσι την οικονομία μας και να ξεπεταχτούμε πάλι μπροστά ευημερούντες; Το έλεγε ο άνθρωπος, σε αντίθεση με αυτά που ισχυριζόμουν εγώ. Αλλά η πλειονότητα των ελλήνων που σκέπτεται οικονομιστικά και όχι οικονομικά, επειδή έτσι έμαθε και μαθαίνει, θεωρούσε (ορθο)λογικά αυτά που έλεγε ο κ. Παπανδρέου και σήμερα πράττει με ακόμη πιο αυταρχικό τρόπο ο κ. Σαμαράς και όχι τις δήθεν μη-ρεαλιστικές προτάσεις που άρθρωνα εγώ, πολλές από τις οποίες διατύπωναν και κάμποσοι άλλοι επίσης, από διαφορετικά μάλιστα ιδεολογικοπολιτικά πρίσματα. Κάποιοι μάλιστα χυδαίοι συμπολίτες μας είχαν το θράσος να αναγάγουν τις προτάσεις μας σε «προφητείες» και «σοφιστείες» ή «μπούρδες» βγαλμένες από κάποια σαχλοθεωρία. Ήταν «προφητεία» η γνώση επί της αρχαιολογίας και γενεαλογίας της γνώσης που παράγει ιστορικές τάξεις πραγμάτων με οικονομικούς, πολιτικούς και κοινωνικούς όρους ταυτόχρονα – και έτσι σου επιτρέπει να κάνεις βάσιμες υποθέσεις για τις εξελίξεις; Ή μήπως ήταν σαχλοθεωρία η ιστορικά επιβεβαιωμένη άποψη πως τις δομικές οικονομικές κρίσεις τις αντιμετωπίζεις με επιτυχία πολιτικά με την διεύρυνση και εμβάθυνση των δημοκρατικών θεσμών και με παράλληλη μεγέθυνση της συμμετοχής των πολιτών στις αποφάσεις;

Μην το ψάχνεις, οι δημοκρατικές πολιτικές δυνάμεις και προσωπικότητες από την δημοκρατική κοινωνία των πολιτών πολεμήθηκαν με πρωτοφανή χυδαιότητα, αλητεία και ηλιθιότητα από ένα καθεστώς Διαπλοκής και Πατρωνίας. Έφτασαν μάλιστα συμπολίτες μας μέσα στη φτώχια τους και την κακομοιριά τους να διαμαρτύρονται επειδή κάποιοι εστιάζουμε στην Διαπλοκή, λέγοντας το απίθανο: όλοι όσοι έχετε το προνόμιο να εμφανίζετε κάπου την άποψή σας, διαπλεκόμενοι θα είστε, αλλιώς πώς θα κυκλοφορούσε η άποψή σας συνοδευόμενη μάλιστα με την φάτσα σας! Δεν είναι πως αδυνατούν να εννοήσουν τον ορισμό και το πρόβλημα της Διαπλοκής, είναι πως εκφράζουν έναν σαφή φασιστικό λόγο… και σίγουρα θα ενοχληθούν αν τους αποκαλέσεις φασίστες ασχέτως πιο κόμμα υποστηρίζουν, αν υποστηρίζουν.

Φασίστας είναι εκείνος που την όποια ατομική ή ομαδική ισχύ αποδίδει στον ίδιο μηχανισμό παραγωγής: την Διαπλοκή, με την έννοια «όλοι ίδιοι είναι, μια και ποτέ δεν θα μπορούσα να φανταστώ πως υπάρχουν διαφορετικοί. Αν υπήρχαν διαφορετικοί τότε εγώ θα έπαυα αυτομάτως να είμαι ο μοναδικός διαφορετικός», συνεχίζουν, νομιμοποιώντας πολιτικά την Διαπλοκή. Και έτσι έχουμε δύο κατηγορίες φασιστών. Τους αριστερούς φασίστες που μιμούνται την διαλεκτική δικτατορικής εξουσίας του σταλινισμού, δίχως την επικάλυψη της μαρξιστικής ιδεολογίας και ηθικής και τους δεξιούς φασίστες που απλώς εμφανίζονται ως ορκισμένοι αντικομμουνιστές, ομνύοντας σε μια πανίσχυρη μονοκομματική δικτατορία πατριωτών.

