Μια εθνική ευκαιρία

Γράφει ο Γιώργος Τζιόρας

Οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο είναι ραγδαίες κάτι που μπορεί προφανώς να διαπιστωθεί από το ενδιαφέρον των μεγάλων δυνάμεων, οι οποίες έστρεψαν την προσοχή τους στην Μέση Ανατολή και κυρίως στην Συρία. Φυσικά αυτό το ψυχροπολεμικό κλίμα που έχει δημιουργηθεί ανάμεσα στην Ρωσία και τις ΗΠΑ, δεν αποτελεί το μοναδικό κρούσμα σύγκρουσης αντιθετικών συμφερόντων στην περιοχή, καθώς από τις αρχές του έτους, έχει γίνει αντιληπτή μια έντονη Τουρκική προκλητικότητα στο Αιγαίο και την Κύπρο, η οποία συνεχώς και βαίνει κλιμακούμενη.

Περισσότερα

Τι “αφήνει” πραγματικά ο Τουρισμός στη χώρα;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Οι ταξιδιωτικές εισπράξεις στην ελληνική οικονομία ως ποσοστό του ΑΕΠ διπλασιάστηκαν τα τελευταία 7 χρόνια. Πιο αναλυτικά, από 4,3% το 2010 αυξήθηκαν στο 8,2% το 2017. Σε συνολικό ποσό, έφθασαν τα 14,6 δισ. Ευρώ μόνο το 2017.
 
Όμως, οφείλουμε να δούμε παράλληλα και την κατακόρυφη μείωση εισπράξεων ανά ταξίδι, από τα 745,7 Ευρώ κατά μέσο όρο το 2010 στα 485,1 Ευρώ ανά ταξίδι το 2017.
 
Κοντολογίς, ενώ έρχονται περισσότεροι (διπλάσιοι) «αφήνουν» όμως αρκετά λιγότερα χρήματα στην ελληνική οικονομία (όταν τα αφήνουν στην ελληνική, γιατί μερικές φορές οι αμοιβές καταβάλλονται στο εξωτερικό…).
 

Πιο αναλυτικά, ο αριθμός των επισκεπτών κυριολεκτικά διπλασιάστηκε μέσα σε 7 χρόνια και από 15,0 εκατ. άτομα το 2010 ανήλθε στα 30,2 εκατ. το 2017 (ποσοστιαία αύξηση 101,0%). Από την άλλη πλευρά, η συνιστώσα της δαπάνης ανά ταξίδι συρρικνώθηκε κατά -24,3% ή -€155,4
 
Δεν υπάρχει ουδεμία αμφιβολία ότι πρόκειται για τη “βαριά” μας βιομηχανία, η οποία απαιτεί ιδιαίτερη προσοχή και πολύ προσεκτικούς χειρισμούς, σε όλα τα επίπεδα…
Είναι παραπάνω από σίγουρο, ότι αν αφεθούμε σε αυτοσχεδιασμούς, ή αν απλώς περιοριστούμε σε άσκοπο «ξεκοκάλισμα κονδυλίων προβολής» πράγμα που πολλές φορές συνέβη στο παρελθόν, τότε οι εξελίξεις γρήγορα θα μας μας ξεπεράσουν και θα ψάχνουμε μετά από λίγα χρόνια να βρούμε γιατί χάσαμε το τραίνο του τουρισμού…
Ας μη ξεχνάμε ότι μας ευνοεί ιδιαίτερα και το γεγονός ότι η χώρα μας είναι η μόνη νησίδα ευρωπαϊκής σταθερότητας και παγιωμένων αξιών, στο κέντρο μιας ευρείας περιοχής που «βράζει» γεωπολιτικά.
[δεδομένα: Τ.Τ.Ε., γράφημα Eurobank Research]
 
Ν.Β.
Περισσότερα

Η “γλώσσα” που καταλαβαίνουν οι Τούρκοι

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Δεν μπορώ να γνωρίζω αν οι στρατιώτες στη νήσο Ρω έπραξαν υπό το κράτος φόβου και έβαλαν με τροχιοδεικτικά από πανικό ή αν ήταν εκτέλεση προκαθορισμένης αντίδρασης που υπάκουε σε κανόνα εμπλοκής. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η Τουρκία καταλαβαίνει μόνο μία γλώσσα και αυτή είναι η γλώσσα της ισχύος.

