Το “Ποτάμι” για την 21η Απριλίου: Ο λαϊκισμός, ο μεγάλος εχθρός

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙΣαράντα εννέα χρόνια από τότε. Ήταν η τελευταία φορά που η Δημοκρατία στήθηκε στο απόσπασμα. Από τη Μεταπολίτευση μέχρι σήμερα η Δημοκρατία διανύει τη μακροβιότερη πορεία της στην Ελλάδα από αρχής του Ελληνικού Κράτους.

Περισσότερα

Κ.Κ.Ε.: Ανακοίνωση για το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967

KKEΣε ανακοίνωση για το στρατιωτικό πραξικόπημα της 21ης Απριλίου 1967, το Γραφείο Τύπου της Κ.Ε. του Κ.Κ.Ε. τονίζει:

«Σαράντα οκτώ χρόνια μετά την επιβολή της στρατιωτικής δικτατορίας, διδασκόμαστε, θυμόμαστε, τιμάμε τους αγωνιστές, τα θύματα της Χούντας. Είμαστε περήφανοι για τα μέλη και τα στελέχη του ΚΚΕ και της ΚΝΕ, τους αγωνιστές που πήραν μέρος στην αντιδικτατορική πάλη, που έμειναν όρθιοι και αλύγιστοι στα κρατητήρια, στα βασανιστήρια του ΕΑΤ-ΕΣΑ, στις φυλακές και τις εξορίες.

Η δικτατορία, στη χώρα μας, επιβλήθηκε έχοντας τη στήριξη τμημάτων της πλουτοκρατίας, κέντρων της αστικής εξουσίας, των ΗΠΑ. Η επιβολή της δικτατορίας επιβεβαιώνει ότι η αστική τάξη και το κράτος της δε διστάζουν να στηρίξουν στρατιωτικά και πολιτικά πραξικοπήματα, να καταλύσουν την αστική δημοκρατία και τη νομιμότητα, που οι ίδιοι καθιέρωσαν, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντά τους, τις ανάγκες του συστήματος.

Περισσότερα

Το φουρνέλο στη δημοκρατία και οι αυτόχειρες…

Σημειώνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΗ δημοκρατία έχει λύσεις για όλα και σε όλα, αρκεί να μην της λες ΟΧΙ και να μην την δεις μεταφυσικά και απολιτικά σαν πανάκια. Έχει λύσεις, αλλά δεν αποτελεί η ίδια μια απολιτική και έξω από την συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις, λύση. Αρκεί να την αναπτύσσεις ως μορφή κοινωνικοποίησης, να την σέβεσαι ως σύνολο θεσμών, να την υπηρετείς ως δημόσιος λειτουργός, να την εννοείς ως συμμετοχή των πολιτών στις αποφάσεις και να απορρίψεις ως πολίτης την διαστροφή της: ο σκοπός αγιάζει τα μέσα και η ελευθέρια του ενός σταματά εκεί που αρχίζει του άλλου!

Σήμερα στην Ελλάδα διαμορφώνεται μια κυρίαρχη γνώμη – μια λαϊκή αφήγηση που ταυτίζεται με εκείνην της ανερμάτιστης ντόπιας ελίτ – που αναμφίβολα βάζει φουρνέλο στην δημοκρατία. Και αυτό είναι πολιτικό έγκλημα εθνικών διαστάσεων. Η φασίζουσα και πλέον αφρίζουσα, μονίμως αγανακτισμένη και φοβική δεξιά, αναζητεί πάλι έναν ηγέτη που με την αρωγή του στρατού θα δώσει λύση στο πολιτικοοικονομικό αδιέξοδο της χώρας.

Περισσότερα

Η ιστορία πρέπει να μας διδάσκει

Γράφει ο Παναγιώτης Αποστόλου, οικονομολόγος

Παναγιώτης ΑποστόλουΛίγα χρόνια πριν από την 21η Απριλίου 1967, η πολιτική κατάσταση της πατρίδας μας ήταν πολύ ζοφερή έως αποκαρδιωτική. Ο Ελληνικός λαός βρισκόταν συνεχώς στο πεζοδρόμιο. Οι διαδηλώσεις διαμαρτυρίας είχαν λάβει επιδημικό χαρακτήρα και δονούσαν την Αθήνα, η οποία είχε μετατραπεί σε πόλη αναρχίας και η κατάσταση αντιμετωπιζόταν με μετωπικές συγκρούσεις της Αστυνομίας και των διαδηλωτών. Σε πολλές περιπτώσεις η χρήση βίας από πλευράς Αστυνομίας ήταν υπερβολική και εξαιρετικά βίαιη. Όλη αυτή η κατάσταση ήταν επακόλουθο της πολιτικής αστάθειας της χώρας, από τη στιγμή που στη Βουλή των Ελλήνων πέραν των οξύτατων φραστικών αντιπαραθέσεων, σε μερικές περιπτώσεις χρησιμοποιήθηκε και σωματική βία. Τα γεγονότα που δημιούργησαν αυτή την ερμαφρόδιτη πολιτική κατάσταση, ήταν η αποστασία Βουλευτών της Ενώσεως Κέντρου, που ανέτρεψαν τον Ιούλιο του 1965 την κυβέρνηση του Γεωργίου Παπανδρέου, μια κυβέρνηση που προήλθε από τις Εθνικές εκλογές του Φεβρουαρίου του 1964. Οι αποστάτες σχημάτισαν κυβέρνηση και το Δεκέμβριο του 1966, ο Βασιλεύς Κωνσταντίνος ανέτρεψε την κυβέρνηση των αποστατών και όρισε βασιλική κυβέρνηση υπό τον τραπεζίτη Παρασκευόπουλο με εξωκοινοβουλευτικά πρόσωπα, με τη σύμφωνη γνώμη των αρχηγών των δυο μεγάλων κομμάτων της εποχής (Ενώσεως Κέντρου-Γ.Παπανδρέου, ΕΡΕ-Παν.Κανελλόπουλος), τα οποία πρόσμεναν προκήρυξη Εθνικών εκλογών.