Και οι δύο μορφές φασισμού μεγεθύνονται με γεωμετρική πρόοδο σε οιονεί «failed states», όπως είναι σήμερα η Ελλάδα, για να καλύψουν πολιτικά το κενό που προκαλείται από την κατάρρευση της δημοκρατικής επίφασης στην λειτουργία του κράτους. Η σχέση είναι: δομική κρίση του οικονομικού μοντέλου ανάπτυξης, κατάρρευση του κοινωνικού μοντέλου, φασισμός ή ριζοσπαστικά δημοκρατικός μετασχηματισμός ή επανάσταση κάποιας μορφής.

Μια κατηγορία πολιτών υποστηρίξαμε τον ριζοσπαστικά δημοκρατικό μετασχηματισμό στην Ελλάδα, μια άλλη την λαϊκή επανάσταση με αναρχοσυνδικαλιστικούς ή σταλινικούς όρους, μια άλλη την επανάσταση με αριστεροφασιστικούς όρους, μια άλλη την εθνική αποκατάσταση με στρατιωτικο-δεξιοφασιστικούς όρους, ενώ μια τελευταία υποστηρίζει πως η κοινωνικοοικονομική κρίση αντιμετωπίζεται με την απόλυτη νεοφιλελευθεροποίηση του κράτους και της αγοράς. Οι τελευταίοι είναι που αναπαράγουν με θαυμασμό και υπερηφάνεια την αφήγηση περί πρωτογενούς πλεονάσματος και σήμερα την αφήγηση περί (δι)εξόδου της χώρας στην χρηματαγορά.

Η αφήγησή τους αναπτύσσεται κάπως έτσι: Είμαστε στο πλευρό του πρωθυπουργού, του αντιπροέδρου του και της Διαπλοκής, στη δύσκολη μάχη που δίνουν μαζί με την ομάδα των γιατρών της Τρόικας – όπως οι ίδιοι αυτοπαρουσιάστηκαν στον ελληνικό λαό – για να μην επιτρέψουμε στην ΧΑ και άλλες εγκληματικές οργανώσεις του πολιτικού χώρου (δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ) να αναλάβουν τον ρυθμιστικό ρόλο, που με ευθύνη και πατριωτισμό αναθέσαμε με επίσημο συμβόλαιο (αναθεωρημένη δανειακή σύμβαση) και επικαιροποιούμενα συμφωνητικά (μνημόνια) έναντι δόσεων στην Τρόικα. Η χώρα δεν αντέχει άλλους ρυθμιστές. Ο ρυθμιστής είναι ένας και ένας θα παραμείνει, για να παραμείνει και ο ασθενής (η χώρα) στον αναπνευστήρα. Όπως κακώς διέδιδε μέχρι σήμερα ο Γιαννακόπουλος μεταξύ άλλων ανεύθυνων «μπαρουφολόγων», οι οικονομικές κρίσεις δεν ρυθμίζονται με μεγαλύτερη δόση δημοκρατίας, αλλά με δόσεις έναντι δημοκρατίας και δοκιμαστικές εξόδους στην χρηματαγορά με τσουχτερό επιτόκιο. Αυτό δείχνει ασφαλώς κυβερνητική πρόοδο και δίνει ελπίδες στην αγορά πως ο ασθενής, αν και με δραματικά πεσμένο ΑΕΠ, παραγωγή και εσωτερική ζήτηση αποτελεί πάντα μια σταθερή ευκαιρία για υψηλό κέρδος. Και η ευκαιρία αυτή με τη σειρά της δομεί την βάσιμη ελπίδα πως ο ασθενής δεν θα αλλάξει ποτέ ρυθμιστή, μέσω του οποίου, ενώ οι έλληνες βγαίνουν από την αγορά η κυβέρνηση τους μπαίνει σε αυτήν. Αυτό είναι ζήτημα ρυθμιστή που ασφαλώς δεν θα μπορούσε να έχει σχέση με εγκληματικές προσωπικότητες και ενέργειες. Συνεπώς ρυθμιστής δεν θα μπορούσε και δεν πρέπει να είναι το πρωτογενές αμάρτημα ακροδεξιών στελεχών της κυβέρνησης, αλλά αποκλειστικά το πρωτογενές πλεόνασμα που πέτυχε η κυβέρνηση, χρησιμοποιώντας ωστόσο ως κοινωνικό άλλοθι για πολιτική νομιμοποίηση του αντικοινωνικού τρόπου που σχηματίστηκε λογιστικά αυτό το πλεόνασμα, αυτά ακριβώς τα ακροδεξιά στελέχη!!!

