Η κηδεμονία του Αλέξη από την Angela παραλύει την εξωτερική πολιτική!…

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤου Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Προφανώς το ζήτημα της εξέλιξης και διαχείρισης της ελληνικής κρίσης συνδέεται με την μορφή και την στρατηγική ανάπτυξης των διεθνών σχέσεων και της εξωτερική πολιτικής της Ελλάδας – της κυβέρνησης στενότερα. Σε καμία περίπτωση όμως δεν θα έπρεπε να επιτρέψουμε η μορφή διαχείρισης της οικονομικής κρίσης, που επέλεξε η σημερινή κυβέρνηση με την υποστήριξη ολόκληρου σχεδόν του πολιτικού συστήματος – σε συνέχεια της προηγούμενης  διαχείρισης των δύο προηγούμενων μνημονίων, ιδίας μεθοδολογίας με το παρόν – να αποτελέσει το μοντέλο που θα ορίσει τις διμερείς σχέσεις της Ελλάδας με τρίτες χώρες, τις διεθνείς σχέσεις, την διπλωματική της προσωπικότητα και την εξωτερική πολιτική της χώρας.

Περισσότερα

Ξανά εκλογές στην Ελλάδα. Και τι έγινε!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΈτσι, όπως σημειώνεται στον τίτλο, αντιδρά αυτή τη φορά η λεγόμενη ευρωπαϊκή κοινή γνώμη σε ό, τι αφορά σε αυτές τις πρόωρες γενικές εκλογές. Σε πλήρη αντίθεση με τις προηγούμενες, αυτές δεν έχουν σημασία!

Και δεν έχουν σημασία επειδή η άνοδος της αριστεράς στην κυβερνητική εξουσία υπό τον Αλέξη Τσίπρα έδειξε πως είναι ένα ζήτημα άνευ ιδιαίτερης  σημασίας για την ευρωπαϊκή ελίτ και το τραπεζικό σύστημα. Ο ΣΥΡΙΖΑ από απειλή για την ασφάλεια του σύγχρονου ευρωπαϊκού συστήματος που ρυθμίζεται από τον γερμανικό νεοηγεμονισμό (: λιτότητα, αντιπληθωρισμός), εμφανίζεται σήμερα ως ένας εκ των δύο βασικών πυλώνων σταθερότητας των μνημονιακών πολιτικών στην Ελλάδα, οι οποίες προβάλλονται ως βασική παράμετρος για την ασφάλεια της ευρωζώνης. Ο άλλος πυλώνας είναι ο εμφανιζόμενος ως κύριος αντίπαλος του ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές, η ΝΔ.

Έτσι, ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας από παράγοντας αμφισβήτησης του ευρωπαϊκού συστήματος ασφαλείας, κατέληξε να θεωρείται «securitizing actor» της ευρωζώνης και γενικότερα του σύγχρονου ευρωπαϊκού συστήματος ηγεμονίας. Στο πρόσωπο του Αλέξη Τσίπρα απεικονίζεται πλέον αντί η αμφισβήτηση στην πολιτική μεθοδολογία της τρόικας και στην πολιτικοοικονομική πρακτική του κ. Σόιμπλε, η ασφάλεια και η διαβεβαίωση πως η δική του παρουσία με οποιαδήποτε κυρίαρχη μορφή στα ελληνικά πράγματα την επόμενη περίοδο, δεν θα διαταράξει το γενικό σύστημα ικανοποίησης, ιδιοποίησης και ελέγχου των πόρων που θεωρούνται σημαντικά για την αναπαραγωγή της ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής ελίτ και του καθεστώτος διαπλοκής στην Ελλάδα.

Περισσότερα

Η τηλεόραση εκθέτει όσους δεν την σέβονται και δεν μας σέβονται!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤην τηλεόραση την αγάπησα, αναγνώστη μου, επειδή είναι ψυχρό Μέσο. Επειδή μέσα από την εικόνα της εκτίθεται το υποκριτικό και εξευτελίζεται το μέτριο, το ανούσιο, το καταθλιπτικά ατάλαντο, το άψυχο, το προκλητικά άσχετο και αδιάφορο, το ανέμπνευστο, αυτό που μαραζώνει από αυταρέσκεια, το δήθεν … τα φύκια που πωλούνται σαν μεταξωτές κορδέλες σε μια αγορά με μονοπωλιακή κουλτούρα και χαρακτηριστικά.

Αυτά είδα χθες το βράδυ στο τηλεοπτικό σόου Τσίπρα – Μεϊμαράκη, στο «μαγαζί» του κυρίου Χαρίτου, το οποίο υποσχέθηκε να αναμορφώσει ποιοτικώς και δημοκρατικώς ο Αλέξης Τσίπρας, αφού πρώτα το ξανανοίξει! Αυτή την ΕΡΤ οραματίστηκαν όσοι υπερασπίστηκαν την δημόσια τηλεόραση; Αν ναι, προφανώς δεν έχουν καμία επαφή με την θεωρία, όπως και με την κοινωνική, τεχνολογική, δημοσιογραφική-καλλιτεχνική και γενικά υφολογική υπόσταση και πρακτική λειτουργία του Μέσου! Όποιος γνωρίζει «τηλεόραση» και άντεξε μέχρι τέλους αυτήν την χθεσινοβραδινή τηλεοπτική κακογραφία, προφανώς είναι άξιος συγχαρητηρίων!

Εγώ δεν άντεξα! Θα έπρεπε να ντρέπονται για την κακοποίηση του Μέσου όλοι όσοι δημιούργησαν αυτό το debate και συμμετείχαν σε αυτό. Ήταν σαφώς πιο αντιτηλεοπτικό και εξόχως προβληματικό με δημοσιογραφικούς όρους, σε σχέση με την προηγούμενη φάρσα τηλεμαχίας, στην οποία συμμετείχαν και οι υπόλοιποι αρχηγοί των κομμάτων που βρίσκονταν στο προηγούμενο κοινοβούλιο, εκτός από αυτόν της Χρυσής Αυγής (προς δόξαν της δημοκρατίας προφανώς)! Έτσι, για να εξευτελιστεί και η νέα ατάκα του παλαιού υφολογικώς και διακυβερνητικώς Αλέξη Τσίπρα, πριν προλάβει να την αρθρώσει καλά-καλά: «Θέλουμε την Ελλάδα των πολλών»! Για αυτό δημιουργείτε την Ελλάδα των λίγων και ολίγιστων; Μα είναι το απόλυτο καραγκιοζλίκι, η απόλυτη διαστροφή και η απόλυτη αντίφαση μεταξύ λόγων και έργων αυτό που κάνετε και που φαίνεται από το παράδειγμα και στο παράδειγμα της ΕΡΤ, στο οποίο επενδύσατε την δική σας διακυβερνητική εικόνα, το γενικό ύφος της εξουσίας σας, κύριε Τσίπρα! Θα έπρεπε να ντρέπεστε για το αντιαισθητικό και δραματικά χαμηλής ποιότητας αποτέλεσμα!

Περισσότερα

Η μνημονιακή απάτη και η προεκλογική παραγωγή του Μεγάλου Συνασπισμού ΣΥΡΙΖΑ – ΝΔ…

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. Γιαννακόπουλος«Η αποκάλυψη της αντιμνημονιακής πλάνης» – όπως περιγράφεται στην σημερινή ιστοσελίδα του «Βήματος» από τον κ. Αντώνη Καρακούση –  σκιαγραφεί στην ουσία το ιδεολόγημα την μνημονιακής απάτης, που είναι αυτό που οδήγησε στην ψυχρή προεκλογική στάση του ελληνικού λαού, η οποία θα ενισχύσει την συμπεριφορά της «αποχής», καθιστώντας την τον αναμφισβήτητο νικητή των εκλογών!

Ποιο είναι το ιδεολόγημα της μνημονιακής απάτης; Πως ο αυταρχικός νεοφιλελευθερισμός με εσωτερική υποτίμηση είναι μονόδρομος για όσα κράτη της ευρωζώνης δεν μπορούν να δανειστούν ελεύθερα από την χρηματαγορά και πως η ζωή χωρίς μνημόνια και ευρώ είναι αδιανόητη στην Ελλάδα! Ή, όπως σημειώνει θαυμάσια ο κ. Καρακούσης: «ήρκεσαν λίγοι μόνο μήνες για να φανεί το ατελέσφορο της αντιμνημονιακής πολιτικής, να καταγραφούν απίθανες ζημίες και να αναδειχθούν κίνδυνοι ικανοί να σβήσουν στην κυριολεξία το επίπεδο ευημερίας και να ξεθεμελιώσουν τη χώρα ολάκερη»!

Πράγματι αυτό πέτυχε ο Αλέξης Τσίπρας και η απίθανη κυβέρνησή του ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ. Είναι σαν να ήρθαν στα πράγματα για να (απο)δείξουν εμφατικώς στο εσωτερικό και διεθνώς την αντιμνημονιακή πλάνη, συνθέτοντας το ιδεολόγημα της μνημονιακής απάτης στη θέση του σύγχρονου ιδεολογήματος του προοδευτικού ευρωπαϊσμού, το οποίο διέκρινε την αναφερόμενη ταυτότητα του ΣΥΡΙΖΑ πριν από τις προηγούμενες εκλογές.

Περισσότερα

Η αποχή είναι απάντηση των αποφασισμένων δημοκρατών και όχι δίλημμα των αναποφάσιστων!

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤο ΟΧΙ στην προεκλογική παραπλάνηση και αβελτηρία των κορυφαίων υποκριτών που αναμετρώνται σε αυτές τις εκλογές, έχει μια σχετική και μια απόλυτη έκφραση. Η σχετική συνδέεται με την ψήφο προς τα αριστερά αντιμνημονιακά κόμματα, ενώ η απόλυτη με την αποχή. Και αυτή τη φορά δεν μπορεί παρά να κυριαρχήσει το απόλυτο, καθώς είναι αυτό και μόνον αυτό που συνδέει διαλεκτικώς το τολμηρό, δημοκρατικό ΟΧΙ του δημοψηφίσματος με το ΟΧΙ στην απάτη μιας συναίνεσης (μετεκλογικής σύμπραξης) απολιτικής και άρα αντιδημοκρατικής μορφής.

Η αποχή, λοιπόν αναγνώστη μου, είναι στην σημερινή συγκυρία η μάλλον καλύτερη και ασφαλώς σαφέστερη απάντηση των αποφασισμένων δημοκρατών και όχι το δίλημμα των αναποφάσιστων, όπως στερεοτυπικώς και ανοήτως εμφανίζεται να αποτυπώνεται σε επιπόλαιες αναλύσεις της ελληνικής κοινής γνώμης.

Τι σημαίνει, λοιπόν, η αποχή σε αυτές τις εκλογές – συμπεριφορά την οποία υπερασπίζομαι για πρώτη φορά στην ζωή μου; Απόλυτη άρνηση της απάτης πως τα μνημόνια αυτά καθ’ εαυτά δεν δομούν ένα καθεστώς νέας κοινωνικής διαίρεσης, αλλά αντιθέτως υπερβαίνουν τις κοινωνικές αντιθέσεις και τις διαρκώς αναδιαρθρωνόμενες κοινωνικές τάξεις μέσα στην κρίση, παραπέμποντας σε μία μορφή διαλόγου που δήθεν μπορεί να αντιμετωπίσει το δημοκρατικό αίτημα που συναρτάται ασφαλώς με το οξύ Κοινωνικό Ζήτημα που έχει προκύψει στην Ελλάδα, ως αποτέλεσμα της στρατηγικής της τρόικας. Από την άλλη, άρνηση των κατακερματισμένων μικρών αληθειών των λεγομένων αντιμνημονιακών δυνάμεων οι οποίες καταλήγουν με ένα απολύτως αφαιρετικό τρόπο σε ένα «ψέμα»: είτε στην δραχμή, είτε στην δικτατορία του προλεταριάτου, ή σε μία στρατιωτική χούντα.

Περισσότερα

Γιατί οι ελίτ ποντάρουν στον Αλέξη;

Του Δημήτρη Α. Γιαννακόπουλου

Δ. ΓιαννακόπουλοςΕίναι πρόδηλο πως οι ελίτ της ΕΕ, όπως και η διαπλοκή στο εσωτερικό της Ελλάδας ποντάρουν σε αυτές τις εκλογές στον Αλέξη Τσίπρα, σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές πριν από πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Τι άλλαξε μέσα σε έξι μήνες για μια τόσο σοβαρή μεταστροφή του σύγχρονου ευρωπαϊκού και εθνικού παράγοντα ηγεμονίας; Γιατί, με μια κουβέντα, οι πακτωμένες ελίτ στο ευρωπαϊκό σύστημα και στην Ελλάδα ποντάρουν σήμερα στον Αλέξη, σε αντίθεση με τη στάση των περισσοτέρων από αυτούς κατά την προηγούμενη προεκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα;

Θα επιχειρήσω να απαντήσω αφάνταστα λιτά σε αυτό το κρίσιμο με όρους ηγεμονίας και προοπτικής για την Ελλάδα, ερώτημα. Διότι ποντάροντας στον Αλέξη, οι ελίτ και οι διαπλεκόμενοι έρχονται να ικανοποιήσουν μία πλειάδα στόχων.

