“Οι λοβοτομημένοι λογοκριτές” – Άρθρο του Στ. Κούλογλου

Γράφει ο Στέλιος Κούλογλου, Ευρωβουλευτής – Δημοσιογράφος

Από την Σουηδία και τη Γερμανία μέχρι την Ουγγαρία και την Ισπανία, η υπόθεση της λογοκρισίας των σκίτσων στο Ευρωκοινοβούλιο έχει πάρει πανευρωπαϊκές διαστάσεις. Όπως μπορεί κάποιος να διαβάσει στα δεκάδες από τα δημοσιεύματα στο τέλος του άρθρου, κανείς σε καμιά χώρα δεν πήρε τη θέση των λογοκριτών. Με τη θλιβερή εξαίρεση δύο άρθρων, από τα πολλά που δημοσιεύθηκαν στην Ελλάδα

Σε άρθρο στα «Νέα», ο κ. Η. Κανέλλης υποστήριξε ότι «προφανώς, αυτό που συνέβη δεν είναι λογοκρισία αλλά, κάτι τρομερό στον πολιτικό χώρο όπου κινείται ο ευρωβουλευτής, αξιολόγηση – ενός είδους αξιολόγηση. Το Ευρωκοινοβούλιο δεν μπορεί να φιλοξενεί γουρούνι στο σακί». Τον παρέδωσα, όπως του άξιζε, στη χλεύη των γελοιογράφων. Σε ένα άρθρο στο protagon («Φίλος ο Ηλίας Κανέλλης, φιλτέρα η αλήθεια» ο σκιτσογράφος Ανδρέας Πετρουλάκης του υπενθύμισε ότι «οποιοσδήποτε αποκλεισμός που δεν δικαιολογείται πάλι από τους δημοκρατικούς κανόνες (που στην προκειμένη περίπτωση είναι να αποκλείονται ρατσιστικά, φιλοναζιστικά κλπ εκθέματα) αποτελεί σαφώς λογοκρισία»

Περισσότερα

Εννέα προτάσεις για το “κυκλοφοριακό” των Ιωαννίνων

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Δυστυχώς, ένα από τα σημαντικότερα προβλήματα της πόλης των Ιωαννίνων είναι το οξύτατο κυκλοφοριακό πρόβλημα που αντιμετωπίζουν οι κάτοικοι και οι επισκέπτες της πόλης κατά τις μετακινήσεις τους.

Κατά την προσωπική μου αντίληψη είναι και το μείζον πρόβλημα της πόλης και της ευρύτερης περιοχής, με ανυπολόγιστες κυριολεκτικά συνέπειες, στον οικονομικό τομέα αλλά κυρίως στην ποιότητα ζωής των κατοίκων και στο περιβάλλον, αυτής της κατά τα άλλα πανέμορφης και ειδυλλιακής πόλης, η οποία κατά γενική ομολογία θεωρείται από τις ωραιότερες της χώρας.

Δυστυχώς, άστοχες αποφάσεις & ρυθμίσεις, αλλά και ατυχείς επιλογές του παρελθόντος (μακρινού και κοντινού), σε συνδυασμό με την παντελή έλλειψη κυκλοφοριακής παιδείας των κατοίκων και επισκεπτών, έχουν διαμορφώσει τη σημερινή άκρως προβληματική κατάσταση, με αποτελέσματα που όλοι μας παρατηρούμε κατά την καθημερινή μας παρουσία στην πόλη:

  • Συνεχή «μποτιλιαρίσματα» & ουρές οχημάτων
  • Διπλοπαρκαρισμένα αυτοκίνητα που παρεμποδίζουν την απρόσκοπτη κυκλοφορία
  • Χρονοβόρα και ενεργοβόρα μετακίνηση, με συνεχείς επανεκκινήσεις των οχημάτων
  • Συχνά μικροατυχήματα λόγω εκνευρισμού ή / και κόπωσης των οδηγών

Κατά καιρούς έχουν προταθεί στο δημόσιο διάλογο διάφορες «λύσεις», οι οποίες κινούνται στη σφαίρα είτε του ανεδαφικού και ανέφικτου (π.χ. μαζικές πεζοδρομήσεις) είτε του κυριολεκτικά γραφικού, όπως π.χ. το να απαγορευθεί η κίνηση των αυτοκινήτων στο κέντρο (!!!)