Εδώ μπερδεύονται οι ρυθμιστές της κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ και γίνεται… της γενικευμένης απορρύθμισης το κάγκελο. Και το ζήτημα δεν λύνεται δίχως άμεση καταφυγή σε εκλογές ή με πραξικόπημα. Εδώ μάλλον ορθώνει το ανάστημα του ο ρυθμιστής της πολιτικής ζωής του τόπου με «τυπικό συμβόλαιο» (Τρόικα), ανώτερο ασφαλώς από το ήδη σχισμένο άτυπο «συμβόλαιο με τον λαό» των Σαμαρά-Βενιζέλου, ο οποίος (Τρόικα) μπορεί να μην σοκάρεται με κοινοβουλευτικά πραξικοπηματάκια και την προσβολή της ευρωπαϊκής νομιμότητας, αλλά δεν θα δεχόταν ποτέ να μεταβληθούμε σε Ουκρανία, την ώρα που η Ουκρανία επιχειρείται να ενταχθεί σε πρόγραμμα προσαρμογής ελληνικού τύπου!

Κάπως έτσι ούτε το πρωτογενές αμάρτημα με την διπλή του μορφή: του «ατομικού μηχανισμού σωτηρίας» και του προπατορικού αμαρτήματος της κβαντικής σύμπλεξης νεοφιλελευθέρων και φασιστών στην ίδια και την αυτή κυβέρνηση, ούτε το πρωτογενές πλεόνασμα θα μπορούσαν να κυριαρχήσουν ως ρυθμιστές των πολιτικών εξελίξεων, τις οποίες συνεχίζει να ελέγχει αυθεντικά η Τρόικα. Η Τρόικα είναι αυτή που έχει σήμερα το πρόβλημα, αλλά και το μαχαίρι! Ναι, αλλά «όποιος έχει το μαχαίρι έχει και το πεπόνι» λέει ο θυμόσοφος έλληνας. Έτσι είναι, αυτή την στιγμή τις εξελίξεις δεν ελέγχει η κυβέρνηση Σαμαρά με το κλεμμένο απ’ τα λαϊκά και μεσαία στρώματα πεπόνι που με καμάρι έχει στην μασχάλη, ούτε η ΧΑ που επιδεικνύει το μαχαίρι με την μορφή αποκαλυπτικών υποκλοπών και βιντεοσκοπήσεων που φέρεται να αποδεικνύουν την κυβερνητική συνομωσία για την υφαρπαγή της ακροδεξιάς ψήφου, αλλά η Τρόικα. Και θα συνεχίσει να τις ελέγχει, αν – μέσω άμεσης προσφυγής σε γενικές εκλογές ασφαλώς – ο ελληνικός λαός δεν επιλέξει την δημοκρατική προοπτική με την ενίσχυση των ριζοσπαστικά δημοκρατικών δυνάμεων της χώρας.

Περισσότερα

Το παραγωγικό πρόβλημα της ελληνική οικονομίας δεν μπορεί να λύσει ο ηδονοβλεψίας της …

Γράφει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΡίχνοντας μια ματιά στα αξιολογικά συμπεράσματα της Επιτροπής Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής του Ευρωκοινοβουλίου (ECON) για την λειτουργία της Τρόικας, θυμήθηκα την φράση ενός πολύπειρου φίλου, Βρετανού διπλωμάτη.

Όταν πριν από δύο περίπου χρόνια κουβεντιάζαμε για την εμπλοκή της Τρόικας στα ελληνικά πράγματα, δια του «ατομικού μηχανισμού διάσωσης», είχε αναρωτηθεί ρητορικώς: θα μπορούσε ποτέ μια ομάδα ηδονοβλεψιών (peeping toms, ήταν η συγκεκριμένη έκφραση) να λύσει το σεξουαλικό πρόβλημα αυτών που παρακολουθεί να προσπαθούν να βελτιώσουν τις επιδόσεις τους στο κρεβάτι, έτσι ώστε να εμφανίσουν υψηλή παραγωγικότητα;