Και η απόδειξη αυτού που λέω:

Περισσότερα

Μια πόρνη συναντά το Χριστό

Γράφει 0 Ηρακλής Αθ. Φίλιος, Βαλκανιολόγος, Θεολόγος

Την Μ. Τρίτη το απόγευμα, στους ιερούς ναούς ψάλλεται το τροπάριο της Κασσιανής. Υπάρχει η αίσθηση, κι αυτό έχει περάσει σε πολλούς, πως η γυναίκα στην οποία αναφέρεται το τροπάριο, είναι η Κασσιανή, η οποία όμως δεν ήταν πόρνη αλλά ποιήτρια στο Βυζάντιο, αλλά και η Μαρία Μαγδαληνή.
Το τροπάριο της Κασσιανής «είναι μια καταστροφή κάθε είδους ηθικισμού», τονίζει ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος. «Τήν σήν αἰσθομένη θεότητα», ψάλλει η εκκλησία μας εκείνο το βράδυ. Η γυναίκα αυτή ένιωσε τη θεότητα του Χριστού. Το γεγονός της συναίσθησης, εκείνη τη στιγμή υπήρξε η κατεξοχήν αφορμή να δει μέσα της και να ελέγξει τον εαυτό της. Πίστεψε ότι μπροστά της είχε τον Υιό του Θεού. Και παρακάτω: «Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καί ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας». Δηλαδή: «Έλεγε οδυρομένη: Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας».

Περισσότερα

Ποιους αφορούν οι πλατείες;

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Με «εκθέσεις σχεδίων διαγωνισμού πλατείας» δεν πρόκειται ούτε κάτι να βγει, ούτε να προχωρήσουν τα πράγματα. Είναι προφανές ότι ο κόσμος δεν θέλει αυτό το εκτρωματικό πλακόστρωτο.

Και βεβαίως δεν θέλει σε καμία περίπτωση περισσότερα προβλήματα από αυτά που ήδη έχει για τη μετακίνηση του, προβλήματα που θα μεγεθύνει η κατάργηση ουσιαστικά της Λ. Δωδώνης μπροστά από το κτίριο της Περιφέρειας.

Με άλλα λόγια, πρέπει άμεσα η Δημοτική Αρχή της πόλης να κάνει «πίσω» στο θέμα της πλατείας και να προβεί σε ανακατασκευή ή επιδιόρθωση της υπάρχουσας (και όχι “ανάπλαση” – είναι πέρα για πέρα λάθος ο όρος) η οποία να ικανοποιεί το αισθητικό κριτήριο των πολιτών – οι οποίοι είναι και αυτοί που θα τη χρησιμοποιούν αλλά και εκείνοι που θα την πληρώσουν, χωρίς την ατυχούς έμπνευσης …κατάμαυρη πλακόστρωση.

Για το …”παζαριώτικης” έμπνευσης στέγαστρο, προτιμώ να το αφήσω ασχολίαστο… Και φυσικά ουδόλως μας ενδιαφέρει η παλιά είσοδος της Όασης κι αν θα ενοποιηθεί με την πλατεία ή όχι – μας ενδιαφέρει η πλατεία και η χρήση της.

Εκτός, αν σε αυτή την πόλη αποφασίσουμε οι πλατείες και γενικά οι δημόσιοι χώροι της να αφορούν μόνο τους …αρχιτέκτονες…

Λυπάμαι, αλλά δεν νομίζω.

Ν.Β.

Περισσότερα

Αφού διαφωνεί ο κ. Στουρνάρας, αυτό είναι που πρέπει να γίνει…

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

«Διαφωνώ με τις συνεταιριστικές τράπεζες, απέτυχαν στην Ελλάδα» (Στουρνάρας)

Η λύση σε ένα από τα βασικότατα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας είναι αυτό ακριβώς με το οποίο διαφωνεί ο κ. Στουρνάρας: Πολλές μικρές συνεταιριστικές τράπεζες, πολυμετοχικές, αν είναι δυνατόν και με κοινωνικό πρόσημο.

Είναι το μόνο μέτρο που θα μπορούσε να εξαναγκάσει το απατηλό τραπεζικό σύστημα της χώρας μας να συμμορφωθεί και σταματήσει επιτέλους τις δόλιες και καταχρηστικές πρακτικές του, πρακτικές οι οποίες κοστίζουν δισεκατομμύρια στον Έλληνα πολίτη και στο ελληνικό δημόσιο. Και δεν αναφέρομαι μόνο στις ληστρικές ανακεφαλαιοποιήσεις, αλλά σε αυτά που κλέβουν καθημερινά με δεκάδες αστεία προσχήματα, από “έξοδα φακέλου”, προμήθειες, πανωτόκια και όλα τα υπόλοιπα τα οποία είναι πάρα πολύ καλά γνωστά σε όποιον έχει την ατυχία να επιχειρεί σε αυτή τη χώρα…

Περισσότερα

Τα όρια περιγράφουν το πως θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε με σεβασμό και κατανόηση…

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής, xidaras.gr

Tα όρια δεν αφορούν μόνο τα παιδιά. Συχνά ακούμε συμβουλές για τους γονείς, “πως να θέσουν όρια στα παιδιά τους” , “η σημασία των ορίων” κλπ. Είναι αλήθεια ότι τα όρια στις σχέσεις μας με τα παιδιά μας, βοηθούν πολύ τόσο τα ίδια όσο και τον σκοπό γενικότερα της διαπαιδαγώγησης και της κοινωνικοποίησης τους.

Τι συμβαίνει όμως με τις σχέσεις των ενηλίκων; Τι σημαίνει βάζω όρια και πως μπορώ να τα θέσω στους άλλους (αλλά και στον εαυτό μου);

Περισσότερα