Δεν θα μας απασχολήσει στο σημερινό άρθρο η ανάδειξη της προβληματικής των παραπάνω προτάσεων – αυτό έχει επαρκώς καταδειχθεί κατά καιρούς σε προηγούμενη αρθρογραφία μας – αλλά θα επιχειρήσουμε να προτείνουμε ορισμένες άμεσες, απλές, ρεαλιστικές και προσιτές λύσεις που θα ανακουφίσουν την κατάσταση και ως εκ τούτου την καθημερινότητα του πολίτη, δευτερογενώς δε, θα επιφέρουν σε βάθος χρόνου και βελτίωση στην οικονομία της περιοχής, λόγω του περιορισμού των καθυστερήσεων οποίες συνεπάγονται πάντα οικονομικές απώλειες.

Περισσότερα

4 Απλοί Τρόποι για το Χτίσιμο της Αυτοπεποίθησης

Η αυτοπεποίθηση είναι κατά μια έννοια “η πίστη στον εαυτό μας”. Η πίστη ότι αξίζουμε, ότι μπορούμε, ότι η γνώμη μας, ο λόγος μας, η άποψή μας έχουν σημασία και… κατά συνέπεια, αυτοπεποίθηση σημαίνει να μπορούμε να εκφραζόμαστε, ελεύθερα, χωρίς φόβο, χωρίς την ανασφάλεια της επίκρισης, της απόρριψης και της μη- αποδοχής…

Αυτοπεποίθηση σημαίνει θέλω και σημαίνει μπορώ, αυτοπεποίθηση είναι η θετική αύρα που κατακτά τους άλλους, η αυτοπεποίθηση είναι σαγήνη και σιγουριά μαζί. Είναι ένα ρούχο πολύτιμο, που ταιριάζει στον καθένα, και προσαρμόζεται στα μέτρα του καθενός…

Περισσότερα

Ένας ρομαντικός ηγέτης…

Γράφει ο Γιώργος Τζιόρας

Ο νεοεκλεγείς Γάλλος πρόεδρος, έκανε το πολιτικό του ντεμπούτο εν Αθήναις, με σκοπό να αποδείξει στους Γάλλους και στους Ευρωπαίους ότι δεν θα ακολουθήσει την πολιτική Ολάντ, αλλά θα είναι εκείνος που θα πάρει τα ηνία της γηραιάς ηπείρου από την πολιτική «δυναστεία» Μέρκελ – Σόιμπλε.

Έτσι λοιπόν, πραγματοποίησε το πρώτο του προεδρικό ταξίδι στην Ελλάδα, με σκοπό να περάσει το μήνυμα, ότι η Γαλλία είναι πάντοτε στο πλευρό της χώρας μας και ότι είναι αυτή που θα βάλει τέλος στην λιτότητα που μαστίζει τις χώρες της ένωσης.

Περισσότερα

Περί δημοσίου ο λόγος

Γράφει ο Γιώργος Τζιόρας

Επιστρέψαμε λοιπόν στην στυγνή ελληνική πραγματικότητα και όπως φαίνεται το Μέγαρο Μαξίμου, ξεκινά την νέα της επικοινωνιακή στρατηγική, θέτοντας επί τάπητος το ακανθώδες τούτο ζήτημα της μεταρρύθμισης στο δημόσιο τομέα της χώρας.

Αφορμή υπήρξε η πολυσυζητημένη εκδήλωση με τίτλο «Εθνική στρατηγική για τη Διοικητική Μεταρρύθμιση», στην οποία εδώθει εν τέλη ορίζοντας τριετίας προς υλοποίηση από την υπουργό κα. Γεροβασίλη στο μουσείο Μπενάκη.