Περισσότερα

Δυο ήττες που ισούνται με μια κοινωνική καταστροφή

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

O Δημήτρης Γιαννακόπουλος προσεγγίζει την ανασύσταση του Αυταρχικού Κράτους της Δεξιάς.

Μέχρι σήμερα έδειξα πώς η ελληνική κρίση ορίζεται στο πλαίσιο δύο πολιτικών ηττών: μια εθνική – αστική εντός της ΕΕ και μια σοβαρή ήττα του εργατικού κινήματος στο εσωτερικό. Αν ο αναγνώστης μπορέσει να συνδυάσει αυτά τα δύο, πράγμα που δεν μπόρεσαν να κάνουν ολοκληρωμένα και με ειλικρίνεια μέχρι στιγμής οι προοδευτικές δυνάμεις του τόπου, θα καταλάβει πώς δομείται η πραγματικότητα εντός της οποίας ορίζει και διαπραγματεύεται τον εαυτό του και σε μεγάλο βαθμό ποιες είναι οι προοπτικές της εθνικής οικονομίας και του πολιτικού μας συστήματος.

Δηλαδή, μελετώντας σε συνδυασμό τις δύο ήττες, θα μπορούσε κανείς να ορίσει το σημερινό πολιτικό φαινόμενο στην Ελλάδα ολοκληρωμένα, και επ’ αυτού να προτείνει συλλογικές δράσεις για την αντιμετώπιση της κρίσης. Όποιος δεν σκέφτεται έτσι, δεν στοχάζεται πολιτικά. Όποιος δεν στοχάζεται πολιτικά είτε είναι τυφλός, εκδικητικός φορέας κεφαλαιοκρατικών συμφερόντων, που μισεί τους εργαζόμενους, είτε φοβισμένος ή συμπλεγματικός πολέμιος των κεφαλαιοκρατών, εμφορούμενος από μίσος και αγανάκτηση για την ίδια την εργασία.

Περισσότερα

Και τώρα τι κάνουμε; Εμπρός για δημοκρατική αναγέννηση της Ελλάδας

Γράφει ο Δημήτρης Καζάκης, οικονομολόγος – αναλυτής

Τα μάθατε; Η Βουλή καταργήθηκε στην πράξη και οι τροϊκανοί θα διοικούν πραξικοπηματικά την Ελλάδα με επιτρόπους! Ναι, είναι αλήθεια. Μας το διαβεβαιώνει η ηγεσία της ΓΣΕΕ η οποία τάσσεται με ανακοίνωσή της (20/11) κατά των πράξεων νομοθετικού περιεχομένου και των εγκυκλίων για τα εργασιακά. Με τον τρόπο αυτό ακυρώνεται η λειτουργία της Βουλής και νομοθετούνται εκ νέου ακόμα πιο δυσμενείς προβλέψεις από αυτές του μεσοπρόθεσμου, βεβαιώνει ο κ. Παναγόπουλος της ΓΣΕΕ.

Ενώ ο κ. Τσίπρας μας διαβεβαίωσε (19/11): «Πλέον οι τροϊκανοί επίτροποι με πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, σαν αυτές που αποφασίστηκαν χθες, θα κυβερνούν ερήμην των συσχετισμών και των διαδικασιών στο ελληνικό κοινοβουλίου». Μέχρι τo alter ego του κ. Τσίπρα, ο κ. Π. Λαφαζάνης δήλωσε: «Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου σημαίνουν πραξικόπημα.» Ξέρετε ποιος είναι αυτός; Εκείνος που δήλωνε ότι η μάχη να μην περάσει το πολυνομοσχέδιο είναι η «μητέρα όλων των μαχών»!

