Κ.Κ.Ε. για Ιόνια Οδό

Τα «μεγάλα έργα» σχεδιάζονται και υλοποιούνται με βάση τις ανάγκες της κερδοφορίας των επιχειρηματικών ομίλων και όχι των σύγχρονων λαϊκών αναγκών

Ο πρωθυπουργός μετά από τις διαδοχικές τμηματικές εγκαινιάσεις της ΙΟΝΙΑΣ ΟΔΟΥ που έγιναν το προηγούμενο χρονικό διάστημα, έκοψε την Τρίτη 5 Σεπτέμβρη την κορδέλα της ολοκλήρωσης του έργου αναφέροντας πως «μεγάλα» έργα, όπως οι οδικοί άξονες, αποτελούν τμήμα ενός «στρατηγικού σχεδίου» που στοχεύει να αλλάξει την εικόνα της χώρας. Το ζήτημα όμως είναι για ποιόν θα αλλάξει η εικόνα. Η αλλαγή της εικόνας δεν αφορά τον εργάτη, τον αγρότη, τον επαγγελματία – αυτοαπασχολούμενο, τους νέους και τις γυναίκες των λαϊκών οικογενειών. Η αλλαγή της εικόνας αφορά τους επιχειρηματικούς ομίλους που θα δουν τα κέρδη τους να αυξάνονται από την δραστική μείωση του χρόνου των οδικών μετακινήσεων και μεταφορών.

Αντίθετα οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα της περιοχής θα συνεχίζουν να χαρατσώνονται βαριά αφού για τη μετακίνηση από την Αθήνα προς τα Γιάννενα θα πληρώνει για τα διόδια 37,5 ευρώ και άλλα τόσα να γυρίσει δηλ. πήγαινε-έλα 75€, που σημαίνει ότι για το λαό το έργο κινδυνεύει να γίνει απροσπέλαστο λόγω του υψηλού κόστους των διοδίων. Επίσης ας μην ξεχνάμε το γεγονός ότι μόνο τα 200 εκατ. από το συνολικό κόστος που ξεπέρασε το 1,2 δισ. ευρώ φαίνεται να είναι τα ίδια κεφάλαια που κατέβαλε η εταιρεία παραχώρησης “Νέα Οδός” (ΓΕΚ ΤΕΡΝΑ) η οποία θα εκμεταλλεύεται το έργο αυτό για 30 χρόνια. Το υπόλοιπο ποσό καλύφθηκε από την απευθείας συμμετοχή του Δημοσίου, ύψους 330 εκατ. ευρώ, δάνεια με εγγύηση του Δημοσίου και έσοδα από τα διόδια για το διάστημα 2008 – 2015 καθώς επίσης οι παραχωρησιούχοι έλαβαν επιπλέον 460 εκατομμύρια ευρώ παραπάνω από τα αρχικά συμφωνηθέντα τιμήματα. Ο λαός είναι αυτός που σε τελική ανάλυση χρυσοπληρώνει τα έργα.

Το συμπέρασμα που βγαίνει είναι ότι και οι μεγάλοι οδικοί άξονες υποτάσσουν την λαϊκή ανάγκη για ασφαλή και γρήγορη μαζική μετακίνηση στο στόχο που υπηρετούν: την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων που θα διακινούν γρήγορα τα προϊόντα τους στις αγορές καθώς επίσης των κατασκευαστικών εταιρειών και των εταιρειών παραχώρησης που θα εισπράξουν τεράστια ποσά από την εκμετάλλευση των διοδίων.

Ταυτόχρονα και ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να φέρει και νέα σκληρά αντιλαϊκά μέτρα για το κλείσιμο της τρίτης αξιολόγησης ο πρωθυπουργός προσπάθησε να ενισχύσει την αυταπάτη ότι μπορούν να κερδίζουν και οι εργαζόμενοι και το κεφάλαιο, αναμασώντας το παραμύθι της κυβέρνησης περί «δίκαιης» ανάπτυξης.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα βιώνουν στο πετσί τους τα πρώτα σημάδια της λεγόμενης «δίκαιης ανάπτυξης». Για παράδειγμα στο Τουρισμό που έχει σπάσει τα ρεκόρ αλλά και σε άλλους δυναμικούς εργασιακούς χώρους όπως στις μεταποιητικές βιομηχανίες γάλατος και κρέατος στην περιοχή μας, οι εργαζόμενοι νοιώθουν την εντατικοποίηση της εργασίας να χτυπάει κόκκινο, φτάνουν στο σημείο να δουλεύουν χωρίς ρεπό για ολόκληρες εβδομάδες, βλέπουν τα ωράρια να γίνονται λάστιχο, μέτρα υγιεινής και ασφάλειας ανύπαρκτα, διευρύνονται οι ελαστικές σχέσεις εργασίας, παίρνουν εξευτελιστικούς μισθούς που δεν φτάνουν να καλύψουν τις καθημερινές ανάγκες τους, κλπ.
Η παράθεση αυτών και μόνο των στοιχείων επαληθεύει ότι οι επενδύσεις, για τις οποίες αντιδικούν κυβέρνηση και ΝΔ, γίνονται κυριολεκτικά στα αποκαΐδια των εργατικών – λαϊκών δικαιωμάτων. Και ότι η ανάκαμψη για την οποία διαγκωνίζονται, είναι ασύμβατη με τις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, που συνθλίβονται στα γρανάζια της καπιταλιστικής κερδοφορίας.

Αυτή είναι η σκληρή πραγματικότητα, της ανεξαρτήτως επιθετικού προσδιορισμού ανάπτυξης για την οποία μιλάνε κυβέρνηση, ΕΕ και τα κόμματα που στηρίζουν το σάπιο σύστημα της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο και δεν είναι τίποτα άλλο παρά ο παράδεισος μιας χούφτας μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων. Απ’ αυτήν τη σκοπιά, μόνο αγανάκτηση πρέπει να αισθάνεται ο λαός όταν ακούει την κυβέρνηση να μιλάει για «δίκαιη ανάπτυξη», γιατί τέτοια στον καπιταλισμό δεν υπάρχει.
Όσο για τις δεσμεύσεις που αφορούν την λειτουργία του αεροδρομίου καθώς και η επίσκεψη του πρωθυπουργού στο Μουσείο Αργυροτεχνίας του Πολιτιστικού Ιδρύματος του ομίλου Πειραιώς εντάσσονται στο γενικότερο σχεδιασμό της κυβέρνησης για την εξυπηρέτηση των μεγάλων τουριστικών και επιχειρηματικών ομίλων και όχι για τις λαϊκές ανάγκες για μετακίνηση, αναψυχή και πολιτισμό.

Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα γνωρίζουν από την πείρα τους ότι τα λεγόμενα “μεγάλα έργα” που χρησιμοποίησαν στο παρελθόν κατά κόρον οι κυβερνήσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, ούτε ανάπτυξη προς όφελος του λαού εξασφάλισαν, ούτε την καπιταλιστική κρίση απέτρεψαν, ούτε τις διαφορές από περιοχή σε περιοχή εξάλειψαν. Η λύση βρίσκεται σήμερα στον αγώνα της εργατικής τάξης, σε κοινωνική συμμαχία με τα άλλα λαϊκά στρώματα, που θα αναμετριέται με τα σχέδια για την κερδοφορία των επιχειρηματικών ομίλων και την αντιλαϊκή πολιτική των κομμάτων τους, βάζοντας στο επίκεντρο της πάλης την ανάκτηση των απωλειών και την ικανοποίηση όλων των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

 

Tags: