Σεργιάνι στα μνήματα της πρωτομαγιάς…

Ένα ύμνος στην δημιουργία και την δημιουργικότητα

Aπό τον Δημήτρη Γιαννακόπουλο  

Δ. ΓιαννακόπουλοςΤο μήνυμα της πρωτομαγιάς δεν προκύπτει από την άνθιση των λουλουδιών ή του εργατικού κινήματος, ή την αλλεργία προς αυτά, αλλά από την ιεροτελεστία του στοχασμού χειραφέτησης πάνω στα παγκόσμια μνήματά της. Όχι στα μνημεία της, αλλά στα μνήματα των αγωνιστών για μια ανθρώπινη ζωή.   

Η πρωτομαγιά είναι ημέρα αισιοδοξίας και όχι μιζέριας και θρήνου για τα χαμένα και τους χαμένους. Δεν είναι αργία, ούτε πλέον απεργία, είναι αφύπνιση του στερημένου, δημιουργικού Εγώ.  Η πρωτομαγιά είναι γιορτή για την δημιουργία και την χειραφέτηση που υπηρετεί την δημιουργικότητα του ανθρώπου. Αυτό θα βρεις αν σκάψεις στα μνήματα των νεκρών των πρωτομαγιών από το 1886 και μετά.

Εκεί όπου η ανταγωνιστικότητα σκοτώνει την δημιουργικότητα κάνει πάρτι ο βρικόλακας στους τάφους των αγωνιστών υπέρ της ζωής και της αξιοπρέπειας. Σήμερα, δυστυχώς ανθίζουν τα μνημεία και ξεραίνονται οι τάφοι.  Ψέματα λέω, πάντα έτσι γινότανε και αυτός είναι ένας σοβαρός λόγος να απεχθάνεται ο δημιουργικός άνθρωπος τα μνημεία. Ας φροντίσουμε για την ανθοφορία των τάφων με την λογική: οι νεκροί να θάβουν του νεκρούς τους  και οι ζωντανοί να ζωντανεύουν τους δικούς τους.

Νεκρός δεν είναι αυτός που εξοντώθηκε από τους πραιτοριανούς των βρικολάκων, που τρέφονται με την εργατική δύναμη για να αναπαραχθούν, αλλά εκείνος που πέθανε κοινωνικά ως δούλος του αφέντη βρικόλακα, θεωρώντας πως έτσι κερδίζει την αιωνιότητα.  Ε, αυτός που είναι ένας ζωντανός-νεκρός αν μπορούσε να θάψει τους ομοίους του, θα πρόσφερε μεγάλη υπηρεσία στην ανθρωπότητα. Θα απελευθερωνόταν ο ίδιος και θα στερούσε από τον βρικόλακα τα θρεπτικά συστατικά που υποστηρίζουν την ύπαρξή του! Απελευθέρωσε τον βρικόλακα από την ανάγκη του και τον υπηρέτη του από τον μυστικισμό της σχέσης τους, επίσης!    

Και όμως και αυτή την πρωτομαγιά θα βιώσουμε το παράδοξο οι ζωντανοί να θάβουν τους δικούς τους στα μνήματα, ενώ οι νεκροί να τιμούν την «αιώνιο ζωή» των δικών τους στα ανθόσπαρτα  μνημεία. Ποια είναι η βάση της «αιωνίου ζωής»; Μα, η πολιτική διαδικασία και ο θεσμός της κληρονομίας της μυθοποίησης της ιδιωτικής περιουσίας ή/και του προνομίου. Μπορεί και η μυσταγωγική προοπτική απόκτησης του ενός ή του άλλου, ή συνηθέστερα του ενός δια του άλλου. Έτσι στον κόσμο κυριαρχίας των νεκρών πραγμάτων αποκτούν ηγεμονική υπόσταση οι άθαφτοι νεκροί των νεκρών κοινωνικά ατόμων: των αντιδημιουργικών υπάρξεων. Είναι αυτοί που διδάσκουν στους ζωντανούς την ανάγκη θυσίας των ζωντανών τους, τον θάνατο και την ταφή των δημιουργικών οικείων προς αυτούς υπάρξεων, παράλληλα με τον θάνατο του ίδιου του δημιουργικού τους Εαυτού. Οι ζωντανοί θάβοντας τους δικούς τους, επειδή τους θεωρούν ήδη νεκρούς παραγωγικά, ουσιαστικά ανοίγουν ένα ομαδικό τάφο για την δημιουργική κοινωνία. Είναι ζήτημα χρόνου πότε θα γλιστρήσουν και οι ίδιοι μέσα σε αυτόν…

Η Ελληνική, πολύπλευρη κρίση, ακριβώς απέναντι από την κρίση ανταγωνιστικότητας και παραγωγικότητας έχει την κρίση δημιουργικότητας. Όσο οι ζωντανοί θάβουν τους δικούς τους και οι νεκροί συντηρούν ή ακόμη ανασταίνουν τους δικούς τους η κρίση θα μεγεθύνεται. Ο μηχανισμός αναστροφής της κρίσης είναι ένας: μια νέα πολιτική στάση σύμφωνα με την οποία να «ανατεθεί» στους νεκρούς να θάβουν τους νεκρούς και έτσι οι ζωντανοί να απελευθερωθούν από το θάψιμο, την κηδεία, το μνημόσυνο και την αφήγηση της θυματοποίησης, που αυτή καθ’ εαυτή τους καθιστά αντικείμενα κάποιου βρικόλακα.

Ποιός θα μπορούσε όμως να «αναθέσει» στους νεκρούς τέτοιο έργο; Αυτός που θα αποσύνδεε την εργασία από την απασχόληση ή την δουλεία, ασφαλώς. Και τούτος δεν θα ήταν ένας κάποιος έξω από την κοινωνία Δημιουργός, κάποιο σοφό πνεύμα ή κάποια μεγάλη διάνοια, αλλά ο ίδιος ο λαός στο βαθμό που συνειδητοποιούσε πως προσκυνώντας την νεκρή ύλη και διακονώντας την ιδεολογία της αρνείται την δημιουργική του ύπαρξη. Έχει ο λαός δημιουργική ύπαρξη; Μόνον κατά την στιγμή που επιχειρεί να ακυρώσει τις σχέσεις που τον όριζαν αντιδημιουργικά μέχρι εκείνη τη στιγμή ως είδος προς κατανάλωση ή αναλώσιμο υλικό.  Ο λαός έχει στιγμιαία δημιουργικότητα, σε αντίθεση με τον άνθρωπο που θα μπορούσε να έχει διαρκή, αν πετύχαινε να μεταβληθεί σε κοινωνικό άτομο. Σε κοινωνικό υποκείμενο, από αντικείμενο. Η πρωτομαγιά αυτό θα έπρεπε να σημαίνει: δημιουργική χειραφέτηση των ζωντανών από τους νεκρούς και τα νεκρά, αλλά και απαλλαγή από το έργο ταφής των νεκρών. Άμα, αναγνώστη μου μπλέξεις με το θάψιμο, είναι βέβαιο πως θα  χάσεις κάθε είδος δημιουργικότητας. Πόσο μάλλον αν αναλάβεις το θάψιμο εκ μέρους των νεκρών υπηρετών του βρικόλακα. Τότε να λογαριάζεις πως είσαι ήδη ζωντανός-νεκρός, που φλυαρεί και καμώνεται τον καμπόσο μέσα από την απολύτως παραπλανητική για την ευημερία αφήγηση της παραγωγικότητας, η οποία ψευδωνύμως μασκαρεύεται την δημιουργικότητα μέσω του μάρκετινγκ.

Αν μπορούσες αυτή την πρωτομαγιά να τιμήσεις την δημιουργικότητα, εσωτερικεύοντας λαϊκές και ατομικές συμπεριφορές που την αναπαριστούν, ίσως συμφωνούσες μαζί μου πως η πρωτομαγιά δεν θα μπορούσε να θεωρηθεί αργία και ούτε ασφαλώς να λειτουργήσει ως απεργία, αλλά αποκλειστικά ως διαδήλωση για δημιουργική χειραφέτηση των ζωντανών από τον βρικόλακα που μετατρέπει την δική του κρίση σε δική σου κρίση. Νομίζω πως είναι δίκαιο, ακόμη και με τον εξιδανικευμένο κανόνα της αγοράς, ο βρικόλακας να πληρώνει τις συνέπειες της κρίσης που προκάλεσε και οι νεκροί υπηρέτες του να θάβουν τους νεκρούς τους, δίχως να εμπλέκουν στην διαδικασία τους ζωντανούς. Επειδή όμως οι φίλοι μου νεοφιλελεύθεροι, όταν φτάνουμε στα περί ζωής και θανάτου σε μια καπιταλιστική κρίση, χάνουν ξαφνικά εντελώς τον ρεαλισμό τους και την αίσθηση δικαίου στο πλαίσιο της ελευθέριας, αυτορυθμιζόμενης αγοράς (τους), ας ξεκαθαρίσουμε κάτι: δίκαιο είναι το δίκιο του δημιουργού και πιο συγκεκριμένα όσων πασχίζουν για την έκφραση της δημιουργικότητάς τους, η οποία είναι ασφαλώς προϊόν  της πλέον επίπονης εργασίας και όχι της πλέον καιροσκοπικής επένδυσης.