Δεν μπορεί, αναγνώστη μου! Και αυτό είναι το μέγα πρόβλημα του Νεο-ηγεμονισμού στην ΕΕ, που δυστυχώς δεν μοιάζει να κατανοεί η Επιτροπή Οικονομικής και Νομισματικής Πολιτικής, που ενέκρινε με 31 ψήφους υπέρ, 10 κατά και 2 αποχές την Έκθεση σχετικά με τις δραστηριότητες της Τρόικας που συνέταξαν ευρωβουλευτές. Τουλάχιστον δεν μοιάζει να το κατανοεί ως στρουκτουραλιστικού χαρακτήρα πρόβλημα. Το προσεγγίζει λειτουργιστικά (: functionalistical view of reality) και εστιάζει στην «Ευρωομάδα», που καλείται να αναλάβει την πολιτική ευθύνη για τα προγράμματα διάσωσης, καθώς αυτή είναι που λαμβάνει τις τελικές αποφάσεις σχετικά με τη χρηματοδοτική συνδρομή και τους όρους παροχής της βοήθειας. Προτείνοντας παράλληλα τα προγράμματα προσαρμογής να περιλαμβάνουν ένα «Σχέδιο Β», σε περίπτωση που αποδειχθεί ότι βασίστηκαν σε λανθασμένες υποθέσεις, ενώ τα μνημόνια συμφωνίας που στηρίζουν όλα τα προγράμματα θα πρέπει, όπως επισημαίνουν τα μέλη της ECON, να αντιμετωπίζουν το ζήτημα της απασχόλησης και να εστιάζουν με προσοχή στις κοινωνικές πτυχές της προσαρμογής.

Ασφαλώς, η αξιολόγηση των ευρωβουλευτών που υπερψηφίστηκε στην ECON καταλήγει σε μια μορφή στρουκτουραλιστικής πρότασης, επισημαίνοντας πως μεσοπρόθεσμα το θεσμικό πλαίσιο της Τρόικας είναι το πρώτο που χρήζει μεταρρύθμισης, μέσω μιας ριζικής επανεξέτασης του πλαισίου του, με συμμετοχή του ΔΝΤ μόνο «εάν είναι απολύτως απαραίτητο», με παρουσία της ΕΚΤ μόνο ως «σιωπηλού παρατηρητή» και με αντικατάσταση του ρόλου της Επιτροπής με ένα «Ευρωπαϊκό Νομισματικό Ταμείο». Με την πρόταση μάλιστα για τη σύσταση ενός Ευρωπαϊκού Νομισματικού Ταμείου να προβλέπεται να κατατεθεί από την ECON μέχρι το τέλος του 2014.

Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι καί οντολογικό καί επιστημολογικό: με λειτουργιστική μεθοδολογία καταλήγει σε μια απόπειρα άρθρωσης στρουκτουραλιστικής μεταβολής στην διάρθρωση της Τρόικας, δίχως να εστιάζει στο μέγα πρόβλημα που θέτει ο φίλος μου, διπλωμάτης που έχει εμπλακεί σε προγράμματα προσαρμογής χωρών της Κέντρο-ανατολικής Ευρώπης. Τί λέει ο άνθρωπος; Πως δεν είναι δυνατόν κάποιος να επιφέρει βαριές συνέπειες σε μια κοινωνία, μέσω ενός προγράμματος προσαρμογής στην ΟΝΕ, από την θέση του εξωτερικού παρατηρητή και αυθεντικού (εξωτερικού) κριτή, υποσχόμενος ένα καλύτερο μέλλον σε αυτούς που καταστρέφει σήμερα.

Αυτό είναι το ουσιώδες στρουκτουραλιστικό ζήτημα και εδώ εστιάζεται το πρόβλημα δημοκρατίας στην ΕΕ… και όχι απλώς στο ζήτημα της διαφάνειας και στην έλλειψη δεσμευτικών κανόνων που θα έπρεπε να διέπουν τις διαδικασίες αλληλεπίδρασης των θεσμικών οργάνων της Τρόικας, καθώς και την κατανομή των καθηκόντων τους! Δεν είναι αυτό το κεφαλαιώδες ζήτημα, αλλά πως αυτός που παρεμβαίνει για την μεταβολή μιας κοινωνικής δομής (πχ. κοινωνικοοικονομικές σχέσεις στην Ελλάδα) θα πρέπει να υφίσταται και αυτός ο ίδιος το κόστος που συνεπάγεται αυτή η μεταβολή. Δεν είναι δημοκρατικό ο Α να υφίσταται το κόστος μιας πολιτικής και οι Β, Γ, Δ, να απολαμβάνουν απλώς το προνόμιο του ρυθμιστή δίχως κόστος, που επωμίζεται αποκλειστικά ο Α!

Ξέρετε τι συμβαίνει εδώ; Κάποιοι, υπό τον μανδύα του θεσμικού παράγοντα, αναλαμβάνουν τον ρόλο της ιστορίας, εκεί όπου η ιστορία φαίνεται να αποτυγχάνει (πχ. η ιστορία της ένταξης της Ελλάδας στο ευρώ και στη συνέχεια η ιστορία της Ελλάδας εντός της ευρωζώνης, απέτυχε να καταστήσει την χώρα παραγωγικά ανταγωνιστική στην ΕΕ και οδήγησε στην πτώχευση και στην σαφώς αντιδημοκρατική και αντικοινωνική επιλογή της εσωτερικής υποτίμησης), καθιστώντας εσένα (την χώρα) πρόβλημα, αντί για τις σχέσεις που σε κατέστησαν πρόβλημα. Έτσι, ο θεσμικός παράγων, δίχως δικό του κόστος, κάνει επίλυση προβλήματος (: λειτουργιστική διαδικασία problem-solving) πάνω στην πλάτη σου και στο «κρεβάτι» σου, με αποτέλεσμα την κοινωνική και παραγωγική σου διάλυση – με την έννοια του liquidation των κοινωνικών και παραγωγικών σχέσεων! Και μετά έρχεται ο αλήτης ο έλληνας – συγχωρέστε με, αλλά αυτή τη στιγμή εκνευρίζομαι – και σου λέει: «όλοι μαζί τα φάγαμε», όλοι μαζί, λοιπόν, οι έλληνες, αποκλειστικά, να επωμιστούμε το κόστος της προσαρμογής. Τί λες κακομοίρη! Τί είδους διαστροφική αντίληψη είναι αυτή, που υπηρετήθηκε και συνεχίζει να υπηρετείται από το ΠΑΣΟΚ, τη ΝΔ και τις δεξιές ή αριστερές παραφυάδες τους; Όποιος παρεμβαίνει στην διόρθωση μιας προσαρμογής του Α σε ένα μοντέλο πολιτικοοικονομικής ολοκλήρωσης – σε οποιοδήποτε μοντέλο – δεν δικαιούται να το κάνει από την θέση του μπανιστιρτζή, ο οποίος παράλληλα αυτοανακηρύσσεται σε νταβά, αλλά από τη θέση της πόρνης και του πελάτη της, ταυτόχρονα – στο βαθμό που έτσι αντιλαμβάνεται ο ίδιος τις κοινωνικές σχέσεις!

Οι ηδονοβλεψίες της ελληνικής οικονομίας και διοίκησης θα πρέπει να εγκαταλείψουν το «κιάλι» και να φύγουν από την «τρύπα» της διαλυμένης ελληνικής πολιτικής, από την οποία ανενόχλητοι και νομιμοποιημένοι από την λούμπεν-αστική ελληνική τάξη, «παίρνουν μάτι», για να αποφασίσουν κατόπιν αυτοί αυθεντικά ποια θα είναι η επόμενη «σεξουαλική στάση» των ελλήνων, προς την αύξηση της παραγωγικότητάς τους και για την μεγέθυνση της σαδομαζοχιστικού τύπου ηδονής τους, στο πλαίσιο ενός «σεξουαλικού ανταγωνισμού», όπου τους κανόνες των εραστών θέτει ο ηδονοβλεψίας, ο οποίος μάλιστα μέσα στην …[η γνωστή λέξη που ταιριάζει στον ματάκια]… θεωρεί πως είναι ο θεϊκός αντικαταστάτης μιας αποτυχημένης ιστορίας.

