Η αλλαγή στην ζωή κάποιες φορές μοιάζει αναπόφευκτη

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής (www.xidaras.gr)

Πραγματικά αναρωτιέμαι, μερικές φορές, τι μας κρατάει σταθερούς (άλλοι θα πουν αλυσοδεμένους) και δεν αλλάζουμε; Κατανοώ βέβαια τη δύναμη της συνήθειας, και των βιωμάτων μας… Την δύναμη που έρχεται με φόρα από το παρελθόν, συμπαρασύροντας στο πέρασμα της κάθε τι νέο, κάθε τι διαφορετικό…

Αρκεί όμως αυτό; Αρκούν τα υπάρχοντα βιώματα του παρελθόντος για να διαμορφωθεί το εκάστοτε παρόν και μέλλον μας…; Μας αρκεί μια τέτοια ζωή, μια ζωή με τόσους περιορισμούς;

Περισσότερα

Να μην φοβάμαι μήπως “τσαλακωθεί” η εικόνα μου

Γράφει ο Ψυχολόγος-Σύμβουλος Γάμου Γιάννης Ξηντάρας, simvouleftikigamou.gr

Διεκδικώ σημαίνει σέβομαι! Διεκδικώ σημαίνει τιμώ! Διεκδικώ σημαίνει δεν επιτρέπω να παραβιάζονται τα όριά μου (προσωπικά, οικογενειακά, εθνικά…) τα οποία σέβομαι και τιμώ… Διεκδικώ σημαίνει η εγρήγορση της συνείδησής μου, η ανάγκη μου για αυτοπροστασία και αυτοσεβασμό, η πεποίθησή μου ότι οι αξίες μου είναι σημαντικές και η ελευθερία μου αδιαπραγμάτευτη.

Περισσότερα

Τα όρια περιγράφουν το πως θα μπορέσουμε να συνυπάρξουμε με σεβασμό και κατανόηση…

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής, xidaras.gr

Tα όρια δεν αφορούν μόνο τα παιδιά. Συχνά ακούμε συμβουλές για τους γονείς, “πως να θέσουν όρια στα παιδιά τους” , “η σημασία των ορίων” κλπ. Είναι αλήθεια ότι τα όρια στις σχέσεις μας με τα παιδιά μας, βοηθούν πολύ τόσο τα ίδια όσο και τον σκοπό γενικότερα της διαπαιδαγώγησης και της κοινωνικοποίησης τους.

Τι συμβαίνει όμως με τις σχέσεις των ενηλίκων; Τι σημαίνει βάζω όρια και πως μπορώ να τα θέσω στους άλλους (αλλά και στον εαυτό μου);

Περισσότερα

Στα παιδιά αρκούν τα λίγα: Μη φοβάστε να το πιστέψετε!

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας, paidi-efivos.gr

Τα υπέροχα παιδιά μας είναι ο καρπός της υπεροχής μας. Είναι το στεφάνι της περηφάνιας που μας στολίζει και μας φουσκώνει… Τα μονάκριβα παιδιά μας είναι η χαρά της ζωής μας, το ξεχωριστό νόημα των στόχων μας, η αρχή και το τέλος των φιλοδοξιών μας…

Τα παιδιά μας δεν θέλουν πολλά για να είναι ευτυχισμένα. Ίσα ίσα που ενώ τα ίδια θέλουν μάλλον πολύ λίγα, εμείς τα κακομαθαίνουμε ώστε να μην είναι ικανοποιημένα με τίποτα. Τα παιδιά θέλουν πρώτα απ ‘όλα να βλέπουν ευτυχισμένους τους γονείς τους. Αγαπημένους, μονιασμένους, ήρεμους, καλούς. Αυτό τους γεμίζει με ικανοποίηση και πάνω απ’ όλα ασφάλεια. Νιώθουν σιγουριά όταν το περιβάλλον τους είναι σταθερό, νιώθουν ηρεμία όταν αυτό είναι που βλέπουν στα μάτια των γονιών τους.

Περισσότερα

Μη το βάζετε κάτω ποτέ!

Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας (paidi-efivos.gr)

Αυτή είναι η ιστορία της μικρής Λίας, μια ιστορία λουσμένη με παιδικότητα και αισιοδοξία… Η Λία πίστευε ότι δεν μπορεί να ζωγραφίσει, και επέμενε να δίνει λευκά χαρτιά στη δασκάλα της. Θα λέγαμε ότι ήταν ένα παιδί με χαμηλή αυτοπεποίθηση, χωρίς εμπιστοσύνη στον εαυτό του, στις δυνατότητές του… Η δασκάλα της, μια δυναμική και καλοσυνάτη γυναίκα που δεν πίστευε στο «δεν μπορώ», αλλά στο ότι «ο καθένας μας έχει ικανότητες, αρκεί να παίξει το παιχνίδι της δημιουργικότητας», την ενθάρρυνε να ξεκινήσει από μία τελεία. Μία απλή τελεία, ‘’ένα τίποτα’’, μια σταλίτσα…

Περισσότερα

Όλα τα συναισθήματα μας αξίζουν να τα καλοδεχόμαστε

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής (xidaras.gr)

Θα ήθελα προκαταβολικά να αφιερώσω τις παρακάτω σημειώσεις σε όλους τους άνδρες αναγνώστες. Δεν ειρωνεύομαι καθόλου. Ως άνδρας και ο ίδιος ομολογώ ότι μπορώ να καταλάβω μία παραπάνω δυσκολία των ανδρών σε αυτό το θέμα: Την δυσκολία να εκφράσουν τα συναισθήματα τους. Να εκφραστούν συναισθηματικά.

Να βάλουν σε λόγια όλα όσα νιώθουν, ιδιαιτέρως όσα συναισθήματα εκδηλώνουν αγάπη, τρυφερότητα κι ακόμη περισσότερο φόβο, ανησυχία… Τι αδικία! Ένα τεράστιο στερεότυπο, σαν σύννεφο, απλώνεται πάνω απ’ τα κεφάλια μας και μας στερεί να δούμε τον ήλιο: Το φως των συναισθημάτων μας, την αξία και τη σημασία τους. Ή μάλλον για την ακρίβεια, συχνά τα βλέπουμε αλλά δεν μπορούμε να τα εκφράσουμε. Δεν τολμάμε. Φοβόμαστε μην χαρακτηριστούμε αδύναμοι, ανίκανοι, “λίγοι”, μην νομίζουν οι άλλοι ότι δεν μπορούμε… << Γιατί πρέπει να τα μπορούμε όλα! Γιατί αλλιώς δεν αξίζει!>>.

Περισσότερα

Αντίδοτο στη μοναξιά είναι η ανθρώπινη επαφή

Γράφει ο Γιάννης Ξηντάρας, Ψυχολόγος-Ψυχοθεραπευτής (xidaras.gr)

Η μοναξιά είναι μία υπαρξιακή συνθήκη που συχνά βιώνεται ως κάτι βασανιστικό. Εξαίρεση αποτελούν όσοι έχουν μάθει να απολαμβάνουν την μοναξιά τους και κατά συνέπεια συχνά την επιζητούν και την επιδιώκουν οι ίδιοι. Η πλειοψηφία όμως των ανθρώπων δεν αντέχει την μοναξιά. Νιώθουν απειλητικά μειονεκτικά αισθάνονται ένα αδιέξοδο..

Αντίδοτο στη μοναξιά είναι η ανθρώπινη σύνδεση, η επαφή μας με τους άλλους ανθρώπους. Απ’ όλα τα ζητήματα που απασχολούν τον άνθρωπο, αυτό που φαίνεται να έχει μεγαλύτερη σημασία είναι η επικοινωνία, η συντροφικότητα και εντέλει η αγάπη. Η ανάγκη μας να αγαπάμε και να αγαπηθούμε είναι κάτι περισσότερο από ζωτικής σημασίας. Είναι μία βαθιά υπαρξιακή συνισταμένη για μία καλύτερη ζωή. Ένα απαραίτητο συστατικό ριζωμένο στους βαθύτερους κώδικες της ανθρώπινης ύπαρξης… Χωρίς τους άλλους, χωρίς την αγάπη των Άλλων, χωρίς την επαφή και την επικοινωνία μαζί τους η ζωή χάνει την νοστιμάδα της.

Περισσότερα