Όχι φίλοι μου, το κεφάλαιο δεν δημιουργεί, η εργασία παράγει δημιουργώντας κεφάλαιο, πλούτο, ευημερία και προνόμια, όπως και τα αντίθετά τους.  Αν η εργασία αποκτήσει δημιουργικότητα τότε θα χάσει την ηγεμονία ο κεφαλαιοκράτης μας και τότε μόνον οι νεκροί θα ασχοληθούν με τους νεκρούς και οι ζωντανοί με τους ζωντανούς, για να βρει και ο φυσικός κόσμος μια κάποια ισορροπία και να μειωθεί η εντροπία, μηχανικέ μου. Αυτό δεν σημαίνει τεμπελιά και οκνηρία, ούτε χαμηλή παραγωγικότητα και χαμηλή παραγωγή υπεραξίας (με εντελώς διαφορετική κοινωνικοπολιτική μορφή) ή εκμηδενισμό της.  Δεν σημαίνει μεταφυσική αρμονία και έλλειψη ανταγωνισμού (: άμιλλα και όχι «ο θάνατος σου η ζωή μου») μεταξύ των ατόμων ή αυτοδιοικούμενων επιχειρηματικών μονάδων, όπου ο κεφαλαιούχος θα διαχωρίζεται θεσμικά και ουσιαστικά από το μάνατζμεντ. Το αντίθετο σημαίνει. Δημιουργικό, και όχι απλά αναπαραγωγικό για το κεφάλαιο ανταγωνισμό (αγωνισμό στην ουσία), υπέρ της κοινωνίας ασφαλώς. Δεν βλέπω δυστυχώς κάποιο άλλο μήνυμα να βγαίνει από τα μνήματα των αγωνιστών «της πρωτομαγιάς». Αντίθετα τα μνημεία έχουν το πλεονέκτημα να παράγουν όποιο μήνυμα εξυπηρετεί την ιδιοτέλειά σου! Να γιατί αποφεύγω τα μνημεία! Τρέμω τα μηνύματα των νεκρών που διεκδικούν την ηγεμονία στον κόσμο των ζωντανών.

Ποτέ ωστόσο ο νεκρός δούλος του ολοκληρωτικού, αυταρχικού, κεφαλαιοκρατικού βρικόλακα δεν θα αντιληφθεί πως είναι πεθαμένος κοινωνικά, αν δεν νοιώσει την ορφάνια μέσα στον νεκρικό λαβύρινθο που κατασκεύασε γι’ αυτόν ο αφέντης του. Ας διαχωρίσουμε λοιπόν τους νεκρούς συμπολίτες μας από τον βρικόλακα τους και ας τους δώσαμε χώρο, χρόνο και κίνητρο επανεκκίνησης της ζωής για να λυτρωθούν, θάβοντας τους νεκρούς δικούς τους μαζί με τον βρικόλακα που τους κυβερνά. Η στιγμή αυτή είναι πράγματι ιερή.  Η ζωή δεν μπορεί να αποκλείει κανέναν, ούτε ακόμη τον νεκρό κοινωνικά αντικείμενο-πολίτη. Η ζωή είναι μια ευκαιρία ακόμη και για την ανάσταση των νεκρών της κοινωνίας μας, αρκεί να πράξουν το πολιτικά λυτρωτικό: να στρέψουν το φτυάρι που έμαθαν να χειρίζονται για να καλύψουν με το υλικό της ιστορίας και όχι με «λάσπη» την σωρό των δικών τους και των πατρώνων τους, συμβάλλοντας και αυτοί κάπως στην σχετική έστω απελευθέρωση της κοινωνίας των ζωντανών, που πασχίζουν για δημιουργία και όχι για κέρδη, υποδούλωση, κλοπή και κατακτήσεις.