Ας σοβαρευτούμε, όσοι τουλάχιστον δεν είμαστε ματάκηδες και αποστρεφόμαστε την κουλτούρα και πρακτική του ηδονοβλεψία, είτε με την μορφή του σύγχρονου ιμπεριαλισμού, είτε με εκείνη του σύγχρονου γερμανισμού (: Germandom): Η αναγκαία, ριζική παραγωγική αναδιάρθρωση της Ελλάδας, είναι μια υπόθεση ελληνική και θα πρέπει για να υπάρξει να είναι καί σοσιαλιστική και πλουραλιστικά δημοκρατική. Ας φροντίσουμε να κλείσουμε την «τρύπα» από την οποία παρακολουθεί την ερωτική μας σχέση ο ηδονοβλεψίας της Τρόικας… καλώντας τον, αν θέλετε, «φιλελεύθερα», «απελευθερωμένα» και στο πλαίσιο της καλής εταιρικής μας σχέσης, αν επιθυμεί, να ανέβει και αυτός στο κρεβάτι! Να πληρώσει κι αυτός, έστω και στο πλαίσιο μια ανάρμοστης σχέσης, κάποιο κόστος, βρε αδελφέ! Αν δεν θέλει, καλύτερα να ασχοληθεί με την δημοκρατική αναδιοργάνωση της ΕΕ και την πολιτικοοικονομική Ένωση της Ευρώπης, σε μια πράγματι αλληλέγγυα έως ερωτική βάση που μόνον μια πανευρωπαϊκή Σοσιαλιστική Δημοκρατική Ομοσπονδία θα μπορούσε να διασφαλίσει… και συγνώμη για την γλώσσα αυτού του σημειώματος!

Περισσότερα

Ο Χειμώνας, η Άνοιξη, το πήδημα και η ανάγκη εκλογών…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤα μέτρα λιτότητας επηρεάζουν και την γραφή μου και έτσι σήμερα θα είμαστε στεγνοί, δραματικά απέριττοι και σχετικά σύντομοι. Για να κάνουμε οικονομία (με την κακιά έννοια) καταφεύγουμε πρώτα στα γνωστά, μέσω του Διονυσίου Σαββοπούλου: Τον χειμώνα ετούτο άμα τον πηδήσαμε / Γι’ άλλα δέκα χρόνια άιντε καθαρίσαμε…

Για να τον «πηδήσουμε» και να μην μας «πηδήξει» καθολικώς και μοιραίως, απαιτούνται αμέσως εκλογές. Η περίοδος χάρητος προς την κ. Μέρκελ κάποτε θα πρέπει να τελειώσει, μήπως και αρχίσουμε την πολιτική διαπραγμάτευση με τις Βρυξέλλες και το Βερολίνο με μεσολαβητές κάποιους που τρώγονται είτε η Γερμανία να εγκαταλείψει το Ευρώ, είτε να προχωρήσουμε σε ουσιαστική οικονομική ένωση με μεταφορά ηγεμονίας από το Βερολίνο στις Βρυξέλλες (προσοχή, δεν εννοώ μόνον την διοίκηση Ομπάμα, είναι και άλλοι με παρόμοιες επιθυμίες, αλλά δεν τους αναφέρω, καθώς έχουν εταιρείες οι άνθρωποι και δεν συμφέρει να… προκαλούν ανοιχτά!).

Περισσότερα

Ο πιο καλός ο υπουργός ήσουν εσύ στη νέα τάξη…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΥπουργώ σημαίνει υπηρετώ… τον πρωθυπουργό, που με τίμησε, αν φυσικά με τοποθέτησε αυτός εκεί όπου βρίσκομαι και ηγούμαι ενός κυβερνητικού τομέα! Δεν θα πρέπει να συγχέουμε την σύγχρονη έννοια «υπουργός» με εκείνην που έλκει σημειολογία από την αρχαιοελληνική αφήγηση.

Παρακαλώ, αγνοήστε την σεβαστή μου Ελένη Γλύκατζη – Αρβελέρ, όπως και τον Γιώργο Μπαμπινιώτη. Αμφότεροι γνωρίζουν από γλωσσολογία και ιστορία των γλωσσών, όσα και το ΔΝΤ, αντίστοιχα, από εθνική οικονομία (της Ελλάδας, στην συγκεκριμένη περίπτωση)! Δηλαδή, παραμύθια τούμπανα! Άκου «υπουργώ σημαίνει υπηρετώ τον λαό»! Άκου η διευθύντρια του ΔΝΤ Christine Madeleine Odette Lagarde, μετά μάλιστα την συνάντησή της με τον υπεύθυνο πρωθυπουργό της Ελλάδας Αντώνη Σαμαρά να βγαίνει και να υποστηρίζει εμμέσως πλην σαφώς τον… Αλέξη Τσίπρα, με επίσημο μάλιστα τρόπο! Δεν βαδίζουμε καλά, η Lagarde είναι βομβιστής της Ελλάδος και της σταθερότητας των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ!

Περισσότερα