Όπως είναι προφανές, το μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρα μας βρίσκεται για πρώτη φορά στην επιφάνεια των παθογενειών με αποτέλεσμα να διεγείρονται όσοι επιθυμούν σημαντικές τροποποιήσεις στην διοίκηση ασκώντας θετική ή αρνητική κριτική στους σχεδιασμούς της Κουμουνδούρου για το υπάρχον ζήτημα.

Περισσότερα

Ολική επιστροφή…

Γράφει ο Γιώργος Τζιόρας

Προφανώς η περίοδος των διακοπών για όσους είχε καταστεί δυνατόν κάπου εδώ βαίνουν προς το τέλος τους. Η επιστροφή είναι μια δύσκολη κατάσταση αλλά έχει και αυτή την δική της χάρη…

Καθώς μεταβαίνουμε προς το φθινόπωρο, οι σκέψεις όλων μας κατακλύζονται από τις υποχρεώσεις που αφήσαμε πίσω την θερινή περίοδο και πρέπει τώρα με υπομονή και επιμονή να της ολοκληρώσουμε ή ακόμη και να καταστρατηγήσουμε τις κινήσεις μας αφού οι απαιτήσεις τις εποχής επιζητούν χειρουργικές επεμβάσεις σε κάθε δραστηριότητα μας, προφανώς λόγω της ευαισθησίας που προκάλεσε η παρούσα οικονομική κρίση.

Περισσότερα

Σχόλιο ημέρας: Δεν είναι “Φορολογική Συμόρφωση”, είναι “Οικονομικός Φασισμός”

Γράφει ο Νίκος Βούστρος

Να καταργηθούν οι ταμειακές μηχανές και να φορολογούνται οι επιχειρήσεις βάσει POS, πρότεινε παγκοσμίως άγνωστος καθηγητής οικονομικής σχολής.

Δεν είναι βέβαια περίεργο, ακόμα ένας παγκοσμίως άγνωστος “καθηγητής” να ενεργεί ως “λαγός” των τραπεζιτών, ούτε είναι η πρώτη φορά.

Δεν πήρε το μάτι του κυρίου “καθηγητή” πουθενά, ούτε όταν εντρυφούσε στην οικονομική επιστήμη, ούτε τώρα που τη θεραπεύει ότι:

Η φοροδιαφυγή είναι δύο ειδών: η χαμηλού επιπέδου (της “τυρόπιτας” όπως αποκαλείται) και η υψηλού επιπέδου (της διαφθοράς).

α) Την πρώτη είναι παγκοσμίως αποδεκτό ότι την προκαλεί και την πυροδοτεί η αύξηση του φόρου μόνο εδώ κάνουμε ότι δεν το γνωρίζουμε…

β) Η δεύτερη, η υψηλού επιπέδου φοροδιαφυγή, δεν συσχετίζεται με τη μέθοδο τιμολόγησης και σχεδόν πάντα δεν υπάρχει η πολιτική βούληση να παταχθεί (π.χ. λαθρεμπόριο καυσίμων, τραπεζιτικές απατηλές πρακτικές, θυγατρικές σε φορολογικούς παραδείσους, εξαγωγές κεφαλαίων σε τράπεζες τρίτων χωρών, κλπ)

Θα πρέπει να σημειωθεί, ότι εκτός των τραπεζιτών που κονομάνε χοντρά από τη μεσιτεία …αέρα κοπανιστού, όλοι οι άλλοι εμπλεκόμενοι επωμίζονται κόστος, καθυστερήσεις και προβλήματα όταν χρησιμοποιούνται POS. Τι λέει γι αυτό ο κ. καθηγητής;