Πριν από την οικονομική κρίση στην Ελλάδα βιώσαμε μια μακρόχρονη κρίση δημιουργικότητας, στο όνομα μάλιστα της σύγκλησης, του εκσυγχρονισμού, του ευρωπαϊσμού και της ανάπτυξης της ανταγωνιστικότητας. Αυτή την μεγάλη αντίφαση, την μεγάλη απάτη του βρικόλακα, πληρώνουμε ζωντανοί και «νεκροί» σήμερα, μόνον που ευθύνη φέρουν κυρίως οι «νεκροί» και όσοι εκ των ζωντανών ανέπτυξαν μεγάλη παραγωγικότητα στο θάψιμο ζωντανών και νεκρών, υπνωτισμένοι προφανώς από κάποιον βρικόλακα, στην αυλή του οποίου εργάστηκαν ή συνεχίζουν να απασχολούνται «σεμνά και ταπεινά»… κάποιες δουλειές είναι ντροπή, πώς να το κάνουμε; Αν δεν είναι, τότε η διαστροφή γίνεται κανόνας, έτοιμος να τσουβαλιάσει ζωντανούς και «νεκρούς» και να τους προσφέρει θυσία σε κάποιον βρικόλακα (ή βρυκόλακα) – και ειλικρινά δεν έχει καμία σημασία σε ποιον  από όλους!

Περισσότερα

Αυτοί “μπετόν αρμέ”, εμείς… “τσιμέντο να γίνουμε!…”

Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου

Γ. ΠιπερόπουλοςΣκέφτηκα να αφιερώσω το σημερινό μου σχόλιο στα Αντί-Μνημονιακά Κόμματα και τους Βουλευτές που είναι “Αντιπολίτευση” στην Βουλή που προέκυψε από τις δικές μας ψήφους τον Ιούνιο του Σωτηρίου έτους 2012…

Μετά σκέφτηκα ότι αυτό θα ήταν άδικο για τους 168 άνδρες και γυναίκες που απαρτίζουν την 3-Κομματική μας ‘Συγκυβέρνηση’ και για τους τρείς που συνθέτουν, ως Αρχηγοί της “Νέας” Ν.Δ., του “υπολοίπου” του παλαιού και κάποτε κραταιού ΠΑΣΟΚ και της νεότευκτης ΔΗΜΑΡ, κκ Σαμαρά, Βενιζέλο και Κουβέλη το ‘Πρωθυπουργικό πορτραίτο’ γνωστό και ως εγχώρια τρόικα.

Περισσότερα

Για την μεταστροφή της γερμανικής σοσιαλδημοκρατίας

Γράφει ο Μαυροζαχαράκης Μανόλης,
Πολιτικός Επιστήμονας – Κοινωνιολόγος

Μαυροζαχαράκης ΜανόληςΣοσιαλδημοκρατικές αξίες

Υπό το βάρος των εξελίξεων αλλά και των αρνητικών δημοσκοπήσεων, το ενίοτε κραταιό γερμανικό σοσιαλδημοκρατικό κόμμα SPD, φαίνεται να βάζει επιτέλους νερό στο κρασί του, επενδύοντας εκ νέου το οικείο προγραμματικό και ιδεολογικό στίγμα με παραδοσιακά χαρακτηριστικά που ιστορικά το διέκριναν από τον δεξιό πολιτικό λόγο.

Η εξέλιξη αυτή σηματοδοτήθηκε πρόσφατα από τον πρόεδρο του SPD Sigmar Gabriel που άνοιξε στο συνέδριο του κόμματος στο Augsburg. Ανακοινώνοντας πλέον επίσημα την έναρξη της προεκλογικής εκστρατείας, ο Gabriel σημείωσε ότι τελικός στόχος είναι η νίκη στις εκλογές και ο σχηματισμός μιας κυβέρνησης συνασπισμού μαζί με τους Πράσινους. Τη ίδια στιγμή ο Gabriel τόνισε με έμφαση ότι και τα δύο κόμματα διεκδικούν μια «δίκαιη και ισότιμη» κοινωνία στην Γερμανία.

Περισσότερα

Παράταση έως τις 24 Μαΐου για τη συμμετοχή στις επενδύσεις του Άξονα 3

no_logoΠαράταση ένα μήνα στην υποβολή αιτήσεων για την συμμετοχή στις επενδύσεις του Άξονα 3 ύψους 65 εκατ. ευρώ δίνει με απόφασή του το ΥπΑΑΤ την οποία υπογράφει ο Υπουργός Αγροτικής Ανάπτυξης, Καθηγητής Αθανάσιος Τσαυτάρης. Έτσι αντί τις 24ης Απριλίου πλέον οι υποψήφιοι επενδυτές μπορούν να υποβάλλουν φακέλους έως και την 24η Μαΐου. Από τα προγράμματα Ιδιωτικών Επενδύσεων στο πλαίσιο των Μέτρων 311, 312 και 313 του Άξονα 3 του ΠΑΑ 2007–2013 «Αλέξανδρος Μπαλτατζής», μπορούν να χρηματοδοτηθούν επενδύσεις για τη δημιουργία εργαστηρίων μεταποίησης, εργαστήρια ζυμαρικών, ψωμιού, μπισκότων και μαρμελάδας, μικρές ποτοποιίες για ρακή ή τσίπουρο και αγροτουριστικά καταλύματα.