Περισσότερα

Ο ΣΥΡΙΖΑ στην αριστεροδεξιά πλάστιγγα…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Πόσα δράμια αριστεροσύνης έχασε ο ΣΥΡΙΖΑ σήμερα; Η δεξιά στροφή του είναι ευθέως ανάλογη της αύξησης των ποσοστών του, ή έχουμε να κάνουμε με γεωμετρική πρόοδο στην ανάπτυξη της δεξιάς του φυσιογνωμίας;
Αυτά τα ερωτήματα μοιάζει να βασανίζουν πλέον εκτός από τους αριστερούς και τους δεξιούς σχολιαστές. Αντί να βάλουν στη πλάστιγγα τις δυνατότητες, αδυναμίες, ευκαιρίες και πραγματικές απειλές της χώρας και για την ελληνική κοινωνία εντός του συγκεκριμένου διεθνούς περιβάλλοντος και λαμβάνοντας υπόψιν την πολιτισμική, κοινωνική, πολιτική και παραγωγική υπόσταση της χώρας στη συγκυρία, και μάλιστα σε συνδυασμό, τοποθετούν στην πλάστιγγα τον ΣΥΡΙΖΑ για να μετρήσουν πόσο αριστερό βάρος χάνει, ή πόσο δεξιό παίρνει.

Η επιχείρηση καθημερινού ζυγίσματος της εγκύου-ΣΥΡΙΖΑ, μάλλον καλό της/του κάνει, ιδιαίτερα στο βαθμό που προσδιορίζεται ως κόμμα στα πρόθυρα της κυβέρνησης που καλύπτει ένα ευρύ ιδεολογικοπολιτικό φάσμα. Σε αυτό που δεν κάνει καλό είναι στην πολιτική ωριμότητα του λαού και στην ανάπτυξη της κριτικής ικανότητας του στα πολιτικά πράγματα.

Περισσότερα

Εκλογές της φοβέρας και της σκλαβιάς

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

«Σκορπίστε φόβο για να αντιμετωπίσετε την λαϊκή οργή», είναι το σύνθημα του καθεστώτος προς τους παράγοντες επικοινωνίας του. Το ίδιο σύνθημα από τότε που ιδρύθηκαν τα μοντέρνα κράτη. Φόβος εναντίον θύμου. Θα σε τρομάξω πολίτη για να συμμαζέψεις τον θυμό σου και να συμμορφωθείς με τον ρεαλισμό του διαπλεκόμενου καθεστώτος οδεύοντας προς την κάλπη. Θα σε μάθω να σκέφτεσαι και να ψηφίζεις, να δρας και να αποφασίζεις με κριτήριο τον φόβο. Αυτός και μόνον αυτός συστήνει ρεαλισμό.

Ο θυμός διαταράσσει τον φοβικό κόσμο που οργανώνει ρεαλιστικά την συμπεριφορά του πολίτη. Ο θυμός δομεί έναν κόντρα ρεαλισμό, αυτόν της χειραφέτησης. Μέσω του φόβου νομιμοποιείται ο ρεαλισμός της σκλαβιάς. Μέσω του θυμού ο ρεαλισμός της αυτοδιάθεσης, της εξέγερσης, της επανάστασης. Ο φόβος γεννά την ανάγκη της αστυνόμευσης, της προστασίας, της καταστολής. Ο θυμός γεννά της ανάγκη του δικαίου και της οργάνωσης σε μια άλλη βάση που θα προσφέρει θεσμούς αποκατάστασης της αδικίας, άρσης του αποκλεισμού, διασφάλισης της απειλούμενης από όσους σκορπούν το φόβο, ύπαρξης. Ο θυμός γεννά όμως και την αντεκδίκηση. Όσο πιο έντονος είναι ο φόβος, τόσο πιο έντονα θα εκφραστεί και η διάθεση για εκδίκηση. Φόβος και θυμός είναι οι δύο όψεις του νομίσματος της σκλαβιάς.

Περισσότερα

Τα ξέρουμε, τους μάθαμε… πάμε παρακάτω!

Του Δημήτρη Γιαννακόπουλου

Ξέρουμε πλέον πολύ καλά τι συμβαίνει και υποθέτουμε βάσιμα τι μας μέλλεται. Αυτό που δεν ξέρουμε είναι πώς να αντιδράσουμε και τούτο που δεν μπορούν να φανταστούν είναι τι θα πάθουν όσοι δρομολόγησαν την καταστροφή μας, λένε με τα δικά τους ασφαλώς λόγια, ολοένα και περισσότεροι φίλοι που σχολιάζουν απόψεις μου.

Το παιχνίδι με την ελληνική κρίση είναι γνωστό πλέον και ο ρόλος των παραγόντων που εμπλέκονται σε αυτό πασιφανής. Τι το ψάχνεις; Δεν πάσχουμε από φως, από αδένες έχουμε έλλειψη, για να μας πάρουν στα σοβαρά. Εδώ μας έχουν στερήσει το δικαίωμα της πολιτικής συμμετοχής στις πιο κρίσιμες αποφάσεις για τον τόπο μετά τον πόλεμο – σύμφωνα (και) με αυτούς – και εσύ βομβαρδίζεις με λέιζερ την πληγή μας! Άσε μας ρε άνθρωπε στον πόνο μας, μοιάζει να συμφωνούν αρκετοί διαδικτυακοί φίλοι. Τα ξέρουμε, τους μάθαμε… πάμε παρακάτω, είναι το μήνυμα που λαμβάνω από πολλές μεριές πλέον.

Περισσότερα