Κύκλοι Ζωής (1) – Το κρίσιμο σταυροδρόμι της Εφηβείας…

Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ

Το σημερινό μου άρθρο είναι το πρώτο και ακολουθούν άλλα 4 σε μια σειρά 5 αναρτήσεων που θα σκιαγραφήσουν την κοινωνικό – ψυχολογική μας εξέλιξη βασισμένη στην βιβλιογραφία των επιστημών συμπεριφοράς…

Αν υπήρχε κάποιος εύστοχα περιγραφικός όρος της εφηβείας αυτός θα ‘πρεπε στα σίγουρα να είναι το κρίσιμο υπαρξιακό σταυροδρόμι για την βιολογική, ψυχολογική και κοινωνική μετέπειτα πορεία του ατόμου στον κόσμο των ενηλίκων. Μολονότι η κλασική ψυχοδυναμική θεωρία υποστήριξε ότι τα θεμέλια της προσωπικότητας στήνονται στα πρώτα 7-8 χρονια της ζωής μας πολλοί ψυχολόγοι – κοινωνιολόγοι θεωρούμε ότι η εξελικτική πορεία προς την ωριμότητα συνεχίζεται και στη διάρκεια της εφηβείας καθώς το άτομο προβληματίζεται με παραγωγικές ερωτήσεις του τύπου, ποιός είμαι, πού θέλω να φτάσω ή ακόμη ποιές αξίες και ποιά πιστεύω με εκφράζουν;

Περισσότερα

Της διχόνοιας το ανάγνωσμα

Γράφει ο Γιώργος Ζάρρας

Τελέστηκε με επιτυχία το ετήσιο μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων της μάχης της Κόνιτσας το 1947! Τέτοια μνημόσυνα γίνονται ακόμα πολλά στην Ελλάδα. Στο Μελιγαλά, στου Μακρυγιάννη και αλλού, ολοκληρώνονται με την μεγάλη γιορτή στο Γράμμο τον Αύγουστο! Βέβαια δεν αποτελούν πλέον επίσημες εθνικές εορτές, όπως μέχρι το ’79. Υπάρχει όμως ακόμα και πολύς κόσμος τις «παρακολουθεί»!

Πάλι ένα σωρό απορίες ταλανίζουν το μυαλό μου. Άραγε τα μνημόσυνα αυτά είναι και για τους μαχητές του Δημοκρατικού Στρατού ή μόνο για αυτούς του Εθνικού Στρατού; Το αίμα που χύθηκε από την άλλη πλευρά, την κακή, δεν λογίζεται; Για ποιο λόγο έγινε όλος αυτός ο αλληλοσπαραγμός; Για την ελευθερία και τη δημοκρατία έναντι της επιβουλής των κουμμουνιστοσυμμοριτών θα πουν οι συμμετέχοντες σ’ αυτές τις εκδηλώσεις. Για την ελευθερία και τη δημοκρατία έναντι της επιβουλής των Αγγλοαμερικάνων θα πουν οι «άλλοι», οι κακοί! Εκ του αποτελέσματος δικαιώνονται οι άλλοι, οι κακοί! Ακόμα περιμένουμε την έλευση της δημοκρατίας και της πλήρους ανεξαρτησίας. Μα θα γινόμασταν Αλβανία αν κέρδιζαν αυτοί, θα πουν ορισμένοι. Ίσως να έχουν δίκιο. Αν αναλάμβαναν την εξουσία τύποι σαν τον Ζαχαριάδη, σίγουρα! Αλήθεια, σκέφτηκαν ποτέ αυτοί που κάνουν αυτά τα μνημόσυνα ότι μεταξύ των αδίκως χαμένων στρατιωτών μας, τιμούν και τη μνήμη ταγματασφαλιτών, προδοτών, μαυραγοριτών και συνεργατών των κατακτητών;

Περισσότερα