Μέσω της στρατηγικού χαρακτήρα υποστήριξης του Αλέξη Τσίπρα, έτσι ώστε να είναι αυτός – σε αντίθεση με την περίπτωση του Γιώργου Παπανδρέου και του Αντώνη Σαμαρά – που παρά την υπογραφή του Τρίτου Μνημονίου για την Ελλάδα και την υποταγή του στη λογική και στους όρους της τρόικας για να συνεχιστεί και να επεκταθεί η δανειακή σχέση της Ελλάδας με τους εταίρους της στην ευρωζώνη, να συνεχίσει ως πρωθυπουργός και την επόμενη μέρα, επιλύεται το ζήτημα της αντιπολίτευσης και σταθεροποιείται ο μονόδρομος που χάραξε η τρόικα στην διαμόρφωση των ελληνικών πολιτικών.

Άρα, αν κερδίσει τις εκλογές ο Αλέξης Τσίπρας, σταθεροποιείται με όρους εμπειρισμού το καθεστώς που επέβαλλε στην Ελλάδα η τρόικα και το οποίο, παρά τις απειλές και τους κλυδωνισμούς, δεν επηρέασε σοβαρά το καθεστώς διαπλοκής που ορίζει την ελληνική πολιτική και οικονομική πραγματικότητα. Εάν μετά τις εκλογές σχηματίσει κυβέρνηση ο Αλέξης Τσίπρας, ασχέτως αν συμπράξουν αναγκαστικά σε αυτήν κεντροαριστερές και κεντροδεξιές δυνάμεις, θα συνεχίσει να μην έχει αντιπολίτευση από τους «μνημονιακούς» αυτούς χώρους. Και έτσι η μοναδική αντιπολίτευση θα προέρχεται από λιγότερο ή περισσότερο συκοφαντημένους και απαξιωμένους αντιευρωπαϊστές είτε της αριστεράς, είτε της δεξιάς, οι οποίοι στο πλαίσιο του νέου κεντρικού πολιτικού αφηγήματος των Βρυξελλών, θα ταυτίζονται ως τα αντιδραστικά άκρα που από κοινού αποσκοπούν στην αποσταθεροποίηση της Ευρώπης και στην διάλυση του ενωτικού εγχειρήματος μετά την κατάρρευση του διπολισμού.

Περισσότερα

Ποιος θα κερδίσει τις εκλογές;

Επισημαίνει ο Δημήτρης Γιαννακόπουλος

Δ. ΓιαννακόπουλοςΑυτές οι εκλογές, αγαπητέ αναγνώστη, αποτελούν άλλο κόλπο σε σχέση με όλες τις προηγούμενες της μεταπολίτευσης και απαιτούν διαφορετικό κόλπο για να κερδηθούν.

Νικητής θα είναι το κόμμα ή τα κόμματα που θα καταφέρουν να βάλουν τους έλληνες τηλεθεατές να συζητήσουν το μήνυμα της τρόικας, ανατρέποντας ταυτόχρονα φαντασιακά το νόημα του μηνύματος!

Αν καταφέρεις να δείξεις πως το κεντρικό μήνυμα της τρόικας που αφορά ασφαλώς στο «πάση θυσία παραμονή στο ευρώ» για την σωτηρία της χώρας, μπορεί να ερμηνευθεί με διαφορετικούς τρόπους… καθάρισες!

Αυτή την στιγμή τα ηλεκτρονικά κυρίως ΜΜΕ στην Ελλάδα βρίσκονται σε ένα μοναδικό στην ιστορία τους κενό πολιτικής. Εμφανίζονται αδύναμα στρατηγικώς να ορίσουν αυτά ως αυθεντικές πηγές της κοινής γνώμης, το μήνυμα της τρόικας για την επόμενη μέρα των εκλογών. Από την άλλη πλευρά οι θεσμοί της τρόικας θα προτιμούσαν να αποφύγουν να ορίσουν ρητά αυτό το μήνυμα για να αφήσουν όλα τα ενδεχόμενα που αφορούν στη σχέση της Ελλάδας με την ευρωζώνη, ανοιχτά. Εάν εσύ, λοιπόν, ως κόμμα πετύχεις με την παρουσία σου στα κανάλια να κατευθύνεις τον σχολιασμό ενός αόριστου μηνύματος, το οποίο κινείται γενικά στην περιοχή του «πάση θυσία παραμονή στο ευρώ», κέρδισες.

Περισσότερα