Στόχος των Μέτρων είναι η ενίσχυση της επιχειρηματικότητας σε διάφορους τομείς της τοπικής οικονομίας. Τα επενδυτικά σχέδια θα υλοποιηθούν στις περιοχές παρέμβασης του Άξονα 3 (ΟΠΑΑΧ) του ΠΑΑ. Το ποσοστό ενίσχυσης κυμαίνεται μεταξύ 35%-60%.

Περισσότερα

Επιστροφή πινακίδων, αδειών οδήγησης και κυκλοφορίας εν όψει της εορταστικής περιόδου του Πάσχα

ΕΛ.ΑΣ.Με Απόφαση του Υπουργού Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη κ. Νικόλαου Δένδια, επιστρέφονται από σήμερα (30/04/2013) οι άδειες οδήγησης, καθώς και οι πινακίδες και οι άδειες κυκλοφορίας των οχημάτων (αυτοκινήτων, μοτοσικλετών και μοτοποδηλάτων), προκειμένου να διευκολυνθούν οι πολίτες στη μετακίνησή τους για την εορταστική περίοδο του Πάσχα.

Η Απόφαση αφορά στα στοιχεία οδήγησης και κυκλοφορίας που έχουν αφαιρεθεί ή κατατεθεί στις Αστυνομικές Αρχές μέχρι και την 29/04/2013.

Επίσης, στο πλαίσιο της ίδιας Απόφασης, δεν θα εκτελεστούν οι εκκρεμείς διοικητικές αποφάσεις, επιδοθείσες ή μη, που εκδόθηκαν κατ’ εφαρμογή του άρθρου 103 του Κ.Ο.Κ. «επιβολή διοικητικών μέτρων», για τροχαίες παραβάσεις που βεβαιώθηκαν μέχρι και την 29/04/2013.

Περισσότερα

Δήμος Ιωαννιτών: Ανακοίνωση για τον ΠΑΣ Γιάννινα

ΠΑΣΟ ΠΑΣ Γιάννινα μετά την εντυπωσιακή πορεία που έκανε στο φετινό πρωτάθλημα, πορεία που του εξασφάλισε το Ευρωπαϊκό εισιτήριο ετοιμάζεται να μπει στη διαδικασία των πλέι οφ. Πρόκειται για μία σειρά κρίσιμων αγώνων, τρεις εκ των οποίων θα γίνουν στο Εθνικό Στάδιο των Ζωσιμάδων, οι οποίοι θα κρίνουν την τελική του κατάταξη στις Ευρωπαϊκές κατηγορίες και τον χρόνο που θα αγωνιστεί.

Στους αγώνες αυτούς έχει ανάγκη τη συμπαράσταση όλων μας. Έχει ανάγκη από την μαζική παρουσία των εκπληκτικών φιλάθλων του, οι οποίοι δεν τον εγκατέλειψαν ούτε στις πιο δύσκολες στιγμές του.

Περισσότερα

Δήμος Ιωαννιτών: Νέες συνεργασίες για την ανακύκλωση

Δημαρχείο ΙωαννίνωνΜεγαλώνει το δίκτυο συνεργασιών που επιδιώκει και δημιουργεί ο Δήμος Ιωαννιτών με στόχο τη στήριξη και την προώθηση του προγράμματος ανακύκλωσης.

Στο πλαίσιο αυτό ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Θωμάς Μπέγκας είχε συνεργασία τόσο με την Μητρόπολη Ιωαννίνων όσο και με τη διοίκηση του Αστικού ΚΤΕΛ, από τους οποίους ζήτησε τη συνδρομή τους στην προσπάθεια που γίνεται.

Από τη Μητρόπολη, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων που πραγματοποιηθεί, θα ενημερώνει και για τα πλεονεκτήματα της ανακύκλωσης με βάση το υλικό που παραχωρήθηκε από το Δήμο, ενώ θα τοποθετηθούν και οι ειδικές αφίσες με οδηγίες για την ανακύκλωση.

Περισσότερα