Αφήνω απ’έξω όλα τα προβλήματα προσωπικών ελευθεριών, ιδιωτικότητας και απορρήτου συναλλαγών τα οποία έχω επαρκώς αναλύσει σε αρθρογραφία μου από τις αρχές του 2016, όταν φάνηκε ότι με όχημα την υποτιθέμενη “πάταξη της φοροδιαφυγής” θα επιβάλλουν την τραπεζική μεσιτεία στο εμπόριο δια των POS…

Επίσης, καλό θα είναι να μας πει ο κ. καθηγητής, που διατυπώνει αυτή την εντελώς παράδοξη θεωρία, που αλλού στον κόσμο έχει εφαρμοστεί η μέθοδος που προτείνει και αν πέτυχε.

Γενικότερα, τόσο η επιχειρηματολογία του κ. καθηγητή, όσο και η διατύπωση του άρθρου του με τα “λερά κομπιουτεράκια” του ταβερνιάρη και το “συρτάρι της ταμειακής που έχασκε ανοιχτό” είναι από αστεία ως και φαιδρή. Ως προς την ουσία της επιχειρηματολογίας, προτείνει να υιοθετηθεί η πρόταση του γιατί μεταξύ άλλων οι ταμειακές χρειάζονται …χαρτί για την εκτύπωση των αποδείξεων; Γιατί τα POS δεν χρειάζονται χαρτί; Πως εκδίδουν αποδεικτικό; Με σήματα καπνού;

Το άλλο δε κωμικότερο επιχείρημα, αυτό ότι οι ταμειακές διακινούνται λέει από …ολιγοπώλιο… Ενώ οι τράπεζες που ελέγχουν τα POS ας πούμε, δεν είναι ολιγοπώλιο… που έχουν μείνει τρεις όλες κι όλες!

Διαβάζοντας δε παρακάτω όπου προτείνει να καταγράφονται από τα συστήματα POS οι πελάτες που βρίσκονται εντός επιχείρησης, τρομάζεις πραγματικά! Μιλάμε για την απόλυτη κοινωνία φακελώματος, αγοράσεις δεν αγοράσεις! Και με ποια εγγύηση αξιοπιστίας και ιδιωτικότητας; Εκτός πια κι αν καταργήσουμε και την ιδιωτικότητα ή βάλουμε και πρόστιμο σε όσους …δεν αγοράζουν, γιατί στερούν έσοδα από το …μαγαζάκι των τραπεζιτών και του κρατικού ταμείου…

Σε άλλο δε σημείο, προτείνει να χρησιμοποιείται η δημοσίευση δεδομένων λειτουργίας της επιχείρησης, αυτών που περιγράφει με τον αδόκιμο νεολογισμό “εγγυήσεις πληρωμής”, για ΕΚΦΟΒΙΣΜΟ και ΣΥΜΜΟΡΦΩΣΗ της επιχείρησης δια της διαπόμπευσης (!!!).

Αστεία πράγματα, τα οποία όμως αν επικρατήσουν στην παραζαλισμένη ελληνική κοινωνία που έχει πειστεί ότι φταίει για ότι της συμβαίνει, θα διαμορφώσουν τον απόλυτο οικονομικό, φορολογικό και πολιτικό εφιάλτη για τα επόμενα χρόνια… Αυτό που εγώ αποκαλώ «οικονομικό φασισμό»

Ας ελπίσουμε να μείνουν μόνο φαιδρότητες!

Αν θέλουν όσοι υποστηρίζουν αυτές τις φαιδρές απόψεις να τις υποστηρίζουν με μια δόση σοβαρότητας, ας φροντίσουν πρώτα να υπάρξει φορολογική δικαιοσύνη, μείωση των συντελεστών στα επίπεδα των χωρών του πολιτισμένου κόσμου, ηθική φορολόγηση, περιστολή της κρατικής σπατάλης, ακύρωση του πελατειακών πρακτικών και έπειτα και αφού τα γίνουν όλα αυτά, ας φορολογηθούν και οι μεροκαματιάρηδες βάσει …POS.

N.B.

Περισσότερα